登入เมื่อคุณหนูตกอับต้องแต่งงานเพื่อชดใช้หนี้ แต่เธอกลับถูกคนสวนย่ำยีก่อนถึงมือเจ้าบ่าว นิยายรักโคตรน้ำเน่า ไม่นอกกาย ไม่นอกใจ
查看更多จากใจนักเขียน
กราบสวัสดี มิตรรักแฟนนิยายของ ‘มาตานานา’
ในที่สุด ไรต์ก็เขียนนิยาย ‘ผมจะเอาคุณหนูทำเมีย’ จบแล้วค่ะ แต่ก่อนจะไปอ่านนิยายเรื่องนี้ ไรต์ขอบอกว่า
1 นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายรักน้ำเน่า
2 นิยายเรื่องนี้ปมเบาดั่งปุยนุ่น เน้นความสัมพันธ์ระหว่างพระนาง จบดี ไม่นอกกาย ไม่นอกใจ
3 นิยายเรื่องนี้อ่านเพื่อความบันเทิงและความหื่นเท่านั้น ^^!
4 นิยายเรื่องนี้มีนางเอกอ่อนหวานกับพระเอกหรรมใหญ่ 5555555555555
ไรต์ขอฝากนิยายเรื่องนี้ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจนักอ่านด้วยนะคะ รักนักอ่านทุกท่านนะคะ ^^
มาตานานา
+++
บทนำ
หนี! เธอต้องหนีเท่านั้น ไม่อย่างนั้นแล้ว เธอจะต้องถูกคนเลวย่ำยีก่อนถึงมือเจ้าบ่าว
คนต้องการหนีวิ่งเร็วเข้าไปในป่า เธอวิ่งอย่างไม่คิดชีวิต ไม่เหลียวหลังกลับไปมอง เพราะกลัวว่าคนเลวจะตามทัน และมันจะปู้ยี่ปู้ยำเธอ
ดวงตะวันคล้อยค่ำลงมากแล้ว ความมืดเริ่มคืบคลานเข้ามา แต่ร่างบางก็วิ่งหนีเข้าป่าลึกไปเรื่อย ๆ เธอวิ่งโดยไม่มองเส้นทาง ไม่สนใจว่าจะไปเจออะไรข้างหน้า เพราะคงไม่มีอะไรที่เลวร้ายไปกว่า การถูกกระทำย่ำยีจากคนโฉดชั่ว
รองเท้าผ้าใบสีขาวเปื้อนจนแทบไม่เหลือร่องรอยว่าเคยเป็นสีขาว ชุดเดรสสีขาวกระโปรงยาวก็เปื้อนไม่ต่างกัน เพราะเธอล้มหลายครั้ง ชายกระโปรงขาดวิ่น แขนเสื้อที่เป็นระบายก็ขาด เพราะถูกกิ่งไม้และหนามเกี่ยว
เม็ดเหงื่อไหลเต็มใบหน้าสวยหวาน ผิวเนื้อเนียนสวยถูกกิ่งไม้เกี่ยวเป็นรอยเลือดไหลซิบหลายรอย
กระทั่งความมืดปกคลุมทั่วผืนป่า หญิงสาวหยุดวิ่ง เธอหันกลับไปมองหนทางที่วิ่งผ่านมา แต่มันมืดมาก เธอมองไม่เห็นอะไรเลย
ร่างบางนั่งหันหลังพิงต้นไม้ใหญ่ หอบหายใจแรงเพราะความเหนื่อย ร่างกายร้อนจัด เหงื่อไหลเต็มตัว เธอมองไปรอบกายอย่างระแวดระวัง พยายามฟังว่ามีเสียงฝีเท้าวิ่งตามมาไหม สีหน้าและแววตาของเธอเต็มไปด้วยความกังวลและตื่นกลัว
ไม่มีเสียงคน ไม่มีเสียงฝีเท้า เธอวิ่งมาไกลขนาดนี้ เขาคงไม่ตามมาแล้ว
หญิงสาวถอนหายใจ เธอเหยียดขาออกผ่อนคลาย แขนเรียวกอดตัวเองไว้แน่น หวาดกลัวจับใจ กลัวป่าผืนใหญ่ กลัวความมืด แต่ที่กลัวที่สุดคือ กลัวคนเลวจะตามมาเจอ
น้ำตาเอ่อคลอเต็มหน่วยตา ก่อนจะค่อย ๆ ไหลรินรดแก้มเนียน เธอรีบเอามือปิดปากไว้ ปิดกั้นเสียงสะอื้นไห้ เพราะกลัวว่าคนเลวจะได้ยิน
ตาคู่สวยที่เปียกชุ่มหยาดน้ำตามองไปรอบกายอีกครั้ง เสียงนกกลางคืนร้องดังลั่นทำให้ร่างบางสะดุ้งตกใจ
เธอหดขาเข้า กอดเข่าตัวเองเอาไว้ ทำตัวให้ลีบเล็กที่สุด คนเลวจะได้ไม่เห็นเธอ
ในป่าลึกแบบนี้ ไม่มีใครช่วยเธอได้เลย เธอได้แต่ภาวนาอ้อนวอนต่อเจ้าป่าเจ้าเขา ขอให้เธอผ่านพ้นค่ำคืนนี้ไปด้วยดี ขอให้เขาไม่พบเธอ เพราะถ้าจะต้องถูกคนเลวย่ำยี เธอขอตายตรงนี้...ดีกว่าต้องอยู่แบบตายทั้งเป็น
++++
1 คุณหนูลูกตาล
ปาลิตา/ลูกตาล หญิงสาววัย 23 ปี ถูกบิดาขอร้องแกมบังคับให้แต่งงานเพื่อชดใช้หนี้ครอบครัว จำนวน 10 ล้านบาท เป็นหนี้ที่ คุณตาปลื้ม ของเธอยืมเพื่อนมาตั้งนานแล้ว คุณตายืมมาให้คุณพ่อใช้จ่ายหมุนเวียนในธุรกิจ
แม้คุณตาจะเสียชีวิตไปเมื่อสองปีที่แล้ว แต่หนี้สินที่คุณตายืมมาก็ยังคงอยู่ เดือนก่อนหน้านี้ เพื่อนของคุณตาส่งคนมาทวงเงินถึงบ้าน แต่คุณพ่อของเธอไม่มีจ่าย เพราะผลประกอบการไม่ดีเท่าไร คุณทนายที่เป็นตัวแทนของเพื่อนคุณตา จึงบอกว่า เพื่อนของคุณตามีข้อเสนอยื่นให้ หากทำตามที่ท่านต้องการ ท่านจะยกหนี้ให้ทั้งหมด ข้อเสนอนั้นก็คือ เธอจะต้องแต่งงานเพื่อชดใช้หนี้
แวบแรก ปาลิตาเกือบจะปฏิเสธไปแล้ว แต่เพราะบรรยากาศในบ้านที่แสนอึดอัดและไม่น่าอยู่ ทำให้เธอเปลี่ยนใจ
แม่เธอเสียไปนานแล้ว พ่อเพิ่งแต่งงานใหม่เมื่อปีที่แล้ว เมียใหม่ของพ่อเป็นสาวสวยวัย 28 ปี เธอพาน้องชายวัย 25 ปีเข้ามาอยู่ในบ้านด้วย เขาทำให้ปาลิตาอึดอัดและรู้สึกไม่ปลอดภัย
เขาพยายามเข้าหาเธอหลายครั้ง เธอบอกเรื่องนี้ให้พ่อรับรู้แล้ว แต่พ่อเมินเฉย เมียใหม่ของพ่อหาว่าเธอคิดมากไปเอง ส่วนตัวต้นเหตุก็บอกว่ารักเธอเหมือนน้อง ไม่ได้คิดอะไรไม่ดี
ในเมื่อพ่อไม่เข้าข้าง บ้านเป็นพื้นที่ไม่ปลอดภัยอีกต่อไป ปาลิตาจึงตอบตกลงรับข้อเสนอนี้ เธอยินดีแต่งงานชดใช้หนี้ เธอไม่อยากอยู่บ้านหลังนี้แล้ว เธอขอไปตายเอาดาบหน้าดีกว่า
หลังจากที่เธอตอบตกลงเพียงไม่กี่วัน ทนายของเจ้าหนี้ก็ติดต่อมาว่า สัปดาห์หน้า คุณท่านจะส่งคนมารับเธอที่บ้าน
...และในที่สุด วันนี้ก็มาถึง
รถตู้คันหรูสีดำ แล่นเข้ามาจอดที่หน้าบ้าน ร่างสูงประมาณ 192 เซนติเมตร ทั้งบึกบึนกำยำ เปิดประตูลงมาจากรถ เขามีใบหน้าคมเข้ม เรียบนิ่งและดุ เขาสวมเสื้อเชิ้ตลายตาราง พับแขนเสื้อ กางเกงยีนส์สีเข้ม และรองเท้าผ้าใบเก่า ๆ เขาเดินมาหยุดอยู่ประตูหน้าบ้าน
ปาลิตายืนรอเขาอยู่แล้ว เพราะเขาระบุเวลาที่จะมาถึงแน่นอน และเขามาถึงตรงเวลาพอดี เมื่อเขามาหยุดยืนตรงหน้าเธอ เทียบส่วนสูงกันแล้ว ปาลิตาสูง 165 เซนติเมตร จึงดูตัวเล็กบอบบางไปถนัดตา
นายมากกัดฟันแน่น เขาคำรามลึกในลำคอ เขาเพิ่งรับรู้ว่า คุณหนูคนสวยที่เขาไปรับมายังไม่เคย เขาพ่นลมหายใจออกมาสุดแรง ใบหน้าคมเข้มบิดเบ้ เพราะร่องเนื้อสาวบริสุทธิ์บีบรัดเขาตลอดทั้งลำยังไปต่อไม่ได้ เขาต้องรอ ไม่อย่างนั้นได้เจ็บตัวกันทั้งสองคน“ตาลเจ็บ...เอามันออกไป” ปาลิตาอ้อนวอนเสียงสั่น น้ำตานองเต็มสองแก้ม“อยู่เฉย ๆ เถอะน่า เดี๋ยวผมจัดการเอง”“ฮึก ฮึก คนใจร้าย คนชั่ว คนเลว ตาลเกลียดนายมาก เกลียด!”ปาลิตาด่าทอเขาทั้งน้ำตา ทั้งที่เธอยังกอดลำคอเขาไว้แน่น และไม่กล้าขยับ เพราะกลัวว่าจะเจ็บมากไปกว่านี้“เออ...อยากด่าอะไรก็ด่าไปเถอะ ด่าแล้วก็เอาคืนไม่ได้หรอก”คนที่ต้องอดกลั้นอย่างที่สุดถอนหายใจแรง เขาผ่อนร่างสาวลงบนที่นอน กดลำกายค้างคาเอาไว้ แล้วจูบเธออย่างอ่อนโยนอ่อนหวาน หลอกล่อคนไม่ประสาให้หลงวนอยู่กับจูบ เมื่อเธอผ่อนคลายเขาจึงเริ่มขยับช้า ๆ เนิบนาบลำกายใหญ่โตถอดถอน แล้วสอดใส่กลับเข้าไปใหม่ เขาทำอย่างใจเย็น ทั้งที่อยากกระแทกแรง ๆ แต่ก็ยั้งเอาไว้จากที่เจ็บจนแทบขาดใจ ตอนนี้ ปาลิตากลับเสียววูบวาบกลางร่องสาว กล้ามเนื้ออ่อนบีบรัดแท่งใหญ่โตร้อนผ่าว น้ำหวานลื่นใสคัดหลั่งเต็มร่องนายมากถอนจูบ เขาถา
ปาลิตาอ่อนระทวย และนอนหอบหายใจแรง มือที่ผลักไสเขาวางแหมะอยู่บนอกกว้าง แต่เธอไม่มีแรงผลักเขาออกไปเลย เมื่อเขาจัดการถอดเสื้อผ้าออกจากเรือนกายสาว เธอพยายามขัดขืนแล้ว แต่ก็รั้งเอาไว้ไม่ได้สักชิ้นเมื่อเรือนกายสาวขาวเนียนไร้สิ่งปกปิด คนที่บุกรุกเข้ามาก็ได้โอกาสสำรวจทั่วกายเนียนนุ่ม“ออกไปนะ...”ปาลิตาไล่เขาด้วยเสียงเบาแผ่วอย่างหมดหวัง เธอใช้กำปั้นน้อยทุบไหล่บึกบึน แต่ก็ไม่ระคายผิวเขาสักนิด เขาเลื่อนใบหน้าลงซุกไซ้ลำคอระหง แล้วเลื่อนลงไปคลอเคล้ากับเต้าอวบ อ้าปากครอบครองความเด้งหยุ่นข้างซ้าย และบีบขยำเต้าอวบข้างขวาจนเนื้อนุ่มปริปลิ้นออกมาตามง่ามนิ้วมื้อเขาดูดเลียอย่างมูมมาม จนเกิดเสียงดังน่าอาย เขาตวัดลิ้นเลียเม็ดเนื้อนุ่มสีสวย เขาทำให้เธอซ่านสยิว ปลุกเร้าอารมณ์สาวจนตื่นเตลิด“หยุด พอได้แล้ว...”ปาลิตาห้ามทั้งที่เธอรู้อยู่แก่ใจว่าห้ามไม่ได้ และเมื่อเขาช้อนสองมือลงใต้ขาพับของเธอ แล้วแยกแย้มยกขึ้นจนบั้นท้ายลอยเหนือที่นอน เธอก็หลับตาแน่น พอเขาประกบปากลงกลางกลีบเนื้อชุ่มฉ่ำ กายสาวสะท้านเฮือก เธอขยุ้มเส้นผมเขาเต็มสองมือ ดึงสุดแรงเพื่อให้เขาหยุดทำ แต่สุดท้ายแล้วเธอก็ไม่อาจทัดทานเขาได้เลยปาลิตาปล่
พอทำกับข้าวเสร็จแล้ว ป้าไก่ก็บอกกับปาลิตาว่า“ป้าเตรียมอาหารเย็นไว้ให้เรียบร้อยแล้ว ป้าขอตัวกลับบ้านพักก่อนนะคะ”“ทำไมป้าไก่ไม่พักที่บ้านหลังนี้ล่ะคะ น่าจะสะดวกกว่าเทียวไปเทียวมานะคะ”“ไม่ได้หรอกค่ะ คุณท่านไม่ชอบความวุ่นวาย ท่านชอบอยู่คนเดียว”“แล้วทำไมนายมากถึงอยู่ได้ล่ะคะ”ป้าไก่เลิ่กลั่กอีกครั้ง ก่อนจะอ้อมแอ้มตอบไปว่า“นายมากเป็นคนสวนคนสนิทค่ะ คุณท่านเอ็นดูเป็นพิเศษ รักเหมือนหลานแท้ ๆ”ปาลิตาเข้าใจแล้วว่า ทำไมเขาถึงกล้าล่วงเกินเธอ คงเพราะคุณท่านรักเขามาก เขาจึงคิดว่าจะทำอะไรก็ได้ เขาไม่เกรงใจผู้มีพระคุณเลย กินบนเรือนแต่กลับขี้รดบนหลังคา คนแบบนี้ไม่ควรได้รับความรักความหวังดีจากใครหรอก“คุณหนูลูกตาลคะ”“คะ” ปาลิตาหันไปยิ้มให้ป้าไก่“กินข้าวกินปลาแล้วก็พักผ่อนเยอะ ๆ นะคะ รอคุณท่านกลับมาก่อน อะไร ๆ ก็น่าจะดีขึ้น”“ค่ะ”ปาลิตายิ้มขื่นขม เธอไม่รู้ว่า เธอจะรักษาตัวรอดไปจนถึงวันที่คุณท่านของป้าไก่กลับมาไหม การที่ต้องอยู่ในบ้านหลังใหญ่กับคนเลวคนนั้น การเอาตัวรอดดูเป็นเรื่องที่ยากเหลือเกิน แต่เธอพูดอะไรไม่ได้ เพราะเธอต้องเก็บความลับเรื่องที่ถูกเขาลวนลามเอาไว้ ไม่อย่างนั้น หากคุณท่านรู้เรื่อง
ปาลิตาไม่ค่อยรู้อะไรเกี่ยวกับไร่สิงขรมากนัก เธอรู้แค่ว่า เจ้าของไร่เป็นเพื่อนคุณตา และเธอต้องมาแต่งงานกับเขาเพื่อล้างหนี้“มองหาทางหนีเหรอครับ คุณหนู”ปาลิตารีบลุกขึ้นยืน แล้วถอยหนีไปหลายก้าว เธอมองเขาอย่างไม่ไว้ใจนายมากกอดอก มองคุณหนูลูกตาลด้วยสายตาลามเลียคนถูกมองอย่างไร้มารยาทยกแขนขึ้นมากอดตัวเองเอาไว้ แม้มันแทบไม่ช่วยอะไร แต่เธอก็อุ่นใจกว่า“ไม่มีทางหนีหรอก หรือถ้าหนีก็ไม่รอด ถ้าหนีไปทางป่าก็อาจจะหลงป่าขาดน้ำขาดอาหารตาย ถ้าหลงไปทางไร่ ไปเจอคนงานชายฉกรรจ์ ก็อาจจะถูกรุมจนหมดสภาพ เลือกเอาก็แล้วกันว่า อยากหนีไปทางไหน”ปาลิตาเมินหน้าหนีคนที่ตามมากวนให้เธอขุ่นข้องใจ หญิงสาวหันหลังให้เขา แล้วเดินเร็วกลับเข้าบ้าน“จะรีบไปไหน”นายมากตามมาจับต้นแขนเรียวไว้แน่น เขาดึงเธอเข้าหา ร่างบางปะทะอกกว้าง ปาลิตาเจ็บจนต้องนิ่วหน้า“นายมาก! ปล่อยตาลนะคะ”“จะหวงเนื้อหวงตัวทำไมล่ะครับ ลืมนิ้วแข็ง ๆ ของไอ้มากคนนี้แล้วเหรอครับ นิ้วที่ส่งคุณหนูไปสวรรค์ชั้นเจ็ดไง ผมยังจำตอนที่น้ำอุ่น ๆ ของคุณหนูไหลออกมาเปื้อนนิ้วผมได้เลยครับ แล้วทำไมคุณหนูถึงลืมไวจัง แบบนี้ผมเสียใจนะครับ”ปาลิตาเงยหน้ามองเขาด้วยความเคียดแค้น