All Chapters of ตัวประกอบที่นายตัวร้ายต้องการ (Villain's Supporting Actor): Chapter 11 - Chapter 20

129 Chapters

11 หมอนปักลาย

จากที่เขาอ่านนิยายเรื่องนี้มา เขาก็พอจะทราบว่า เว่ยซิลเหลียนคนนี้ แท้จริงไม่ใช่คนเลวอะไร แต่โง่ไปหน่อยเลยถูกเฉินหมิง ตัวร้ายในเรื่องหลอกใช้ได้อย่างง่ายดาย โดยเฉพาะความใจดีของเขาที่มีต่อคนที่ด้อยกว่า เว่ยซิลเหลียนเป็นบุตรชายเพียงคนเดียวของตระกูลเว่ย ที่เป็นตระกูลพ่อค้าร่ำรวยของเมืองหมิงเวย เมืองนี้ถือเป็นเมืองแห่งความรุ่งเรืองทางการค้า ถึงแม้จะไม่ใช่เมืองหลวงก็ตาม เว่ยซิลเหลียนนั้นถูกตามใจตั้งแต่เด็ก จึงทำให้มีความเกียจคร้านอยู่ในตัว แต่ก็ถือเป็นคนมีน้ำใจกับบ่าวไพร่ในเรือน เขาเป็นคนชอบเล่นมากกว่าร่ำเรียน และยังเป็นคนที่ชอบพูดโอ้อวดเกินจริงไปบ้าง มันจึงทำให้เขากลายเป็นคนที่เหมือนหมอนปักลาย[3] เพราะบ่าวไพร่ชอบยกยอเขาจนทำให้เขาลืมตัว ป้อนข้อมูลผิดๆ ให้เขาเรียนรู้และจดจำ และทำให้เขาเสียคน เขาพูดอะไรออกไปก็ถูกไปหมด ทั้งๆ ที่สิ่งที่เว่ยซินเหลี่ยนพูดไปนั้นผิดเต็มๆ ด้วยความที่เขาขี้เกียจเรียน นั้นจึงทำให้เขาไม่รู้อะไรเอาเสียเลย ใครพูดอะไรมาก็เชื่อ แถมเวลาเขาพูดอะไรออกไปก็ไม่รู้ว่าผิดหรือถูก แต่บ่าวไพรทั้งเรือนก็บอกเขาว่านั้นล่ะถูกแล้ว การที่บ่าวไพรเหล่
last updateLast Updated : 2026-09-14
Read more

12 พี่ชาย

ค่ำคืนเลื่อนผ่าน เงาจันทร์รัตติกาลแสงจันทร์ งามพริ้งจันทร์ฉายนวลส่อง ใบหน้าสะท้อนก้อง น้ำใส ใจเธอ "เหตุใดพี่ชายคนนั้น ถึงได้ใจดี อบอุ่นดุจแสงจันทร์ และงดงามเช่นนี้ ... ช่างเหมือนท่านแม่ และอาจารย์หญิงยิ่งนัก" ในค่ำคืนที่เด็กน้อยแอบย่องออกไปหาของกินในเรือนครัว หลังจากที่เขากลับมาถึงห้องที่อับชื้น ที่มีท่อนฟืนวางเรียงรายเกือบครึ่งห้อง ถ่านไม้อีกหลายกระสอบ วางซ้อนทับกันเป็นชั้นๆ เรียงกันประมาณ 3 แถวได้ สำหรับพื้นที่ที่เขาใช้หลับนอน และใช้เป็นพื้นที่ส่วนตัวของเขาเหลือเพียง 1 ส่วน 4 ของห้องนี้เท่านั้น ตรงมุมหน้าต่าง มีพื้นที่ว่างพอที่จะให้ตั้งเตียงไม้ขนาด 1 จั้ง [4] พร้อมเครื่องนอน 1 ชุด บนเตียงไม้มีโต๊ะไม้ขนาดเล็ก พอที่จะตั้งตะเกียงน้ำมัน เพื่อสร้างแสงสว่างให้กับห้องแห่งนี้ และวางหนังสือพร้อมอุปกรณ์เครื่องเขียน ส่วนพื้นที่เหลืออยู่ของเตียงไม้ มีพื้นที่เพียงพอที่จะให้เด็กน้อยได้ใช้เป็นที่นอน และสามารถนั่งอ่านหนังสือได้บ้าง เด็กน้อยที่นั่งอยู่บนเตียงไม้ มองหมั่นโถวที่เขาน
last updateLast Updated : 2026-09-15
Read more

13 ท่านแม่

"แค็กๆๆ ... แม่ไม่เป็นไร ... " มารดาพูดปลดเด็กน้อยที่ไม่ยอมดื่มยา "ช่วงนี้อากาศเย็น ... เจ้ารีบดื่มเถอะ เดี๋ยวยาจะเย็นซะก่อนนะ" นางเป็นห่วงเด็กชายตัวเล็กๆ ที่อยู่ตรงหน้าเธอยิ่งนัก เขาถือเป็นดวงใจของนาง นางมีเขาเพียงลูกชายคนนี้คนเดียวที่นางยังคงเป็นห่วงในโลกใบนี้ นางต้องดูแลเขาให้ดี "เด็กดี ... ดื่มยาชามนี้แล้วเจ้าจะได้ร่างกายแข็งแรง และดูแลแม่ของเจ้าได้ไงละ" นางยิ้มให้กับเขา และบอกถึงข้อดีของการดื่มยาชามนี้ "ได้ๆ ข้าจะดื่มมัน เพื่อท่านแม่เลยนะขอรับ ... พอข้าแข็งแรง ข้าจะดูแลท่านแม่เอง เชื่อข้าสิ" เด็กน้อยแสดงถึงสิ่งที่เขาตั้งใจที่จะทำในอนาคต พร้อมรับถ้วยยามาดื่ม "เด็กดี ... ลูกรัก" นางยิ้มหวานให้กับเขาอีกครั้ง หลังเห็นเด็กน้อยดื่มยาจนหมดชาม ถึงแม้จะยาจะขมเพียงใด เด็กน้อยที่เชื่อฟังมารดา ก็ดื่มมันจนหมดในรวดเดียว หลังดื่มยาเสร็จ สองแม่ลูกยังคงพูดคุยกัน "วันนี้ช่วงบ่ายแม่จะนำสมุนไพรเข้าไปขายยังตัวเมือง เจ้าไปเตรียมตัวเถอะ" "ได้ขอรับท่านแม่ ... เอ่อ ท่านแม่ ... ข้าอยากถามท่านเรื่องหนึ่งนะขอรับ" เด็กน้อยจัดของที่ต้องเตรียมไปด้วย "
last updateLast Updated : 2026-09-15
Read more

14 อาจารย์หญิง

กลับมาที่ห้องเก็บฟืน เด็กน้อยกลับเขาสู่โลกของตนเองอีกครั้ง เขาถอนหายใจแบบผู้ใหญ่ เพียงแต่ว่า เขาอายุได้เพียง 14 หนาวเท่านั้น เขาสูงเพียง 45 ชุ่น[7] 1 เฟิน[8] (ก็ราวๆ 1.50 เมตร) ความสูงยังคงเหมือนเด็กชายตัวเล็กๆ อยู่ และเสียงของเขาก็ยังคงเป็นเสียงของเด็กชายอยู่เลย เขาหวนคำนึงถึงอาจารย์หญิง ผู้ที่จิตใจงดงาม นางเป็นคน นำพาเขามาอยู่ที่นี้ ตอนนั้นเขาอายุได้เพียงแค่ 12 หนาว ในขณะที่เขากำลังปัดฝุ่นที่ติดหมั่นโถวที่ตกลงพื้น เพื่อที่จะกินมัน จู่ๆ ก็มีมือหนึ่งยื่นเขามาหาเขา "เด็กน้อย เจ้ากินนี้เถอะ อันนั้นเลอะแล้ว ... รับนี้ ... " เสียงหวานของสตรีผู้หนึ่งดังมาจากด้านหลังของเด็กน้อย สภาพของเด็กน้อยในตอนนั้น มอมแมมไปทั้งตัว เสื้อผ้าเก่าขาด หน้าตาเลอะด้วยฝุ่น เด็กน้อยหันหน้ามาตามเสียงสตรีที่เรียกเขา เด็กน้อยมีท่าทีหวานกลัว แววตาเศร้า ดวงตาที่เต็มไปด้วยน้ำ แต่ไม่มีหยดน้ำตา ถึงแม้ใบหน้าจะเลอะเถอะไปบ้าง แต่สามารถเห็นรอยช้ำตามใบหน้าได้ รวมทั้งแขนสองข้างของเด็กน้อยก็มีรอยช้ำเช่นกัน นางยิ้มให้กับเขา "เจ้าไม่ต้องกลัว ... เจ้าชื่ออะไ
last updateLast Updated : 2026-09-15
Read more

15 ตามหาเฉินหมิง

เช้าของวันแรกที่เว่ยซินเหลียนเข้ามายังโลกของนิยายเรื่องตัวป่วนแห่งสำนักฟ้าดิน ภารกิจแรกของเขาก็คือเป็นผู้ช่วยตัวร้ายของเรื่องนี้ ดังนั้นสิ่งแรกที่เขาต้องทำก็คือ ตามหาว่าคนที่เขาต้องช่วยเหลือนั้นหน้าตาเป็นยังไง "แล้ว ... เฉินหมิงหน้าตาเป็นยังไงล่ะเนี่ย?" เว่ยซินเหลียนเพิ่งฉุดคิดได้ว่าลืมถามเกี่ยวกับหน้าตาของคนที่เขาต้องช่วย "เฮ้ย! นี่! นายอย่าเพิ่งไปสิ..." เขาร้องเรียกระบบหลังจากที่นึกขึ้นได้ แต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว ถึงแม้ว่าเขาจะอ่านนิยายเรื่องนี้มาแล้ว รู้ว่าตัวร้ายของเรื่องคือใคร ชื่ออะไร แต่จะรู้หน้าตาได้อย่างไรล่ะ ก็มันมีแต่ตัวหนังสือนี้นา ... มันเป็นนิยาย ไม่ใช่มังงะ หรือการ์ตูนสักหน่อย!!! "เอาวะ!!! ... ใช้วิทยายุทธแบบเก๋ากึ๊กละกัน หากเราไม่รู้ ... ก็ให้มันรู้ไป ..... " เว่ยซินเหลียนพูดอยู่คนเดียว ณ ตอนนี้ เพราะไอ้เจ้าระบบนั้น ได้ทำการปิดตัวลงอีกครั้งแล้ว หลังมอบภารกิจแรกให้กับเขาเสร็จ มันก็รีบจากไป เหมือนมันไม่อยากที่เปิดเผยอะไรมากไปกว่านี้ จากนั้นเขาก็สูดลมหายใจเข้าปอดให้ได้มากที่สุด เพื่อที่จะ " ... เฉินหมิงงง นายอยู่ไหนนนน??? ...เฉินหมิง
last updateLast Updated : 2026-09-15
Read more

16 พี่ชายจะดูแลเจ้าเอง

ณ เรือนเก็บฟืน เว่ยซินเหลียนยืนมองที่หน้าเรือนเก็บฟืน จะบอกว่าเป็นโรงเก็บฟืนก็ได้มั่ง พลางคิดในใจ (เขาอยู่ที่นี้จริงเหรอ? ... ชีวิตตัวร้ายทำไมต้องอาภัพด้วยนะ คนเขียนต้องเขียนให้เขาเกิดมามีปมหรือไงกัน มันถึงจะได้เป็นการบีบบังคับให้ตัวร้ายทำเรื่องไม่ดี ... แต่ก็อย่างว่าล่ะ ... จะเอาความลำบากของตัวเองมาจัดการกับคนอื่น ... มันก็ฟังไม่ขึ้นว่าไหม ...คนเขียนคงอยากจะบอกกล่าวจุดนี้... เฮ้ย แล้วเราต้องมาทำอะไรอย่างนี้ด้วยเนี่ยนะ นักแสดงก็ไม่ใช่แล้วไหม? ... ฉันเป็นแค่เลขานะ!!! ... เอาวะ!!! จะต้องกลับบ้านให้ได้) "เฉินหมิง!! เฉินหมิง!! นายอยู่ในนั้นหรือเปล่า? ออกมาหาข้าหน่อย" เว่ยซินเหลียนตะโกนอยู่ด้านนอกเรือนเก็บฟืน ไม่นานหลังจากเขาตะโกน ประตูเรือนเก็บฟืนก็ถูกเปิดออก เด็กชายตัวน้อยที่คลับคล้ายคลับคลาก็ยื่นหน้าออกมา แต่ .... เว่ยซินเหลียน เหรอจะจำได้ เขาไม่ได้สนใจเด็กน้อยในคืนนั้นเลยด้วยซ้ำ และก็ไม่ได้คิดว่าเด็กคนนั้นคือคนคนนี้ มีเพียงเด็กน้อยที่จำเขาได้ในทันที "ท่าน!! ... เกอเกอะ" เด็กน้อยเห็นใบหน้าของคนที่เรียกเขาก็ดีใจเรียกเขาพี่ชายเต็มปากออกมาอย
last updateLast Updated : 2026-09-16
Read more

17 พิธีคารวะอาจารย์ 1

เสียงถอนหายใจที่เบาราวสายลม แต่ ... อาหมิงดันได้ยินเสียงถอนหายใจของเวยซินหลิน "พี่ชาย เป็นอะไรเหรอเปล่าขอรับ" เด็กชายถามเว่ยซินหลิน "อะ ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ... พี่แค่ตื่นเช้าไปหน่อยนะ ยังง่วงๆ อยู่เลย ... เจ้าไม่ง่วงเหรอ?" เว่ยซินเหลียนเหมือนจะแก้ตัว แต่เขาก็ง่วงอยู่จริงๆ นั้นละ (ได้ยินได้ไง! เสียงก็ออกจะเบา ...) ความสงสัยของเว่ยซินเหลียนพลันเกิดขึ้น เมื่อเขารู้สึกว่าไอ้เจ้าเด็กคนนี้น่ากลัวกว่าที่คิด ที่เขาสามารถได้ยินเสียที่เขาถอนหายใจ "ไม่ขอรับ ปกติข้าก็ตื่นแต่เช้าอยู่แล้ว" เด็กน้อยกล่าวตอบอย่างสุภาพ ทั้งสองพูดคุยกัน "เอ่อ .. พี่ชายข้ามีเรื่องอยากที่จะบอกกับท่านนะขอรับ" "อะไร? " "ข้าเข้าร่วมพิธีคารวะอาจารย์ ไม่ได้นะขอรับ" "อ่าว ... ทำไมละ?" "คือว่า ข้ามีอาจารย์แล้วขอรับ ... " "อาจารย์หญิงนะเหรอ? " "ท่านรู้ด้วยหรือขอรับ" "รู้สิ ... ทำไมจะไม่รู้ละ" เว่ยซินเหลี่ยนพูดไปยิ้มไป (อ่านจนจบจะไม่รู้ได้ไง แถมยังรู้ว่าเจ้าเป็นคนยึดติด หากมีอาจารย์แล้วเจ้าจะไม่ยอมรับใครเป็นอาจารย์ของเจ้าอีก!) "นั้นละ
last updateLast Updated : 2026-09-16
Read more

18 พิธีคารวะอาจารย์ 2

ศิษย์พี่ทั้ง 2 คนเปลี่ยนน้ำเสียงทันที พร้อมกับกิริยาที่สุภาพอ่อนน้อม หลังทักทายผู้มาใหม่ "ศิษย์พี่ทั้ง 2 ไม่ต้องมากพิธี ตอนนี้ข้ายังเป็นศิษย์ใหม่ชั้นนอก พวกท่านเรียกข้าว่าศิษย์น้องก็พอ" เด็กหนุ่มที่เพิ่งเดินมาทางใหม่ ปรากฎตัวทางด้านหลังเว่ยซินเหลียนกล่าวตอบศิษย์พี่อย่างสุภาพ เด็กหนุ่มมองมายังเฉินหมิง และมองมายังเว่ยซินเหลียน จากนั้นเขาก็หันกลับไปยังศิษย์พี่ทั้ง 2 "พวกท่านทั้ง 2 อย่าได้ขัดขวางเฉินหมิงเลย เขามีสิทธิ์เช่นเดียวกันกับข้า ท่านแม่ข้าก็คืออาจารย์หญิงของเขา หากเขาต้องการเข้าร่วมสำนักอย่างเป็นทางการ ศิษย์พี่ทั้ง 2 ก็อย่างได้ว่ากระไรอีกเลย" ศิษย์พี่ทั้ง 2 ต่างมองหน้ากัน พันรู้สึกเสียหน้าที่ถูกต่อว่าจากคุณชายน้อย แต่ทั้งสองคนต่างก็เก็บอาการเอาไว้เพื่อไม่ให้ถูกมองว่าพวกเขารังเกผู้ที่อ่อนแอกว่า พร้อมกับออกน้ำเสียงที่ไม่พอใจไปยังเว่ยซิยเหลียนและเฉินหมิง "พวกเจ้าทั้ง 2 คน ไปทางนั้น" จากนั้นก็หันไปพูดอย่างสุภาพกับอีกคนทันที "งั้นก็เชิญศิษย์น้องเฉินทางนี้" ตอนนี้เว่ยซินเหลียนรู้แล้วว่าเด็กหนุ่ม ที่ศิษย์พี่ทั้งสองให้ความเคารพยำเกรงคน
last updateLast Updated : 2026-09-16
Read more

19 การฝึกปราณ

บริเวณปะรำพิธี อาจารย์ที่รับผิดชอบสั่งสอนศิษย์สายนอก ยืนขึ้นเพื่อกล่าวเปิและแนะนำเหล่าบรรดาศิษย์ใหม่ที่จะเข้าร่วมสำนัก "ข้าผู้แซ่หลี่ นามของข้าคือ เจ๋อ เป็นอาจารย์ที่ดูแลศิษย์สายนอกอย่างพวกเจ้า ข้าจะช่วยพวกเจ้าทุกคนฝึกปราณ ต่อไปพวกเจ้าทุกคนจะได้ร่ำเรียน กับข้าในช่วงเช้าของวัน ที่ลานแห่งนี้ ข้าขอให้พวกเจ้าทุกคนจงตั้งใจร่ำเรียน อย่าได้หย่อนยานเป็นอันขาด" อาจารย์คนแรกกล่าว "ส่วนข้าแซ่ เย่ นามว่า กัง จะคอยช่วยพวกเจ้าเรื่องของการฝึกยุทธ วิชาของสำนักเรา คือวิชากระบี่ ดังนั้นทุกคนจะได้เรียนวิชากระบี่เป็นอันดับแรกกับข้า แต่พวกเจ้าจะสามารถเริ่มเรียนได้นั้น ก็ต่อเมื่อพวกเจ้าผ่านขั้นปราณแท้จริงเท่านั้น นั้นหมายความว่าไม่ใช่ใครก็ได้ที่จะสามารถเรียนวิชากระบี่ของสำนักเราได้ในทันที เข้าใจไหม" อาจารย์คนที่สองกล่าวขึ้น พร้อมกับบอกเหล่าบรรดาศิษย์ใหม่ว่าจะได้เรียนกับเขานั้นต้องทำอย่างไร "เข้าใจขอรับท่านอาจารย์" บรรดาศิษย์ใหม่กล่าวพร้อมกัน ถึงแม้ศิษย์ใหม่อีกหลายคนจะยังไม่เข้าใจ แต่ก็ต้องขานรับออกไปเพื่อให้พิธีการนี้ผ่านไปได้ด้วยดี เย่กัง อาจารย์คนที่ 2 กล่าว เมื่อเห็นว่าเหล่า
last updateLast Updated : 2026-09-16
Read more

20 การทดสอบพลังปราณ และปราณธาตุ

การทดสอบพลังปราณ และปราณธาตุ สำนักฟ้าดินได้นำของวิเศษระดับเซียนออกมาใช้ในการทดสอบครั้งนี้ นั้นคือ ลูกแก้วแก่นวิญญาณ ลักษณะของลูกแก้วแก่นวิญญาณ มันเป็นลูกแก้วใส เหมือนไม่ใช่ของวิเศษแต่อย่างใด แต่เมื่อเริ่มการทดสอบ เพียงแค่นำฝ่ามือของผู้ที่มีรากวิญญาณ ลูกแก้วแก่นวิญญาณจะแสดงถึงพลังของมัน เฉินเจียลี่ คือศิษย์คนแรกที่เริ่มวัดระดับปราณ และปราณธาตุ[13] เมื่อเขานำฝ่ามือแตะลงไปยังลูกแก้วแก่นวิญญาณ มันเปล่งแสงสว่างเจิดจ้าสีขาวนวลเต็มลูกแก้วแก่นวิญญาณ "เฉินเจียลี่ ระดับหลอมรวมลมปราณ ขั้นต้น ธาตุทอง" หลังจากที่อาจารย์หลี่เจ๋อ ประกาศระดับปราณของเฉินเจียลี่ เสียงของบรรดาศิษย์ใหม่ก็ดังขึ้นอีกครั้ง เพราะระดับปราณของเด็กใหม่คนนี้สูงเป็นพิเศษ รวมถึงธาตุของเขาด้วยเช่นกัน มันถือเป็นธาตุที่หายากและเหมาะในการฝึกยุทธระดับสูง "นั้นเฉินเจียลี่คุณชายน้อยแห่งสำนักฟ้าดิน มิน่าเล่าพลังปราณของเขาถึงได้สูงขนาดนี้" ศิษย์ใหม่คนหนึ่งที่อยู่ข้างๆ เว่ยซินเหลียนเอยออกมา "มันย่อมแน่อยู่แล้ว เป็นถึงบุตรชายท่านเจ้าสำนัก จะน้อยหน้าผู้ใดได้เล่า ว่ามะ" ศิษย์ใหม่อีกคนที่นั่งอยู่ข้างกัน
last updateLast Updated : 2026-09-17
Read more
PREV
123456
...
13
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status