All Chapters of ตัวประกอบที่นายตัวร้ายต้องการ (Villain's Supporting Actor): Chapter 11 - Chapter 15

15 Chapters

11 หมอนปักลาย

จากที่เขาอ่านนิยายเรื่องนี้มา เขาก็พอจะทราบว่า เว่ยซิลเหลียนคนนี้ แท้จริงไม่ใช่คนเลวอะไร แต่โง่ไปหน่อยเลยถูกเฉินหมิง ตัวร้ายในเรื่องหลอกใช้ได้อย่างง่ายดาย โดยเฉพาะความใจดีของเขาที่มีต่อคนที่ด้อยกว่า เว่ยซิลเหลียนเป็นบุตรชายเพียงคนเดียวของตระกูลเว่ย ที่เป็นตระกูลพ่อค้าร่ำรวยของเมืองหมิงเวย เมืองนี้ถือเป็นเมืองแห่งความรุ่งเรืองทางการค้า ถึงแม้จะไม่ใช่เมืองหลวงก็ตาม เว่ยซิลเหลียนนั้นถูกตามใจตั้งแต่เด็ก จึงทำให้มีความเกียจคร้านอยู่ในตัว แต่ก็ถือเป็นคนมีน้ำใจกับบ่าวไพร่ในเรือน เขาเป็นคนชอบเล่นมากกว่าร่ำเรียน และยังเป็นคนที่ชอบพูดโอ้อวดเกินจริงไปบ้าง มันจึงทำให้เขากลายเป็นคนที่เหมือนหมอนปักลาย[3] เพราะบ่าวไพร่ชอบยกยอเขาจนทำให้เขาลืมตัว ป้อนข้อมูลผิดๆ ให้เขาเรียนรู้และจดจำ และทำให้เขาเสียคน เขาพูดอะไรออกไปก็ถูกไปหมด ทั้งๆ ที่สิ่งที่เว่ยซินเหลี่ยนพูดไปนั้นผิดเต็มๆ ด้วยความที่เขาขี้เกียจเรียน นั้นจึงทำให้เขาไม่รู้อะไรเอาเสียเลย ใครพูดอะไรมาก็เชื่อ แถมเวลาเขาพูดอะไรออกไปก็ไม่รู้ว่าผิดหรือถูก แต่บ่าวไพรทั้งเรือนก็บอกเขาว่านั้นล่ะถูกแล้ว การที่บ่าวไพรเหล่
last updateLast Updated : 2026-09-14
Read more

12 พี่ชาย

ค่ำคืนเลื่อนผ่าน เงาจันทร์รัตติกาลแสงจันทร์ งามพริ้งจันทร์ฉายนวลส่อง ใบหน้าสะท้อนก้อง น้ำใส ใจเธอ "เหตุใดพี่ชายคนนั้น ถึงได้ใจดี อบอุ่นดุจแสงจันทร์ และงดงามเช่นนี้ ... ช่างเหมือนท่านแม่ และอาจารย์หญิงยิ่งนัก" ในค่ำคืนที่เด็กน้อยแอบย่องออกไปหาของกินในเรือนครัว หลังจากที่เขากลับมาถึงห้องที่อับชื้น ที่มีท่อนฟืนวางเรียงรายเกือบครึ่งห้อง ถ่านไม้อีกหลายกระสอบ วางซ้อนทับกันเป็นชั้นๆ เรียงกันประมาณ 3 แถวได้ สำหรับพื้นที่ที่เขาใช้หลับนอน และใช้เป็นพื้นที่ส่วนตัวของเขาเหลือเพียง 1 ส่วน 4 ของห้องนี้เท่านั้น ตรงมุมหน้าต่าง มีพื้นที่ว่างพอที่จะให้ตั้งเตียงไม้ขนาด 1 จั้ง [4] พร้อมเครื่องนอน 1 ชุด บนเตียงไม้มีโต๊ะไม้ขนาดเล็ก พอที่จะตั้งตะเกียงน้ำมัน เพื่อสร้างแสงสว่างให้กับห้องแห่งนี้ และวางหนังสือพร้อมอุปกรณ์เครื่องเขียน ส่วนพื้นที่เหลืออยู่ของเตียงไม้ มีพื้นที่เพียงพอที่จะให้เด็กน้อยได้ใช้เป็นที่นอน และสามารถนั่งอ่านหนังสือได้บ้าง เด็กน้อยที่นั่งอยู่บนเตียงไม้ มองหมั่นโถวที่เขาน
last updateLast Updated : 2026-09-15
Read more

13 ท่านแม่

"แค็กๆๆ ... แม่ไม่เป็นไร ... " มารดาพูดปลดเด็กน้อยที่ไม่ยอมดื่มยา "ช่วงนี้อากาศเย็น ... เจ้ารีบดื่มเถอะ เดี๋ยวยาจะเย็นซะก่อนนะ" นางเป็นห่วงเด็กชายตัวเล็กๆ ที่อยู่ตรงหน้าเธอยิ่งนัก เขาถือเป็นดวงใจของนาง นางมีเขาเพียงลูกชายคนนี้คนเดียวที่นางยังคงเป็นห่วงในโลกใบนี้ นางต้องดูแลเขาให้ดี "เด็กดี ... ดื่มยาชามนี้แล้วเจ้าจะได้ร่างกายแข็งแรง และดูแลแม่ของเจ้าได้ไงละ" นางยิ้มให้กับเขา และบอกถึงข้อดีของการดื่มยาชามนี้ "ได้ๆ ข้าจะดื่มมัน เพื่อท่านแม่เลยนะขอรับ ... พอข้าแข็งแรง ข้าจะดูแลท่านแม่เอง เชื่อข้าสิ" เด็กน้อยแสดงถึงสิ่งที่เขาตั้งใจที่จะทำในอนาคต พร้อมรับถ้วยยามาดื่ม "เด็กดี ... ลูกรัก" นางยิ้มหวานให้กับเขาอีกครั้ง หลังเห็นเด็กน้อยดื่มยาจนหมดชาม ถึงแม้จะยาจะขมเพียงใด เด็กน้อยที่เชื่อฟังมารดา ก็ดื่มมันจนหมดในรวดเดียว หลังดื่มยาเสร็จ สองแม่ลูกยังคงพูดคุยกัน "วันนี้ช่วงบ่ายแม่จะนำสมุนไพรเข้าไปขายยังตัวเมือง เจ้าไปเตรียมตัวเถอะ" "ได้ขอรับท่านแม่ ... เอ่อ ท่านแม่ ... ข้าอยากถามท่านเรื่องหนึ่งนะขอรับ" เด็กน้อยจัดของที่ต้องเตรียมไปด้วย "
last updateLast Updated : 2026-09-15
Read more

14 อาจารย์หญิง

กลับมาที่ห้องเก็บฟืน เด็กน้อยกลับเขาสู่โลกของตนเองอีกครั้ง เขาถอนหายใจแบบผู้ใหญ่ เพียงแต่ว่า เขาอายุได้เพียง 14 หนาวเท่านั้น เขาสูงเพียง 45 ชุ่น[7] 1 เฟิน[8] (ก็ราวๆ 1.50 เมตร) ความสูงยังคงเหมือนเด็กชายตัวเล็กๆ อยู่ และเสียงของเขาก็ยังคงเป็นเสียงของเด็กชายอยู่เลย เขาหวนคำนึงถึงอาจารย์หญิง ผู้ที่จิตใจงดงาม นางเป็นคน นำพาเขามาอยู่ที่นี้ ตอนนั้นเขาอายุได้เพียงแค่ 12 หนาว ในขณะที่เขากำลังปัดฝุ่นที่ติดหมั่นโถวที่ตกลงพื้น เพื่อที่จะกินมัน จู่ๆ ก็มีมือหนึ่งยื่นเขามาหาเขา "เด็กน้อย เจ้ากินนี้เถอะ อันนั้นเลอะแล้ว ... รับนี้ ... " เสียงหวานของสตรีผู้หนึ่งดังมาจากด้านหลังของเด็กน้อย สภาพของเด็กน้อยในตอนนั้น มอมแมมไปทั้งตัว เสื้อผ้าเก่าขาด หน้าตาเลอะด้วยฝุ่น เด็กน้อยหันหน้ามาตามเสียงสตรีที่เรียกเขา เด็กน้อยมีท่าทีหวานกลัว แววตาเศร้า ดวงตาที่เต็มไปด้วยน้ำ แต่ไม่มีหยดน้ำตา ถึงแม้ใบหน้าจะเลอะเถอะไปบ้าง แต่สามารถเห็นรอยช้ำตามใบหน้าได้ รวมทั้งแขนสองข้างของเด็กน้อยก็มีรอยช้ำเช่นกัน นางยิ้มให้กับเขา "เจ้าไม่ต้องกลัว ... เจ้าชื่ออะไ
last updateLast Updated : 2026-09-15
Read more

15 ตามหาเฉินหมิง

เช้าของวันแรกที่เว่ยซินเหลียนเข้ามายังโลกของนิยายเรื่องตัวป่วนแห่งสำนักฟ้าดิน ภารกิจแรกของเขาก็คือเป็นผู้ช่วยตัวร้ายของเรื่องนี้ ดังนั้นสิ่งแรกที่เขาต้องทำก็คือ ตามหาว่าคนที่เขาต้องช่วยเหลือนั้นหน้าตาเป็นยังไง "แล้ว ... เฉินหมิงหน้าตาเป็นยังไงล่ะเนี่ย?" เว่ยซินเหลียนเพิ่งฉุดคิดได้ว่าลืมถามเกี่ยวกับหน้าตาของคนที่เขาต้องช่วย "เฮ้ย! นี่! นายอย่าเพิ่งไปสิ..." เขาร้องเรียกระบบหลังจากที่นึกขึ้นได้ แต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว ถึงแม้ว่าเขาจะอ่านนิยายเรื่องนี้มาแล้ว รู้ว่าตัวร้ายของเรื่องคือใคร ชื่ออะไร แต่จะรู้หน้าตาได้อย่างไรล่ะ ก็มันมีแต่ตัวหนังสือนี้นา ... มันเป็นนิยาย ไม่ใช่มังงะ หรือการ์ตูนสักหน่อย!!! "เอาวะ!!! ... ใช้วิทยายุทธแบบเก๋ากึ๊กละกัน หากเราไม่รู้ ... ก็ให้มันรู้ไป ..... " เว่ยซินเหลียนพูดอยู่คนเดียว ณ ตอนนี้ เพราะไอ้เจ้าระบบนั้น ได้ทำการปิดตัวลงอีกครั้งแล้ว หลังมอบภารกิจแรกให้กับเขาเสร็จ มันก็รีบจากไป เหมือนมันไม่อยากที่เปิดเผยอะไรมากไปกว่านี้ จากนั้นเขาก็สูดลมหายใจเข้าปอดให้ได้มากที่สุด เพื่อที่จะ " ... เฉินหมิงงง นายอยู่ไหนนนน??? ...เฉินหมิง
last updateLast Updated : 2026-09-15
Read more
PREV
12
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status