All Chapters of สามีเถื่อนรัก NC30+: Chapter 1 - Chapter 10

ณ คอนโดฯ หรูใจกลางเมืองนครนิวยอร์ก สองร่างกำลังร่ายมนต์แห่งรักใส่กันอย่างดุเดือดอยู่บนเตียงกว้างขนาดคิงไซส์ ใบหน้าคมแกร่งแหงนหงายไปทางด้านหลังเพื่อเปล่งเสียงคำรามสุขสม ร่างหนาปลดปล่อยความต้องการออกมาเต็มเปี่ยม สาวผมบลอนด์ยิ้มกว้างเตรียมจะถอดเสื้อผ้าให้เขาเติมเต็ม ทว่าชายหนุ่มกลับลุกจากโซฟาแล้วคว้าเสื้อคลุมที่แขวนอยู่บนราวไม้ออกมาสวมใส่ เขาหยิบบุหรี่ยี่ห้อแพงขึ้นจุดสูบ พ่นควันขาวขุ่นลอยคลุ้งกลางอากาศ“กลับไปได้แล้ว” เสียงเข้มบอกไม่ใยดี“ทำไมคะ หรือว่าคุณไม่พอใจฉัน ให้ฉันทำให้ใหม่ก็ได้นะคะ”หญิงสาวลนลานเสนอเพราะไม่สามารถหอบเอาความทรมานที่ยังไม่ได้ปลดปล่อยกลับไปนอนค้างเติ่งอยู่คนเดียวได้“ผมสุขจนล้นออกมาซะขนาดนั้น คุณยังคิดว่าตัวเองทำได้ไม่ดีพออีกหรือ” เขายิ้มมุมปากเดินไปคว้าสตรีมากความต้องการมาสวมกอดอย่างปลอบใจ“คุณเกียร์” หลงละเมอคิดว่าเขาจะสานต่อ ทว่าประโยคถัดมาทำให้หล่อนหน้าแตกหมอไม่รับเย็บ“ต่อให้ผมกระแทกคุณบนเตียงนั่น คุณก็ไม่ทำให้ผมคลายความหงุดหงิดเพราะผู้หญิงคนนั้นได้หรอก” เขากระซิบเสียงเหี้ยม นึกถึงใบหน้าหวานซึ้งของนางในฝันดวงใจแกร่งพานปวดร้าว เมื่อไรเขาจะลืมหล่อนได้เสียทีก็แค

กาลเวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก เกียร์และกรีนน่าตื่นแต่เช้าเพื่อมางานรับปริญญาของพิมพ์ชนก หญิงสาวเรียนจบคณะบริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยรัฐบาลชื่อดังอันดับต้นๆ ของประเทศ ร่างบางไม่ทำให้ผิดหวังคว้าเกียรตินิยมอันดับหนึ่งมาครอบครองอย่างภาคภูมิ และคนที่ดูจะภูมิใจมากที่สุดเห็นทีไม่ใช่คนอื่นไกล กรีนน่าคว้าร่างบอบบางในชุดครุยอันทรงเกียรติสวมกอดอย่างแสนรัก“ฉันดีใจด้วยนะยิหวา เธอทำดีมากจริงๆ” ไม่เสียแรงที่สนับสนุนเด็กคนนี้อย่างเต็มที่ ไม่ว่าจะเรื่องเรียนหรือเรื่องการวางตัวในสังคม พิมพ์ชนกไม่เคยทำให้ผิดหวังเลยสักครั้ง“ที่ยิหวามีวันนี้ได้ก็เป็นเพราะความเมตตาของคุณกรีนค่ะ ยิหวาต้องขอบคุณคุณกรีนที่รักและนำพายิหวามาถึงฝั่งฝัน”พิมพ์ชนกยกมือไหว้ผู้มีพระคุณที่สุดในชีวิต กรีนน่ายิ้มกว้างลูบเรือนผมเอ็นดูเด็กในปกครองเกียร์ตัดสินใจหยิบกล่องสีชมพูกำมะหยี่ออกจากกระเป๋าเสื้อสูท ตั้งท่าจะยื่นให้บัณฑิตคนงามแต่เสียงเรียกที่ตะโกนมาแต่ไกลทำให้เขาต้องรีบยัดกล่องดังกล่าวกลับคืนสู่กระเป๋าตามเดิม ใบหน้าหล่อเหลานิ่งขรึม แววตาคมดุตวัดมองเด็กหนุ่มไร้มารยาท“ว่าไงรุต มีอะไรหรือเปล่า”พิมพ์ชนกหันไปถามเพื่อนรักเสียงหวาน ซึ่งน

มือหนาแหวกผ้าม่านออกเล็กน้อย ดวงตาคมเข้มมองตรงไปยังด้านล่าง ยูนิฟอร์มสีน้ำเงินเข้มดูสง่าผ่าเผยเมื่ออยู่บนเรือนร่างของพิมพ์ชนก เกียร์ลอบยิ้มด้วยความพึงพอใจ เขาแอบมองเธอจากบนห้องเป็นเวลากว่าสองอาทิตย์ติดเห็นจะได้ ตั้งแต่วันที่เจ้าหล่อนปฏิเสธการมาทำงานที่บริษัทฯ ของเขา ยืนยันจะไปหาประสบการณ์ที่โรงแรมของเพื่อนสนิทอย่างนายศรุต“อ้าวเกียร์ วันนี้ไม่ไปทำงานเหรอ”กรีนน่าที่กำลังจัดโต๊ะเตรียมอาหารเช้าเอ่ยถาม“วันนี้หยุดครับ” เกียร์มอบรอยยิ้มสดใสยามเช้า เขายกปกติน้องชายจะหล่อเหลามาดเข้มในชุดสูทมีระดับ แต่วันนี้กลับสวมเพียงเสื้อยืดกางเกงสามส่วนสบายๆ แก้วกาแฟขึ้นดื่มขณะไล่สายตาอ่านหนังสือพิมพ์ธุรกิจรายวัน เช็กข่าวสารการลงทุนระดับโลก“เสียดาย พี่อุตส่าห์ทำข้าวต้มกุ้งไว้ แต่ยิหวารีบไปทำงานซะนี่” กรีนน่าตักข้าวต้มกุ้งหอมกรุ่นเสิร์ฟใส่ชามให้น้องชาย“กินเยอะๆ น้า”พี่สาวผู้แสนดีเอาอกเอาใจสารพัด เกียร์พับหนังสือพิมพ์วางลงบนโต๊ะ พี่พูดเรื่องอีกฝ่ายขึ้นมาก็ดีเหมือนกัน ครั้นจะเอ่ยปากถามเองเดี๋ยวจะกลายเป็นที่ผิดสังเกต“เพิ่งจะหกโมงเองนะครับ ทำไมรีบนัก”“เห็นบอกว่าวันนี้มีประชุมอะไรสักอย่างนี่แหละ” กรีนน่าต

และแล้ววันที่เกียร์รอคอยก็มาถึง ความจริงเขาควรจะมีความสุขอย่างที่เฝ้าฝัน หากไม่มีศัตรูหัวใจร่วมทริปไปด้วย“บัดซบจริงๆ” เกียร์สบถออกมา สายตาไร้ซึ่งมิตรทอดมองร่างสูงโปร่งของศรุตที่คอยพูดหยอกเย้าพิมพ์ชนกอยู่ไม่ห่าง สองมือกำบีบเข้าหากันแน่น ริมฝีปากหยักโค้งกระตุกนิดๆ หางตาเริ่มกราดมองไปทั่ว ทุกอย่างดูขวางหูขวางตาไปเสียหมด ขนาดสุนัขจรจัดเดินผ่านเขายังหงุดหงิดเลย“เอาตัวนั้นรุต กุ้งตัวโตกว่า” พิมพ์ชนกชี้นิ้วไปยังกุ้งตัวใหญ่ที่อยู่ไม่ไกลจากที่ศรุตเลือกไว้“หือ! ตัวเดียวอิ่มไปทั้งชาติเลยมั้งเนี่ย”ศรุตหัวเราะ พิมพ์ชนกก็พลอยขำไปด้วย ทุกการกระทำอยู่ในสายตาของผู้ชายตัวโต เกียร์พยายามเดินทิ้งระยะห่างจากคนทั้งสาม กลัวเผลอกระชากแม่สาวเสน่ห์แรงมาบดจูบแล้วตั๊นหน้าไอ้เด็กเวรที่ตามตอแยผู้หญิงของเขานั่นแหละ… พิมพ์ชนกเป็นของเขา! ใครจะหาว่าเขาทึกทักเอาเองก็ช่าง เขาไม่สนใจหรอก รู้แค่ว่าเขาชอบ เขาอยากได้และต้องได้ด้วย!“ของครบแล้วใช่ไหม” กรีนน่าตรวจทานข้าวของในมือ“ครบแล้วค่ะคุณกรีน”“ดีเลย งั้นกลับกันเถอะ เตรียมพร้อมสำหรับปาร์ตี้ปิ้งย่างคืนนี้” กรีนน่าตื่นเต้น ลืมความทุกข์ในอดีตหมดสิ้น เรื่องของสามีเก่า

หลังจากทนกับภาพบาดตาบาดใจไม่ไหวเกียร์ก็กลับเข้าห้องพักด้วยอารมณ์ฉุนเฉียวแทบฆ่าคนได้ เขาเปิดตู้เย็นหยิบเบียร์สี่ห้ากระป๋องออกมานั่งดื่ม สองขาเหยียดตรงตามความยาวของโซฟา ขณะที่มืออีกข้างคีบบุหรี่สูดควันขาวขุ่นเข้าปากแล้วปลดปล่อยลอยคลุ้งเต็มห้อง กลิ่นแอลกอฮอล์ผสมผสานกลิ่นควันบุหรี่คละเคล้ากับลมหายใจสะอาด สมองวนเวียนอยู่กับภาพที่เห็น พิมพ์ชนกในอ้อมกอดของศรุตยิ่งทำให้เลือดในกายร้อนรุ่ม ความอดทนอดกลั้นที่พยายามสั่งสมมาตลอดทั้งวันใกล้แตกพร่าเข้าไปทุกที รอยยิ้มและเสียงหัวเราะของแม่นกน้อยหน้าหวานสะกิดหัวใจให้เจ็บๆ คันๆเกียร์กระดกเบียร์ดื่มไม่ยั้งก่อนบีบกระป๋องของมันจนยับยู่ยี่ ดวงตาเริ่มพร่ามัว คืนนี้เขาดื่มไปเยอะเหลือเกิน เกียร์ยกมือก่ายหน้าผากเงยหน้าพิงคอกับพนักโซฟา นึกถึงเหตุการณ์ตอนพิมพ์ชนกจะล้มแล้วมีมือของศรุตมาโอบเอวไว้ กระตุ้นอารมณ์เดือดให้ลุกพรือขึ้นมาอีกครั้ง เขาลุกยืนเต็มความสูง ร่างกายโงนเงนเล็กน้อยเพราะมึนเมาจากฤทธิ์สุรา แต่กระนั้นก็ยังสามารถจัดระเบียบร่างกายให้ยืนหยัดอย่างมั่นคงได้ เกียร์ตัดสินใจไปหาตัวต้นเหตุที่ทำให้เขาอยู่ไม่เป็นสุข อย่างไรก็ต้องเคลียร์ให้รู้เรื่อง ถ้าไม่ได้พูด