Alle Kapitel von สามีเถื่อนรัก NC30+: Kapitel 11 – Kapitel 20

“จะมีใครอร่อยไปกว่าเธอยิหวา ฉันไม่ทนแล้วที่รัก คืนนี้ฉันต้องได้เธอ!”สิ้นคำประกาศกร้าวเกียร์ก็ถอดเสื้อยืดคอวีลึกออกจากร่างกายอย่างรวดเร็ว ตามด้วยกางเกงสามส่วนหลุดกองที่ปลายเตียง เขาคร่อมทับเรือนร่างเปลือยเปล่าของเธอ หญิงสาวเบือนหน้าหนีเรียวปากหยักลึกที่หมายจะฉกชิมความหวานจากกลีบปากนุ่ม เกียร์หงุดหงิดที่แม่สาวหน้าหวานยังมีแรงพยศทั้งๆ ที่โดนเขากระตุ้นจนเปียกแฉะ มือหนาตรึงกรอบหน้าคนใต้ร่างให้หันมาสบตา จากนั้นก็บดขยี้สอดลิ้นเข้าไปกวาดชิมด้านใน พิมพ์ชนกหูตาอื้อลายไปกับรสจูบป่าเถื่อน เธอพยายามยกมือผลักไสคนบ้าอำนาจแต่เขานั้นรู้ทัน ยึดข้อมือทั้งสองข้างจับรวบตรึงเหนือศีรษะทุยเนิ่นนานกว่าเกียร์จะยอมหยุด เขาล่วงล้ำความหอมหวานอย่างบ้าคลั่ง เหมือนคนป่าที่เพิ่งลิ้มรสนารีเป็นครั้งแรก“คนเลว! ปล่อยนะ!” พิมพ์ชนกน้ำตาคลอ ออกแรงดิ้นจนมือข้างหนึ่งหลุดจากฝ่ามือหยาบกร้าน เธอตบหน้าเขาฉาดใหญ่คนถูกตบแทนที่จะได้สติ กลับยิ่งโกรธ ยิ่งเจ็บแค้นที่หล่อนมองข้ามความรักที่เขามีให้“เลวใช่ไหม ได้! งั้นฉันจะเลวให้สาสมกับที่เธอประณามฉันพิมพ์ชนก!” เขาใช้หน้าขาอันแข็งแกร่งแหวกเรียวขางามฉีกออกกว้าง จากนั้นก็กดแทรกตัวตนอั

“จะไปไหน”ยังไม่ทันวาดเท้าลงจากเตียง ซาตานร้ายที่ตักตวงความหอมหวานตลอดทั้งคืนก็คว้าเอวคอดรั้งเข้าหาตัว เกียร์ตื่นตั้งแต่แม่นกน้อยดิ้นยุกยิกไปมาในอ้อมกอด พิมพ์ชนกอับอายเกินกว่าจะกล้ามองใบหน้าหล่อร้ายของเขายิ่งตอนตื่นนอนแล้วทรงผมสีน้ำตาลเข้มปรกระใบหน้า เขายิ่งดูมีเสน่ห์กว่าตอนที่เซ็ตผมแล้วซะอีก“อย่าเมินฉัน”น้ำใสๆ มันชวนน่ารำคาญเสียจริง นิ้วโป้งปาดเช็ดรุนแรงไม่อ่อนโยน ยิ่งทำให้พิมพ์ชนกคิดอย่างน้อยเนื้อต่ำใจว่าเขาไม่ใยดีเมื่อคืนเธอง่ายเอง แค่เขาเล้าโลมก็ยินดีพร้อมพรักไปกับเขา ปล่อยกายและใจให้กับคนที่ไม่คู่ควร“ไปอาบน้ำ”เกียร์สะบัดผ้านวมออก เขาไม่มีอาการอ่อนเพลียแม้แต่น้อย ผิดกับคนที่เพิ่งมีประสบการณ์ครั้งแรก ขยับตัวเพียงนิดก็ปวดแปลบจนน้ำตาไหล ก้มมองหยดเลือดกระจัดกระจายทั่วผ้าปูสีขาว ใบหน้านวลแดงซ่าน รีบนั่งปิดรอยเลือดเหล่านั้นน่าอับอายเหลือเกิน“ลุก!” เกียร์หันมาสั่ง เขาอยากอาบน้ำกับเธอ“คุณเกียร์อาบก่อนเลยค่ะ ฉันจะ อะ อาบทีหลัง” น้ำเสียงกล้าๆ กลัวๆ เอ่ย เกียร์ดุนลิ้นดันกระพุ้งแก้มพลางแสยะยิ้ม เขากระโดดขึ้นเตียงเล่นเอาพิมพ์ชนกลนลานหนีไม่ทัน“คะ คุณเกียร์” หล่อนยกมือดันตัวเขาเอาไว้

แต่พอเห็นใบหน้าหวานซีดเผือดเขาก็ลงโทษไม่ลง อีกอย่างตอนนี้เธอป่วยมาก เขาเองก็คน แค่ผู้ชายคนหนึ่งที่ปากหมาแต่รักจริง จะให้รังแกเมียตอนป่วยมันก็สารเลวเกินไป“แปะโป้งไว้ก่อนแล้วกัน หายดีเมื่อไรค่อยจัดหนัก”เกียร์หย่อนกายนั่งลงบนเตียง กดจูบหนักๆ ที่แก้มนวลร้อนผ่าว เขาก็ทำดีที่สุดได้เท่านี้แหละ ตามประสาคนเถื่อน“คุณหึงผมกับยิหวาใช่ไหม?” เหมือนศรุตโยนก้อนหินหนักๆ ถ่วงลงน้ำแล้วสายธารซัดซ่านเปียกร่างนางพญาที่ทำเชิด กรีนน่าถึงกับอ้าปากค้างให้กับประโยคแสนมั่นใจของเขา“อะไรที่ทำให้นายคิดแบบนั้น”“สายตาของคุณไง” ศรุตยิ้มมุมปาก ถึงตอนอยู่บนรถเขาจะห่วงพิมพ์ชนกมาก แต่เขาก็อ่านแววตาปวดร้าวของกรีนน่าออก และเขามั่นใจว่าเขาดูไม่ผิดเธอหึงเขา!“เด็กก็คือเด็กวันยังค่ำ อยากคิดอยากเชื่ออะไรก็ตามแต่ใจนายเลย เชิญ!”“คุณไม่ยอมรับความจริง” ศรุตตามมาดักทางคนปากแข็ง“ถอยไป! ฉันจะเข้าบ้าน”“ผมไม่ถอย! จนกว่าคุณจะยอมรับว่าคุณหึงผมกับยิหวา” เขาจงใจพูดเสียงดัง หวังให้คนได้ยิน“หุบปากเดี๋ยวนี้นะ!” กรีนน่าปรี่ประชิดตัวคนปากพล่อย กวาดมองรอบบริเวณเพราะกลัวคนจะผ่านมาได้ยิน“ฉันไม่ได้หึง และก็จะไม่มีวันหึงด้วย!”ไม่รู้ว่าประ

“ยิหวาจะอาบน้ำ คุณเกียร์จะทำอะไรคะ” ถามตื่นๆ ขณะถอยหนีร่างสูงใหญ่ที่ก้าวตามไม่ลดละ เกียร์หัวเราะในลำคอ สายตาหื่นกระหายบ่งบอกชัดว่าเขาต้องการสิ่งใด“ฉันอุตส่าห์อยู่ดูแลเธอทั้งคืน ไม่คิดจะตอบแทนกันหน่อยเหรอ” แค่คืนเดียวที่เขาอดทนไม่แตะต้องเธอมันก็นับว่ามากพอแล้ว เกียร์ไม่อยากรออีกต่อไป เนื้อสมันหวานอยู่ตรงหน้าจะมีนายพรานคนไหนไม่อยากฉีกกิน“แต่ยิหวาป่วยอยู่ ว้าย! คุณเกียร์ ยะ อย่านะคะ”พิมพ์ชนกหนีไม่พ้น เกียร์ตวัดแขนทีเดียวร่างทั้งร่างก็เข้ามาสู่อ้อมกอดของเขาอย่างง่ายดาย“ฉันจะช่วยให้เธอหายป่วยเร็วขึ้นที่รัก” น้ำเสียงแหบพร่าเอ่ยทุ้ม จูบขมับบางอย่างแสนรัก“ยะ อย่า ไม่นะคนเลว!” พิมพ์ชนกต่อต้านสุดกำลัง ปัดมือหยาบกร้านที่พยายามดึงทึ้งเสื้อตัวบางออกแรงๆ“อย่ามาทำท่าทางรังเกียจฉันนะยิหวา”เขาเป็นผัวนะไม่ใช่ปีศาจ หน้าตาก็ออกหล่อเหลาไม่ใช่จำพวกโจรห้าร้อยน่าเกลียดน่ากลัว“คุณไม่ใช่สามีฉัน คุณเป็นได้แค่ไอ้ผู้ชายเฮงซวยที่ข่มเหงรังแกฉันเท่านั้น อื้อ!”ปากหยักบดกระแทกจูบอย่างแค้นเคือง ทุกครั้งที่พิมพ์ชนกบอกว่าเกลียดเขา หล่อนจะรู้หรือไม่ว่าหัวใจของผู้ชายคนนี้เจ็บลึกเจียนตาย เกียร์ไม่ต้องการให้ผู้หญิงท

“รีบลาออกแล้วลงมา อย่าให้ต้องไปลากถึงข้างในนะยิหวา”น้ำเสียงข่มขู่เอาแต่ใจ พิมพ์ชนกอยากข่วนใบหน้าของเขาให้หายแค้นนักเชียว ผู้ชายบ้าอำนาจดีแต่ข่มขู่คนไร้ทางสู้ เขาไม่น่าเกิดมาในตระกูลผู้ดีร่วมกับคุณกรีนน่าเลยด้วยซ้ำ พี่น้องต่างกันราวฟ้ากับเหว กรีนน่าเป็นคนมีจิตใจดี เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ เห็นใครเดือดร้อนก็พร้อมยื่นมือช่วยเหลือโดยไม่มีข้อแม้ ผิดกับน้องชายโดยสิ้นเชิง เกียร์พร้อมจะเหยียบย่ำทุกคนที่ขัดใจขัดอารมณ์ของเขา“ค่ะ”ถึงในใจจะก่นด่าเขามากมายแต่ความเป็นจริงเธอต้องยอมรับชะตากรรมแสนโหดร้าย พิมพ์ชนกเปิดประตูลงจากรถคันหรูในท่าทีไม่ค่อยพอใจนัก ใบหน้าหวานบึ้งตึงไร้รอยยิ้ม เกียร์มองตามแผ่นหลังบอบบางเดินหายเข้าไปในตึกใหญ่ เขาพยายามนั่งรออย่างใจเย็น แม้ลึกๆ แล้วไม่อยากปล่อยหล่อนไปเพียงลำพัง ไม่อยากให้พิมพ์ชนกพูดคุยกับศรุต คนที่เขาหมายหัวว่าเป็นศัตรูหัวใจตัวฉกาจ“อะไรกันยิหวา อยู่ๆ ก็มาลาออก เธอคิดอะไรอยู่กันแน่”ศรุตถามอย่างตกใจหลังเพื่อนสาวคนสนิทยื่นจดหมายลาออก พิมพ์ชนกพยายามกลั้นน้ำตาเอาไว้ ปลายจมูกรั้นแดงก่ำ ซ่อนความเจ็บช้ำเอาไว้ไม่มิด“มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นยิหวา” ศรุตไตร่ถาม เขาต้องรู้ให้ได้