บททั้งหมดของ ม่านรักไฟเสน่หา NC30+ [โคแก่กินหญ้าอ่อน]: บทที่ 1 - บทที่ 10

“ถ้าเบื่อก็ออกไปเที่ยวข้างนอกสิ ไปช๊อปปิ้งหรือไปเจอเพื่อนๆ ก็ได้ บัตรเครดิตที่อาให้ไว้ไม่จำกัดวงเงินอยู่แล้ว เราก็รู้นิ”“ข้อนั้นทราบดีค่ะ แต่ว่า…”“แต่ว่าอะไร” ถามเสียงนิ่ง“หนูไม่ได้อยากไปช๊อปปิ้งหรือไปเที่ยวกับเพื่อนค่ะคุณอา หนูอยากไปทำงานพิเศษมากกว่า” หญิงสาวพูดอย่างกล้าๆ กลัวๆ“งานพิเศษอะไร”“ถ้าหนูบอกคุณอาจะยอมให้ทำหรือเปล่าคะ?” หญิงสาวถามตาวาว“ก็ลองบอกมาก่อนสิ แล้วจะพิจารณาดูอีกที” คุณอาหนุ่มกอดอกจ้องหน้าหลานสาว“หนูอยากไปทำงานเป็นเด็กเสริฟ์ที่ร้านอาหารของธีค่ะ บ้านธีเขาเปิดร้านอาหารอยู่ เขาชวนหนูไปทำงานพิเศษช่วงปิดเทอมด้วยกันค่ะ เพื่อนๆ ในกลุ่มหนูเขาก็ไปทำกันหมดทุกคนเลยนะคะ ได้ทั้งเงินและประสบการณ์ดีๆ ค่ะ”หญิงสาวเอ่ยด้วยรอยยิ้มมีความหวังแต่แล้วความหวังของเธอก็พังทลายลงไม่เป็นท่า…“ไม่ได้!” ชายหนุ่มเอ่ยเสียงดังจนหลานสาวสะดุ้งตกใจ “เป็นคนในตระกูลอาจะไปลดตัวทำงานเป็นเด็กเสริฟ์ทำไมกัน อยู่บ้านพักผ่อนเนี่ยแหละดีแล้ว เดี๋ยวเทอมหน้าเราก็เรียนจบได้ไปทำงานที่บริษัทอาแล้ว ถึงตอนนั้นก็จะได้ประสบการณ์ไปเอง ไม่ต้องรีบอยากจะได้มันตอนนี้หรอก” คนพูดหงุดหงิดอย่างไร้เหตุผล ทำเอาหญิงสาวไปไม่เ

เช้านี้มัทนาตื่นเช้าเหมือนทุกครั้ง แต่สิ่งที่ไม่เหมือนเดิมก็คือ เธอไม่ยอมลงไปทานข้าวเช้าข้างล่าง ป้านวลที่พอจะรู้เหตุการณ์ว่าอะไรเป็นอะไรจึงสั่งให้เด็กเอาข้าวต้มกุ้งทรงเครื่องของโปรดของร่างบางขึ้นไปเสริฟ์ให้เธอถึงห้อง“ข้าวต้มค่ะคุณหนู” คนใช้สาวเอ่ยก่อนจะวางถาดที่มีข้าวต้มกุ้งหน้าตาน่ารับประทานลงบนโต๊ะ“คุณอาไปทำงานหรือยัง” เสียงหวานเอ่ยถามหาคนทะเลาะด้วยเมื่อคืน“วันนี้คุณท่านหยุดค่ะ เห็นบอกว่าอยากพักผ่อน” คนใช้สาวตอบไปตามประสา“หยุดงั้นเหรอ” ร่างบางพึมพำกับตัวเอง ทำไมเขาจะต้องมาหยุดในวันที่เพิ่งเกิดเรื่องด้วยนะ ไม่เข้าใจจริงๆ“มีอะไรจะรับเพิ่มอีกไหมคะคุณหนู”“ไม่มีแล้วจ้ะ ขอบใจมากนะ” มัทนาส่งยิ้มให้อย่างเป็นมิตร คนงานที่นี่จะรักและเคารพมัทนากันทุกคน เพราะหญิงสาวเป็นคนน่ารักและมีจิตใจดี คอยช่วยเหลือทุกคน ไม่ว่าใครมีปัญหาอะไรขอแค่บอกมัทนาช่วยได้หมด หากขาดเหลือเรื่องเงินเรื่องทองเธอก็ช่วยไม่เคยขาด ความดีงามของเธอจึงเป็นที่รักใคร่ของทุกคนก๊อกๆ “ใครคะ?” เจ้าของห้องตะโกนถาม“ป้าเองค่ะคุณหนู”พอรู้ว่าเป็นใคร ร่างบางก็ลุกขึ้นเดินไปเปิดประตูต้อนรับทันที แต่ทว่า… กลับไม่ได้มีแค่ป้านวลเพียงคน

“ตอนนี้เราทั้งคู่ก็เรียนจบแล้ว ธีเองก็ได้งานที่บริษัทฯ แล้วด้วย ตำแหน่งดีเงินดี ธีคิดว่าธีสามารถดูแลมัทได้แล้ว”“…”มือหนาล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกง หยิบกล่องสีแดงกำมะหยี่ขึ้นมาเปิดตรงหน้าเธอ“ธี…” มัทนาอุทานชื่อแฟนหนุ่ม เมื่อสิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าเป็นแหวนเพชรเม็ดโต“แหวนวงนี้ธีซื้อมาด้วยน้ำพักน้ำแรงของธีจากการหารายได้พิเศษ สะสมเงินทองมาหลายปีจนสามารถซื้อมันได้ ธีอยากให้มัทรู้ว่ามัทเป็นแรงบันดาลใจของธีนะ มัททำให้ธีอยากทำแต่สิ่งที่ดีๆ”“…”“มัท… แต่งงานกับธีนะครับ” เสียงเข้มเอ่ยพลางกับจ้องใบหน้าหวาน ดวงตาของชายหนุ่มเต็มไปด้วยความหวังมัทนาเองก็ไม่คาดคิดมาก่อนว่าเธอจะมีวันนี้ วันที่ถูกขอแต่งงานจากผู้ชายที่รัก“ว่ายังไงครับ มัทจะให้โอกาสธีได้ดูแลมัทหรือเปล่า” ถ้อยคำแสนหวานถูกเปล่งออกมา“แล้วธีคิดว่ามัทควรปฎิเสธคนที่มัทรักหรือเปล่าล่ะ” น้ำเสียงตื่นเต้นเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม เพียงเท่านั้นธีรดลก็ดึงร่างมัทนาเข้าไปสวมกอดไว้แน่น ทั้งสองกอดกันด้วยความรักเป็นอีกครั้งที่มัทนารู้สึกว่าตัวเองช่างเป็นผู้หญิงที่โชคดีเหลือเกิน ..............................................ร่าง

“อืม…”ดวงตากลมโตค่อยๆ ปรือขึ้นเมื่อแสงสว่างจากทางหน้าต่างสาดส่องเข้ามา ร่างบางเริ่มขยับตัวไปมา ความเจ็บแปลบที่แล่นเข้าสู่หัวใจทำให้หญิงสาวต้องเม้มริมฝีปากแน่น ใบหน้าหวานปวดร้าวเมื่อนึกไปถึงเหตุการณ์เมื่อคืนร่างสองร่างกอดก่ายเข้าหากัน เรียกร้องความเร่าร้อนให้เข้ามาเติมเต็ม“ฮึกๆ” มัทนาสะอื้นไห้อย่างอดสู นึกเกลียดตัวเองที่ปล่อยเนื้อปล่อยตัวเดินตามเกมส์กามอารมณ์ของเขาโดยไม่คิดหน้าคิดหลัง ความอ่อนต่อโลกชักพาให้เธอหมดสิ้นทุกความภาคภูมิใจ ไม่มีอีกแล้วความบริสุทธิ์ที่หวงแหนสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตได้ถูกคนใจร้ายทำลายลงอย่างเลือดเย็น!“ธีรดล” เสียงหวานครางถึงชายหนุ่มอีกคน หัวใจเจ็บร้าวเหลือเกิน เธอรับแหวนขอแต่งงานจากเขา แต่กลับมานอนทอดกายให้กับชายอีกคนมัทนารังเกียจตัวเองเหลือเกิน“ตื่นแล้วเหรอ” เสียงเข้มถามพร้อมกับพาร่างสูงเดินเข้ามาใกล้ๆ เธอ ชินภัทร์นั่งลงข้างๆ ภรรยาตัวน้อยรอยยิ้มภูมิใจยามที่ทอดมองร่างนวล เธอช่างหอมหวานราวกับดอกไม้แรกแย้ม งดงามยิ่งกว่าอะไรทั้งปวง เขามันก็เหมือนซาตานร้ายที่ผล่าผลาญพรมจรรย์ของเธอ ใช้ความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ของสาวน้อยสนองความต้องการของตัวเอง“มัทจ๋า อา…” มือ

“ผมเฝ้ารักของผมมาตั้งกี่ปี อยู่ดีๆ จะมีใครหน้าไหนก็ไม่รู้มาแย่งเธอไป ป้าจะให้ผมทำยังไง จะให้ผมทนมองเธอตกเป็นของคนอื่นอย่างนั้นเหรอครับ ผมทำไม่ได้หรอก” คนพูดส่ายหน้า“แต่มันก็น่าจะมีวิธีที่ดีกว่านี้ คุณไม่น่าจะหักหาญน้ำใจเธอ”ป้านวลพูดเพราะรู้สึกสงสารหญิงสาว“มันไม่มีวิธีไหนดีไปกว่านี้แล้วครับป้านวล นี่เป็นวิธีเดียวที่ผมจะได้เป็นเจ้าของเธอ และรั้งเธอเอาไว้ให้อยู่กับผม” ชินภัทร์ยึดมั่นในการกระทำของตนเอง“แล้วคุณภูมิใจเหรอคะที่ได้เป็นเจ้าของเธอแค่ร่างกาย แต่ไม่ได้หัวใจ”คนฟังปวดร้าวไปทั้งใจ“ป้าไม่อยากให้คุณต้องรู้สึกผิดกับสิ่งที่คุณทำ”“พอเถอะครับป้า!” เสียงเข้มตวาดลั่น “ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นมันเกิดจากความตั้งใจของผม ตอนนี้ผมสบายดี ไม่ได้รู้สึกผิดอะไรอย่างที่ป้าว่า ผมไม่แคร์ว่าจะได้หัวใจของเธอหรือไม่ ผมต้องการแค่ให้เธออยู่กับผม เป็นของผมแต่เพียงผู้เดียว!”ชินภัทร์ประกาศกร้าว ..................................................ณ ผับชื่อดังย่านใจกลางเมืองแห่งหนึ่ง“เอ้า พวกเรา ชนเว้ย ชน!”ธีรดลชูแก้วเหล้าขึ้นชนกับบรรดาเพื่อนๆ และสาวๆ ที่เขาจ้างให้มานั่งเอาอกเ