ประตูห้องแต่งตัวก็เปิดออกพร้อมร่างสูงของวินที่เดินตรงเข้ามาเรียก “มิณ... กลับกัน” “อื้อ” มิณหันไปโบกมือลาพี่เอกแล้วเดินตามหลังวินไปที่รถบีเอ็มสีดำขลับคันเดิม ทันทีที่ทั้งสองคนก้าวขึ้นมานั่งประจำที่ด้านใน วินที่คาใจอยู่ก็เอ่ยปากถามขึ้นทำลายความเงียบ “เมื่อกี้คุยอะไรกับพี่เอกหรอ” มิณหันมายิ้มพรายแกล้งตอบ “ความลับค่ะ” บรรยากาศในรถเงียบลงไปครู่หนึ่ง ก่อนที่มิณจะสูดหายใจเข้าลึกแล้วตัดสินใจพูดเรื่องที่ค้างคาใจออกมา “พี่วิน... หลังจากแข่งนัดนี้เสร็จ พี่ไม่ต้องลำบากขับรถมารับส่งมิณแล้วนะ” วินชะงักมือที่กำลังจะเข้าเกียร์ หันขวับมามองคนข้างตัวทันที แววตาคมไหววูบไปอึดใจหนึ่ง “...ทำไมอ่ะ” “ช่วงนั้นมิณน่าจะเริ่มยุ่งๆ แล้วอ่ะค่ะ” หญิงสาวให้เหตุผลพลางส่งยิ้มบางๆ ให้ “...อ๋อ” วินรับทราบเสียงแผ่ว นัยน์ตาคู่คมหม่นลงอย่างเห็นได้ชัด ความเงียบเข้าปกคลุมภายในห้องโดยสารอยู่พักใหญ่ จนกระทั่งวินพยายามปรับน้ำเสียงให้เป็นปกติแล้วเอ่ยถามทำลายความอึดอัด “...แล้ววันนี้อยากกินอะไร” “ก๋วยเตี๋ยวร้านเดิม” มิณตอบ “โอเค” ชายหนุ่มตอบรับสั้นๆ ก่อนจะเคลื่อนรถออกจากสนามแข่ง มุ่งหน้าสู่จุดหมายปลายทางด้ว
Última actualización : 2026-11-03 Leer más