บทที่ 11ใช้ประโยชน์จากกันและกันรถลีมูซีนคันหรูจอดลงหน้าคฤหาสน์ตระกูลวัฒนเกียรติ พร้อมกับร่างของคุณนายและคุณชายของบ้านอย่างสุนีและสุวพล“คนไปไหนหมดเนี่ย!”เสียงแหลมแว้ดไปทั่วบริเวณด้วยความโมโหโดยปกติในเวลาเลิกงานช่วงเย็นแบบนี้ เหล่าสาวใช้จะต้องรีบกรูกันเข้ามาถือกระเป๋าและนำน้ำแร่พิเศษที่เธอมักดื่มประจำมาให้ แต่วันนี้กลับไร้เงาของคนแม้แต่คนเดียว“บ้านก็ตั้งใหญ่ตั้งโต เสียเงินจ้างคนไปก็เยอะแยะ หายหัวไปไหนกันหมด”สุวพลเองก็หงุดหงิดไม่ต่างกัน ทั้งสองก้าวเข้ามาภายในตัวบ้าน สอดส่ายสายตาหาใครสักคนด้วยคิ้วที่ขมวดมุ่น ก่อนสายตาจะเหลือบไปเห็นเด็กรับใช้คนหนึ่งที่กำลังเดินอุ้มแจกันอันหรูไปทางบันได“เดี๋ยวหล่อน มานี่ซิ!”สาวใช้รีบวางแจกันลงและสาวเท้ามาตามคำสั่งทันที“ยินดีต้อนรับกลับบ้านค่ะคุณสุนี คุณสุวพล”“คนหายหัวไปไหนหมด ทำไมไม่มีใครมาต้อนรับฉันกับคุณพลเลย”เสียงไม่พอใจถามขึ้นเสียงดัง จนสาวใช้สะดุ้งก้มหน้ารับความผิดอย่างจำยอม“พอดีวันนี้คุณลลินภัทรเธอพึ่งมาถึงค่ะ คุณชายเลยสั่งให้จัดห้องให้เธอใหม่ แล้วก็จัดห้องให้ครอบครัวเธอสำหรับหลายวันนี้ด้วยค่ะ”สุนีและสุวพลที่ได้ฟังก็งงงวย ไม่เคยได้ยินชื่
Last Updated : 2026-09-28
LOGIN
