FAZER LOGINCompartilhar
บทที่ 12 ไม่คิดพิศวาส
Data de publicação:
2026-09-28 00:07:42
Último capítulo
สัญญาไร้รักเมียซื้อ บทที่ 13 ปากเสีย กับ แผนสูง?
บทที่ 13ปากเสีย กับ แผนสูง?"จะเดินห่างอะไรนัก ขยับมานี่"อัคคีหยุดฝีเท้าลง เหลือบสายตามองคนตัวเล็กที่เดินห่างออกไปด้านข้างแทบจะคนละฝั่ง "แบบนี้ก็ดีแล้วนี่คะ ที่นี่คุณอัคคีคงมีคนรู้จักอยู่มาก คนไม่มีอะไรน่ามองแบบฉันไม่อยากทำให้คุณดูไม่ดี"เสียงหวานประชดประชัน ยกมือขึ้นกอดอกสาวเท้าเดินนำ ไม่ปล่อยจังหวะให้คนตัวโตได้มีโอกาสอ้าปากต่อล้อต่อเถียงนัยน์ตาคู่คมทอดสำรวจร่างระหงสมส่วนของเธอในชุดเดรสแนบเนื้อ โชว์ส่วนเว้าส่วนโค้งโชว์หราเตะตา แต่ไม่ใช่แค่เขาคนเดียวที่กำลังใช้สายตาสำรวจเรือนร่างของเธอ ผู้ชายคนอื่นรอบๆ ก็หันมามองกันเป็นตาเดียวด้วยสายตาหิวกระหายแบบที่ไม่ค่อยน่าจรรโลงใจเช่นกัน"อะไรคะ"นอกจากเขาจะก้าวมายืนขนาบข้าง แจ็คเก็ตสีดำขลับของเขายังถูกถอดและวางคลุมไหล่มนของเธอเอาไว้"เดินแค่ห้าง แต่งตัวนึกว่าจะไปผับที่ไหน""นี่คุณอัคคี ดูเหมือนว่าคุณดูจะมีปัญหากับชุดแล้วก็สรีระของฉันเหลือเกินนะคะ"คนตัวเล็กหันมาประจันหน้าด้วยใบหน้าบึ้งตึงน้ำหอมกลิ่นกุหลาบจากตัวของเธอที่ขยับเข้ามาชิด แตะลงบนต่อมรับกลิ่น นัยน์ตาคู่กลมโตมองมาอย่างเอาเรื่อง แต่กลับดูน่าเอ็นดูมากเสียกว่าน่ากลัวถนัด"ฉันเห็นทีไรแล
สัญญาไร้รักเมียซื้อ บทที่ 12 ไม่คิดพิศวาส
บทที่ 12ไม่คิดพิศวาส"น้องลลินหลับสบายไหมครับ"อัคคีที่พึ่งก้าวเดินมาถึงโต๊ะกินข้าวในช่วงเช้าตรู ก็ไม่ลืมจะหันไปทักทายว่าที่เจ้าสาวด้วยรอยยิ้ม พลางหย่อนตัวลงนั่งบนเก้าอี้ข้างกายคนตัวเล็ก"หลับสบายมากๆ ค่ะ เพราะที่อัคต้อนรับดีมากทุกอย่างเลยเข้าที่เข้าทางไปหมดเลย ขอบคุณมากนะคะ"ลลินภัทรว่าเสียงหวาน ส่งสายตาหวานหยดย้อยไปให้คนตัวโตข้างกาย จนสมาชิกคนอื่นบนโต๊ะอาหารแสดงสีหน้าท่าทางแตกต่างกันออกไป โดยเฉพาะคนเป็นพ่อและแม่เลี้ยงอย่างสุวพลและสุนี ที่แทบจะเก็บสีหน้าไม่ไหว"คุณพ่อคุณแม่หลับสบายดีนะครับ"ศันต์และขจีพยักหน้ารับยิ้มๆ หากแต่ตอนนี้สุนีกลับรู้สึกว่าหน้าหล่อนชาวาบขึ้นมาทันควัน สรรพนามนั้นที่หล่อนเฝ้าฝันว่าจะออกมาจากปากลูกเลี้ยงอย่างอัคคีในสักวัน กลับถูกผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้แย่งไปอย่างหน้าด้านๆ ในเวลาแค่วันเดียว"แล้วนี่ลูกสาวหล่อนจะมาเมื่อไหร่แม่สุนี"เสียงราบเรียบของผู้อาวุฒิโสบนหัวโต๊ะ ทำเอาสุนีและสุวพลอึกอัก สายตาก็มองนาฬิกาบนผนังที่จวนจะถึงเวลาเสิร์ฟอาหารเช้าตามสมควรเหมือนทุกวัน"ลูกดาพึ่งกลับมานะคะคุณพ่อ อาจจะอยากนั่งรถเล่น หรือแวะหาอะไรดื่มก็ได้นะคะ"แม้จะแก้ต่างให้ลูกสาวแต่ในใจ
สัญญาไร้รักเมียซื้อ บทที่ 11 ใช้ประโยชน์จากกันและกัน
บทที่ 11ใช้ประโยชน์จากกันและกันรถลีมูซีนคันหรูจอดลงหน้าคฤหาสน์ตระกูลวัฒนเกียรติ พร้อมกับร่างของคุณนายและคุณชายของบ้านอย่างสุนีและสุวพล“คนไปไหนหมดเนี่ย!”เสียงแหลมแว้ดไปทั่วบริเวณด้วยความโมโหโดยปกติในเวลาเลิกงานช่วงเย็นแบบนี้ เหล่าสาวใช้จะต้องรีบกรูกันเข้ามาถือกระเป๋าและนำน้ำแร่พิเศษที่เธอมักดื่มประจำมาให้ แต่วันนี้กลับไร้เงาของคนแม้แต่คนเดียว“บ้านก็ตั้งใหญ่ตั้งโต เสียเงินจ้างคนไปก็เยอะแยะ หายหัวไปไหนกันหมด”สุวพลเองก็หงุดหงิดไม่ต่างกัน ทั้งสองก้าวเข้ามาภายในตัวบ้าน สอดส่ายสายตาหาใครสักคนด้วยคิ้วที่ขมวดมุ่น ก่อนสายตาจะเหลือบไปเห็นเด็กรับใช้คนหนึ่งที่กำลังเดินอุ้มแจกันอันหรูไปทางบันได“เดี๋ยวหล่อน มานี่ซิ!”สาวใช้รีบวางแจกันลงและสาวเท้ามาตามคำสั่งทันที“ยินดีต้อนรับกลับบ้านค่ะคุณสุนี คุณสุวพล”“คนหายหัวไปไหนหมด ทำไมไม่มีใครมาต้อนรับฉันกับคุณพลเลย”เสียงไม่พอใจถามขึ้นเสียงดัง จนสาวใช้สะดุ้งก้มหน้ารับความผิดอย่างจำยอม“พอดีวันนี้คุณลลินภัทรเธอพึ่งมาถึงค่ะ คุณชายเลยสั่งให้จัดห้องให้เธอใหม่ แล้วก็จัดห้องให้ครอบครัวเธอสำหรับหลายวันนี้ด้วยค่ะ”สุนีและสุวพลที่ได้ฟังก็งงงวย ไม่เคยได้ยินชื่
สัญญาไร้รักเมียซื้อ บทที่ 10 บทละครน้ำเน่า
บทที่ 10บทละครน้ำเน่า"ลาละล้า ลั่นละลา~"เสียงฮัมเพลงของเด็กน้อยวัยสิบขวบ ที่กำลังนั่งวาดรูปเล่น ณ สวนหลังบ้านของรัตนเดชากุลดังขึ้นเบาๆ หากแต่มันกลับดังพอให้ใครบางคนที่พึ่งก้าวเข้ามาในบริเวณ หันมาให้ความสนใจภาพเด็กหญิงตัวอ้วนพีในชุดเดรสฟูฟ่องสีชมพู รับกับทรงผมถักเปียปอยใหญ่ เด็กน้อยมีผมหน้าม้าปิดบังใบหน้ากลมๆ แต่ยังเห็นพวงแก้มกลมดิ๊กอ้วนๆ นั่นได้อย่างชัดเจน"ทำอะไรน่ะ"ลลินภัทรในวัยสิบสามขวบเอี้ยงหน้าไปมองคนมาใหม่ ที่ยืนเยื้องอยู่ทางด้านหลัง พลางเอียงคอพิจารณาเด็กหนุ่มตัวสูง"นายเป็นใคร เข้ามานี่ได้ไง"เด็กหนุ่มวัยสิบห้าปี รูปหล่อ สูงโปร่ง สวมเสื้อยืดสีดำพื้นๆ และกางเกงขาสั้นสีไข่ตรงหน้า เป็นครั้งแรกที่เธอเคยได้พบ และไม่แน่ใจว่าเขาเข้ามาในบ้านได้ยังไง"ฉันแก่กว่า ต้องเรียกฉันว่าพี่สิยัยเด็กอ้วน"อัคคีในวัยสิบห้าเอามือล้วงกระเป๋าอย่างเอาเรื่อง มองเด็กหญิงที่เขาเรียกว่าเด็กอ้วนที่ตอนนี้ก้าวมายืนประจัญหน้า ใบหน้ากลมจิ้มลิ้ม แก้มอ้วนๆ และยังท่าทีที่ดูโกรธพาให้อัคคีต้องยกยิ้มขำ ไม่คิดว่าจะมีเด็กที่ตอนโกรธทำหน้าได้ตลกๆ แบบนี้อยู่ด้วย"นายน่ะสิไอ้คนนิสัยเสีย"ลลินภัทรชี้หน้าพลางตะเบ็งเสี
สัญญาไร้รักเมียซื้อ บทที่ 9 จับเข่าคุยกัน
บทที่ 9จับเข่าคุยกัน"มีเงินหรอ"ประโยคคำถามแสนใจร้าย บัดนี้แทงใจดำของคนตัวเล็กจนต้องกัดปากตนเองแน่นเกียรติ ศักดิ์ศรี หรือกระทั่งความเป็นคน ทุกอย่างซื้อได้ด้วยเงิน และอัคคีก็กำลังย้ำเตือน ว่าตอนนี้เธอไร้เกียรติ ไร้ศักดิ์ศรีมากแค่ไหน"หึ"เมื่อใบหน้าสวยสะบัดหนี พร้อมกับนัยน์ตาแดงก่ำไร้หนทางต่อกร หรือข้อโต้แย้ง รอยยิ้มพึงพอใจก็ประทับบนริมฝีปากหยักทันที"ยินดีต้อนรับสู่วัฒนเกียรติ"นิ้วเรียวยาวเชยคางมนให้หันกลับมาประจัญหน้า อัคคีมองเธออย่างถือไพ่เหนือกว่าทุกทาง ตอนนี้เธอไม่ต่างจากกวางน้อยในกรง ที่ไม่ว่าจะดิ้นอย่างไรก็คงหนีไม่พ้นพรานป่าแบบอัคคีอีกต่อไปริมฝีปากหนาเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้ จนเกือบจะแตะลงบนริมฝีปากสีสวยของหญิงสาว ก่อนที่เขาจะพูดประโยคที่เหมือนฝังรากลึกลงในจิตใจของเธอ"หวังว่าเธอจะทำหน้าที่ภรรยาล้างหนี้ให้ดี สมกับเงินที่ฉันต้องเสียไปนะ ลลินภัทร"@บริษัทเจเควายเหล่าพนักงานวิ่งวุ่นไปทั่วบริเวณหน้าห้องประชุมใหญ่ เอกสารมากมายถูกหอบเข้าไปเพื่อเตรียมต้อนรับท่านประธานใหญ่ที่กำลังจะมาถึงในอีกไม่กี่สิบนาที"คุณพ่อต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ เลย อยู่ดีๆ คิดอยากจะตรวจย้อนหลังก็ตรวจ"'สุนี' หนึ่งใ
สัญญาไร้รักเมียซื้อ บทที่ 8 เผชิญหน้า
บทที่ 8เผชิญหน้า"แต่ถ้าเจ้าระเบียบนักก็ควรจะรู้สิคะ ว่าควรทำตัวยังไงเวลาที่มีแขกคนสำคัญเดินเข้าบ้านตัวเอง"นัยน์ตาคู่คมวาววับขึ้นทันที อัคคีเลื่อนสายตาที่เต็มไปด้วยความโกรธขึ้นปะทะกับดวงตาของหญิงสาว ก่อนที่ทั้งเธอและเขาจะชะงัก นิ่งงันกันไปทั้งคู่คิ้วของทั้งสองเริ่มขมวดเข้าหากันทีละนิด ใบหน้าที่มีส่วนคุ้นเคยเหมือนติดอยู่ในสมอง ยิ่งคิดและพิจารณาส่วนประกอบบนใบหน้าของอีกฝ่ายมากเท่าไหร่ คำตอบก็ยิ่งฉายชัดขึ้นในความทรงจำจนดวงตาเบิกกว้างทันที"ไอ้พี่ปากปีจอ!/ยัยฟักทองแก้มอ้วน!"ลลินภัทรพลันหน้าแดงเถือกด้วยความโกระระคนอาย ไอ้ฉายาบ้าบอเมื่อตอนเด็กที่นึกว่าลืมไปได้แล้ว สุดท้ายก็ถูกจี้จุดขึ้นมาอีกเพราะคนปากปีจอ!"ที่แท้ เจ้าบ่าวที่ท่านเกริกบอกก็คือคุณสินะ ไอ้คนปากปีจอ"เหมือนฟ้าถล่มลงมากลางใจ ผู้ชายบนโลกมีตั้งมากตั้งมาย ดันจับพลัดจับผลูมาได้สามีเป็นคู่อริเก่าเมื่อครั้งวัยเยาว์อย่างอัคคี บุญมีแต่กรรมบัง!"คิดว่าฉันอยากแต่งกับเธอมากเลยสิ ยัยฟักทอง"อัคคีไม่ยอมน้อยหน้า กวาดสายตามองว่าที่เจ้าสาวหัวจรดเท้าอีกครั้ง ครั้งนี้ดูออกจะประหลาดใจปนไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง ว่าคนที่ตอนเด็กๆ ทั้งอ้วมท้วมแก้มอ
Você também pode gostar
คนในใจเขากลับมา เลยต้องปิดเรื่องท้อง
ลั่วหูโยว292.0K visualizaçõesคุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
หรงหรงจื่ออี109.8K visualizaçõesโทษทัณฑ์พิพาทใจ
ซูซี93.0K visualizaçõesท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน
เจียงจื่อหยา145.4K visualizaçõesรุ่นพี่คะ... เลิกคลั่งรักหนูสักที
มนต์วธู71 visualizaçõesมงกุฎกล้วยไม้
ซองกาเรีย วีรกานดา36 visualizaçõesเปลี่ยนจากพลาด ให้กลายเป็นรัก
ไข่ดาวเบคอน26 visualizaçõesพ่ายรักพลิน
SHASHA91 visualizações
