Todos los capítulos de รุ่นพี่คะ... เลิกคลั่งรักหนูสักที: Capítulo 31 - Capítulo 35

วิศวะหนุ่มตัวโตที่ปกตินิ่งขรึมและกวนอวัยวะเบื้องล่าง บัดนี้ใบหูทั้งสองข้างแดงเถือกไปจนถึงลำคอ เขาตักข้าวเข้าปากรัวๆ ไม่กล้าสบตาเธอ"พวกมึงกินๆ ไปเลย พูดมากเดี๋ยวข้าวก็ติดคอตายหรอก" ตุลย์บ่นอุบอิบ"ความลับแตกแล้วว่ะประธานรุ่น!" ทิวเขาหัวเราะชอบใจ "น้องพริกแกงรู้ไว้เลยนะว่าไอ้ตุลย์มันคลั่งรักน้องมาก ตอนเห็นน้องเดินควงกับไอ้ธันวาเมื่อปีที่แล้ว มันซึมไปเป็นอาทิตย์ นั่งตัดเหล็กไปถอนหายใจไปจนเพื่อนคิดว่ามันโดนผีสิง"เจย์กับวาโยที่นั่งฟังอยู่อ้าปากค้าง ก่อนจะกรี๊ดอัดหน้ากันเองแบบไร้เสียง ทำหน้าที่แทนคนอ่านมโนไปไกลริบ สองเพื่อนซี้เขย่าแขนกันรัวๆ ไม่บันยะบันยังเมื่อรู้ว่าเพื่อนตัวเองโดนประธานรุ่นแอบแซ่บทางสายตามานานแล้วจิ๊กซอว์ในหัวพริกแกงถูกสลับตำแหน่งและประกอบขึ้นมาใหม่ ภาพเหตุการณ์ในคืนนั้นที่ผับ... ตอนที่เธอเดินเข้าไปกระชากคอเสื้อเขา กัดคอเขา เขาไม่ได้ขัดขืนอย่างจริงจังเลยสักนิด แถมยังช้อนตัวเธอขึ้นพาดบ่าอย่างง่ายดายนี่เธอไม่ใช่เหยื่อที่บังเอิญไปติดกับ... แต่เธอเดินเข้าไปในกรงของคนที่กางตาข่ายรออยู่แล้วต่างหาก!พริกแกงมองเสี้ยวหน้าหล่อเหลาของคนข้างๆ หัวใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างควบคุมไม่อยู่ ค

ถุงพลาสติกใส่มินิมาร์ทในมือพริกแกงร่วงหล่นลงพื้น เสียงถุงขนมขบเคี้ยวกระทบพื้นกระเบื้องดังสวบสาบ โชคดีที่พรมทางเดินช่วยซับเสียงไว้ได้บ้าง หญิงสาวรีบก้มลงเก็บข้าวของด้วยมือที่สั่นเทา ก่อนจะสับเท้าวิ่งหนีกลับเข้าห้อง 502 ปิดล็อกกลอนประตูสามชั้นแล้วพิงแผ่นหลังลงกับบานประตูไม้หัวใจที่เคยเต้นแรงเพราะความเขินอาย บัดนี้เต้นกระหน่ำด้วยความรู้สึกชาวาบไปทั้งอก ความรู้สึกเหมือนถูกผลักตกจากยอดตึกร้อยชั้นลงมากระแทกพื้นคอนกรีตเต็มแรง'มาช้าจังวะตุลย์ รอกุญแจจนขารากงอกแล้วเนี่ย!'น้ำเสียงสนิทสนมของผู้หญิงเสื้อครอปรัดรูปคนนั้นยังดังก้องอยู่ในหู ภาพท่อนแขนแกร่งที่เธอเพิ่งกอดเมื่อไม่ถึงสิบนาทีก่อน ตวัดรัดเอวผู้หญิงคนนั้นเข้าหาตัวอย่างเป็นธรรมชาติ... มันชัดเจนจนขอบตาร้อนผ่าว"โง่ซ้ำซากจริงๆ เลยพริกแกง..."เธอสบถด่าตัวเองเสียงสั่น ยกมือขึ้นขยี้ตาแรงๆ เพื่อไล่หยาดน้ำใสๆ ที่ทำท่าจะรื้นขึ้นมา ไอ้กำแพงใจที่อุตส่าห์ก่อไว้ตั้งสูงลิบ ดันไปยอมทุบทิ้งเพราะหลงกลคำหวานและสกินชิพฉาบฉวยของผู้ชายเจ้าเล่ห์คนนั้น เขาเพิ่งจะบอกฝันดีเธออยู่หยกๆ แต่พอลับหลังก็พาผู้หญิงอีกคนเข้าห้องที่กำแพงติดกันเนี่ยนะ!ติ๊ด... แกร๊ก!เสียง

แกร๊ก...จังหวะที่บานประตูห้อง 502 เปิดออก ประตูห้อง 501 ก็ถูกดึงเปิดออกมาพร้อมกันพอดิบพอดีพริกแกงชะงักฝีเท้า หันไปมองตามสัญชาตญาณผู้หญิงคนเมื่อคืนก้าวเท้าออกมาจากห้องของตุลย์ ทว่าสภาพของเธอตอนนี้ไม่ได้อยู่ในชุดเสื้อครอปรัดรูปอีกต่อไป แต่เธอกำลังสวม 'เสื้อยืดสีขาวตัวโคร่ง' คอกว้าง... เสื้อตัวเดียวกับที่พริกแกงเคยกำขยุ้มไว้แน่นตอนที่เผลอหลับไปบนเตียงของเขา!ผมลอนยาวสลวยยุ่งเหยิงนิดๆ ทรงเพิ่งตื่นนอนอย่างเห็นได้ชัด ผู้หญิงคนนั้นยกมือขึ้นปิดปากหาวหวอดใหญ่ ก่อนจะหันมาสบตากับพริกแกงที่ยืนถือถุงขยะแข็งทื่อเป็นรูปปั้นแทนที่จะตกใจหรือหลบสายตา กันย์ที่จำได้ทันทีว่าสาวน้อยหน้าตาน่ารักห้องข้างๆ คือว่าที่ 'น้องสะใภ้' ของตัวเอง ก็ส่งยิ้มหวานหยดย้อยมาให้พริกแกงอย่างเป็นมิตร พยักหน้าทักทายเบาๆ ก่อนจะเดินฮัมเพลงสวนทางไปทางลิฟต์ ปล่อยให้กลิ่นน้ำหอมผู้หญิงผสมกับกลิ่นแชมพูสระผมลอยจางๆ ผ่านหน้าพริกแกงไปแต่ในมุมของพริกแกง รอยยิ้มนั้นมันคือการประกาศชัยชนะเย้ยหยันกันชัดๆ!เพล้ง...ถ้ามีใครเอาเครื่องฟังเสียงมาทาบที่หน้าอกของพริกแกงตอนนี้ คงได้ยินเสียงหัวใจแตกสลายดังสนั่นหวั่นไหวหลักฐานคาตาขนาดนี้ ไม่ต้อง