รุ่นพี่คะ... เลิกคลั่งรักหนูสักที

ปวด... ปวดร้าวไปทั้งร่างเหมือนโดนรถสิบล้อเบรกแตกพุ่งชนแล้วถอยหลังกลับมาทับซ้ำ!

นั่นคือความรู้สึกแรกที่พุ่งเข้าโจมตีทันทีที่สติของ พริกแกง หรือ ภฤศภัค เริ่มกลับมาทำงาน หญิงสาวครางฮือในลำคอ พยายามยกมือขึ้นนวดขมับที่เต้นตุบๆ ราวกับมีคนเอาสว่านมาเจาะ อาการปวดหัวจี๊ดวิ่งริ้วขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกหนักอึ้ง โดยเฉพาะช่วงล่างที่ระบมหนักจนแทบไม่อยากขยับเขยื้อน

ดวงตาคู่สวยค่อยๆ ปรือขึ้น ภาพเพดานห้องสีขาวสะอาดตาและแชนเดอเลียร์หรูหราที่ไม่คุ้นเคย ทำให้พริกแกงต้องกะพริบตาถี่ๆ เพื่อปรับโฟกัส หญิงสาวขยับตัวหวังจะลุกขึ้นนั่ง แต่สัมผัสเสียดสีของผิวเนื้อกับผ้าปูที่นอนนุ่มลื่น ทำให้เธอชะงักกึก

พริกแกงก้มลงมองใต้ผ้าห่มผืนหนา... ว่างเปล่า... ไม่มีเสื้อผ้าติดกายเลยแม้แต่ชิ้นเดียว! แถมตามผิวขาวเนียนยังมีรอยจ้ำสีแดงจางๆ ประทับอยู่เป็นทางยาวลงไปถึงเนินอก

"เชี่ย..." เสียงแหบพร่าหลุดออกจากริมฝีปากอิ่ม หญิงสาวเบิกตากว้างจนแทบจะถลนออกมานอกเบ้า สติที่เคยหลุดลอยไปพร้อมกับแอลกอฮอล์เมื่อคืนเริ่มตีกลับมาทีละฉากๆ ภาพเหตุการณ์แฟลชแบ็กไหลย้อนเข้ามาในหัวราวกับเปิดม้วนฟิล์ม

...

ย้อนกลับไปเมื่อคืนที่ผ่านมา

พริกแกงตั้งใจหอบเค้กก้อนโตไปเซอร์ไพรส์วันครบรอบหนึ่งปีที่คอนโดของ ธันวา แฟนหนุ่มรุ่นพี่ที่เพิ่งเรียนจบไปหมาดๆ แต่เซอร์ไพรส์กว่าคือการเปิดประตูเข้าไปเจอสภาพห้องที่เต็มไปด้วยขวดเหล้า และแฟนหนุ่มของเธอกำลังนั่งให้น้องนีอกตู้มซุกไซ้คลอเคลียอยู่บนโซฟา!

หญิงสาวยืนตัวชาอยู่หน้าประตูที่แง้มเปิดออกเพียงนิด ได้ยินเสียงเพื่อนในวงเหล้าของธันวาเอ่ยแซวขึ้นมาอย่างคึกคะนอง

"แหม ไอ้ธัน น้องพริกแกงแฟนเด็กมึงไปค่ายอาสาพัฒนาชุมชนสิบวัน มึงเลยเงี่ยนจัดจนต้องเรียกเด็กมาเอ็นเตอร์เทนเลยเหรอวะ ไม่มีเมียอยู่ด้วยก็งี้แหละ"

"เมียอะไรล่ะ" เสียงของธันวาตอบกลับมาพร้อมเสียงหัวเราะเยาะหยัน "ได้ยากได้เย็น เล่นตัวชิบหาย คิดว่าเป็นนางฟ้าสถาปัตย์แล้วสวยตายล่ะ รอให้กูได้ฟันก่อนเถอะ ขี้คร้านจะคลานตามกูต้อยๆ ตอนนี้ก็แค่ทนๆ เอาใจไปงั้นแหละ"

เส้นความอดทนของภฤศภัคขาดผึง!

พริกแกงไม่ได้เสียใจที่มันไปเอากับคนอื่น แต่เธอเจ็บใจที่มันด่าว่าเธอได้ยาก เล่นตัว แล้วยังกล้าเห่าว่าถ้าได้เธอเมื่อไหร่ เธอจะต้องคลานตามมัน โคตรระยำเลย ไอ้ชั่วธัน!!

หญิงสาวผลักประตูผางเข้าไป ท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคน ธันวาหน้าซีดเผือด พยายามจะอ้าปากแก้ตัว แต่พริกแกงไม่รอช้า เธอเดินดุ่มๆ เข้าไปเอากล่องเค้กวางกระแทกลงบนโต๊ะตรงหน้ามัน เปิดฝากล่องออก แล้วพุ่งเข้าไปง้างหมัดขวาตรงกระแทกเข้าที่ปากของแฟนหนุ่มจอมปลิ้นปล้อนจนเลือดกบปาก!

"ไอ้ผู้ชายสารเลว! เราเลิกกัน! แล้วอย่ามาให้ฉันเห็นหน้าอีกนะ... ไอ้เหี้ย!"

ด่าจบก็คว้าก้อนเค้กปาอัดเข้าเต็มหน้ามันจนครีมเลอะเทอะไปหมด! จากนั้นก็หันหลังเดินสะบัดบ๊อบออกมาอย่างสวยงาม แต่พอลงมาถึงใต้คอนโด น้ำตาที่กลั้นไว้ก็ไหลทะลักออกมาไม่หยุด จนแก๊งเพื่อนสาวตัวแสบอย่าง วาโย และ เจย์ (พี่เก้งถึกร่างใหญ่) ต้องรีบซิ่งรถมารับหน้าตาตื่น

เพื่อเป็นการปลอบใจเพื่อนที่อกหักและเครียดจากการปั่นโมเดลตึกจนขอบตาดำ วาโยกับเจย์เลยจัดแจงลากพริกแกงไป ‘เปิดโลก’ ที่บาร์โฮสต์ชื่อดังใจกลางเมือง หวังให้ซิกซ์แพ็กผู้ชายหล่อล่ำมาช่วยเยียวยาจิตใจ

"หน้าตัวเมียชิบหาย! ปากบอกรักเพื่อนกูแต่เสือกไปเอาชะนีอื่นมากินตับถึงห้อง สันดานหมาจรจัดมาก!" เจย์สบถด่าไฟแลบพลางชงเหล้าแก้วเข้มๆ กระแทกลงตรงหน้าพริกแกง

"มึงไม่ต้องร้องไห้ให้อ้ายอีสวะพวกนั้นเลยนะอีพริก เสียน้ำตาให้ผู้ชายเหี้ยๆ มันเปลือง!"

"ใช่! คนสวยๆ ระดับนางฟ้าถาปัตย์อย่างมึง หาผัวใหม่หล่อกว่า รวยกว่า เลิศกว่ามันได้สบายๆ!" วาโยพยักหน้าสมทบอย่างเอาจริงเอาจัง

"กูมันโง่เอง... โง่ที่ไปเชื่อคำพูดหมาๆ ของมัน!"

พริกแกงสะอื้นฮัก มือเล็กคว้าขวดเหล้าเพียวๆ ที่ตั้งอยู่บนโต๊ะขึ้นมากระดกกรอกใส่ปากอึกๆ ติดกันโดยไม่สนแก้วชง ความขมปร่าบาดคอลงไปถึงกระเพาะ แต่ก็ยังไม่เท่าความเจ็บใจที่โดนหักหลัง