Semua Bab ฝากใจจนได้รัก: Bab 1 - Bab 10

“สามสิบเอ็ดแล้วนะรัก”เสียงของ บัว เอมมาลิน เอ่ยขึ้นเป็นครั้งที่นับไม่ถ้วน จนแทนรักชินชาเสียแล้ว เพราะตั้งแต่ที่อายุของเธอเริ่มก้าวเข้าสู่เลขสามต้น ๆ คำพูดมากมายในทำนองเดียวกันนี้ก็กลายเป็นคำพูดประจำบ้านที่จะดังขึ้นทุกครั้งเมื่อแม่ของเธอนึกได้“ค่ะ” ทว่าแทนรักก็ทำเพียงส่งเสียงขานรับตอบกลับไปเบา ๆ เท

ร่างสูงของชายหนุ่มผลักแทนรักลงเตียงอย่างรีบร้อน แล้วคร่อมทับร่างของเธออยู่ด้านบนอย่างอดทนไม่ไหว หัวใจของเขาเต้นรัวแรงด้วยความตื่นเต้นปนกับความสงสัยใคร่รู้ว่าคนตรงหน้าของเขาจะออกลวดลายมีลีลายังไงบ้าง เสียงงึมงำเบา ๆ เริ่มเล็ดลอดออกมาจากลำคอของแทนรักที่เมาแอ๋ ตามด้วยเสียงเสียดสีของเสื้อผ้าที่กำลังถูกถ

เสียงหอบกระเส่าเร่าร้อนยังคงลอยดังอบอวลไปทั่วอาณาบริเวณห้องสี่เหลี่ยมของโรงแรมแห่งนี้ หลังจากบทบรรเลงเร่าร้อนรอบแรกจบไป ความรู้สึกภายในของทั้งสองกลับยังคงโหยหากันและกัน และปะทุราวกับเป็นภูเขาไฟรอวันระเบิดลาวาที่คับคั่งออกมาได้ทุกเมื่อ“คุณดู... ไม่เหนื่อยเลยนะ"ชายหนุ่มเอ่ยถามเย้าหยอกก่อนจะพ่นลมยาว

หลังบทสนทนาแสนวาบหวิวนั้นสิ้นสุดลง แทนรักก็คลี่ยิ้มรับออกมาอย่างนึกชอบใจกับคนตรงหน้าของเจ้าหล่อนเอง สองแขนเรียวขยับโอบรอบคอแกร่งไว้หลวม ๆ แล้วรั้งเข้ามาให้ขยับประชิดตัว แนบสองเต้ากลมสวยเข้ากับอกราบแกร่ง แล้วใช้มือข้างหนึ่งเชยคางเขาให้เงยขึ้นมองสบตาคู่งามของเจ้าหล่อนเองทั้งสองต่างมองสบตากันและกันโดย

เมื่อภาพเหตุการณ์ในตอนนั้นหวนกลับมาฉายวนซ้ำ ๆ อย่างชัดเจนทุกท่วงท่าอยู่ในห้วงความคิดของแทนรักอย่างรวดเร็วและไม่อาจห้ามได้ ก็ทำให้ความร้อนผะผ่าวแผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กายของเธอ ตั้งแต่เส้นผมที่ปกคลุมอยู่บนศีรษะจรดปลายเท้าของเธอ เพียงแค่ปลายนิ้วของคนตรงหน้าสัมผัสแตะต้องตรงนั้นทีตรงนี้ที มันก็ยากเหลือเกิ