บทที่ 2

“เชิญคุณแทนรักที่ห้องตรวจหมายเลขสี่ค่ะ” เสียงพยาบาลที่อยู่หน้าห้องเอ่ยเรียก แทนรักจึงลุกขึ้นแล้วเดินเข้าไปในห้องด้วยความมั่นใจ

ภายในห้องตรวจ แทนรักเห็นชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งไหล่กว้างนั่งอยู่ตรงหน้า บนใบหน้าของเขาสวมแว่นตาหนาเตอะทับสันจมูกโด่ง และมีหน้ากากอนามัยปิดบังใบหน้าส่วนล่างเอาไว้ ทำให้มองเห็นเพียงดวงตาคมกริบคู่เดียวเท่านั้น ทว่าแทนรักกลับรู้สึกคุ้นเคยกับแววตาคู่นี้อย่างน่าประหลาด ราวกับเคยเห็นที่ไหนมาก่อน แต่เธอก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก

“สวัสดีครับคุณแทนรัก ผมนายแพทย์พันแสงนะครับ หรือจะเรียกหมอโชนก็ได้ครับ” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้น พร้อมกับผายมือไปยังเก้าอี้ตรงหน้า

นายแพทย์พันแสง แพทย์ผู้ชำนาญการด้านสูตินรีเวชวิทยาและเวชศาสตร์การเจริญพันธ์ุ เขาคืออัจฉริยะที่สอบติดคณะแพทย์ศาสตร์ตั้งแต่อายุสิบหกปี ด้วยการการสอบ GED หรือ General Educational Development คือ การสอบเทียบวุฒิเทียบเท่ากับมัธยมปลาย ตามหลักสูตรของประเทศสหรัฐอเมริกา ซึ่งนักเรียนในโรงเรียนอินเตอร์จะรู้จักกันเป็นอย่างดี

”สวัสดีค่ะหมอโชน” แทนรักนั่งลงแล้วยกยิ้มทักทายอย่างสุภาพ

“จากประวัติของคุณแทนรักที่ส่งมา ทำให้ผมรู้ว่าคุณแทนรักต้องการฝากไข่ใช่ไหมครับ” หมอโชนเอ่ยถามต่อพลางก้มมองเอกสารที่อยู่ในมือ

“ใช่ค่ะ”

“โอเคครับ ถ้างั้นก่อนอื่นผมคงต้องขอตรวจร่างกายของคุณแทนรักก่อนนะครับ” หมอโชนเงยหน้าขึ้นมองคนไข้ตรงหน้า แล้วลุกขึ้นไปยังเตียงตรวจภายใน ซึ่งแทนรักก็ทำตามอย่างว่าง่าย

หมอโชนช่วยให้แทนรักปรับท่านอนให้ถูกตามหลักการตรวจภายใน ขณะที่แววตาคมของเขาก็ยังคงจับจ้องเธออยู่ตลอดเวลา ซึ่งมันทำให้แทนรักรู้สึกประหม่าและอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก

“ไม่ต้องเกร็งนะครับ” หมอโชนเอ่ยปลอบประโลมด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แต่แทนรักก็ยังคงเกร็งอยู่ดี “อ้าขาออกหน่อย...”

คำพูดของหมอโชนยิ่งทำให้แทนรักรู้สึกเขินอายขึ้นไปอีก เธออ้าขาออกเล็กน้อย แต่หมอโชนก็ยังไม่พอใจเพราะมันยังไม่กว้างพออยู่ดี

“อ้าอีกนิดครับ หมอจะตรวจ” น้ำเสียงทุ้มต่ำนั้นเอ่ยสั่งอีกครั้งอย่างอ่อนโยน แต่ก็ดูจริงจังใช่ย่อย

“อะ เอ่อ...” แทนรักที่ได้ยินอย่างนั้นก็ยิ่งอายและเกร็งเข้าไปใหญ่ เมื่อเธอต้องอ้าขาออกตามที่หมอบอก

“ไม่เป็นไรนะครับ” หมอโชนเอ่ยปลอบ ในขณะที่มือของเขากำลังจัดการกับอุปกรณ์สำหรับตรวจ แต่แทนรักก็ยังรู้สึกประหม่าอยู่ดี

“ผมขออนุญาตนะครับ” หมอโชนเอ่ยขึ้นเบา ๆ ก่อนจะเอื้อมมือมาหาเธอ และสัมผัสในส่วนที่แทนรักไม่ทันได้ระวังตัว

วินาทีนั้น เพียงแค่ปลายนิ้วสัมผัสที่ผิวกายเนื้อ แทนรักก็สะดุ้งโหยงเพราะรู้สึกเหมือนถูกไฟฟ้าช็อตขึ้นมาทันที ราวกับว่าร่างกายของเธอเคยผ่านการสัมผัสจากมือคู่นี้มาก่อน ทำให้เธอรู้สึกวูบวาบไปทั้งตัว

นั่นทำให้ความทรงจำในคืนวันนั้นที่เธอไม่เคยลืมกลับมาอีกครั้ง

คืนวันนั้น แทนรักในวัยสามสิบเอ็ดปี ถูกเพื่อนสนิทลากไปฉลองวันเกิดที่คลับหรูหราแห่งหนึ่งในย่านใจกลางเมือง แม้เธอจะไม่ใช่สายปาร์ตี้แต่ก็ขัดใจเพื่อนไม่ได้ และเมื่อถึงเวลาที่ทุกคนเริ่มดื่มจนได้ที่ เธอก็ขอตัวไปเข้าห้องน้ำเพื่อหลบหนีความวุ่นวาย แต่เธอกลับเดินชนเข้ากับชายหนุ่มคนหนึ่งที่กำลังเดินสวนทางกันออกมาจากห้องน้ำ

“อ๊ะ! ขอโทษค่ะ!” แทนรักเอ่ยขอโทษทันที แต่ชายหนุ่มที่เธอกำลังชนก็ไม่ได้สนใจเขาทำเพียงแค่เงยหน้าขึ้นสบตากับเธอ

“ไม่เป็นไรครับ” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยตอบ

“…เมาแล้ว” แทนรักเอ่ยขึ้นอย่างไม่ตั้งใจ เมื่อเห็นแววตาของชายหนุ่มตรงหน้า หัวใจของเธอมันช่างเต็มไปด้วยความต้องการเหลือเกิน

“คุณก็เมา” ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพร้อมกับส่งยิ้มบาง ๆ ให้กับเธอ

แทนรักส่ายหน้าปฏิเสธ “ไม่ได้เมา”

“แต่ดูเหมือนคุณกำลังเมานะครับ” ชายหนุ่มยังคงหยอกล้ออย่างไม่ลดละ “ผมก็เมาเหมือนกันครับ”

ชายหนุ่มพูดออกมาอย่างตรงไปตรงมา ก่อนจะดึงตัวเธอเข้าไปในอ้อมแขน ซึ่งแทนรักก็ไม่ได้ขัดขืนเลยแม้แต่น้อย ราวกับว่าร่างกายของเธอต้องการการสัมผัสจากชายหนุ่มตรงหน้าอย่างไม่มีเหตุมีผลสักนิด

“เราไปหาที่เงียบ ๆ คุยกันดีกว่าครับ”

คำพูดของชายหนุ่มทำเอาแทนรักรู้สึกร้อนรุ่มไปทั้งตัว เธอพยักหน้าตอบรับ ก่อนที่เขาจะดึงตัวเธอออกจากคลับ และพาไปยังโรงแรมหรูที่อยู่ใกล้ ๆ

และเมื่อร่างกายของคนทั้งสองเข้ามาในห้องพักเรียบร้อยแล้ว แทนรักก็ถูกชายหนุ่มตรงหน้าดึงตัวเข้าไปประชิดกาย ก่อนจะใช้ริมฝีปากบดเบียดริมฝีปากเธออย่างเร่าร้อน และแทนรักก็ไม่ได้ขัดขืนเลยแม้แต่น้อย เธอยินยอมพร้อมใจกับเขาทุกอย่าง

ทั้งสองต่างก็ถอดเสื้อผ้าออกทีละชิ้น และหลังจากนั้น คืนวันนั้นก็เต็มไปด้วยความร้อนแรงที่ไม่อาจลืมเลือน…