บทที่ 5

เสียงหอบกระเส่าเร่าร้อนยังคงลอยดังอบอวลไปทั่วอาณาบริเวณห้องสี่เหลี่ยมของโรงแรมแห่งนี้ หลังจากบทบรรเลงเร่าร้อนรอบแรกจบไป ความรู้สึกภายในของทั้งสองกลับยังคงโหยหากันและกัน และปะทุราวกับเป็นภูเขาไฟรอวันระเบิดลาวาที่คับคั่งออกมาได้ทุกเมื่อ

“คุณดู... ไม่เหนื่อยเลยนะ"

ชายหนุ่มเอ่ยถามเย้าหยอกก่อนจะพ่นลมยาว ๆ ออกมา หลังเสร็จสมไปยกหนึ่งแต่ก็ยังรู้สึกไม่พอใจเสียสักทีกับราตรีนี้ และในใจลึก ๆ ก็เดาว่าคนงามตรงหน้าจะมีความคิดเฉกเช่นเดียวกัน เพราะถ้าหากปล่อยให้เธอหลุดมือไป ก็คงนับว่าเป็นเรื่องน่าเสียดายน่าดู

“คุณเองก็ด้วยนี่คะ"

เสียงหวานของแทนรักตอบกลับขณะนอนค้ำศอกอยู่กลางเตียงมองเขา รอยยิ้มหวานคลี่ส่งให้ชายหนุ่มตรงหน้าพร้อมขยับเคลื่อนตัวนั่งแล้วเอื้อมมือไปแตะไล้ปลายนิ้วเย็น ๆ ตามหน้าท้องลอนเปลือยเปล่าอย่างจงใจยั่วเย้า

เจ้าของร่างกำยำที่ถูกออดอ้อนเช่นนั้นจากแมวสวาทสาวตรงหน้า มีหรือที่จะทนเก็บอารมณ์ราคะไว้ได้อีกต่อไป

ชายหนุ่มขยับไปช้อนตัวอุ้มคนบนเตียงให้เปลี่ยนไปนั่งบนโซฟานุ่มตัวยาว คุกเข่าลงตรงหน้าแล้วเลื่อนท่อนแขนแกร่งทั้งสองสอดเข้าใต้เรียวขาขาวแล้วอ้อมล็อคต้นขาไว้ ออกแรงรั้งให้ก้นเนียนเลื่อนขยับมาหมิ่นเหม่อยู่ที่ขอบโซฟาตรงหน้าของเขาเอง ดวงตาคมสำรวจมองจุดซ่อนเร้นสีหวานที่ชื้นแฉะเสียจนน่าดูชมอย่างหลงใหล

“งั้นมาเหนื่อยกันมากกว่านี้ดีไหมครับ”

เสือร้ายไม่รอให้เธอส่งเสียงตอบก็ก้มลงกดไล้ปลายจมูกไปตามเนินอวบอิ่มทันที เขาลากวนไปตามผิวเนื้อนุ่มนิ่ม ซอกขา บ้างก็สลับพรมจูบโลมเล้าอย่างอ่อนโยนทะนุถนอม คนที่กึ่งนอนกึ่งนั่งรับความรู้สึกจากสัมผัสเบาหวิวนั้น ก็ได้แต่เอนตัวพิงพนักโซฟาแล้วก้มกดสายตามองทุกการกระทำโดยไม่ท้วงห้ามหรืออิดออดแต่อย่างใด

ปลายจมูกสันโด่งของเขาไล้มาจนหยุดซุกไซ้ที่เหนือเม็ดใต้กลีบงาม ก่อนจะเริ่มแตะปลายลิ้นที่เม็ดกลมกลึงนั้นเบา ๆ อย่างอ่อนโยน

“อ๊ะ!”

เสียงหวานของแทนรักหลุดออกมาพร้อมกับกระตุกสะโพกเล็กน้อยเมื่อเริ่มโดนจู่โจมเข้าที่คลิตอริส ก่อนจะค่อย ๆ ปล่อยให้ร่างกายผ่อนคลายลงก่อนจะวางมือราบไปกับพื้นโซฟานุ่ม เรียวขาก็ขยับอ้าออกกว้างเพื่อให้รับสัมผัสทั้งหมดที่จะเกิดขึ้นหลังจากนี้ได้อย่างเต็มที่

ชายหนุ่มที่เห็นแบบนั้นก็เริ่มได้ใจ ปฏิกิริยาแสนงดงามของสาวตรงหน้ายิ่งปลุกความกระหายของเขาให้พวยพุ่งเสียยิ่งกว่าอะไร เรียวลิ้นที่เริ่มโลมเลียตามเม็ดหวาน ก็เริ่มไล้วนถี่ขึ้น หนักขึ้น เขี่ยมันด้วยปลายลิ้นร้อนและความเหนอะหนะจากน้ำลายจนแฉะเปื้อนไปกับสารคัดหลั่งของแทนรักจนแทบแยกไม่ออก

“อืม... อะ อาา...”

ภายในห้องตอนนี้เหลือเพียงเสียงครวญครางหวาน และเสียงจากริมฝีปากที่ประกบปรนเปรอให้โพรงงามดังขึ้นปนกัน ยิ่งทำให้ความรู้สึกลามกของทั้งสองนั้นมากขึ้นไปอีก

สองมือของแทนรักเริ่มปัดป่ายไปตามโซฟา เรียวนิ้วจิกกำกับพื้นผิวของโซฟาบุหนังจนเกิดเป็นรอยบุ๋มลงไป ก่อนเลื่อนมือไปกดศีรษะของชายหนุ่มที่หว่างขาไว้ให้แนบใบหน้าลงแน่นขึ้น พร้อมกับขยับสะโพกไล้ถูเม็ดเสียวและกลีบงามไปกับริมฝีปากของเขาเพราะอารมณ์ที่มากขึ้น

ชายหนุ่มได้แต่หลับตาลง ปล่อยให้มือเล็กเหนือหัวบังคับตามใจแม้รู้ดีว่าคนที่คุมเกมนี้อยู่คือตัวเขาเอง เรียวลิ้นจากที่หมกมุ่นอยู่กับเม็ดใต้กลีบ ก็เปลี่ยนเป็นลากลงไปที่โพรงสวาทส่วนถัดลงมา ก่อนจะค่อย ๆ แหย่ลิ้นร้อนแล้วผงกศีรษะเข้าออกเป็นจังหวะจนเกิดเสียงเจ๊าะแจ๊ะดังขึ้น

“อึก... ยะ อย่างนั้นแหละ...”

“ฮืมม..."

บทสนทนาสั้น ๆ จบลงแค่นั้นเพราะต่างฝ่ายต่างหมกมุ่นกันและกันอยู่ บทรักเร่าร้อนยังคงดำเนินต่อเนื่องไปจวนจะพาแทนรักถึงที่หมาย แท่งกายของคนบำเรอรักให้เธอก็เริ่มคับแข็งขึ้นมาอีกหนเพราะภาพและเสียงที่เกิดอยู่ตรงหน้า แถมยังคาปากเขาอีก

เรียวลิ้นร้อนของเขาลากไล้ขึ้นไปเขี่ยเลียวนเหนือเม็ดเสียวอีกครั้งอย่างถี่รัว มือข้างหนึ่งก็ละจากต้นขาอวบอิ่มมา ก่อนสอดก้านนิ้วยาวสองนิ้วเข้าไปในช่องทางรักที่เฉอะแฉะทั้งน้ำลายและสารคัดหลั่งปะปนกัน ก่อนขยับเข้าออกงอนิ้วรูดรั้งช่องทางภายใน ควานหาจุดกระสันเพื่อเพิ่มความเสียวซ่านให้สาวตรงหน้าอย่างไม่ปราณีอีกต่อไป

“อึก คะ คุณ ฉันจะไม่ไหวแล้ว..”

ใบหน้าของแทนรักขึ้นสีแดงระเรื่อ ดวงตาหลับแน่นเมื่อความรู้สึกรัดรึงที่ส่วนล่างเริ่มเพิ่มพูนทวีมากยิ่งขึ้น คนที่ได้ฟังก็ยิ่งกระหน่ำระรัวนิ้วขยับเข้าออกภายในโพรงแฉะถี่รัวขึ้น ลิ้นก็โลมเล้าเหนือเม็ดถี่ ๆ ย้ำ ๆ สลับดูดดึงเป็นจังหวะ กระทั่งรู้สึกได้ถึงแรงตึง ๆ จากกลุ่มเส้นผมที่ถูกดึงรั้ง เขาก็ยิ่งได้ใจมุดใบหน้าลงไปซุกไซ้ดูดเลียหนักหน่วงขึ้น

ไม่ทันไรที่เขาโหมแรงใส่ ร่างกายบอบบางที่เสียวซ่านสั่นสะท้านก็กระตุกเกร็งขึ้นมา แทนรักได้แต่ตาลอย ขบริมฝีปากแน่นเพราะความรู้สึกเสร็จสมที่เพิ่งจะถึงที่หมายทำเอาพูดไม่ออกแม้แต่น้อย หน้าท้องบางเกิดความรู้สึกวูบวาบเสียจนยากจะบรรยาย

เมื่อเสือร้ายเห็นแบบนั้นก็ค่อย ๆ ละใบหน้าและชักเรียวนิ้วออกมาช้า ๆ ก่อนจะขยับมานั่งมองภาพตรงหน้าที่แสนวิเศษนี้

ร่างนวลเนียนที่นอนไหลหมดสภาพไปกับโซฟา เรียวขาสั่นเทิ้มที่ยังคงอ้ากว้างจนเห็นทุกซอกมุมของส่วนอ่อนไหว หยดน้ำหนืดเหนอะหนะที่ไหลย้อยออกมาจากโพรงสีแดงยืดยาวลงพื้น เสียงลมหายใจหอบแฮ่กอ่อน ๆ และใบหน้าแดง ๆ ชื้นเหงื่อของเธอ ทำเอาเขาอดทนไม่ไหวอีกต่อไป