All Chapters of เสิ่นหลี เซียนหรือจะสู้ข้า! : Chapter 111 - Chapter 120

‘ดูเหมือนครั้งนี้เจ้าจะสร้างบุญครั้งใหญ่เสียแล้ว’เสิ่นหลียกแขนเสื้อขึ้นเช็ดเหงื่อ พลางหัวเราะแห้ง ‘บุญน่ะได้แน่... แต่เห็นทีภารกิจแรกของข้าคงล้มเหลวเสียแล้ว ในเมื่อข้าไม่ได้สังหารเสือเขี้ยวอัคนี จะเอาเขี้ยวหรือกรงเล็บที่ไหนกลับไปส่งหอร้อยภารกิจกันเล่า’ นางส่ายหน้าเบา ๆ แม้จะรู้สึกเสียดายรางวัล แต่ห

ยามเฉินของวันถัดมา... แสงอรุณแรกของวันค่อย ๆ ฉาบไล้ขอบฟ้าทางทิศตะวันออก หมอกสีขาวขุ่นยังคงลอยอ้อยอิ่งปกคลุมหุบเขาทั้งสาย ราวกับม่านบางที่ธรรมชาติขีดเอาไว้เพื่อปิดบังความลับบางอย่างไม่ให้ผู้คนภายนอกล่วงรู้แต่ในเช้าวันนี้...ความเงียบสงบที่ดำรงอยู่มานับพันปี กลับถูกทำลายลงโดยผู้ฝึกตนนับหมื่นชีวิต...

‘เหอะ...’ ปากของจิ้งจอกขาวแสยะยิ้มกว้าง ‘ในเมื่อเป็นเจ้า... ข้าก็ไม่มีเหตุผลต้องปฏิเสธ’ มันสูดหายใจลึก ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจังที่หาได้ยาก ‘ข้าตกลง’ แทบจะในวินาทีเดียวกันนั้นเอง... ด้านนอกค่ายกลกลับเกิดเสียงฮือฮาดังขึ้นเรื่อย ๆ “เด็กนั่นยังไม่ตายอีกหรือ!”“นางหลบได้อีกแล้ว!”“เป็นไปไม่ได้! นางม

เสิ่นหลีหัวเราะจนไหล่สั่น นางพอจะจินตนาการสีหน้าของจิ้งจอกขาวได้เลย‘เจ้าคงอ้าปากค้างจนคางแทบตกพื้นเป็นแน่เลยใช่ไหมล่ะ ว่าแต่เหตุใดเจ้าไม่อยู่ในนั้นแล้วทะลวงระดับเป็นขั้นสูงไปเลยเสียล่ะ เจ้าจะออกมาทำไม’‘ทะลวงระดับงั้นหรือ?’ไป๋หู่ถึงกับนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะรีบส่ายหัวรัวเร็ว เมื่อไตร่ตรองอย่างถ้

ไป๋หู่เพิ่งกล่าวจบ เสียงคำรามของหมาป่าปราณทมิฬก็ดังกึกก้องไปทั่วทั้งป่าอีกครั้ง “โฮก!!!” หมาป่าตัวหน้ากระทืบพื้นอย่างรุนแรง ตูม! พื้นหินแตกร้าวเป็นใยแมงมุม ก่อนร่างสีดำจจะพุ่งออกไปราวสายฟ้าฉัวะ!กรงเล็บอันแหลมคมกวาดผ่านหน้าอกของชายหนุ่มคนหนึ่ง เลือดสดสาดกระจายกลางอากาศ “อ๊าก!” ร่างนั้นปลิวกระแทกต้