บททั้งหมดของ เสิ่นหลี เซียนหรือจะสู้ข้า! : บทที่ 121 - บทที่ 130

ในระหว่างนี้เสียงของเสิ่นหลีก็สั่งต่อทันควัน ‘ระบบ! ข้าขอค่ายกลพรางตาที่ทรงพลังที่สุดที่สามารถใช้ได้ยามนี้มาด้วย… เดี๋ยวนี้!’[แนะนำ: ‘ค่ายกลหมอกมายาสลับดารา’ รูปแบบใช้ครั้งเดียว ราคา 150 หินวิญญาณระดับต่ำ สามารถสร้างหมอกลวงตาบดบังประสาทสัมผัสและสลับวัตถุในขอบเขตได้ในพริบตา!]‘ซื้อและเปิดใช้งานทันที

อสูรวานรภูผาเหล็กเริ่มคลั่งถึงขีดสุด มันชูแขนกำยำทั้งสองข้างขึ้นเหนือหัว ก่อนจะทุบกำปั้นยักษ์ลงบนพื้นผาหินอย่างบ้าคลั่ง!ตูม!แผ่นดินสะเทือนเลื่อนลั่น เศษหินระเบิดว่อน คลื่นกระแทกซัดเอาพวกตระกูลหลี่ลอยกระเด็นไปคนละทิศคนละทาง ม่านฝุ่นหนาทึบอบอวลฟุ้งกระจายบดบังสายตาทั้งหมดในพริบตา!‘ตอนนี้แหละ!’วิ้ง!

วานรภูผาเหล็กเงยหน้าขึ้นทันที มันมองไป๋หู่อย่างตกตะลึง ราชาจิ้งจอกวิญญาณ... กลับเรียกมนุษย์อายุเพียงสิบห้าปีว่านาย เพียงเท่านี้ก็เพียงพอจะพิสูจน์ได้แล้วว่า เด็กสาวผู้นี้... ไม่ใช่มนุษย์ธรรมดา ทันใดนั้นเอง ผู้อาวุโสชุดเทาพลันขมวดคิ้วแน่น สีหน้าที่เคยสุขุมเริ่มเปลี่ยนไป“นายท่าน!” เสียงของชายชราที่มีพ

เสิ่นหลีร่อนตัวลงแตะพื้นเบา ๆ นัยน์ตาคู่สวยหาได้มีความเมตตาแม้แต่น้อย นางค่อย ๆ เดินเข้าไปหาชายวัยกลางคนที่กำลังตัวสั่นด้วยความพรั่นพรึง“นายท่านหลี่...” ดรุณีน้อยคลี่ยิ้มหวานที่ชวนให้ศัตรูขนลุกซู่ “ท่านบอกว่าจะสังหารข้ามิใช่หรือ”ชายวัยกลางคนจ้องมองเด็กสาวตรงหน้าด้วยสายตาแค้นเคืองสุดชีวิต ทว่าในอกก

สายลมชื้นแฉะภายในป่ามี่จิ้งพัดผ่านยอดไม้ยักษ์ เสียงใบไม้เบียดกันดังสวบสาบตามจังหวะการทะยานร่างของหนึ่งมนุษย์และหนึ่งสัตว์วิญญาณ เสิ่นหลีเหินกายไปตามกิ่งไม้โบราณอย่างพริ้วไหวประดุจเงา อาภรณ์สีดำปักไหมทองพลิ้วไหวไปตามแรงลม แม้จะเพิ่งผ่านศึกใหญ่และเพิ่งใส่โอสถสมานแผลที่ต้นแขน แต่ท่าทางของนางยังคงแคล่ว