Tous les chapitres de : Chapitre 61 - Chapitre 70

“Kung ganoon, pupunan pa ba natin ang application form?” tanong ni Dir. Diaz.“Pupunan po,” sagot ni Celine.“Huwag nang punan,” sabay na sabi ni Trevor.Napatingin si Dir. Diaz sa kanilang dalawa. Hindi niya alam kung sino ang susundin.Sa huli, ngumiti siya nang pilit at tumayo.“Pupunta muna ako sa banyo. Pag-usapan muna ninyong dalawa ang bagay na ito.”Pagkasabi niyon, agad siyang lumabas ng opisina.Si Celine ang unang nagpahayag ng kanyang pasya.“Hindi ko palalampasin ang pagkakataong ito para makapag-aral.”Inakala ni Trevor na ipaliliwanag muna ng kanyang asawa kung bakit ito nagdesisyon nang hindi man lang siya kinokonsulta. Ngunit hindi niya inaasahang magiging ganoon ito katigas ang ulo.Para bang alam na nitong mali ang ginawa nito, ngunit sa halip na itama ang pagkakamali, lalo pa nitong pinalalala ang sitwasyon.Kumunot ang kanyang noo.“Napakalaking bagay nito, pero hindi mo man lang ako sinabihan? Itinuturing mo pa ba akong asawa mo?”Siyempre, hindi na!Iyon ang na

“Ang galing mo talaga! Hindi nakapagtataka na doktor ka. Ang talino mong mag-isip!”“Pero kung iisipin ang ugali ni Trevor, kapag nagkasakit ako, baka manatili lang siya sa hotel para alagaan ako. Kahit pilitin ko siyang umalis, babalik pa rin siya sa gabi para samahan ako.”Mabilis na pinag-isipan ni Celine ang posibleng mangyari.“Ang pinakamainam sana ay maging malubha ang sakit ko at kailanganin kong maospital. Sa ganoon, hindi niya ako maaaring tabihan sa kama ng ospital.”“Pero nagpapanggap ka lang na may sakit! Kapag dinala ka sa ospital, agad na mabubunyag ang kasinungalingan mo. Paano ka pa maa-admit?”“Paano kung may kakilala ako sa ospital?”Kumislap ang mga mata ni Celine.Kumurap si Grace, hindi pa rin lubos na nauunawaan ang ibig sabihin ng kaibigan.“Magbabakasyon kayo, hindi ba? At hindi naman kayo sa Palawan lang pupunta. Sa tingin mo ba, basta na lang lilipad ang mga kaklase mo nung College papunta sa ibang lungsod para tulungan ka?”Ngumiti si Celine.“Walong taon

Kung ganito rin sana katatag ang paninindigan mo sa relasyon natin, hindi sana tayo umabot sa ganito.“Hindi ako makatulog,” sabi niya. “Gutom na ako. Gusto kong kumain ng kahit kaunti.”Hindi iyon kasinungalingan. Talagang kumakalam na ang sikmura ni Celine. Dahil mukhang hindi naman aalis si Trevor sa ngayon, hindi niya puwedeng patuloy na pabayaan ang sarili niyang tiyan.“Bibilhan kita ng pagkain. Kapag may kailangan ka, pindutin mo lang ang tawag sa tabi ng kama para matawag mo ang nars.”“Sige.”Pagkaalis na pagkaalis ni Trevor, agad na bumangon si Celine at lumabas ng silid.Kinuhaan niya ng litrato ang pinto ng silid kung saan nakasaad ang numero nito, saka ipinadala iyon kay Grace. Pagkatapos ay tinawagan niya ang kaibigan.“Ipinadala ko sa iyo ang litrato ng silid ko. Pwede mo bang humanap ng paraan para makita iyon ni Ysabelle?”Napaisip si Grace. Bakit kailangang makita ni Ysabelle ang litrato ng silid ng ospital?Ipinaliwanag ni Celine ang nangyari at sinabi ang dahilan s

ospital. Abala si Trevor sa pag-aalaga kay Ysabelle at wala itong panahon para asikasuhin siya.Nagpasya siyang mamasyal muna sa resort at namnamin ang magagandang tanawin.Habang naglalakad, tinawagan niya si Aling Mila upang alamin ang kalagayan ng kaniyang anak. Katatapos lamang niyang ibaba ang tawag nang makarinig siya ng boses ng isang lalaki sa kaniyang tabi.“Miss Celine, ipinapatawag po kayo ni Mr. Jethro”Lumingon siya at nagulat nang makilala ang lalaki.“Mr. Clark? Bakit ka narito?”Magalang na sumagot si Clark, “Narito po ako kasama ni Mr. Jethro para bisitahin ang resort.”Alam niya na pag aari ito ni Jethro kaya lang hindi niya inaasahang nandun sa mga oras na ito so JethroNapatingin siya sa paligid, ngunit hindi niya nakita si Jethro.“Nasaan po si Kuya?”“Nasa teahouse po siya sa unahan.”Napatingala si Celine sa teahouse na tinutukoy nito. May layong hindi bababa sa dalawang daang metro ang lugar mula sa kinatatayuan niya.Kitang-kita ba niya ako mula roon?Anong kl

Hindi nagtagal, nakarating ang sasakyan sa ospital at huminto sa harap ng gusali ng inpatient department.Muling narinig ni Celine ang malalim na tinig ni Jethro.“Samahan pa ba kita paakyat?”Agad na umiling si Celine“Hindi na Kuya. Napakalaking abala na sayo ang ihatid ako rito.”Pagkasabi nito, binuksan niya ang pinto, bumaba ng sasakyan, at isinara iyon. Pagkatapos ay ngumiti siya sa lalaking nasa loob.“Mag-ingat ka, Kuya.”Tumingin sa kaniya si Jethro at makahulugang nagsalita.“Kakilala ko ang direktor ng ospital na ito.”Dalawang beses na kumurap si CelineBakit niya biglang sinasabi iyon?Dahil may kakayahan ang Paradise de Monteverde na magbigay ng espesyal na pribilehiyo sa ospital, malinaw namang malapit si Jethro sa direktor ng ospital. Hindi na kailangang banggitin pa niya iyon.Nanatiling nakatingin si Jethro sa kaniya, hindi nagsasalita.Ngunit tila sinasabi ng kaniyang mga mata, Pag-isipan mong mabuti ang mas malalim na kahulugan ng sinabi ko.Muling kumurap si Celin