All Chapters of My Ex-Husband's Billionaire Brother's Touch, My Second Marri: Chapter 51 - Chapter 60

Pagkatapos ay umalis siya sa kwarto ng bata.Dumiretso siya sa master bedroom.Pagbukas niya ng pinto, nakita niya si Trevor na nakaupo sa gilid ng kama.“Okay ba si Angela?” tanong nito.Malinaw na alam nitong galing siya sa kwarto ng kanilang anak.“Hmm. Mahimbing ang tulog niya.”Itinuro ni Celine ang banyo.“Maligo ka muna. Pagod ako at gusto ko munang humiga sandali bago maligo.”“Okay.”Sumagot si Trevor.Ngunit hindi pa rin ito tumayo.Patuloy lamang itong nakatitig kay Celine.Kumunot ang noo ni Celine.“Bakit mo ako tinitingnan nang ganyan?”“Parang may kakaiba sa iyo ngayong gabi.”Bahagyang ngumiti si Celine.“Pagod lang ako. Alam mo naman, hindi ako binibigyan ng pagkakataong makapagpahinga ng mga problema ng pamilya ko.”Alam ni Trevor na mas pinapaboran nina Carlota at Renato ang kanilang anak na lalaki kaysa kay Celine.Kaya naman hindi siya nag-atubiling tulungan ang mga magulang ni Celine sa pinansyal na paraan upang kahit papaano ay gumaan ang kalagayan nito sa saril

Ngunit ang pinakamasakit sa lahat, siya mismo ang huling nakakaalam. Hindi niya naman sinabi kay Grace ang lahat dahil alam niyang abala rin ito. Ayaw niyang dagdagan pa ang mga problemang pasan ng kaibigan, lalo na’t ayaw niyang mag-alala ito para sa kaniya. Tahimik lamang na pinisil ni Celine ang kaniyang mga labi at tumingin kay Grace Wala siyang masabi. “Tanga ka ba?” galit na tanong ni Grace habang walang tigil ang pag-agos ng luha sa kaniyang mga mata. “Lahat na lang, ikaw ang sumasalo! Mag-isa mong hinaharap ang lahat ng problema!” “Kaibigan mo ako, Celine! Hindi mo ba ako itinuturing na kaibigan?” Agad na inabot ni Celine ang mukha nito at pinunasan ang mga luha. “Pasensya na. Kasalanan ko. Huwag ka nang umiyak.” “Umalis ka nga.” Itinulak ni Grace ang kamay niya at mabilis na tumalikod upang punasan ang sariling mga luha. “Hindi ako umiiyak. May pumasok lang sa mata ko.” Bahagyang ngumiti si Celine. “Oo. Hindi ka umiiyak.” Tinitigan siya ni Grace nang masama, pili

Napakagaling ni TrevorNapakahusay nitong magkunwari.Kaya nitong magsinungaling nang walang kahit katiting na pagbabago sa ekspresyon ng mukha.At higit pa roon, nagagawa pa nitong baligtarin ang sitwasyon at gamitin ang sikolohiya upang pagdudahin siya sa sarili niyang mga iniisip.Tama.Ang pinakamahalagang bagay sa isang pagsasama ay tiwala.“Oo,” mahinang sabi ni Celine.“Ang pinakamahalaga sa mag-asawa ay tiwala.”“Hindi na ako makikialam sa mga transaksiyon o trabaho mo kasama si Ysabelle.”“Pero may isang bagay akong hinihingi sa’yo.”Tumingin siya nang diretso kay Trevor.“Huwag mo akong pagsinungalingan.”“Kung may mangyari, sabihin mo sa akin.”“Hindi ko gustong maging isang hangal na asawa na laging huling nakaaalam ng lahat.”Habang sinasabi niya iyon, may bahid ng pag-asang sumilay sa kaniyang mga mata.“Okay.”Binitiwan ni Trevor ang kaniyang mga balikat.“Halika. Kumain na tayo bago lumamig ang pagkain.”Bahagyang napangiti si Celine.Isang mapait at mapanuyang ngiti.

Hindi ba siya nito nakilala?Oo.Isang beses lamang sila nagkita.At ngayon, nakatalikod siya rito.Mabilis na hinila ni Celine pababa ang laylayan ng kaniyang baseball cap.Halos natakpan na nito ang buong mukha niya.Pagkatapos ay dahan-dahan siyang humarap sa lalaki habang nakayuko.Naglaho ang kaniyang mukha sa ilalim ng anino ng sombrero.“May hinahanap lang akong tao.”“Hindi ko siya makita.”“Pasensya na sa abala.”Hindi na siya naghintay ng sagot.Tumalikod siya at mabilis na naglakad patungo sa lobby.Pagdating sa kanto na naghihiwalay sa lobby at corridor, palihim siyang lumingon.Wala na ang lalaki.Mukhang nakapasok na itong muli sa private room.Dahan-dahang hinaplos ni Celine ang dibdib niya.Napabuntong-hininga siya.Muntik na.Mabuti na lamang at hindi siya nakilala.Kung nalaman ni Trevor na sinusundan niya ito, paano pa siya makakahanap ng ebidensiya ng pagtataksil nito?Ngunit malinaw na wala si Ysabelle ngayong gabi.Wala nang dahilan para manatili pa siya roon.Lu

Pagkababa ni Celine mula sa opisina ni Trevor, papunta na sana siya sa kanyang sasakyan nang biglang tumunog ang kanyang cellphone.Ang dean ng ospital ang tumatawag.Tumayo siya sa tabi ng sasakyan at sinagot ang tawag.“Dean, may kailangan po ba kayo sa akin?”“Kumusta na ang pagpapagaling mo?”“Maayos naman po. Salamat sa inyong pag-aalala, Dean.”Inilihim ng pamilya nila ang tungkol sa matinding pagdurugong naranasan ni Celine. Ang alam lamang ng mga tao sa labas ay napaaga ang kanyang panganganak, na itinuturing namang normal kung sampung araw lamang bago ang takdang petsa.“Sa mga susunod na araw, pipili na tayo ng mga doktor na mag-aaral sa First Affiliated Hospital of Manila. Alam kong malamang ay ayaw mong tumuloy, pero tatawagan pa rin kita para tanungin.”Halos nakalimutan na ni Celine ang tungkol dito.Noon, tinanggihan niya ang pagkakataong iyon dahil ayaw niyang mapalayo kina Trevor at sa kanilang anak. Dalawang taon ang tagal ng pagsasanay. Kung maghihiwalay sila ng tir