All Chapters of ใต้อาณัติแฝดมาเฟีย (3P): Chapter 11 - Chapter 20

Chapter 12ฉันจะรับผิดชอบเองอิงดาวหยิบหนังสือเล่มโปรดมานั่งเปิดอ่านเงียบๆ อยู่บนเก้าอี้ข้างเตียงนอนหลังใหญ่ตามคำขอแกมบังคับของทายาทมาเฟียคนน้อง ในขณะที่รอยส์เริ่มเข้าสู่ห้วงนิทราไปอย่างรวดเร็วจากฤทธิ์ยาที่เพิ่งกลืนลงคอไปก่อนหน้าหญิงสาวพลิกหน้ากระดาษอ่านหนังสืออย่างใจเย็น ทว่าก็แอบเหลือบมามองสำรวจใบหน้าคมคายที่กำลังหลับพริ้มไร้พิษสงอยู่เป็นระยะพลางคิดในใจว่า เมื่อคืนชายหนุ่มคงจะปาร์ตี้หนักจนไม่ได้นอนแน่ๆ ถึงได้หลับไปได้อย่างง่ายดายแบบนี้ กลีบปากกระจับคลี่ยิ้มบางเบาออกมาโดยไม่รู้ตัว นึกในใจว่าทำไมใบหน้าของสองพี่น้องคู่นี้ถึงได้หล่อเหลาเหมือนกันได้ขนาดนี้นะผ่านไปเกือบสองชั่วโมงดวงตาหนักอึ้งค่อยๆ ปรือลืมขึ้นมาอย่างเชื่องช้า ชายหนุ่มสะบัดศีรษะไล่ความมึนงง ก่อนจะเหลือบไปมองดูนาฬิกาที่แขวนติดผนังห้อง บ่งบอกเวลาบ่ายคล้อยมากแล้วแต่สิ่งสำคัญที่ดึงดูดสายตาของเขาให้หยุดนิ่งยิ่งกว่าเวลาบนหน้าปัด นั่นคือร่างบอบบางของหญิงสาวที่กำลังนอนฟุบหน้าเฝ้าเขาอยู่ข้างเตียง อิงดาวคงจะเพลียจัดจนเผลอเข้าสู่ห้วงนิทราตามเขาไปติดๆ อันที่จริงรอยส์ก็แค่พูดเล่นพูดแหย่ไปตามประสาคนชอบเรียกร้องความสนใจ ที่ว่าให้เธอ

Chapter 14ไนซ์กาย... กี่โมง?“ให้อิงช่วยถือไหมคะคุณเรย์”อิงดาวที่กำลังนั่งทบทวนบทเรียนอยู่บนโซฟาเอ่ยทักเมื่อเห็นแฝดคนพี่เดินหิ้วถุงกระดาษใบใหญ่เข้ามาในคอนโด ทว่าชายหนุ่มกลับรีบตลบถุงนั้นหลบไปซ่อนไว้ด้านหลังแทน“ไม่ต้อง! ฉันถือเองได้น่า”เรย์เอ่ยด้วยท่าทีมีพิรุธจนหญิงสาวลอบมองด้วยความฉงน ทว่าคนร้อนตัวกลับรีบชิงอธิบายเพราะกลัวว่ากวางน้อยจะแง่งอนที่ตนเผลอส่งเสียงดุใส่“หนัง... หนังโป๊น่ะ ฉันกลัวไอ้รอยส์มันมาเห็นแล้วจะแย่งดู เอ่อ... ขอตัวก่อนนะ”พูดจบจอมเผด็จการก็รีบสับเท้าหนีเข้าห้องนอนไปทันที ทิ้งให้อิงดาวนั่งหน้าร้อนผ่าวอ้าปากค้างกับคำพูดหน้าไม่อายของเขาทว่าอีกฟากหนึ่งของบานประตู แฝดพี่กลับยืนพิงประตูถอนหายใจเฮือกใหญ่พลางปาดเหงื่อราวกับคนเพิ่งรอดพ้นความผิด ชายหนุ่มรีบขนข้าวของเจ้าปัญหาออกมาจัดเรียงเข้าตู้เสื้อผ้าด้วยท่าทีร้อนรน เรย์กอดอกมองเสื้อผ้าที่ตนนำมาซุกไว้ทีละชิ้นสองชิ้น จนยามนี้มันแทบจะยึดพื้นที่เต็มตู้ฝั่งหนึ่งไปแล้ว ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจขั้นสุดแกร๊ก...เสียงเปิดประตูเพนต์เฮาส์ดังขึ้นอีกหน อิงดาวละสายตาจากสมุดโน้ตไปมอง แม้ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเป็นใคร“ให้อิงช่วยไหม

Chapter 16ความเจ้าเล่ห์ของรอยส์ภายในห้องนอนห้องตรงกลางที่สองฝาแฝดยกให้เป็นกรรมสิทธิ์ของเธอ อิงดาวในเวลานี้กำลังนั่งจดจ่ออยู่หน้าจอโน้ตบุ๊กด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม เสียงหวานน่ารักเจื้อยแจ้วโต้ตอบอยู่กับเด็กหนุ่มมัธยมต้นคนหนึ่ง ซึ่งเป็นลูกศิษย์ที่ลงคอร์สเรียนออนไลน์กับเธอ โดยที่หญิงสาวไม่ทันรู้ตัวเลยว่ามีสายตาคมกริบคู่หนึ่งกำลังจ้องมองตรงมาจากขอบประตูทางเข้า ชนิดที่ชวนให้คนถูกมองเริ่มรู้สึกอึดอัดคล้ายดกำลังโดนผู้ปกครองมานั่งจับผิดก็ไม่ปาน“พักสิบนาทีนะคะน้องต้น เดี๋ยวครูจะกลับมาทดสอบดูว่าที่เรียนไปวันนี้เราได้อะไรไปบ้าง”อิงดาวเอ่ยบอกลูกศิษย์ก่อนจะพับหน้าจอโน้ตบุ๊กลงครึ่งหนึ่ง และไม่ลืมที่จะกดปิดไมโครโฟนเอาไว้ให้เรียบร้อย จากนั้นจึงหันไปเอ่ยแขวะคนที่ยืนเกาะวงกบประตูหน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่“เข้ามาสิคะ ยืนเกาะประตูอยู่ได้... เป็นตุ๊กแกหรือไงคะ”“ก็ฉันไม่อยากรบกวนเวลาสอนของเธอนี่นา”คนที่บอกว่าไม่อยากรบกวนกลับสาวเท้าเดินลิ่วเข้ามานั่งเบียดกระแซะเธอบนเก้าอี้ทำงานตัวใหญ่หน้าตาเฉย ทั้งที่พื้นที่ว่างฝั่งอื่นก็ยังเหลืออีกกว้างขวางแท้ๆ“นี่หรือคะไม่รบกวน ถอยออกไปนั่งตรงนู้นเลยค่ะ อีกเดี๋ยวอิงต้องสอนต่

Chapter 18อิงดาวถูกฉุดชายฉกรรจ์ร่างยักษ์พร้อมพรรคพวกอีกสี่ห้าคนเดินพุ่งตรงเข้าหาอิงดาวพลางหันไปพยักพเยิดส่งสัญญาณให้กัน เมื่อเห็นท่าไม่ดี มือน้อยรีบล้วงหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋าแล้วกดต่อสายหาเรย์ทันที สองขาเรียวก้าวถอยหนีด้วยความขวัญเสีย หยาดน้ำตาเอ่อล้นคลอหน่วยดวงตาคู่สวยอย่างตระหนกยามได้ยินเสียงฝีเท้าหนักๆ ของกลุ่มคนแปลกหน้าเร่งความเร็วเดินตามหลังมาติดๆ รังสีคุกคามคละคลุ้งจนน่าอึดอัด เพียงแค่มองก็รู้ว่าคนพวกนี้มีเจตนาร้ายขั้นสุดให้ตายเถอะ... ที่ผ่านมาเธอใช้ชีวิตประมาทเกินไปจริงๆ พอได้ไปอยู่สุขสบายภายใต้การคุ้มครองของฝาแฝดมาเฟีย เธอก็ลืมความจริงอันโหดร้ายไปเสียสนิทว่าตัวเองกำลังเผชิญอยู่กับอะไร วินาทีชีวิตนี้มันยิ่งทำให้เธอคิดถึงและโหยหาอ้อมกอดของพวกเขาทั้งสองจับใจ(ติ๊ด...)“ฮัลโหลอิง ว่าไงครับ” ปลายสายกดรับอย่างรวดเร็ว กระแสเสียงของเรย์ที่ส่งมานั้นช่างนุ่มนวลและอ่อนโยนนัก ชายหนุ่มหารู้ไม่เลยว่าคนรักกำลังตกที่นั่งลำบาก“คุณเรย์คะ! แย่แล้วค่ะ ช่วยอิงด้วย... โอ๊ย!!!”ฝั่งอิงดาวเกิดเสียงเอะอะโวยวายสับสนอลหม่าน เรย์พยายามตะโกนเรียกชื่อเธอซ้ำๆ ด้วยความตกใจ ทว่าดูเหมือนโทรศัพท

Chapter 20พร้อมกัน “อ่ะ... ดะ... เดี๋ยวค่ะคุณรอยส์ อย่าทำแบบนั้นนะ!” อิงดาวร้องอุทานออกมาเสียงสั่นเครือ ยามเมื่อคนน้องที่ขยับไปนั่งคร่อมตรงปลายเท้า ค่อยๆ โน้มใบหน้าหล่อเหลาลงมาจนชิดสนิทกับปลายเท้าเนียนผุดผ่องของเธอ“ทำไมละครับหืม? ไม่เห็นเป็นไรเลย”แฝดคนน้องพูดอย่างเอาแต่ใจ พลางบรรจงกดริมฝีปากร้อนฉ่าจูบซับไล้ไปตามปลายนิ้วเท้าของคนตัวเล็กอย่างคลั่งไคล้ สัมผัสอุ่นชื้นบวกกับปลายลิ้นสากเปียกน้ำลายที่ตวัดเลียตามร่องนิ้วเท้า ชวนให้อิงดาวรู้สึกจั๊กจี้จนเผลอบิดกายขยับเท้าหนี ทว่าในความแปลกใหม่นั้นกลับมีกระแสราคะแล่นริ้วจู่โจมจนสมองขาวโพลนไปหมด“ฉันเองก็ต้องการเธอ... ไม่แพ้ไอ้รอยส์มันหรอกนะอิงดาว”คนพี่ที่ซ้อนหลังอยู่เอ่ยขึ้นบ้างก่อนจะเร่งเร้าจังหวะปลายลิ้นของตนรัวถี่ขึ้นกว่าเก่า ชายหนุ่มตวัดลิ้นอุ่นชื้นวนเวียนยอดอกสีระเรื่อหวานฉ่ำ บดขยี้ดูดดึงจนยอดบัวงามแข็งขืนสู้ลิ้นชูชันเป็นไตจากการถูกรุมล้อมรุกรานทั้งบนและล่างเรือนร่างอรชรบิดเร้าส่ายร่อนไปมากับการประโคมเล้าโลมของสองพยัคฆ์ร้าย แฝดน้องที่จู่โจมจากปลายเท้าค่อยๆ ไต่ระดับริมฝีปากร้อนผ่าวพรมจูบลากไล้สูงขึ้นมาเรื่อยๆ ตามเรียวขาเสลา โดยไม่ลืมที