Chapter 21ตัวต้นเรื่องวันต่อมา“รับไปสิ”แฝดผู้พี่เอ่ยบอกกับร่างบอบบางที่กำลังนั่งกอดเข่าอยู่บนโซฟาตัวหรู พร้อมกับยื่นถุงกระดาษใบขนาดย่อมไปตรงหน้า อิงดาวเอื้อมมือรับมันมา ไร้ซึ่งถ้อยคำใดเล็ดลอดออกจากริมฝีปากอิ่มระเรื่อนั่นลมหายใจหนัก ๆ ของเรย์ถูกระบายออกมาแผ่วเบา ยามเห็นว่าคนตัวเล็กเพียงแค่รับสิ่งของชิ้นนั้นไปวางนิ่งไว้บนตัก ก่อนจะจ้องมองมันอย่างเหม่อลอย“เปิดดูสิ”เรย์เข้าใจความรู้สึกตื่นตระหนกของเธอดี ชายหนุ่มจึงขยับกายทรุดนั่งลงข้าง ๆ พลางตลบวงแขนแกร่งสวมกอดร่างน้อยไว้แน่นหนา เพื่อส่งผ่านไออุ่นและเน้นย้ำให้เธอได้รับรู้ถึงความปลอดภัย“ไม่ต้องกลัวหรอกนะ... มือถือเครื่องนี้ฉันเป็นคนไปเลือกซื้อมาให้เธอเองกับมือ แถมยังจัดการเปิดเบอร์ใหม่ให้ เพราะฉะนั้นเธอสบายใจได้เลย ไม่มีใครรู้เบอร์นี้แน่นอน”ไม่รู้ว่าเป็นเพราะถ้อยคำอธิบายอย่างใส่ใจ หรือเพราะอ้อมกอดแสนอบอุ่นของมาเฟียหนุ่มกันแน่ ที่สามารถปัดเป่ามวลความกลัวและทำให้ครูสาวรู้สึกดีขึ้นมาได้อย่างน่าประหลาด คนหน้าสวยค่อย ๆ เอนศีรษะซบลงกับลาดไหล่กว้างอย่างอ่อนแรง ราวกับลูกนกตัวน้อยที่ได้พบที่พักพิงอันมั่นคงปลอดภัยในยามพายุโหม“ขอบคุณนะคะ...
Last Updated : 2026-09-20 Read more