All Chapters of หมอร้ายคลั่งรัก: Chapter 11 - Chapter 20

@ห้องฉุกเฉิน "ทะท่าน ท่านประธาน" จะติดอ่างทำไมครับคุณพนักงาน "สวัสดีครับ/สวัสดีค่ะ" ผมเดินตรงมายังห้องฉุกเฉินทันทีที่มาถึงโรงพยาบาลตามที่ไอ้น้องรักลูกชายคนเล็กของพ่อผมมันสั่งนั่นแหละ ยังดีที่พยาบาลจัดห้องแยกเป็นสัดส่วนให้ไว้รองรับพวกผมแล้ว มาถึงพนักงาน 3 คน ดูตกใจนะแต่ก็ยังสวัสดีผม ผมแค่พยักหน้านิ่งๆ เอาจริงๆ ผมกับไอคินนิสัยไม่ได้ต่างกันมากนักหรอกแค่ผมก็ไม่ได้หน้านิ่งตลอดเวลาเหมือนมันเท่านั้นเอง ผมก็ไม่รู้นะว่าเรื่องเป็นมายังไงรู้แค่ว่าถ้าไม่สำคัญจริงๆ มันจะไม่เป็นแบบนี้ มันรักมันหวงชีวิตสงบของมันจะตายวันๆ อยู่แต่โรงพยาบาล หายใจเข้า หายใจออกนี่มีแต่คนไข้ โรงพยาบาลของตัวเองมีก็ไม่ไปดูแลบอกแต่ว่ายังไม่ถึงเวลาเท่านั้น แต่ถึงมันไม่สั่งผมก็ต้องจัดการอยู่ดี พนักงานมีการกลั่นแกล้งกันถึงขนาดเข้าโรงพยาบาลกันขนาดนี้ปล่อยไว้ได้ไงล่ะครับ เออคุยตั้งนานลืมแนะนำตัว ผมวาคิว หรือไอ้เฮียที่ไอ้น้องบังเกิดเกล้าผมชอบเรียกนั่นแหละ เวลาขึ้นไอ้เฮียทีไรผมนี่สะดุ้งทุกทีไม่ได้กลัวมันนะ แค่กลัวมันออกเสียงเพี้ยนเท่านั้นเองแหละ "คุณออกไปรอข้างนอก" ผมบอกพนักงานชายที่อยู่ในที่เกิดเหตุด้วย อยู่เพราะเป็นคนเ

"หนูอิง หนูอิง""คะ"พี่หมอเรียกอะไรนักหนาก็ไม่รู้ทุกคนรู้มั้ยว่าตอนนี้เขาผิดกับคนเมื่อเช้าและหลายเดือนที่ผ่านมามากเลย คนอะไรก็ไม่รู้ขยันหาเรื่องคุยหาเรื่องถามจังเลย แถมคำพูดก็เปลี่ยนไปมันไม่ชินยังไงก็ไม่รู้ คือฉันกำลังดูซีรีย์อยู่อะ เรื่องนี้ฉันติดมากเลยนะ โชคดีจังที่ทีวีในโรงพยาบาลมีช่องนี้ดูกันไปยาวๆ ได้เลยพี่หมอแกก็หอบงานโน๊ตบุ๊คขึ้นมานั่งทำงานไปด้วยเฝ้าฉันไปด้วย แต่ก็หลายครั้งนะที่โดนตามตัว ไปครั้งหนึ่งก็ไม่นานหรอก 30-50 นาที"รหัสโทรศัพท์หนูอะไรอะ""3124"เฮ้ย อะไรนะ คือคนกำลังเพลินไงแล้วอะไรมาหลอกถามกันแบบนี้ได้ด้วยหรอ ฉันหันไปมองเขาที่ตอนนี้นั่งเล่นโทรศัพท์ฉันอยู่ไง โอ้ยมึนกว่านี้มีอีกมั้ยเนี่ย"กีต้าร์ เสือ ใคร" เออเล่นของเขายังจะมาทำเสียงโหดใส่อีก ตอบมั้ยล่ะ"เพื่อนในกลุ่ม" ตอบสิ เขาพยักหน้าเบาๆ แต่มือก็ยังกดๆ เลื่อนๆ หน้าจออยู่"เพื่อนถามว่าฝึกงานเป็นไงบ้าง" ....คำถามนี้แม่งโดนใจค่ะเจ็บจี๊ดไปถึงทรวงเป็นไงดูสภาพอิอิงตอนนี้สินอนเดี้ยงอยู่เนี่ย"เหนื่อยมาก...ไม่เอาๆ ไม่ต้องตอบหรอกไม่ต้องบอกเพื่อนหนูนะเดี๋ยวพวกมันเป็นห่วง" เขาไม่ตอบอะไรได้แต่พยักหน้านิ่งๆช่างเถอะอ

“อุ้ยพี่หมอหน้าแดงหวงหนูจริงดิ หวงหนูใช่มั้ย” หนูอิงเอานิ้วมาจิ้มไหลผมทำเสียงล้อเลียน ผมจะไม่เชื่อเลยถ้าผมไม่บังเอิญเห็นตัวเองในกระจกจากโต๊ะเครื่องแป้งตัวเล็กของเธอ ผมก็เขินเป็นนะครับ เกิดมา 28 จะ 29 ปียังไม่เคยหน้าแดงเลยสักครั้งจุ๊บ“ใช่พี่หวง” ผมจุ๊บหน้าผากมนเบาๆ หนึ่งที เลื่อนหน้ามากระซิบข้างๆ หูของหนูอิงเบาๆ ตอนนี้หนูอิงหน้าแดงไม่ต่างจากผมเมื่อกี้เลย ใครจะยอมให้ตัวเองเขินอยู่คนเดียวเล่าเพจหมอหล่อบอกต่อด้วยหืมมีเพจนี้ด้วยหรอทำไมฉันไม่เคยเห็นเลยล่ะ แต่ช่างเถอะเข้ามาแล้วก็ส่องหน่อยละกัน เผื่อมีอะไรดีๆ จะได้กดถูกใจเพจบ้างเฮ้ยทำไมมีแต่รูปพี่หมอคินของฉันอะหมอนาคิน อัจริยะแห่งหมอศัลยกรรมคนเดิมไม่มีอะไรเพิ่มเติมแค่หล่อเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยนหมอคนโสด แต่คงโสดอีกไม่นานเพราะกำลังจะมาขอแอดเป็นแฟนเร็วๆ นี้แอบมองเธออยู่นะจ๊ะ อร๊ายคุณหมอหล่อทะลุกระจก หล่อเกินไปแล้ว แอดต้องขังไว้แต่ในบ้านแล้วแหละความหล่อจะได้ไม่แผ่กระจาย"ทำไมในเพจมีแต่พี่หมออะ" ฉันพึมพำอยู่คนเดียว ก็จริงนี่ทั้งเพจมีแต่รูปพีหมอมีเป็นร้อยๆ รูปไม่มีคนอื่นเลยแม้แต่เงา แล้วคนติดตามแบบว่าเยอะมากล้านต้นๆ เลยนะ แต่ละรูปค

“เห้อ!!!” งานของฉันไม่มีอะไรมากหรอกแค่จัดเรียง คัดแยกเอกสาร ส่งเอกสารให้แผนกอื่น แต่ฉันมือเดียวนะทำอะไรลำบากอยู่แล้วแต่ก็ต้องทำแหละทำให้เต็มที่เท่าที่ทำได้แล้วกัน“ช่วงนี้หัวหน้าอารมณ์ไม่ดี” พี่คิตตี้กระซิบข้างๆ ฉันหันมองแกเห็นอิอิงเงียบๆ แบบนี้อิอิงก็อยากกินเผือกเหมือนกันนะ“ก็ยัยเมลล์กับยัยพลอยลูกน้องคนโปรดอยู่ดีๆ ก็ลาออกน่ะสิลาออกแบบไม่บอกไม่กล่าวเลยนะแก” ฮะ!! อะไรนะลาออก ลาออกได้ไงตอนไหน สองคนนั้นยังพาฉันไปหาหมออยู่เลยนะ“ไม่มีใครรู้หรอกว่าออกไปทำอะไรตอนนี้ไม่มีใครติดต่อสองคนนั้นได้เลย” พี่คิตตี้อธิบายต่ออีกคงเห็นหน้าสงสัยหมางงของฉันมั้ง“นั่งด้วยนะ” ถ้าพี่จะนั่งโดยไม่รอคำตอบก็ไม่ต้องขออนุญาตหรอกใคร ฉันมองผู้ชายที่นั่งยิ้มอยู่ฝั่งตรงข้าม ผู้ชายคนนี้ยิ้มหล่อจัง“เป็นไงบ้าง” ถามแต่ตามองที่แขน อ๋อฉันก็งงว่าเขาหมายถึงอะไร“ไม่เป็นไรแล้วค่ะ” ยิ้มมายิ้มตอบค่ะแต่พี่อย่ายิ้มเยอะได้มั้ยใจอิอิงมันสั่นนะ“อย่ายิ้มเยอะพี่ยังไม่อยากโดนหมอฆ่าหมกโรงพยาบาลนะ” เหวอสิคะพี่รู้จักอิพี่หมอได้ไงอะ ฉันจำได้ว่าไม่เคยเล่าให้ใครฟังเลยนะเพื่อนๆ ฉันก็ไม่มีใครรู้เลยสักคน“นี่อย่าบอกนะว่าเราจำพี่ไม่ได

“พี่หมอมันแพง” เดินไปกระซิบข้างเขาขณะรอพนักงานรูดบัตร“ให้น้องเมียแค่นี้สบายมาก” ไม่พูดเปล่ายังส่งสายตาเป็นประกายมาให้อีกด้วยพี่หมอทำไมต้องขยันทำให้ใจหนูอิงสั่นจังเลยนะ“เอาอะไรอีกมั้ย” ผมเห็นว่านี่เริ่มมืดแล้วด้วยเราควรกลับได้แล้วหนูอิงสั่นหน้าผมจึงชวนเธอกลับเอี๊ยดดดดด โครม กรี๊ดดดดด เสียงอุบัติเหตุเกิดขึ้นต่อหน้าต่อตาขณะที่จอดรถติดไฟแดง รถยนต์ฝ่าไฟแดงชนรถจักรยานยนต์คนซ้อนกระเด็นลอยมาไกลตกอยู่หน้ารถของผมส่วนคนขับยังติดอยู่ที่รถอัดก๊อปปี้กับรถยนต์ คนข้างๆ ผมตกใจถึงกับกรีดร้องออกมาดังลั่น“หนูอิง หนูอิง” ผมเรียกสติของเธอให้กลับมาแต่เธอก็ยังไม่พูดอะไรคงช็อคกับเหตุการณ์ตรงหน้า “ไหวนะพี่ลงไปดูคนเจ็บก่อนนะ” อิงชาพยักหน้าแสดงว่ายังโอเค ผมรีบลงไปดูคนเจ็บที่ตอนนี้เริ่มมีคนมามุงดูกันบ้างแล้วคนแรกที่ผมเข้าไปดูคือคนซ้อนรถจักรยานยนต์ที่กระเด็นมาตกที่หน้ารถผม จับชีพจรไม่มีสัญญาณชีพแสดงว่าคนเจ็บได้เสียชีวิตลงแล้วพอดีกับหน่วยกู้ภัยมาพอดีผมจึงแจ้งกับเจ้าหน้าที่แล้ววิ่งไปดูคนเจ็บอีกคนที่ตอนนี้ถูกพาตัวออกมาจากซากรถแล้ว มองด้วยตาเปล่าก็รู้แล้วว่ากระดูกขาหักทั้งสองข้างแต่