Todos os capítulos de The Billionaire's Remarried Pregnant Bride: Capítulo 11 - Capítulo 20

Ang pinakamalaking kinakatakutan ni Donya Marcelina ay ang posibilidad na sa huli, kay Althea mapunta ang lahat ng ari-arian, yaman, at pamana ng buong pamilya Bautista.Sapagkat ang tunay nitong anak na si Axl—sa labis na pagpapala, pambubulag, at pagpapalayaw ng ina—ay lumaking isang walang silbing bulakbol, tamad, at walang ibang alam kundi ang gumastos. Gumastos si Marcelina ng milyun-milyong piso mula sa kaban ng pamilya para ipadala ito sa ibang bansa upang mag-aral ng negosyo, sa walang kapagurang pag-asang babalik ito isang araw bilang isang marangal at matagumpay na tagapagmana. Ngunit wala ring nangyari dahil puro pagwawaldas at pagpapasarap lamang ang inatupag ng kaniyang paboritong anak.Alam na alam ni Althea ang inggit, galit, at baliw na pag-iisip ng kaniyang ina. Kaya naman magmula noong bata pa siya, pilit niyang itinago ang kaniyang angking talino at galing sa lahat ng bagay. Kahit pa siya ang pinakamagaling sa klase, kahit nakakakuha siya ng matataas na parangal sa

Tahimik at may angking karangyaan na naghihintay si Althea Bautista sa loob ng glass-walled na VIP room ng kilalang jewelry shop. Naka-de kuwatro siya habang ang kaniyang dalawang kamay ay maingat at pino na nakapatong sa kaniyang hita. Naintindihan niya nang buong-buo ang labis na pag-aatubili at gulat ng may-ari ng tindahan. Ang kuwintas na kaniyang dala at nakatago sa kahon ay hindi lamang basta palamuti; isa itong pambihira, kakaiba, at maharlikang pamana na nagkakahalaga ng buhay, dignidad, at mismong kalayaan ng isang tao.Sa kabilang dako ng kalsada, sa loob ng isang mamahalin, makintab, at itim na kotse, katatapos lang bilhin ni Zandro ang mainit at masarap na kape para sa kaniyang kasama. Nang makabalik siya sa loob ng sasakyan, agad niyang napansin na ang paningin ng lalaking nakaupo sa tabi niya sa likod ay nakatitig nang malalim sa malaking salamin ng jewelry store."Ano pong tinitingnan ninyo, Boss?" tanong ni Zandro habang maingat na inihahandog ang kape.Ang lalaki sa l

Ibinaba ni Theo ang kaniyang purong porcelain tea cup sa ibabaw ng lamesa at may inilabas na isang mamahalin at eksklusibong business card mula sa kaniyang breast pocket gamit ang kaniyang mahahaba, pino, at perpektong mga daliri. Dahan-dahan niya itong itinulak patungo sa harap ni Althea."If you have time, Miss Bautista, you're always welcome to visit my company," malamig ngunit may halong magalang at mainit na pag-imbita na wika ni Theo sa malinaw na wikang Ingles.Tiningnan nang mabuti ni Althea ang makintab at babasaging business card na inihagis sa kaniyang harapan.Magnus Innovations.Sa modernong panahon kung saan saan-saan na lamang sumusulpot ang mga bagong artificial intelligence at tech companies, kabisado at kilala ni Althea ang halos lahat ng malalaking pangalan at kumpanya sa industriya. Ngunit ang pangalang Magnus... tila ngayon pa lamang niya ito naringgan ng ganitong kabigat, kalawak, at makapangyarihang presensya sa merkado.Nakiramdam si Theo sa kaniyang bahagyang

"Umuwi pa lang ako, binigyan mo na agad ako ng ipagmamalaki at sakit ng ulo mo! Talagang hindi mo man lang ako mapagbigyan ngayon at sadyang ginaganti mo ako, 'no?!"Sunod-sunod na pambintang, reklamo, at galit na sigaw ni Clara habang nagdadabog sa loob ng sala.Subalit si Althea? Ni hindi man lang nagbago ang reaksyon sa kaniyang magandang mukha. Ni hindi man lang kumunot ang kaniyang makapal na kilay sa mga akusasyon nito.Dahan-dahan siyang naupo nang may labis na karangyaan, poise, at kaginhawaan sa tapat ng magkapatid bago kaswal at kalmadong nagsalita."Una sa lahat, mahigpit na ipinagbabawal ang mga colorum na sasakyan sa loob at labas ng airport ngayon. Kaya imposibleng nakasakay ka sa isang colorum. Sa arte mo at sa pagiging pinalaking mayaman na mahilig sa luho, sigurado akong kumuha ka ng isang legal at mamahaling luxury Grab o kaya ay private car service sa bayad."Pinag-cross ni Althea ang kaniyang mga binti at pinalitaw ang isang malamig, mapang-uyam na ngiti. "Pangalaw

"Ako ang iyong maybahay at legal na asawa ng kuya mo, pero ganoon na lamang kadali sa iyong tawagin ako sa aking unang pangalan nang walang paggalang," patuloy ni Althea habang malamig, blangko, at walang emosyon ang mga mata. "Sa tradisyon at tamang asal ng ating lipunan, ang ate o ang bilas ay dapat ginagalang na parang pangalawang magulang na rin. Walang-wala ka talagang modo at respeto sa mas nakatataas sa 'yo! Ngayon, sabihin mo sa akin nang harapan, sino sa ating dalawa ang totoong walang hiya at bastos?"Namula nang husto ang mga gilid ng mata ni Clara sa matinding inis, galit, at labis na pagkapahiya sa harap ng kasambahay. Huminga siya nang malalim at nanginginig nang ilang beses bago idinuro ang kaniyang may-kulay at mahabang kuko sa mismong mukha ni Althea."Ikaw... ikaw talagang babae ka...! Huwag kang masyadong mag-ilusyon at magmataas diyan! Balang-araw, sisiguraduhin kong magtutulungan kami na palalayasin ka nang tuluyan sa pamilya Valdemere!"Kibit-balikat, malamig, at