All Chapters of The Billionaire's Remarried Pregnant Bride: Chapter 31 - Chapter 40

Nang maisara nang maigi ang pinto, mabilis na nagtungo si Althea sa banyo upang suriin ang dala ni Aling Felicia.Habang hinihintay ang resulta ng test kit, ang bawat segundo ay tila tumatagal ng ilang oras. Ang kaniyang puso ay mabilis na tumatalbog sa kaniyang dibdib, hindi dahil sa takot sa pamilyang Valdemere, kundi dahil sa direksyon na maaaring tahakin ng kaniyang buhay mula sa sandaling ito.Dahan-dahan niyang ibinaba ang kit sa ibabaw ng marmol na lababo.At nang tuluyang lumitaw ang mga linya, natigilan si Althea.Dalawang malinaw na pulang guhit.Positibo.Napatakip si Althea sa kaniyang bibig habang ang mga luha ay muling pumatak sa kaniyang mga mata—ngunit sa pagkakataong ito, hindi dahil sa sakit ng loob, kundi dahil sa bigat ng reyalidad na sumampal sa kaniya.Bakit sa panahong ito pa? tanong niya sa kaniyang sarili habang mahigpit na hinahawakan ang gilid ng lababo.Sa labas ng pinto, narinig niya ang mabibigat at sunud-sunod na yabag ng mga paa.Isang mariing katok ang

"Kagabi ay sa silid muna ako natulog ni Viviene, dahil parang hindi maganda ang pakiramdam ni Vance at panay ang iyak. Tanging nang kargahin ko lang siya tumahimik."Itinaas ni Althea ang kaniyang kilay, habang may bahagyang ngiti sa kaniyang mga labi. "Mabuti naman kung ganoon, magkadugo nga naman kayo."Natahimik si Joaquin, tila ba lumalim ang iniisip sa sarili niyang paliwanag. "Kaya para sa bata lang iyon, huwag ka sanang mag-isip ng kung ano-ano."Napansin ni Althea ang kakaiba.Napakabihirang magpaliwanag si Joaquin sa kaniya nang ganito."Bakit bigla kang nagpapaliwanag sa akin tungkol diyan?"Joaquin: "Ayokong magkamali ka ng pagkakaintindi."Lihim na kumawit ang isang mapait na ngiti sa labi ni Althea.Ang isang lalaking nagpalipas ng buong gabi sa silid ng kapatid o asawa ng iba—anuman ang dahilan o kung may ginawa man sila o wala—ay maituturing nang hindi kaaya-aya at hinding-hindi katanggap-tanggap sa paningin ng lipunan...Habang patuloy na lumalalim ang kanilang pag-uus

Ngunit si Althea at ang lider ng sindikatong ito na si Señor Dante ay mayroon nang hindi pangkaraniwang pinagsamahan noong mga nakaraang taon. Upang maging mas tumpak, si Señor Dante ay may malaking utang na loob na kailanman ay hindi niya maipagkakaila sa dalaga.Ilang taon na ang nakararaan, ang lahat ng pinakamahahalagang datos, sikreto, at mga dokumento sa personal na computer ng mismong lider ay biglang naglaho at nawala nang parang bula dahil sa isang malalang sistema ng sirang file.Dahil nakasalalay dito ang kaniyang buong imperyo, buhay, at kaligtasan sa ilalim ng madilim na mundo, labis na nag-alala, nataranta, at nawalan ng huwisyo si Señor Dante na parang langgam na inilagay sa ibabaw ng mainit na kawali.Dahil ang mga impormasyong iyon ay mga maseselang bagay na hinding-hindi maaaring mahawakan ng mga awtoridad o ng mga kalabang grupo, napilitan siyang maghanap sa buong internet ng isang matunog at may pambihirang galing na computer hacker upang masalba ang kaniyang mga f

Isang oras. Isang buong oras ang inilagi ni Althea sa loob ng kotse, nakasandal ang ulo sa manibela habang ang paligid ay nilalamon ng nakabibinging katahimikan. Tahimik niyang binibilang ang bawat segundo ng paghihintay—isang paghihintay na alam niyang mauuwi lang din naman sa wala.At hindi nga siya nagkamali.Dumating ang tugon. Hindi mula sa boses na nag-aalinlangan, kundi sa isang malamig at pormal na mensahe na lumitaw sa screen ng kaniyang telepono mula kay Joaquin.[Althea, naghahanda ang kumpanya para sa pagtatayo ng bagong production plant at kailangan namin ang bawat sentimo ng pondo. Kaya ikinalulungkot ko na wala akong maibibigay na halaga sa ngayon. Sana ay maunawaan mo.]Isang mensaheng kasing-tulis ng patalim. Isang pormularyong nagpapakitang para sa lalaking ito, isa lamang siyang abala—isang estrangherong walang karapatang manghingi ng tulong kailanman.Mariing ipinikit ni Althea ang kaniyang mga mata. Ang dibdib niya ay parang sinikluban ng langit at lupa, napakabig

Bumukas ang pinto ng sasakyan, at doon bumaba si Joaquin.Si Shaira ay napa-burp nang mahina sa labis na kabusugan. "Bakit naman sumulpot ang isang 'to dito?"Kasabay niyon ay ang pagbalikwas ng alaalang kanina pa lumilipad sa isip ni Althea.Noong kalagitnaan ng kainan, nagpadala pala ng mensahe si Joaquin. Tinatanong nito ang pangalan ng hotel kung nasaan sila.Wala sa loob na sinagot naman niya ito.Ngunit hindi niya kailanman inakalang darating ito nang personal.At sa mismong sandaling papalapit na si Joaquin, bigla siyang sinunggaban ng yakap ni Brixter."Althea... my god, it's been so damn long," bulong nito habang mahigpit siyang nakapulupot, lasing na lasing at hindi na alam ang ginagawa.Pinilit siyang itulak ni Althea, subalit napakatindi ng pagkakayakap nito; parang pader na ayaw bumigay.Kasabay ng pagpilit niyang kumalas, nasulyapan ng kaniyang mga mata si Joaquin. Ang mukha nito ay namumuti sa tindi ng galit—ang ekspresyong kasing itim ng bagyo, salubong ang kilay at na