All Chapters of The Billionaire's Remarried Pregnant Bride: Chapter 21 - Chapter 30

Peke at maarte ring umubo si Doña Beatriz upang makuha ang atensyon ng lahat. "Huwag mong sabihin 'yan, Helen, iha. Kahit papaano, bahay din naman nila ito ni Joaquin. Tayong mga nakatataas at may pinag-aralan sa lipunan, hindi kailanman dapat bumaba o dumidikit sa mga walang asal at walang modo na tulad ng iba diyan."Agad na sumunod at sumipsip si Helen. "Opo, Ma, tama po kayo."Lihim na napasinghal at napairap si Althea sa kaniyang isip. Akala ba nila ay isa akong inosenteng tatlong taong gulang na bata para hindi maramdaman at mabasa ang malinaw na tambalan nilang dalawa? Mula't sapul hanggang ngayon, ako pa rin ang palaging pinalalabas nilang masama at kontrabida sa kwentong ito."Ate Althea," pabalat-bunga at mapagpanggap na bati ni Viviene mula sa kinaroroonan. Tinatawag pa rin siyang "Ate" sa tono ng pananalita, ngunit ang kaniyang makapal na pwet ay ni hindi man lang nag-abalang tumayo mula sa pagkakaupo sa mamahaling sofa. "Pasensya ka na nang marami, ha? Mula ngayon, sigura

Matapos sabihin iyon, tatayo na sana si Joaquin mula sa pagkakaupo upang tuluyang umalis sa silid.Lihim na napatawa si Althea sa kaniyang sarili habang nakatungo, ngunit dahil sa ginawa niya kanina ay hindi niya maiwasang kuskusin nang kaunti ang kaniyang mga mata.Bwisit. Dahil sa dami ng sibuyas na isiniksik at ginamit niya kanina para mapilitang mamula at lumuha ang kaniyang mga mata, sobrang hapdi at makati pa rin nito hanggang ngayon.Akala naman ni Joaquin ay umiiyak na naman ito dahil sa tindi ng hinagpis at tampo, kaya muli itong umupo sa gilid ng kama at hinaplos ang kaniyang balikat."Alam kong talagang nagdamdam at nasaktan ka ngayong araw na ito, Althea. Nagparaya ka at ibinigay mo pa ang sarili mong kwarto kay Viviene... Pero huwag kang mag-alala, kapag natapos na ang buong postpartum month o buwan ng pagpapagaling ni Viviene, sisiguraduhin kong papatutuluyin ko na siya at ang bata kina Lola at Mama."Sa sarili at malalim na isip-isip ni Althea: Anong pakialam ko kung sa

Althea: "Aabangan ko ang balita mo tungkol diyan."Shuran: "Walang problema, asahan mo."May biglang naalala si Shuran mula sa kabilang linya. "Nga pala, may reunion pala ang batch natin sa kolehiyo bukas ng gabi sa isang kilalang hotel, pupunta ka ba?"Walang pag-aalinlangan, agad at tiyak na sumagot si Althea, "Pupunta ako."Natawa nang bahagya si Shuran sa kabilang linya. "Dapat lang, at kailangang magsuot ka ng napakagandang damit doon. Bulagin mo sila sa taglay mong ganda at ipakita mo sa kanila kung sino ka."Napangiti nang may lihim, kalkulado, at mapanganib na plano si Althea. "Siyempre naman, gagawin ko talaga 'yon."Kinabukasan, pagkagising na pagkagising ni Althea kinaumagahan, agad niyang kinuha ang kaniyang telepono sa gilid ng unan. Sa isang iglap, tuluyang nagising ang kaniyang lumilipad pang isip dahil sa nakatambad at maliwanag na abiso sa screen.Pumasok na ang kabuuang 15 bilyon, walang bawas kahit isang sentimo man lamang.Ang nakalagay na pangalan ng nagpadala ay

"Tama na!" galit na sigaw ng Donya habang inihahampas ang kaniyang baston sa sahig. "Joaquin, huwag mo nang takutin o pigilan ang kapatid mo! Naniniwala ako kay Clara nang buong puso, at hinding-hindi siya magsisinungaling sa akin nang walang mabigat na dahilan."Tinitigan ng Donya si Althea mula ulo hanggang paa na puno ng hayagang pandidiri at paghamak. "Althea! Mula nang ikasal ka at pumasok sa pamilya namin, wala ka na ngang naitulong na kahit ano, puro ka pa reklamo, pasakit, at pananakit ng ulo kay Joaquin para lang pilitin siyang sumunod sa mga gusto mo.""Kumakain ka sa mga pag-aari ng pamilyang ito, umiinom, at gumagamit ng mga mamahaling bagay gamit ang pera namin. Ni minsan sa tanambuhay mo ay hindi ka nagbanat ng buto o nagtrabaho para kumita kahit isang sentimo man lang. Dapat nga ay nagpapasalamat ka araw-araw sa pamilyang ito at kay Joaquin!""Pero ano ba ang iginanti at ginawa mo? Hanggang ngayon ay wala ka pa ring naibibigay na kahit anong tagapagmana sa angkan, tapos

Dahil mismo ang Donya na ang nagdesisyon at nagbaba ng kaniyang huling salita, wala nang nagawa ang ina ni Joaquin kundi ang magpakawala ng isang malalim na buntong-hininga at tuluyang tumahimik sa isang tabi.Wala na siyang lakas ng loob na suwayin ang matanda.Dahil dito, alam ni Clara na sarado na ang lahat ng daan. Nagtungo siya sa kaniyang huling-huling pag-asa para makaligtas sa kahihiyang ito—ang kaniyang Kuya Joaquin.Habang umiiyak at nanginginig, lumapit siya rito. "Kuya... tulungan mo naman ako, ayoko pong lumuhod sa semento sa labas!"Nakatitig si Joaquin sa nakababatang kapatid, at mabilis na nakaramdam ng matinding awa ang kaniyang dibdib. Tumingin siya kay Althea para sana makiusap na rin.Ngunit nang magtagpo ang kaniyang mga mata sa matatag, malamig, at punong-puno ng pagmamaliit na titig ni Althea, biglang napatigil at lumagapak ang mga salitang gusto niyang sabihin.Bumaba ang tingin ni Joaquin kay Clara, at sa huli ay sinabi niya sa isang pormal na tono: "Clara, pi