Lahat ng Kabanata ng เพลย์บอยร้ายร่ายรัก: Kabanata 31 - Kabanata 40

“คิมรู้ว่าซินรักเพื่อนแต่ต้องรักอย่างมีสติ ไม่ใช่ตั้งธงต่อต้านคุณอัทธ์ โดยที่ตัวเขาเองก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาทำผิดอะไร อย่าให้เรื่องของเพื่อนมาผูกติดกับเรื่องของตัวเองนะซิน มันคนละเรื่องกัน ชีวิตใครก็ชีวิตมัน” ศิศิรานิ่งฟังและคิดตามคำพูดของคิมหันต์ “ในระหว่างที่ซินไปฮันนีมูนกับคุณอัทธ์ ก็ใช้โอกาสนี้ศึกษานิสัยและตัวตนที่แท้จริงของเขาด้วยตัวซินเอง โดยปราศจากอคติ ซินจะได้รู้ว่าแท้จริงแล้วคุณอัทธ์เป็นคนยังไง ตัดสินเขาด้วยตัวตนที่แท้จริงที่ซินสัมผัสมาด้วยตัวเอง ไม่ใช่ตัดสินเขาเพียงเพราะฟังเรื่องของเขามาจากปากของคนอื่น โดยที่ตัวเองก็ยังไม่รู้ว่าเรื่องที่ฟังมานั้นเป็นเรื่องจริงหรือไม่” “ซินไม่คิดว่าเมจะเอาเรื่องคอขาดบาดตายแบบนี้มาโกหก” “คิมก็ไม่ได้บอกว่าเพื่อนของซินโกหก เพียงแต่บอกให้ซินให้ความเป็นธรรมกับคุณอัทธ์ ไม่ใช่ฟังเรื่องราวจากปากของเพื่อนแล้วก็มาปรักปรำเขา โดยที่ซินก็ยังไม่มีหลักฐานมายืนยันว่าคุณอัทธ์ทำผิดจริง คิมพูดถูกไหม” หญิงสาวใช้ความเงียบแทนคำตอบ “คนฉลาดอย่างซินคงรู้ว่าควรจะจัดการอย่างไรกับสถานการณ

ค่ำคืนนี้ก็เช่นกัน ศิศิรานั่งทำงานที่ถือติดมาด้วยความตั้งใจ อัทธวีร์เห็นเช่นนั้นก็เลยเดินมานั่งลงข้างตัวเธอ จมูกโด่งรังแกแก้มนวลของอีกฝ่ายตามที่ใจปรารถนา พร้อมกับกระซิบถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “นั่งทำอะไรอยู่เหรอซิน ทำไมดูเครียดจัง” “อย่าเกเรสิคะ” “ทำไมต้องหวงตัวด้วย ผมเป็นสามีคุณนะ” เขาตัดพ้อพร้อมกับซุกไซ้ไปที่ซอกคอเธอไม่หยุด จนหญิงสาวต้องผลักตัวเขาออกห่างซึ่งมันไม่ง่ายเลย ใบหน้าก็ต้องเบือนหลบจมูกโด่งคมสันของเขา “พอเถอะค่ะ อย่าทำแบบนี้ ซินกำลังทำงานอยู่นะคะ” หญิงสาวร้องห้ามด้วยใบหน้าร้อนผ่าวราวกับมีไข้ และยังเผลอเรียกชื่อตัวเองอย่างสนิทสนม ทั้งที่ไม่เคยใช้กับเขามาก่อน เขาโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ จนเกือบจะสัมผัสถึงลมหายใจของกันและกันก่อนที่จะเอ่ย “รู้ว่าห้ามไม่ได้ก็ยังจะห้าม” “ถ้าไม่ห้ามคุณก็จะกวนซินไม่เลิก” ไม่ต้องขยายความก็รู้ได้ทันทีว่าคำว่ากวนในที่นี้หมายถึงอะไร ชายหนุ่มหัวเราะพร้อมกับจรดจมูกคมสัน กับแก้มนวลของหญิงสาวอีกครั้ง ก่อนจะยอมปล่อยตัวเธ

อัทธวีร์เข้าไปจัดการธุระส่วนตัวในห้องน้ำอย่างว่องไว จากนั้นก็พาเธอไปเดินเล่นชายหาดโดยไม่ลืมที่จะถือกล้องถ่ายรูปติดมือไปด้วย เขาแอบถ่ายรูปศิศิรายามที่เธอเผลอเก็บไว้หลายรูป ทั้งคู่ผลัดกันถ่ายรูปให้กันและกันอย่างเพลิดเพลิน ชายหนุ่มหยอกล้อเธอด้วยการจะโยนเธอลงน้ำ แต่ศิศิรากอดคอเขาไว้แน่น “ห้ามโยนนะ” “แล้วใครว่าผมจะโยนคุณลงน้ำจริงๆ” เธอทุบไปที่อกเขาอย่างแรงเมื่อรู้ว่าเขาแกล้งให้เธอตกใจเล่น หลังจากเดินเล่นกันอยู่พักใหญ่อัทธวีร์ก็ขับรถพาภรรยาไปหาของอร่อยๆ กิน ขณะที่เขาและเธอกำลังเดินกลับไปที่รถเพื่อกลับไปยังที่พัก ทั้งคู่เห็นชายคนหนึ่งกำลังด่าทอหญิงสาวด้วยคำพูดหยาบคาย และใช้กำลังทำร้ายร่างกายผู้หญิงคนดังกล่าว เขาทั้งตบ ทั้งเตะเธออย่างรุนแรง แม้เธอจะร้องห้ามแต่ก็ไม่เป็นผล มีคนยืนดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นหลายคน แต่ไม่มีใครกล้ายื่นมือเข้าไปช่วย เหตุเพราะผู้ชายที่ลงไม้ลงมือกับผู้หญิงได้กล่าวอ้างว่าเธอเป็นเมียของเขา ทำให้ผู้คนที่อยู่ในเหตุการณ์นั้นไม่กล้ายื่นมือเข้าไปยุ่ง ผิดกับอัทธวีร์ เขารีบตรงเข้าไปห้ามทันทีที่เห็น

“ได้ข่าวว่าคุณได้รับบาดเจ็บจากการแข่งขัน” “ใช่ อาการบาดเจ็บที่ได้รับไม่มีผลกับการดำเนินชีวิต มันส่งผลเฉพาะในเวลาที่ผมทำการฝึกซ้อม เมื่อถึงฤดูกาลแข่งขันพวกผมต้องฝึกฝนกันหนักมาก เพื่อเตรียมตัวให้พร้อมที่จะลงแข่ง แต่เพราะผมมีอาการบาดเจ็บเรื้อรัง ต้นสังกัดก็เลยให้ผมพักยาวเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บนั้น” “แฟนคลับของคุณอัทธ์เยอะเหมือนกันนะคะ โดยเฉพาะพวกสาวๆ” “ซินรู้ได้ยังไง” “ก็ดูจากไอจีของคุณอัทธ์ยังไงล่ะคะ มีแต่พวกสาวๆ หุ่นแซ่บ นมตู้มเข้ามาเม้นท์ในไอจีของคุณด้วยคำพูดหวานเลี่ยน” “ที่พูดนี่เป็นเพราะคุณหึงผมใช่ไหม” “เปล่าซะหน่อย” “ยอมรับความจริงมาเถอะว่าคุณหึงผม” “อยากจะเชื่อแบบนั้นก็ตามใจคุณ” “มีคำถามอะไรอีกไหม” หญิงสาวส่ายหน้าแทนคำตอบ เขาปิดปากหาวพร้อมกับบ่น “ง่วงจัง” “หลับตรงนี้ไม่ได้นะคะคุณอัทธ์ เข้าไปนอนต่อในห้องดีกว่าค่ะ ยุงจะได้ไม่กัด” อัทธวีร์ยอมทำตามที่เธอบอก เขาเป็นฝ่ายอุ้มเธอเข้าไปในห้องนอน พร้อมกับมอบความสุขให้เธอผ่านบท

“แล้วแม่คุณท่านว่ายังไงบ้าง” “แปลกที่แม่เชื่อมั่นในตัวคุณอัทธ์ และบอกว่าคุณเติบโตมาในครอบครัวที่อบอุ่น คนที่โตมาจากเบ้าหลอมที่ดีส่วนใหญ่แล้วก็จะเป็นคนดี ตอนแรกซินก็ไม่เชื่อ” “แล้วตอนนี้ล่ะ” “แม่อาจจะพูดถูก แต่ของแบบนี้ต้องดูกันยาวๆ ตัดสินกันภายในระยะเวลาไม่กี่เดือนไม่ได้หรอกค่ะ บางทีตอนนี้มันอาจจะอยู่ในช่วงโปรโมชั่น หมดโปรโมชั่นเมื่อไรคุณอัทธ์ก็อาจจะกลับไปเป็นเหมือนเดิม” อัทธวีร์บีบจมูกศิศิราด้วยความเอ็นดู “ทำไมถึงคิดว่าผมจะเบื่อคุณ” “ดูจากที่คุณชอบเปลี่ยนคู่ควงบ่อยๆ ก็รู้แล้วว่าคุณอัทธ์เป็นคนขี้เบื่อ คบกับใครไม่ได้นาน” “บางทีนะซิน คุณอาจจะเป็นข้อยกเว้น” “อาจจะ...ก็แปลว่าถ้าคุณเบื่อซินขึ้นมาเมื่อไร ซินก็มีสิทธิที่จะถูกทิ้งถูกต้องไหมคะ” “ผมไม่เบื่อคุณง่ายๆ หรอก การที่ผมต้องแต่งงานและใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับคุณ มันก็ไม่ได้แย่อย่างที่ผมเคยคิดไว้” “ก็ได้แต่หวังว่าชีวิตคู่ของเราจะไปด้วยกันได้ตลอดรอดฝั่ง” “ไม่มีทางที่เราจะไปกันไม่รอดหรอกซิน คุณย่าลงทุนจั