Todos los capítulos de ไหนว่าจะ (ไม่) รัก (น่านน้ำxกะทิ): Capítulo 11 - Capítulo 20

ตอนที่11 แต่ฉันไม่ได้ชอบเธอ“มาทำอะไรที่นี่”เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นใกล้หูจนกะทิสะดุ้งเล็กน้อย น่านน้ำยืนขวางทางเธอไว้ สายตาคมเข้มกวาดมองตั้งแต่ปลายผมยาวที่ปล่อยสลวยลงมาจนถึงเดรสสายเดี่ยวสีครีม ก่อนจะย้อนกลับมาจ้องหน้าเธออีกครั้งอย่างไม่ปิดบังความไม่พอใจ“ก็มาเที่ยวกับเพื่อนสิคะ”กะทิตอบกลับอย่างพยายามทำเสียงให้เป็นปกติ ทั้งที่หัวใจยังเต้นแรงไม่หาย“เพื่อน?” เขาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย น้ำเสียงห้วนลง “เพื่อนผู้ชายที่นั่งร่วมโต๊ะด้วยนั่นน่ะเหรอ”“อคินเป็นเพื่อนค่ะ เพื่อนธรรมดา ไม่ได้กินหัวใคร ไม่ได้ลักพาตัวใครด้วย” คำพูดนั้นทำให้กะทิหรี่ตามองเขา“กวนดีนี่” น่านน้ำสบถออกมาเบา ๆ ในลำคอเหมือนพยายามกลั้นอารมณ์“ก็พี่น่านถามเอง” เธอยักไหล่ตอบกลับอย่างไม่ยอมแพ้ยังไม่ทันที่กะทิจะตั้งตัว น่านน้ำก็เอื้อมมือมาคว้าแขนเธอไว้แน่น ก่อนจะดึงร่างเล็กให้เดินตามเขาไปทางบันไดด้านข้างของผับ“พี่น่าน!” กะทิขืนตัวเล็กน้อย “จะพาทิไปไหน ทิไม่ไปนะ!”น่านน้ำหยุดกึก หันกลับมามองเธอด้วยแววตากรุ่นโกรธจนกะทิพูดไม่ออก คำพูดทั้งหมดเหมือนถูกกลืนหายไปในลำคอ“อย่าดื้อ” เขาพูดเสียงต่ำ “เงียบซะ”สุดท้ายเธอก็จำต้องเดินตามเขาขึ้น

ตอนที่13 ความบังเอิญหรือใครบางคนกำลังเล่นตลกเช้าวันต่อมากะทิยืนอยู่หน้ากระจก เธอมองเงาสะท้อนของตัวเองอย่างพินิจพิจารณา ดวงตาคู่นั้นยังมีร่องรอยของความอ่อนล้า แม้จะถูกปกปิดด้วยเมคอัพบางเบาก็ตามเมื่อคืนเธอร้องไห้จนหลับ ร้องไห้จนไม่มีแรงแม้แต่จะสะอื้น แต่เช้าวันนี้…เธอเลือกจะลุกขึ้นมาใช้ชีวิตต่อ มือเล็กปัดแก้มเบา ๆ ก่อนจะฝืนยิ้มให้กับตัวเอง“เก่งหน่อยนะทิ” เธอกระซิบกับเงาในกระจกเมคอัพช่วยให้ใบหน้าที่ผ่านการร้องไห้มาทั้งคืนดูสดใสขึ้นเล็กน้อย ลิปสีอ่อนแตะลงบนริมฝีปาก เธอรวบผมยาวอย่างเรียบร้อย สะพายกระเป๋า ก่อนจะเดินออกจากห้องไปด้วยท่าทีที่ดูเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นทันทีที่กะทิเดินลงมาถึงชั้นล่าง กลิ่นอาหารเช้าลอยอบอวลอยู่ทั่วบ้าน โต๊ะอาหารถูกจัดเตรียมไว้เรียบร้อยราวกับรู้เวลาที่เธอจะลงมาเป๊ะ ๆ อิงอรและไพฑูรย์ก็นั่งรออยู่ก่อนแล้ว“อรุณสวัสดีค่า~”เสียงใสเอ่ยทักขึ้นทันทีพร้อมรอยยิ้มสดใสที่เธอพยายามที่สุดจะทำให้มันดูจริง“วันนี้ลูกสาวแม่สวยจัง”อิงอรลุกขึ้นเดินเข้ามากอดลูกสาวแน่น ก่อนจะหอมแก้มเธอฟอดใหญ่ด้วยความรักใคร่เหมือนทุกเช้าอ้อมกอดนั้นอุ่นอุ่นจนกะทิรู้สึกเหมือนหัวใจที่ร้าวเมื่อคืน

ตอนที่15 คนอวดดีทั้งสองนั่งคุยกันต่ออีกพักใหญ่ จนแสงแดดอ่อนยามเย็นค่อย ๆ เลือนหายไป กลายเป็นไฟสีส้มจากโคมดอกไม้ที่ส่องสว่างแทน เวลาในร้านล่วงเลยอย่างเงียบเชียบโดยไม่รู้ตัว จนกระทั่งเข็มนาฬิกาขยับแตะเลขสองศูนย์ตรงกะทิเหลือบมองเวลาบนหน้าจอโทรศัพท์ ก่อนจะถอนหายใจเบา ๆ“สองทุ่มแล้วนะอิง” เธอพูดด้วยน้ำเสียงอ่อน “เราคงต้องกลับแล้วล่ะ”“งั้นไปกันเถอะ เดี๋ยวพี่น่านมารับพอดี” น้ำอิงพยักหน้า ก่อนจะลุกขึ้นหยิบกระเป๋าคำพูดนั้นทำให้หัวใจของกะทิกระตุกวูบ เธอชะงักไปเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะรีบส่ายหน้าแทบจะทันที“ไม่เป็นไร ๆ เรากลับเองได้ เดี๋ยวนั่งแท็กซี่กลับ”“ดึกแล้วนะทิ กลับคนเดียวมันอันตราย อีกอย่างบ้านทิก็อยู่ไม่ไกลจากคอนโดเราเท่าไหร่ ให้พี่น่านไปส่งดีกว่า” น้ำอิงขมวดคิ้วเล็กน้อย“ไม่ต้องก็ได้จริง ๆ อิง” กะทิพูดเร็วขึ้นเล็กน้อย “เราไม่อยากรบกวน”น้ำอิงมองหน้าเพื่อนนิ่ง ๆ อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มบาง ๆ อย่างรู้ทัน“ทิ…อย่าดื้อสิ”กะทิเม้มปากแน่น เธออยากปฏิเสธให้หนักแน่นกว่านี้ แต่กลับไม่มีแรงพอจะทำแบบนั้น สุดท้ายจึงได้แต่พยักหน้ารับอย่างจำใจยังไม่ทันได้พูดอะไรต่อ เสียงเครื่องยนต์รถก็ดังขึ้นที่

ตอนที่17 ยัยลูกหมา NC🔞ทันทีที่กะทิพูดจบ ประโยคนั้นยังไม่ทันได้ตกถึงพื้น มือหนาของน่านน้ำก็เอื้อมมาคว้าเอวเธอไว้ ก่อนจะดึงร่างเล็กเข้ามาแนบชิดในจังหวะเดียวกัน ริมฝีปากของเขาประทับลงมาอย่างไม่ให้ตั้งตัวกะทิสะดุ้งเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะเผลอเอนตัวเข้าหาเขาอย่างลืมตัว ลมหายใจอุ่นของน่านน้ำคลอเคลียอยู่ใกล้เกินกว่าจะหนี เสียงหัวใจของเธอเต้นแรงจนแทบกลบเสียงอื่นทั้งหมดจูบของเขาไม่ได้ดุดัน แต่กลับเร่าร้อนในแบบที่ค่อย ๆ แทรกซึม ริมฝีปากแนบชิดอย่างอ่อนโยนแต่ไม่ยอมผละออกง่าย ๆ ราวกับกำลังถามคำตอบผ่านการสัมผัสมากกว่าคำพูด กะทิยกมือขึ้นจับแขนเขาไว้แน่นโดยไม่รู้ตัว ปลายนิ้วเธอสั่นเล็กน้อยน่านน้ำถอนจูบออกมาเพียงนิดเดียว หน้าผากยังแตะกันอยู่ ลมหายใจของทั้งคู่ผสานกันยุ่งเหยิง“ยังจะพูดแบบนั้นอีกไหม”กะทิหน้าแดงจัด พยายามตั้งสติแต่กลับทำได้แค่ส่ายหน้าเบา ๆ มือเขายังคงโอบเอวเธอไว้ไม่ปล่อยเขาดึงเธอให้ขยับมานั่งชิดกว่าเดิม จนต้นขาแนบกัน กะทิรับรู้ได้ถึงความอบอุ่นที่ถ่ายทอดผ่านการสัมผัสนั้นอย่างชัดเจนน่านน้ำก้มลงจูบอีกครั้ง คราวนี้แผ่วลง แต่ยาวนานกว่าเดิม เป็นจูบที่ค่อย ๆ ละเมียดละไม และเต็มไปด้วยควา

ตอนที่19 เป็นของกันและกัน NC🔞💦เขาเริ่มขยับเร็วขึ้น มือหนาจับเอวเธอไว้แน่น รั้งเข้าหาตัวโดยไม่เปิดโอกาสให้ถอยหนี สองขาเรียวเกี่ยวรัดร่างเขาไว้โดยไม่รู้ตัว ร่างกายของกะทิตอบสนองเร็วกว่าความคิด“อ๊าาทิ แน่นมาก…”“อ่าา ทิ... ทิ เสียว พี่น่าน”แรงกระเพื่อมทำให้โซฟาสะเทือน เสียงเสียดสีแผ่วเบาปะปนกับเสียงหอบที่เริ่มไม่สม่ำเสมอ น่านน้ำเคลื่อนไหวอย่างช่ำชอง เสียงครางหลุดออกมาโดยไม่ทันตั้งตัวเหงื่อผุดขึ้นตามกรอบหน้า แม้อากาศในห้องจะเย็น แต่ความร้อนระหว่างสองร่างกลับสวนทางกันโดยสิ้นเชิง เขาเสยผมที่ตกลงมาปิดหน้าผากอย่างลวก ๆ ก่อนจะโน้มตัวลงใกล้ สายตาคมเข้มจับจ้องเธอไม่วาง“อ้าขาออกกว้างกว่านี้หน่อย”“อ้าเท่านี้...” กะทิอ้าขาออกกว้างอีกนิด จนน่านน้ำเผลอยิ้มออกมาอย่างพอใจ “พอไหมคะ”คำตอบที่กะทิเอ่ยออกมาตรงไปตรงมา ทำให้เธอเผลอหัวเราะทั้งที่ยังหอบหายใจ อารมณ์ร้อนแรงยังคงครอบงำทุกการเคลื่อนไหว“อ๊าาทิ เธอแม่ง! โคตรยั่วเลย”“แล้วพี่น่าน... ชอบรึเปล่า”“ถ้าได้ดูดนมด้วย... จะโคตรชอบเลย”มือเล็กโน้มลำคอของเขาลงมา ก่อนที่เธอจะแอ่นอกขึ้นเพื่อรองรับริมฝีปากของชายหนุ่มได้อย่างพอดิบพอดีน่านน้ำอ้าปากรับเอา