Todos los capítulos de ไหนว่าจะ (ไม่) รัก (น่านน้ำxกะทิ): Capítulo 1 - Capítulo 7

ตอนที่2 เพราะเราไม่ได้เป็นอะไรกันกะทินอนหงายอยู่บนเตียง แสงไฟสีอุ่นจากโคมข้างหัวเตียงส่องเพดานเป็นเงาจาง ๆ เธอพลิกตัวไปมาเหมือนคนที่หาตำแหน่งสบายไม่ได้ ทั้งที่ร่างกายไม่ได้เจ็บป่วยอะไรเลย แต่หัวใจกลับกระสับกระส่ายจนแทบไม่เป็นสุขโทรศัพท์วางอยู่ข้างหมอน หน้าจอมืดสนิท เหมือนวัตถุไร้ความหมายชิ้นหนึ่ง แต่เธอกลับเหลือบมองมันซ้ำแล้วซ้ำเล่าเวลากว่าห้าทุ่มแล้ว เสียงรอบตัวเงียบงันเงียบจนได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้นดังอยู่ในอกความคิดนั้นวนซ้ำไม่รู้จบเขาจะกลับหรือยัง? เขาอยู่กับใคร?เขา… จะอยู่กับผู้หญิงคนนั้นไหม?กะทิหลับตาลง พยายามห้ามตัวเองไม่ให้คิด แต่ยิ่งห้าม ความกังวลก็ยิ่งไหลทะลักออกมาเหมือนน้ำที่กั้นไม่อยู่‘โทรดีไหมนะ…’คำถามนั้นดังขึ้นในหัวอีกครั้ง ดังจนเธอแทบจะได้ยินเสียงตัวเองถ้าโทรไป…เขาจะรำคาญไหมหรือเธอกำลังทำตัวน่ารำคาญเกินไปตั้งแต่แรกมือเล็กกำผ้าห่มแน่นหัวใจเจ็บจี๊ดขึ้นมาโดยไม่มีสาเหตุเธอไม่อยากเป็นคนงี่เง่าไม่อยากเป็นเด็กผู้หญิงที่ตามตื๊อจนอีกฝ่ายอึดอัดแต่ความเงียบของคืนนี้มันทำให้เธอกลัว กลัวว่า…เขาจะอยู่กับผู้หญิงคนอื่น กลัวว่า…ภาพที่เธอเห็นตอนกลางวันจะไม่ใช่แค่ภาพผ่านตาก

ตอนที่4 กฎของคนรู้จักหลายวันผ่านไปจากวันแรกที่ทุกอย่างดูวุ่นวายและสับสน กะทิเริ่มค่อยๆ ปรับตัวเข้ากับชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยได้มากขึ้น แม้เนื้อหาวิชาที่เรียนจะไม่ใช่สิ่งที่เธอถนัดหรือหลงใหลนัก แต่ด้วยพื้นฐานการเรียนที่ดี บวกกับความตั้งใจ เธอจึงค่อย ๆ ไล่ตามบทเรียนได้ไม่ยากอย่างที่คิดเครื่องกลไม่ได้น่ากลัวอย่างที่เคยจินตนาการแค่ต้องใช้เวลาและความอดทนในห้องเรียน เธอได้รู้จักเพื่อนใหม่ชื่อ โดนัท เด็กผู้หญิงหน้าตาสดใส ผมสั้นประบ่า บุคลิกคล่องแคล่ว ยิ้มเก่ง และพูดเก่งไม่แพ้กัน นิสัยของโดนัทคล้ายเธออย่างน่าประหลาด ทำให้ทั้งสองคนสนิทกันเร็วเกินคาดโดนัทเป็นคนประเภทที่ไม่ปล่อยให้บรรยากาศเงียบได้นานส่วนกะทิ… เป็นคนที่กำลังต้องการเสียงแบบนั้นพอดีทั้งคู่เริ่มนั่งเรียนด้วยกัน กินข้าวด้วยกัน เดินไปไหนมาไหนด้วยกันแทบทุกคาบเสียงหัวเราะของกะทิเริ่มกลับมา แม้จะไม่สดใสเท่าเดิม แต่ก็ไม่หม่นเหมือนวันแรก ๆตอนนี้เป็นคาบสุดท้ายของวันอากาศในห้องเรียนเริ่มอึดอัด เสียงพัดลมดังสม่ำเสมอ นักศึกษาหลายคนเริ่มขยับตัวไปมาอย่างรอคอยทันทีที่เสียงกริ่งดังขึ้น โดนัทกับกะทิหันมามองหน้ากันแทบจะพร้อมกัน“เฮ้ย! ต้

ตอนที่6 คัดเลือกดาว-เดือนคณะเช้าวันรุ่งขึ้น มหาวิทยาลัยดูมีชีวิตชีวามากกว่าทุกวันตั้งแต่แสงแดดยังไม่แรงนัก เสียงพูดคุยและเสียงฝีเท้าของนักศึกษาที่เดินสวนกันไปมาดังก้องไปทั่วบริเวณลานหน้าอาคารแทบทุกคณะเต็มไปด้วยกลุ่มนักศึกษาที่แต่งตัวจัดเป็นพิเศษ บางคนสวมเสื้อเชิ้ตรีดเรียบ บางคนแต่งหน้าจัดกว่าปกติเล็กน้อย ทุกสายตาล้วนเต็มไปด้วยความคาดหวังและความตื่นเต้นวันนี้ไม่ใช่วันธรรมดาแต่เป็นวันที่แต่ละคณะจะคัดเลือก ดาว–เดือนคณะกะทิเดินมาพร้อมกับโดนัทและอคิน ทั้งสามคนเดินเคียงกันท่ามกลางฝูงชนที่แน่นขนัด กะทิอยู่ในชุดนักศึกษาธรรมดา ไม่ได้แต่งตัวโดดเด่นอะไรเป็นพิเศษ ผมยาวถูกมัดครึ่งหัวอย่างเรียบร้อย ใบหน้าหวานยังคงดูใสซื่อ แต่ดวงตากลับฉายแววกังวลบางอย่างที่ปิดไม่มิด“คนเยอะชะมัด…” โดนัทบ่นพลางมองซ้ายมองขวา “ยังกับงานเฟรชชี่ไนต์”“ก็วันนี้วันใหญ่ของคณะไง” อคินตอบเสียงเรียบ แต่แววตากลับดูตื่นเต้นกว่าปกติ “ดาวเดือนทั้งนั้น ใครจะไม่อยากมาดู”กะทิไม่ได้พูดอะไร เธอเพียงกุมสายกระเป๋าแน่นขึ้นเล็กน้อย หัวใจเต้นแรงอย่างไม่มีเหตุผลเมื่อทั้งสามเดินเข้าไปถึงห้องสโมสรกีฬา ภาพตรงหน้าทำให้กะทิถึงกับชะงักไปครู