Semua Bab MUSE ยั่วรักพี่ชายตัวร้าย: Bab 11 - Bab 15

ความเจ็บปวดแปลบปลาบที่ข้อนิ้วมือขวาซึ่งบวมช้ำจนผิวหนังปริแตกและมีคราบเลือดแห้งกรัง ไม่ได้ทำให้กฤษฏ์รู้สึกสะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อยเมื่อเทียบกับความขมขื่นที่กำลังกรีดลึกอยู่ในอกซ้ายท่ามกลางความเงียบสงัดของห้องโดยสารรถเอสยูวีคันหรู ที่แล่นฝ่าความมืดมิดของยามค่ำคืน ภาพเหตุการณ์ในห้องอาหารยังคงฉายวนซ้ำไปมาคล้ายม้วนฟิล์มที่ถูกกรอเล่นไม่รู้จบคำตวาดของเจ้าสัวโกเมนผู้เป็นพ่อที่ตราหน้าว่าเขาเป็น ‘ขยะ’ และ ‘ลูกเนรคุณ’ ยังคงดังก้องอยู่ในโสตประสาท แต่สิ่งที่ทำให้กฤษฏ์รู้สึกหงุดหงิดจนแทบคลั่งกลับเป็นสายตาของก้องภพวินาทีที่หมัดของเขาซัดเปรี้ยงเข้าที่โหนกแก้มของพี่ชาย ก้องภพไม่ได้ตอบโต้ ไม่ได้สวนหมัดกลับ ทั้งที่ตัวโตพอ ๆ กัน และเคยเรียนศิลปะการต่อสู้มาด้วยกันตั้งแต่เด็ก สิ่งที่ก้องภพทำมีเพียงแค่การล้มลงไปกองกับพื้น และช้อนสายตาขึ้นมองเขา...สายตาที่ไม่ได้มีความโกรธแค้นเจือปนอยู่เลยแม้แต่นิดเดียว มันมีแต่ความร้าวราน ความเป็นห่วง และความผิดหวังอย่างลึกซึ้ง... สายตาของพี่ชายที่รักน้องชายอย่างแท้จริง“อย่ามาทำเป็นคนดีให้กูดูแย่ไปกว่านี้

แสงแดดอ่อน ๆ ยามสายสาดส่องผ่านผ้าม่านโปร่งแสงเข้ามาในเพนต์เฮาส์สุดหรู ทว่ามันไม่ได้ช่วยให้จิตใจของกฤษฏ์สว่างไสวขึ้นเลยแม้แต่น้อย ชายหนุ่มที่เพิ่งจัดการหนวดเคราตัวเองออกไป ยืนนิ่งอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ในห้องแต่งตัว นัยน์ตาคมกริบจ้องมองเงาสะท้อนของตัวเองอย่างพิจารณาใบหน้าหล่อเหลาที่เคยเป็นสมบัติล้ำค่าของชาติยังคงไร้รอยขีดข่วน ไร้ซึ่งรอยฟกช้ำใด ๆ เพราะเมื่อวานก้องภพไม่ได้สวนหมัดกลับมาแม้แต่หมัดเดียวมีเพียงข้อนิ้วมือขวาของเขาเท่านั้นที่ยังมีพลาสเตอร์ยาสีเนื้อปิดทับรอยปริแตกเอาไว้ กฤษฏ์สูดลมหายใจลึก มือหนายกขึ้นจัดแต่งคอเสื้อเชิ้ตสีขาวเรียบ ๆ ที่สะอาดที่สุดเท่าที่จะหาได้ในตู้เสื้อผ้าให้เข้าที่บนโต๊ะกระจกด้านหลัง บทภาพยนตร์ปกสีดำสนิทเรื่อง ‘The Perfect Neighbor (เดอะ เพอร์เฟกต์ เนเบอร์)’ วางเด่นหราอยู่มันคือตั๋วเที่ยวเดียวที่จะพาเขากลับไปเหยียบหน้าทุกคนที่เคยดูถูกทว่าในโลกแห่งความเป็นจริง... บทละครไม่ได้เสกข้าวให้กินได้ในวันพรุ่งนี้ และไม่ได้จ่ายค่าส่วนกลางคอนโดมิเนียมราคาแพงระยับที่กำลังจะบิลมาในอีกไม่กี่วันข้างหน้าหลังจากถูกเจ้าสัวโกเมนตัดหางปล่อยวั