Semua Bab MUSE ยั่วรักพี่ชายตัวร้าย: Bab 1 - Bab 10

เสียงแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชันอินสตาแกรมบนหน้าจอสมาร์ตโฟนเครื่องหรูดังรัวติดกันเป็นจังหวะ ยอดไลก์รูปภาพล่าสุดที่เธอเพิ่งโพสต์ไปพุ่งทะลุหลักแสนในเวลาไม่ถึงชั่วโมง ‘ชมพู’ หรือ ชมพู ศิริวารีวงศ์ นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟากำมะหยี่ในโซนวีไอพีของคาเฟ่หรูใจกลางเมืองที่ต้องจองล่วงหน้าเป็นเดือน เธออยู่ในชุดเดรสแบรนด์เนมสีนู้ดรัดรูปที่ขับเน้นส่วนโค้งเว้าอย่างจงใจ ปลายนิ้วเรียวที่เคลือบเล็บเจลสีแดงสดเลื่อนหน้าจอเช็กฟีดแบ็กด้วยสายตาพึงพอใจฉากหน้าของเธอคืออินฟลูเอนเซอร์สาวอิมพอร์ตจากเมืองนอกที่ใคร ๆ ต่างอิจฉา ทุกโพสต์คือความเพียบพร้อม ชีวิตที่ดูแพงไปเสียทุกตารางนิ้วคือสินค้าที่เธอขายให้โลกโซเชียลได้รับชมทว่าความสนใจในตัวเลขกลวงเปล่าเหล่านั้นมลายหายไปในพริบตา เมื่อหน้าจอเปลี่ยนเป็นสายเรียกเข้าจาก ‘ฟ้า’ น้องชายฝาแฝดของเธอ“มีอะไร ฉันยุ่งอยู่” ชมพูกรอกเสียงลงไปอย่างเสียไม่ได้ขณะปัดปอยผมสลวย[ชมพู! ข่าวใหญ่!] ปลายสายกระหืดกระหอบจนเสียงหลง[พี่ก้องขับรถออกไปรับไอ้พี่เก่งที่เรือนจำแล้วนะ]มือที่ถือโทรศัพท์ของชมพูสั่นสะท้านขึ้นมาเสียดื้อ ๆ หัวใจที่เคยเต้นเป็นจังหวะปกติกลับสูบฉีดเลือดอย่างบ้าคลั่งจนหูอื้อสอง

รองเท้าผ้าใบเปื้อนฝุ่นหนาเตอะเหยียบย่ำลงบนพรมทางเดินหน้าห้องชุดระดับพรีเมียมของคอนโดมิเนียมหรูใจกลางสุขุมวิท กลิ่นอายความรวยที่โชยมาจากน้ำหอมปรับอากาศส่วนกลางและเครื่องปรับอากาศที่เย็นฉ่ำจนเยียบเย็น กลับยิ่งทำให้กฤษฏ์รู้สึกเหมือนปอดของเขาพยายามปฏิเสธกำแพงอากาศเหล่านี้ เขาเดินลากฝีเท้าที่หนักอึ้งผ่านพื้นหินอ่อน ความเงียบของโถงทางเดินกดทับความรู้สึกของเขาจนหูอื้อ กฤษฏ์รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นสิ่งแปลกปลอม เป็นเชื้อโรคที่หลุดรอดเข้ามาในสถานที่ที่สะอาดสะอ้านเกินไป หน้าประตูห้องที่คุ้นเคย มือที่สั่นเทาเอื้อมไปแตะกลอนประตูดิจิทัล กฤษฏ์ชะงักไปครู่หนึ่ง เขาสูดลมหายใจลึก กลิ่นเหงื่อและกลิ่นคาวของโลกเบื้องหลังกำแพงสูงยังดูเหมือนจะซึมลึกอยู่ ในรูขุมขน เขาคาดหวังจะเปิดประตูเข้าไปเจอความมืดมิด กลิ่นอับของห้องที่ถูกปิดตายมานานกว่าสองปี ฝุ่นที่หนาพอจะใช้นิ้วเขียนชื่อตัวเองลงไปได้ และความว่างเปล่าที่คู่ควรกับคนขี้คุกอย่างเขา แกร็ก... ทันทีที่สแกนลายนิ้วมือผ่าน ประตูก็เหวี่ยงเปิดออกอย่างง่ายดาย แต่สิ่งที่ปรากฏต่อสายตาทำให

ท่ามกลางแสงไฟดาวน์ไลต์ที่สว่างจ้าจนบาดตาและความเงียบงันที่กำลังกัดกินหัวใจ กฤษฏ์ยังคงนั่งจมอยู่กับกองเศษซากความทรงจำบนหน้าจอสมาร์ตโฟนที่แตกร้าว น้ำตาที่ร่วงหล่นลงบนภาพรอยยิ้มของเฌอริลิณญ์ยังไม่ทันเหือดแห้ง ความรู้สึกผิดและแรงริษยาต่อ ‘จักรวาลที่ไม่มีเขา’ กำลังบีบคั้นก้อนเนื้อในอกจนเขารู้สึกเหมือนกำลังจะขาดใจตายอยู่รอมร่อ ห้องชุดราคาหลายสิบล้านบาทที่เพิ่งถูกขัดถูจนเงาวับไม่ได้ให้ความรู้สึกเหมือนบ้าน แต่มันคือลานประหารที่แสงไฟทุกดวงถูกเปิดขึ้นเพื่อส่องสว่างให้เห็นความพ่ายแพ้ของเขาอย่างชัดเจนที่สุด กฤษฏ์หลับตาลง ปล่อยให้ความสมเพชตัวเองไหลทะลักออกมาพร้อมกับเสียงสะอื้นที่เขาไม่คิดจะกักเก็บไว้อีกต่อไป ทว่า ในจังหวะที่เขากำลังดิ่งลงสู่ก้นบึ้งของความเศร้า สัมผัสแผ่วเบาจากปลายนิ้วเรียวก็แตะลงที่ไหล่หนาอย่างระมัดระวัง พร้อมกับกลิ่นน้ำหอมแบรนด์หรูที่ผสมปนเปกับกลิ่นน้ำยาทำความสะอาด “พี่เก่งคะ...” หมับ! กฤษฏ์สะดุ้งสุดตัวราวกับถูกกระแสไฟฟ้าแรงสูงช็อตเข้าอย่างจัง สัญชาตญาณดิบเถื่อนที่ถูกหล่อหลอมจากโลกหลังกำแพงเรือนจำสั่งใ

‘ฟ้า’ น้องชายฝาแฝดของชมพู ยืนอยู่ตรงนั้น ฟ้ามองข้ามไหล่ของกฤษฏ์เข้าไปเห็นสภาพของพี่สาว ฝาแฝดที่นั่งกองอยู่บนพื้น เดรสหรูหลุดลุ่ย ผมเผ้ายุ่งเหยิง คิ้วเข้มของชายหนุ่มขมวดเข้าหากันจนเป็นปม เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ราวกับกำลังระงับอารมณ์ ก่อนจะเบือนสายตากลับมาสบตากับกฤษฏ์ “สวัสดีครับ พี่เก่ง” ฟ้าเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงเรียบและเป็นทางการ ผิดกับสถานการณ์ที่กำลังเดือดพล่าน “ผมต้องขอโทษแทนพี่สาวผมด้วย ที่เข้ามารบกวนความเป็นส่วนตัวของพี่ในวันแรกที่พี่เพิ่ง... ได้รับอิสรภาพ” กฤษฏ์จ้องมองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยสายตาที่ไม่เป็นมิตร เขารู้จักฟ้าดีพอ ๆ กับที่รู้จักชมพู ฟ้าเป็นชายหนุ่มที่สมบูรณ์แบบ เรียนเก่ง วางตัวดี คล้ายคลึงกับก้องภพ พี่ชายของเขาอย่างน่าประหลาด แม้ในอดีตฟ้าจะเคยมีความร่าเริงสดใส ติดเขา และติดพี่สาวฝาแฝดมากเพียงใด แต่กาลเวลาก็ทำให้ฟ้าเติบโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ที่ตีตัวออกห่าง จากความไม่สมบูรณ์แบบของเขา และความบ้าคลั่งของชมพูอย่างชัดเจน “มาก็ดีแล้ว พาพี่สาวโรคจิตของนายไสหัวออกไปจากห้องฉันซะ ก่อนที่ฉันจะทนไม่ไหวแล้วฆ่าห