All Chapters of Secret คุณอาที่แปลว่ารัก: Chapter 1 - Chapter 10

อนุวัฒน์ คนึงเรศ ชื่อนี้เป็นที่จับตามองอย่างมากในแวดวงธุรกิจไฮโซเซเลปทั้งหลาย หนุ่มโสดวัย 41 นักธุรกิจดวงรุ่งจับต้องอะไรล้วนเป็นเงินทอง สาวน้อยสาวใหญ่ต่างหมายปอง อยากลองสักครั้ง ชั่วข้ามคืนก็ยังดี“ที่ยังครองตัวโสดเพราะยังไม่เจอคนที่ใช่หรือเปล่าคะ” นักข่าวสาวของสำนักข่าวหนึ่งจ่อไมค์สัมภาษณ์นายอนุวัฒน์ที่งานเปิดตัวผลิตภัณฑ์อาหารเสริมของเขา“ผมมีคนที่ใช่แล้วครับ” คำตอบของชายหนุ่มทำให้หญิงสาวที่ยืนเคียงข้างยืนบิดไปมาด้วยความเขินอาย“ว้าว แบบนี้มีข่าวดีเมื่อไหร่คะ” ท่าทีของนางแบบสาวที่ดูสนิทสนมทำให้นักข่าวทุกสำนักเข้าใจไปว่าคนนี้แหละคนที่ใช่ของอนุวัฒน์“คงต้องรออีกสักพักครับ ผมยังอยากทำงานให้เต็มที่” หากจับสังเกตดูดี ๆ คำตอบของเขาเป็นแบบนี้ทุกรอบที่ให้สัมภาษณ์ ไม่ว่าข้างกายจะเป็นนางแบบคนไหนก็ตาม ทว่าไม่มีใครสังเกตน่ะสิ“งั้นขอถ่ายรูปคู่หน่อยนะคะ” จากนั้นนางแบบสาวก็เริ่มโพสต์รูปคู่อิงแอบชายหนุ่ม ด้วยหวังว่าคืนนี้จะได้สานต่อความสัมพันธ์อีกสักรอบ“ไข่ดูไรอยู่” เทวา ศิวะวานนท์ หรือหมูสับแฝดคนสุดท้องทักพี่สาวฝาแฝดคนโต“ว้าว อาเป้งออกทีวีอีกแล้ว จะรวยไปไหนวะเนี่ย” เทวัญ ศิวะวานนท์ หรือกะเพราแฝด

“คุณอาทำงานให้น้อยลงได้ไหมคะ น้องไข่ไม่อยากเห็นคุณอาป่วยแบบนี้” สิ่งของที่ต้องการพ่อแม่สามารถหาให้เธอได้ แต่คุณอาที่นั่งตรงหน้าถ้าเจ็บป่วยขึ้นมาคงจะหาใครมาแทนที่ไม่ได้ แค่เพียงนึกคิดว่าโลกนี้ไม่มีผู้ชายคนนี้ น้ำสีใสก็พร้อมไหลจากดวงตาคู่สวย“นี่คือ…”“สิ่งที่น้องไข่ขอจากคุณอาในปีนี้ค่ะ ช่วยทำงานให้น้อยลงกว่านี้สักหน่อยนะคะ” ไม่พูดเปล่ายื่นมือมาคว้ามือใหญ่ของเขาไปกุมไว้ เท่านั้นไม่พอยกมืออีกข้างขึ้นมาแตะหน้าผากของชายหนุ่มด้วย “นี่ไง ตัวรุม ๆ ด้วย อยู่บ้านคนเดียวแบบนี้ ถ้าเกิดช็อกขึ้นมาจะแย่เอานะคะ”“…” น้ำเสียงไพเราะเสนาะหู สีหน้าแสดงความห่วงใยจนเห็นได้ชัด แล้วแบบนี้เขาจะไม่ตกหลุมรักแม่สาวน้อยน่ารักคนนี้ได้ไง“มองหน้าแบบนี้ ไข่ล้ำเส้นคุณอาเหรอคะ ขอโทษนะคะ” เพราะคุณอาเงียบทำให้เธอเงยหน้าขึ้นมามอง แล้วก็นึกขึ้นมาได้ว่าคุณอาเป็นคนโลกส่วนตัวสูง ที่บ้านถึงไม่มีแม่บ้าน เขาชอบอยู่คนเดียว ไม่ชอบผู้คนพลุกพล่านในพื้นที่ส่วนตัว“ขอโทษทำไมคะ น้องไข่ไม่ได้ทำอะไรผิดนี่ น้องไข่แค่เป็นห่วงอา” เขายื่นมือแตะสัมผัสที่ใบหน้าหวาน อดทนรอมานานหลายปี ต่อไปนี้จะไม่ทนอีกแล้ว ต่อไปนี้จะใส่เกียร์เดินหน้าพุ่งชนไม่ย

“น้องไข่ทำไมทำหน้าแบบนี้คะ หรือว่าน้องไข่เคยจูบใคร” อนุวัฒน์เริ่มใจคอไม่ดีเมื่อเห็นสีหน้าของลูกสาวเพื่อน จะให้เรียกหลานสาวก็ไม่ชอบเรียก เพราะเขาไม่เคยมองรัมภาเป็นหลานสาวสักครั้ง“ค่ะ” รัมภาตอบพร้อมพยักหน้า อาการหูดับหายใจไม่ออกอนุวัฒน์เพิ่งเข้าใจความรู้สึกนั้นก็วันนี้ เมื่อไหร่กัน เขาพลาดตอนไหน ทำไมสาวน้อยไข่เจียวคนดีถึงได้ไปแตะจูบกับคนอื่น“มะ…มันเป็นใคร” ไม่น่าเชื่อว่าเรื่องแค่นี้จะทำให้อดีตนักเลงอย่างเขาเสียงสั่น“คุณอาทำไมทำหน้าดุคะ”“อาถามว่าไอ้เลวที่ไข่จูบด้วยมันเป็นใคร”“…” ไม่มีคำตอบออกจากปากของหญิงสาว เธอมองหน้าเขาด้วยสายตานิ่งเรียบ“ไข่เจียว…บอกอาไม่ได้เหรอคะ ทำไม…” ท่องไว้ในใจอย่าโมโหอย่าฉุนเฉียว อย่าเอาสันดานดิบออกมาใช้กับผู้หญิงที่รัก พุธโธธัมโมสังโฆ นี่คือรักแรกพบ ใจเย็นไว้ไอ้เป้ง“แม่ค่ะ”“ห๊ะ?”“ที่จูบด้วยคือแม่ ทำไมคุณอาต้องทำหน้าดุไข่ด้วย ทำไมคุณอา…” รัมภาเงียบเสียงเมื่อถูกริมฝีปากของอนุวัฒน์ประกบแตะจูบ“แบบนี้ใช่ไหมที่ทำกับแม่”“ค่ะ” หญิงสาวพยักหน้ารับแบบงุนงง“งั้นลองแบบนี้แล้วตอบคำถามอาอีกรอบนะ” รอบนี้เขาจับปลายคางให้รัมภาเผยอกลีบปาก จากนั้นสอดเรียวลิ้นเข้ามาในโพร

“ทำไมรีบ ไม่อยากอยู่กับอาเหรอคะ” ยังไม่อยากปล่อยไปเลย กว่าเขาจะหาเวลาว่างมาอยู่ตรงนี้ได้ไม่ได้ง่าย ช่วงนี้มีเปิดตัวสินค้าใหม่ ไหนจะรีสอร์ทหลายที่กำลังขยับขยาย“พ่อกับแม่ใกล้กลับบ้านแล้วค่ะ ถ้ารู้ว่าหนูมาหาคุณอาคนเดียวต้องโดนพ่อกักบริเวณแน่เลย”“งั้นขออาจูบอีกรอบ” เหมือนบอกไม่ใช่ขอ ไม่รั้งรอให้รัมภาได้ตอบ เขาสอดลิ้นแทรกเข้ามาในโพรงปาก กวาดความหวานของคาราเมลจากปากเธอจูบไม่อยากปล่อย กระทั่งหญิงสาวหายใจไม่ออกจึงกระตุกคอเสื้อร้องท้วง “อื้อ…”เสียงดัง จ๊วบ ริมฝีปากร้ายถอนออกอย่างนึกเสียดาย “โทษทีนะคะ จูบน้องไข่หวานจนอาไม่อยากปล่อย อารักน้องไข่มากรู้ไหม”“ค่ะ” รัมภาพยักหน้ารับรู้ เวลานี้กลีบปากเธอแดงระเรื่อด้วยฝีปากของเขา“เรื่องของเราอย่าเล่าให้ใครฟังนะคะ ไม่งั้นเราได้แยกจากกันแน่ น้องไข่เข้าใจใช่ไหม”“เข้าใจค่ะ”“เก่งมากคนดี”“คุณอาพักผ่อนนะคะ อย่าโหมงานหนักรู้ไหม”“รู้ค่ะ กลับบ้านดี ๆ นะคะ” หอมที่แก้มสองข้างก่อนจะปล่อยมือจากเอวบางให้เธอเป็นอิสระ ทว่าไม่วายคว้ามือเล็กมากุมไม่อยากปล่อยให้เธอไป“คุณอา เดี๋ยวจะไม่ทันนะคะ” พ่อกลับมาก่อนเธอได้แย่แน่ คุณอายอมปล่อยมือ แต่ก่อนจะปล่อยก็ก้มลงมาหอมห

หลายวันต่อมา“อะไรนะ!” เคลิ้มตะโกนลั่นบ้าน“พ่อยังไม่แก่หูหนวกได้ไง”“เทวา” นุ่มนิ่มเรียกเพื่อปรามลูกชาย เห็นพ่อเป็นเพื่อนนี่นิสัยลูกชายฝาแฝดเลยล่ะ พ่อก็ชอบทำตัวเป็นเพื่อนลูก อารมณ์เหมือนมีลูกชายสามคน“ก็แค่บอกว่าเราจะกลับบ้านดึกนะ ฉลองที่จบม.6 หลวงลุงว่าพ่อหูหนวกไหมครับ” เทวัญหันมาถามพระชอป วันนี้เคลิ้มนิมนต์ท่านมาฉันเพลที่บ้าน เรียบร้อยจึงนั่งคุยกัน ลูกชายตัวดีทั้งสองจึงเดินมาเอ่ยขออนุญาตกลับบ้านดึก ซึ่งประเด็นนี้เคลิ้มเห็นเป็นเรื่องปกติ แต่ที่ไม่ปกติก็ตรงที่มาขอให้สาวน้อยไข่เจียวไปนี่สิ รายนั้นไม่เคยไปเที่ยวเปิดหูเปิดตาที่ไหน ให้ไปเรียนแล้วก็ไปรอรับกลับตรงเวลา ไม่เคยออกนอกลูกนอกทาง“เทวัญ ที่พ่อตกใจคือเราจะเอาพี่สาวไปด้วย” นุ่มนิ่มหันมาปรามลูกชายอีกคน เทวัญเทวานิสัยพอ ๆ กัน“ก็ไข่ไม่เคยได้ไปเที่ยวที่ไหนเลยนะแม่ ให้ไข่มันเปิดหูเปิดตาบ้างไงครับ ไข่มันต้องรู้จักโลก ให้มันอยู่แบบนี้มันจะทันสังคมข้างนอกได้ไง เกิดมีปัญหาใครจะช่วยมันแก้” พอพูดกับแม่ลูกชายทั้งสองจะพูดไพเราะเชียวล่ะ“ใช่ สังคมข้างนอกโหดร้ายแค่ไหนไข่มันควรได้รับรู้ พวกผมจะอยู่ดูแลมันตลอดเป็นไปไม่ได้ พ่อแม่ก็อยู่กับไข่ไปตลอดช