LOGINให้หลังพระชอปนั่งรถออกไปแล้ว รัมภาถามแม่ด้วยความอยากรู้ขณะที่เคลิ้มเดินหายไปที่ห้องทำงาน “หลวงลุงจะออกจากพระธรรมจริงเหรอคะแม่”
“ค่ะลูก” นุ่มนิ่มตอบสาว เรื่องนี้คนที่รู้มีแค่ครอบครัวของพระชอปและเธอ พ่อของรัมภายังไม่รู้ นุ่มนิ่มก็ไม่รู้ว่าควรจะบอกเคลิ้มอย่างไรดี คนชอบคิดมากขี้น้อยใจ ชอบมโนมีหรือจะไม่คิดเรื่องเก่าเก็บในอดีต หวังว่าจะไม่บ้าตอนแก่นะ
@บริษัทผลิตเครื่องสำอางชั้นนำ
“ความจริงไม่ต้องลำบากมาก็ได้นะครับ” ชายหนุ่มมองหญิงสาวในชุดเซ็กซี่เย้ายวน รูปร่างชวนฝันทำเขากลืนน้ำเหนียวหนืดอย่างลำบาก
“ได้ที่ไหนคะ ต้องเช็กของถึงที่สิ คุณอนุวัฒน์ถึงจะยอมเซ็นสัญญาด้วย” ริมฝีปากแดงสดกรีดยิ้มสวยเซ็นสัญญาน่ะอีกเรื่อง ทว่าที่สนอกสนใจตอนนี้คือหนุ่มใหญ่สุดฮอตที่ใครต่างหมายปอง ได้ลิ้มลองสักครั้งคงจะดี ได้สักครั้งรับรองจะติดใจลีลาหล่อน
“เท่าที่คุณปลาเสนอมาผมโอเคแล้วนะครับ พร้อมจับปากกาเซ็นสัญญา” ปรายตามองปราดเดียวก็รู้แล้วว่าหญิงสาวคู่ค้ารายใหม่ต้องการอะไรที่มากกว่าสัญญาร่วมกัน
พิชาหญิงสาวพราวเสน่ห์อายุ 35 ปีลุกขึ้นจากโซฟาฝั่งตรงข้ามมานั่งเคียงข้างหนุ่มใหญ่น่าค้นหา อยากจับค้นทั้งตัวเลย “แต่ว่าตอนนี้ปลาอยากจับอย่างอื่นที่ไม่ใช่ปากกาน่ะสิคะ ทำไงดีน้า”
นิ้วเรียวลูบไล้หลังมือของชายหนุ่ม อายุที่ห่างกันไม่มาก แค่มองตาก็รับรู้ได้ว่าคำตอบคืออะไร “ถ้าอยากจับ ก็จับเลยสิครับ คุณปลาอยากจับตรงไหนได้ทั้งนั้น”
พิชายิ้มพอใจเมื่อคำตอบของเราตรงกัน หล่อนขึ้นคร่อมตักชายหนุ่มด้วยความตื่นเต้น มือเรียวสวยยกขึ้นลูบไล้ใบหน้าหล่อคม หญิงสาวแนบใบหน้าหอมสูดดมที่แก้มสากของชายหนุ่ม “คุณถูกใจปลามากค่ะคุณอนุวัฒน์ ถูกใจที่สุด”
ริมฝีปากประกบจูบสอดแลกลิ้นกันอย่างชำนาญ เพราะทั้งคู่ต่างผ่านมานับไม่ถ้วน เมื่อมาเจอก็พร้อมสาดปะทะความร้อนแรงใส่กัน “งั้นมาดูกับครับว่าคุณปลาจะทำให้ผมถูกใจได้ไหม”
“ของแบบนี้ต้องลองถึงจะรู้” สายตายั่วยวนชวนให้จับกดลงโซฟาแล้วกดกระแทกแรง ๆ พิชาหอมแก้มของอนุวัฒน์อีกครั้ง สอดแขนคล้องลำคอ ใบหน้าสูดดมกลิ่นของชายหนุ่ม กลิ่นผู้ชายคนนี้น่าลิ้มลองที่สุด “อื้ม คุณหอมมากค่ะ”
หล่อนเงยหน้าขึ้นมายิ้มยั่ว อนุวัฒน์สูดดมใบหน้าพราวเสน่ห์กลับบ้าง “คุณก็หอมครับ แก้มหอมขนาดนี้ แล้วทั้งตัวจะหอมแค่ไหนกัน ผมอยากรู้แล้วสิ”
หลังจากนั้นสองร่างฟัดกันนัวตามประสาคนเจนโลกมาพบกัน ถ้าลีลาถูกใจคงกินต่อยาว ๆ ฟรีสไตล์แบบเขามีเรื่อย ๆ ถูกใจก็นัดเจอ ไม่เน้นเลี้ยงดูให้วุ่นวายเสียเวลา
“ทำไมร้ายกาจคะ” มุมปากยกยิ้มทันทีที่เข้าใจความหมายทั้งหมดที่เมียตัวน้อยต้องการ“ร้ายที่ไหนคะ ป๊ะป๋ายังเรียกหนูคนดีอยู่เลย”คำพูดของน้องไข่ทำให้เขายิ้มได้ ก็จริง… ต่อให้เมียร้ายแค่ไหนเขาก็ยังคงเรียกเธอคนดี ต่อให้โดนกระทุ้งเป้า ให้โดนแทงจนเจ็บอกเป็นแผลลึก ให้โดนครอบครัวของเธอจัดการจนธุรกิจล้มเพราะไปแตะต้องของรักของตระกูล ต่อให้มีเรื่องร้ายแค่ไหนก็ยังเรียกผู้หญิงคนนี้ว่าคนดี และยังรักแค่ผู้หญิงคนนี้คนเดียวมาตลอดหลายสิบปี“ป๋าติดมันหนักหลังจากที่เราไม่ได้เจอกัน สามปีที่ผ่านมาป๋าเครียดมาก เคยคิดจะฆ่าตัวตายด้วยนะ ป๋าท้อ ป๋าคิดถึงหนู คิดถึงลูก…” เมื่อเริ่มพูดเรื่องเก่าเสียงก็เริ่มสั่นคลอน ความทรมานที่ยาวนานมาตลอดสามปีมันเหมือนเพิ่งผ่านไปเมื่อวาน มันเคยอยู่กับเขามานาน น่ากลัวและทรมานจนเขากลัวว่าสักวันมันจะกลับมาอีก ใจสั่นทุกครั้งที่คิดว่าไม่มีไข่เจียวกับฝากรัก“ป๊ะป๋าไม่ร้อง” ไข่เจียวซบใบหน้าที่บ่า เพิ่มแรงกอดไว้แน่น ตอนยังไม่รู้เรื่องราวอะไร ไข่โกรธคุณอา ไข่อยากตัดใจ แต่พอรู้เรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดไข่เสียใจมากที่มีส่วนทำให้ชีวิตของคุณอาเป็นแบบนั้น ในเวลาที่คุณอาทุกข์ไข่ไม่เคยอยู่ปลอบ ในวันท
@บ้าน เวลา 22.45 น.อาเป้งเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำ ไข่นั่งอยู่บนเตียงด้วยชุดนอนวาบหวิว เซ็กซี่สุดไรสุดวันนี้ เพราะไข่หายเจ็บแล้ว และเหมือนว่าวันนี้จะเป็นการเริ่มต้นใหม่ของเราทั้งคู่ ไข่ก็เลยว่าจะจัดชุดใหญ่ให้ป๊ะป๋าสักหน่อยป๊ะป๋าคุยกับน้องชายต่างแม่เรียบร้อย ไม่รู้ว่าลงรอยหรือเปล่า ไข่ไม่กล้าถาม ถ้าอยากเล่าเดี๋ยวก็เล่า ถ้าเขาคิดว่าไม่ใช่เรื่องสำคัญก็จะไม่เล่า ซึ่งไข่ไม่เซ้าซี้อยากจะรู้ เพราะว่าเราไม่จำเป็นต้องรู้ ต้องแบกทุกเรื่องแต่ว่าตอนนี้ป๊ะป๋ามีบางอย่างที่ต้องรู้เกี่ยวกับความชอบของไข่ เปิดแมคบุ๊คค่ะ เข้ากลุ่มลับ กดทักทายเพื่อน ๆ ที่นัดกันไว้ก่อนหน้านี้แล้ว และเพื่อนก็ล่วงหน้าไปไกลมากแล้วนังไข่ก็นั่งดูผู้ชายแก้ผ้าอีกแล้ว นั่งดูอย่างตั้งใจ เมื่อก่อนดูเล่น ๆ แก้เหงา แก้เบื่อ ทว่าหลังจากคลอดลูกมา เรื่องพวกนี้กลายเป็นความชอบอย่างหนึ่งที่ตัดขาดไม่ได้ ได้เห็นแล้วก็รู้สึกดี ถ้าให้เลิกก็ต้องมีของสมน้ำสมเนื้อมาแลกซึ่งป๊ะป๋าต้องมาเห็นด้วย เห็นด้วยของไข่คือเห็นดีเห็นงามกับไข่ ยอมรับว่าไข่ทำอะไร“ทำงานเหรอคะน้องไข่” อาเป้งเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยสภาพ อ่อย อ่อยอีไข่ขณะที่อีไข่กำลังเพ่งเล็งกับอัน
“คนดีขา ป๋าแค่หวงคนดี ป๋าไม่ได้จะรื้อฟื้นความหลงความหลังอะไรเลย ไปค่ะ ไปร้านกันดีกว่าเนอะ” เปลี่ยนเรื่องสิ เรื่องไหนที่จะทำให้ไอ้เป้งซวยเรื่องนั้นอย่าได้พูดถึง เทียบอดีตกันแล้วเขามันเลวยิ่งกว่าอะไร“ชิ นึกว่าจะแน่” เบะปากใส่ไปหนึ่งที ไม่แน่จริงไง“เรื่องเดียวที่ป๋าแน่คือเรื่องที่ป๋ากระแทกให้หนูร้องครางได้ค่ะ”จ้ะ เรื่องนั้นคุณอาแน่จริงค่ะ ไข่ไม่เถียงสักคำเลยค่ะ ไม่กล้าเถียงด้วยเดี๋ยวโดนท้าทาย@ห้างสรรพสินค้า ร้านหนังสือช่วงเที่ยงไข่กับคุณอาชวนกันมาทานโอมากาเสะ คุณอาเขาอยาก ส่วนไข่น่ะอะไรก็ได้ หลังจากทานเรียบร้อยเราเดินกลับเข้ามาในร้านหนังสือซึ่งมีพนักงานประจำร้านสามคน สองขาคุณอาชะงักเพราะหน้าร้านมีผู้ชายที่หน้าเหมือนกัน 2 คนยืนอยู่เป็นคนที่คุณอาแทนตัวเองว่าพ่อมาเกือบ 20 ปี และเขาเคยรักคุณอามาก ๆ เพราะเข้าใจว่าเป็นพ่อ แต่ความนั้นคุณอาเป็นพี่ชายของเขา“สวัสดีครับ” ผู้ชายทั้งสองคนยกมือไหว้คุณอาและไหว้ไข่ด้วย ไข่จึงยกมือไหว้กลับไปเพราะเขาอายุมากกว่า“มาดูหนังสือเหรอคะ” เพราะอาเป้งไม่พูดไม่จา ไม่รับไหว้ ไข่จึงเป็นคนถาม“มาขอโทษน้องไข่ครับ”“คะ?”“เรื่องที่พี่เคยแกล้งน้องไข่ ขอโทษนะครับ”
สามวันต่อมา“ป๊ะป๋าจะไปกับหนูทำไมคะ ทำไมไม่อยู่ทำงาน ไหนว่าตอนเที่ยงมีประชุม หอบของไปมาไม่เหนื่อยเหรอคะ” ตามติดมากจ้า ตามติดยิ่งกว่าเงา ตามทุกที่ทุกซอกทุกมุมที่ไข่ไป เหมือนกลัวไข่หาย ถ้าหายใจจมูกเดียวกันได้ไข่มั่นใจว่าอาเป้งทำแน่ ๆ“ไปร้านหนูป๋าก็ประชุมได้ค่ะ”“...” เบิ๋ดคำสิเว่า“ทำไมคะ หนูกลัวคนทักว่าป๋าเป็นพ่อหนูอีกเหรอ” นั่น เข้าสู่โหมดน้อยใจอีกแล้ว“ป๊ะป๋าเข้าวัยทองหรือเปล่าคะ หนูพูดอะไรหน่อยก็ตัดพ้อตลอดเลย” ไม่ได้รำคาญ น่ารักอีกต่างหาก เวลาอาเป้งทำหน้าแบบนี้แล้วน่าสงสารดี ไข่ชอบ“ก็หนูยังสาว แล้วดูป๋าสิคะ” เหี่ยวขึ้นทุกวัน ต้องขยันบำรุงร่างกายสุด ๆ“ป๊ะป๋าฮอตมากค่ะ ใคร ๆ ก็อยากเชยชิมเชื่อหนูสิ”“ป๋าให้คนดีชิมคนเดียวค่ะ เรามากินกันก่อนไปร้านดีไหมคะ ป๋าพร้อมมาก” ไม่แผ่ว ไม่แผ่วเลยจ้า เรื่องเซ็กซ์ขอให้บอก อาเป้งพร้อมจัดตลอดเลย“อยากจัดนะคะ แต่นู่นมีคนมาค่ะ” สายตามองออกไปด้านนอกของบ้าน รถยนต์คันหรูแล่นเข้ามาจอด ร่างสูงใหญ่ที่คุ้นเคยกันเป็นอย่างดีลงมาจากรถ“สงสัยมาตามของเล่นคืนค่ะ” อาเป้งก้มลงมากระซิบ ขณะที่อาซานเดินเข้ามา ใบหน้าของอาซานนิ่งเรียบ เขาปรายตามองมืออาเป้งที่จับมือของไข่ก
ข้าวต้นร้อน ๆ กลิ่นหอมฉุยวางที่โต๊ะ อาเป้งเดินมานั่งคุกเข่าที่พื้น จับมือของเมียตัวน้อยออกจากปากสวย ๆ ของเมีย เอามือดมมาหอม คิดถึงที่สุด คิดถึงโคตร ๆ ต่อไปนี้จะกอดจะหอมจะทำตามใจต้องการทุกอย่างเลย “หวงห่วงได้เลยค่ะป๋าชอบ หวงเยอะ ๆ นะคะคนดี รักป๋าเยอะ ๆ เพราะป๋ารักคนดีมาก ๆ ”“ป๊ะป๋าไปหาที่นั่งค่ะ ไข่จะกินข้าวแล้ว” สายตาของอาเป้งทำไข่อิ่มข้าวนะคะ อย่ามายิ้มให้ไข่มากนักสิ ใจไข่มันน้วยไปหมดแล้ว“ป้อนไหมคะ”“ไม่ต้องค่ะ ไข่เจ็บหอยไม่ได้เจ็บมือ” ตรงไปไหนนังไข่ พูดซะเห็นภาพ“งั้นกินข้าวเสร็จเดี๋ยวป๋าดูให้นะคะเผื่อมันอักเสบ”“...” เงียบ มองค้อนคนเจ้าเล่ห์ คิดว่าไข่ตามไม่ทันขนาดนั้นเลยเหรอคะป๊ะป๋า นี่อีไข่นะคะไม่ใช่รัมภา“มองอะไรแบบนั้นคะ คนดีคิดไม่ดีกับป๋าหรือเปล่าคะเนี่ย”“อื้อหือ มาว่าหนูคิดไม่ดีด้วย กล้าพูดนะคะ”“ไม่ได้หรอกค่ะเมียป๋าหื่นมาก”“รู้ได้ยังไงว่าหื่นคะ” อาเป้งยังไม่เห็นทั้งหมดที่ไข่เป็นเลย มาด่วนสรุปไข่แบบนี้ได้ไง จริง ๆ ไข่อาจจะมากกว่าหื่นก็ได้“คนดีรู้ตัวไหมคะว่ากำลังทำอะไร” อาเป้งว่าพลางแตะมือลูบบริเวณขาอ่อน มือค่อย ๆ เลื้อยขึ้นมาเกือบจะถึงหว่างขาอยู่แล้วเชียว และนังไข่ไม่ได้ใ
เสร็จธุระที่ได้มาแบบงง ๆ อนุวัฒน์รีบขับรถกลับบ้านด้วยความเร่งรีบ เพราะหนทางค่อนข้างไกลทำให้ใช้เวลาไปหลายชั่วโมง ป่านนี้เมียตัวน้อยได้นอนหิวแล้วมั้ง เดี๋ยวได้โมโหหิวใส่เขาอีกนั่นไง ก้ม ๆ เงย ๆ อยู่ในครัวจริงด้วย “ทำอะไรคะคนดี”“หนูหิวค่ะ” หันมาตอบ ในมือถือตะหลิว“ขอโทษนะคะป๋าไปนานเลย” รู้สึกผิดเป็นบ้าที่เมียกำลังทอดไข่ดาวกิน“ไปไหนมาคะ” ไข่เจียวหันมาดูไข่ดาวที่กำลังทอดในกระทะ นาทีนี้ขออะไรง่าย ๆ รองท้องก่อนก็ได้ เธอทนหิวไม่ไหวจนต้องฝืนลงมาชั้นล่าง ตื่นมาไม่เจออาเป้ง คิดว่าคงไปซื้อยามาให้ แต่คุณอาไปโคตรจะนาน เอาเข้าจริงพอฝืนเดินก็ไม่ได้เจ็บอย่างที่คิด แต่อย่าเพิ่งคิดจะเสียบอีกรอบนะ ไข่ยังรับไม่ไหว“ไปซื้อข้าวต้มเจ้าเด็ดมาค่ะ แต่ตอนนี้มันเย็นหมดแล้วเดี๋ยวป๋าอุ่นให้นะคะ” ชูถุงข้าวต้มและขนมในมือให้เมียตัวน้อยดู“ว้าว มีเค้กร้านย่าฟีนด้วย ป๊ะป๋าน่ารักจัง” กำลังอยากอยู่พอดี ตอนนี้อะไรก็น่ากินไปหมด รับเอาเค้กและขนมในมืออาเป้งมาถือ “หนูขอกินของหวานก่อนนะคะ เรียกน้ำย่อยรอข้าวต้มแล้วก็ไข่ดาววานป๊ะป๋าเอาใส่จานข้าวที่หนูตักไว้ที”“กินขนมก่อนจะไม่อิ่มเหรอคะคนดี”“ป๊ะป๋าตอนนี้หนูหิวมาก กินป๊ะป๋ายัง







