LOGIN“ก็หนูน้อยใจคุณอาไงคะ คุณอามีสาวสวยยืนข้าง ๆ ตลอด ไม่สนใจหนูบ้างเลย ทำงานจนลืมไปแล้วว่าวันเกิดของหนูเมื่อไหร่ หนูคงไม่สำคัญอีกแล้วใช่ไหมคะ ทั้งทุกปีคุณอามาได้ไม่เคยพลาด แต่ปีนี้ไม่มา แล้วจะให้หนูคิดยังไง” เเล้วหญิงสาวก็พรั่งพรูความน้อยใจออกมาพร้อมน้ำตา
ทำให้อนุวัฒน์ใจเสียยามเห็นเจ้าหล่อนร้องไห้ เขาเผลอลืมตัว อุ้มเธอขึ้นในท่าอุ้มเด็ก รัมภารีบยกมือคล้องคอขาเกี่ยวรอบเอวชายหนุ่มด้วยกลัวจะตก เขาพาเธอมานั่งที่ฟูกบนเตียง อนุวัฒน์นั่งลงจับรัมภานั่งตักในท่าคาบคร่อม ล่อแหลมเป็นอย่างมาก ถ้าเพื่อนมาเห็นมีหวังเจอบาทาอัดหน้า “อย่าน้อยใจเลยนะเด็กดี อาไม่ได้ลืม แต่งานมันด่วนจริง ๆ หอมแก้มไถ่โทษได้ไหมคนดี”
ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะอนุญาตใบหน้าหล่อคมก็หอมลงที่แก้มใสของหญิงสาว “คุณอา…”
“แก้มนี้นอกจากอาแล้วน้องไข่ให้ใครหอมไหมคะ” มือใหญ่โอบรอบเอว มืออีกข้างวางทาบที่แก้มเนียนใส
“ไม่ค่ะ ตั้งแต่อายุ 15 พ่อเคลิ้มก็บอกห้ามให้ใครหอมแก้มเด็ดขาด ตอนนี้มีแค่พ่อเคลิ้มที่หอมแก้มลูกสาวได้ แล้วคุณอามาหอมแบบนี้…”
“ทำไมคะ แบบนี้ทำไม น้องไข่ไม่ชอบอาเหรอ”
“เปล่านะคะ ไม่ใช่ไม่ชอบ” ชอบมากเลยต่างหาก คุณอาน่ะฮีโร่ของไข่เจียวนะเลย อยู่ด้วยแล้วชอบทำให้เธอมีความรู้สึกแปลก ๆ แบบนี้เรียกว่ารักได้ไหม
“ถ้างั้นอาก็หอมได้ แต่น้องไข่ห้ามให้ใครหอมอีกนะคะ เพราะว่าอาหวง หวงมาก” รักแรกพบมาตั้ง 18 ปี ให้ใครมาแย่งอย่าคิดฝัน
“คุณอาห้ามน้องไข่ แล้วน้องไข่ห้ามคุณอาบ้างได้ไหมคะ”
“เรื่องอะไรคะ”
“ก็เรื่องหอมแก้มไง คุณอาห้ามหอมคนอื่นนะ”
“ครับ ได้สิ ถ้าน้องไข่ขออาจะทำให้ ถือว่าเราตกลงกันแล้วนะ”
“ค่ะ ห้ามผิดคำพูดนะคะ”
“สัญญาเลยครับ” อนุวัฒน์มองเด็กสาวตรงหน้าเธอกำลังส่งรอยยิ้มหวาน แสดงสีหน้าดีใจ ความน่ารักของรัมภาทำให้เขาใจสั่น อยากจะจับเธอกดลงกับเตียงแล้วให้เธอครางแต่ชื่อเขา ซึ่งในความเป็นจริงทำอย่างนั้นไม่ได้ สาวน้อยไข่เจียวได้เตลิดตกใจพอดี ต้องค่อยเป็นค่อยไป หว่านเสน่ห์ทีละนิด สายตาของเสืออย่างเขามองออกว่าลูกสาวของเพื่อนก็มีใจ เพียงแค่คนตัวเล็กไม่รู้ตัวว่านี่คือความรัก
“คุ คุณอาทำอะไรคะ” รัมภาเอียงหน้าหนีเมื่ออนุวัฒน์แตะจูบที่กลีบปากเธอ หอมแก้มยังพอเข้าใจว่าคุณอาเอ็นดู ก็ตั้งแต่เล็กจนโตเขาชอบแอบขอหอมแก้มเธอบ่อย ๆ เวลาที่พ่อเผลอ แต่มาจูบปากแบบนี้มันไม่ใช่แล้ว แบบนี้มันคนรักเขาทำกัน
“จูบไง น้องไข่เคยจูบใครไหมคะ”
“…” เคยนะ จูบแบบเมื่อกี้เธอเคยจูบสิ
“ทำไมร้ายกาจคะ” มุมปากยกยิ้มทันทีที่เข้าใจความหมายทั้งหมดที่เมียตัวน้อยต้องการ“ร้ายที่ไหนคะ ป๊ะป๋ายังเรียกหนูคนดีอยู่เลย”คำพูดของน้องไข่ทำให้เขายิ้มได้ ก็จริง… ต่อให้เมียร้ายแค่ไหนเขาก็ยังคงเรียกเธอคนดี ต่อให้โดนกระทุ้งเป้า ให้โดนแทงจนเจ็บอกเป็นแผลลึก ให้โดนครอบครัวของเธอจัดการจนธุรกิจล้มเพราะไปแตะต้องของรักของตระกูล ต่อให้มีเรื่องร้ายแค่ไหนก็ยังเรียกผู้หญิงคนนี้ว่าคนดี และยังรักแค่ผู้หญิงคนนี้คนเดียวมาตลอดหลายสิบปี“ป๋าติดมันหนักหลังจากที่เราไม่ได้เจอกัน สามปีที่ผ่านมาป๋าเครียดมาก เคยคิดจะฆ่าตัวตายด้วยนะ ป๋าท้อ ป๋าคิดถึงหนู คิดถึงลูก…” เมื่อเริ่มพูดเรื่องเก่าเสียงก็เริ่มสั่นคลอน ความทรมานที่ยาวนานมาตลอดสามปีมันเหมือนเพิ่งผ่านไปเมื่อวาน มันเคยอยู่กับเขามานาน น่ากลัวและทรมานจนเขากลัวว่าสักวันมันจะกลับมาอีก ใจสั่นทุกครั้งที่คิดว่าไม่มีไข่เจียวกับฝากรัก“ป๊ะป๋าไม่ร้อง” ไข่เจียวซบใบหน้าที่บ่า เพิ่มแรงกอดไว้แน่น ตอนยังไม่รู้เรื่องราวอะไร ไข่โกรธคุณอา ไข่อยากตัดใจ แต่พอรู้เรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดไข่เสียใจมากที่มีส่วนทำให้ชีวิตของคุณอาเป็นแบบนั้น ในเวลาที่คุณอาทุกข์ไข่ไม่เคยอยู่ปลอบ ในวันท
@บ้าน เวลา 22.45 น.อาเป้งเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำ ไข่นั่งอยู่บนเตียงด้วยชุดนอนวาบหวิว เซ็กซี่สุดไรสุดวันนี้ เพราะไข่หายเจ็บแล้ว และเหมือนว่าวันนี้จะเป็นการเริ่มต้นใหม่ของเราทั้งคู่ ไข่ก็เลยว่าจะจัดชุดใหญ่ให้ป๊ะป๋าสักหน่อยป๊ะป๋าคุยกับน้องชายต่างแม่เรียบร้อย ไม่รู้ว่าลงรอยหรือเปล่า ไข่ไม่กล้าถาม ถ้าอยากเล่าเดี๋ยวก็เล่า ถ้าเขาคิดว่าไม่ใช่เรื่องสำคัญก็จะไม่เล่า ซึ่งไข่ไม่เซ้าซี้อยากจะรู้ เพราะว่าเราไม่จำเป็นต้องรู้ ต้องแบกทุกเรื่องแต่ว่าตอนนี้ป๊ะป๋ามีบางอย่างที่ต้องรู้เกี่ยวกับความชอบของไข่ เปิดแมคบุ๊คค่ะ เข้ากลุ่มลับ กดทักทายเพื่อน ๆ ที่นัดกันไว้ก่อนหน้านี้แล้ว และเพื่อนก็ล่วงหน้าไปไกลมากแล้วนังไข่ก็นั่งดูผู้ชายแก้ผ้าอีกแล้ว นั่งดูอย่างตั้งใจ เมื่อก่อนดูเล่น ๆ แก้เหงา แก้เบื่อ ทว่าหลังจากคลอดลูกมา เรื่องพวกนี้กลายเป็นความชอบอย่างหนึ่งที่ตัดขาดไม่ได้ ได้เห็นแล้วก็รู้สึกดี ถ้าให้เลิกก็ต้องมีของสมน้ำสมเนื้อมาแลกซึ่งป๊ะป๋าต้องมาเห็นด้วย เห็นด้วยของไข่คือเห็นดีเห็นงามกับไข่ ยอมรับว่าไข่ทำอะไร“ทำงานเหรอคะน้องไข่” อาเป้งเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยสภาพ อ่อย อ่อยอีไข่ขณะที่อีไข่กำลังเพ่งเล็งกับอัน
“คนดีขา ป๋าแค่หวงคนดี ป๋าไม่ได้จะรื้อฟื้นความหลงความหลังอะไรเลย ไปค่ะ ไปร้านกันดีกว่าเนอะ” เปลี่ยนเรื่องสิ เรื่องไหนที่จะทำให้ไอ้เป้งซวยเรื่องนั้นอย่าได้พูดถึง เทียบอดีตกันแล้วเขามันเลวยิ่งกว่าอะไร“ชิ นึกว่าจะแน่” เบะปากใส่ไปหนึ่งที ไม่แน่จริงไง“เรื่องเดียวที่ป๋าแน่คือเรื่องที่ป๋ากระแทกให้หนูร้องครางได้ค่ะ”จ้ะ เรื่องนั้นคุณอาแน่จริงค่ะ ไข่ไม่เถียงสักคำเลยค่ะ ไม่กล้าเถียงด้วยเดี๋ยวโดนท้าทาย@ห้างสรรพสินค้า ร้านหนังสือช่วงเที่ยงไข่กับคุณอาชวนกันมาทานโอมากาเสะ คุณอาเขาอยาก ส่วนไข่น่ะอะไรก็ได้ หลังจากทานเรียบร้อยเราเดินกลับเข้ามาในร้านหนังสือซึ่งมีพนักงานประจำร้านสามคน สองขาคุณอาชะงักเพราะหน้าร้านมีผู้ชายที่หน้าเหมือนกัน 2 คนยืนอยู่เป็นคนที่คุณอาแทนตัวเองว่าพ่อมาเกือบ 20 ปี และเขาเคยรักคุณอามาก ๆ เพราะเข้าใจว่าเป็นพ่อ แต่ความนั้นคุณอาเป็นพี่ชายของเขา“สวัสดีครับ” ผู้ชายทั้งสองคนยกมือไหว้คุณอาและไหว้ไข่ด้วย ไข่จึงยกมือไหว้กลับไปเพราะเขาอายุมากกว่า“มาดูหนังสือเหรอคะ” เพราะอาเป้งไม่พูดไม่จา ไม่รับไหว้ ไข่จึงเป็นคนถาม“มาขอโทษน้องไข่ครับ”“คะ?”“เรื่องที่พี่เคยแกล้งน้องไข่ ขอโทษนะครับ”
สามวันต่อมา“ป๊ะป๋าจะไปกับหนูทำไมคะ ทำไมไม่อยู่ทำงาน ไหนว่าตอนเที่ยงมีประชุม หอบของไปมาไม่เหนื่อยเหรอคะ” ตามติดมากจ้า ตามติดยิ่งกว่าเงา ตามทุกที่ทุกซอกทุกมุมที่ไข่ไป เหมือนกลัวไข่หาย ถ้าหายใจจมูกเดียวกันได้ไข่มั่นใจว่าอาเป้งทำแน่ ๆ“ไปร้านหนูป๋าก็ประชุมได้ค่ะ”“...” เบิ๋ดคำสิเว่า“ทำไมคะ หนูกลัวคนทักว่าป๋าเป็นพ่อหนูอีกเหรอ” นั่น เข้าสู่โหมดน้อยใจอีกแล้ว“ป๊ะป๋าเข้าวัยทองหรือเปล่าคะ หนูพูดอะไรหน่อยก็ตัดพ้อตลอดเลย” ไม่ได้รำคาญ น่ารักอีกต่างหาก เวลาอาเป้งทำหน้าแบบนี้แล้วน่าสงสารดี ไข่ชอบ“ก็หนูยังสาว แล้วดูป๋าสิคะ” เหี่ยวขึ้นทุกวัน ต้องขยันบำรุงร่างกายสุด ๆ“ป๊ะป๋าฮอตมากค่ะ ใคร ๆ ก็อยากเชยชิมเชื่อหนูสิ”“ป๋าให้คนดีชิมคนเดียวค่ะ เรามากินกันก่อนไปร้านดีไหมคะ ป๋าพร้อมมาก” ไม่แผ่ว ไม่แผ่วเลยจ้า เรื่องเซ็กซ์ขอให้บอก อาเป้งพร้อมจัดตลอดเลย“อยากจัดนะคะ แต่นู่นมีคนมาค่ะ” สายตามองออกไปด้านนอกของบ้าน รถยนต์คันหรูแล่นเข้ามาจอด ร่างสูงใหญ่ที่คุ้นเคยกันเป็นอย่างดีลงมาจากรถ“สงสัยมาตามของเล่นคืนค่ะ” อาเป้งก้มลงมากระซิบ ขณะที่อาซานเดินเข้ามา ใบหน้าของอาซานนิ่งเรียบ เขาปรายตามองมืออาเป้งที่จับมือของไข่ก
ข้าวต้นร้อน ๆ กลิ่นหอมฉุยวางที่โต๊ะ อาเป้งเดินมานั่งคุกเข่าที่พื้น จับมือของเมียตัวน้อยออกจากปากสวย ๆ ของเมีย เอามือดมมาหอม คิดถึงที่สุด คิดถึงโคตร ๆ ต่อไปนี้จะกอดจะหอมจะทำตามใจต้องการทุกอย่างเลย “หวงห่วงได้เลยค่ะป๋าชอบ หวงเยอะ ๆ นะคะคนดี รักป๋าเยอะ ๆ เพราะป๋ารักคนดีมาก ๆ ”“ป๊ะป๋าไปหาที่นั่งค่ะ ไข่จะกินข้าวแล้ว” สายตาของอาเป้งทำไข่อิ่มข้าวนะคะ อย่ามายิ้มให้ไข่มากนักสิ ใจไข่มันน้วยไปหมดแล้ว“ป้อนไหมคะ”“ไม่ต้องค่ะ ไข่เจ็บหอยไม่ได้เจ็บมือ” ตรงไปไหนนังไข่ พูดซะเห็นภาพ“งั้นกินข้าวเสร็จเดี๋ยวป๋าดูให้นะคะเผื่อมันอักเสบ”“...” เงียบ มองค้อนคนเจ้าเล่ห์ คิดว่าไข่ตามไม่ทันขนาดนั้นเลยเหรอคะป๊ะป๋า นี่อีไข่นะคะไม่ใช่รัมภา“มองอะไรแบบนั้นคะ คนดีคิดไม่ดีกับป๋าหรือเปล่าคะเนี่ย”“อื้อหือ มาว่าหนูคิดไม่ดีด้วย กล้าพูดนะคะ”“ไม่ได้หรอกค่ะเมียป๋าหื่นมาก”“รู้ได้ยังไงว่าหื่นคะ” อาเป้งยังไม่เห็นทั้งหมดที่ไข่เป็นเลย มาด่วนสรุปไข่แบบนี้ได้ไง จริง ๆ ไข่อาจจะมากกว่าหื่นก็ได้“คนดีรู้ตัวไหมคะว่ากำลังทำอะไร” อาเป้งว่าพลางแตะมือลูบบริเวณขาอ่อน มือค่อย ๆ เลื้อยขึ้นมาเกือบจะถึงหว่างขาอยู่แล้วเชียว และนังไข่ไม่ได้ใ
เสร็จธุระที่ได้มาแบบงง ๆ อนุวัฒน์รีบขับรถกลับบ้านด้วยความเร่งรีบ เพราะหนทางค่อนข้างไกลทำให้ใช้เวลาไปหลายชั่วโมง ป่านนี้เมียตัวน้อยได้นอนหิวแล้วมั้ง เดี๋ยวได้โมโหหิวใส่เขาอีกนั่นไง ก้ม ๆ เงย ๆ อยู่ในครัวจริงด้วย “ทำอะไรคะคนดี”“หนูหิวค่ะ” หันมาตอบ ในมือถือตะหลิว“ขอโทษนะคะป๋าไปนานเลย” รู้สึกผิดเป็นบ้าที่เมียกำลังทอดไข่ดาวกิน“ไปไหนมาคะ” ไข่เจียวหันมาดูไข่ดาวที่กำลังทอดในกระทะ นาทีนี้ขออะไรง่าย ๆ รองท้องก่อนก็ได้ เธอทนหิวไม่ไหวจนต้องฝืนลงมาชั้นล่าง ตื่นมาไม่เจออาเป้ง คิดว่าคงไปซื้อยามาให้ แต่คุณอาไปโคตรจะนาน เอาเข้าจริงพอฝืนเดินก็ไม่ได้เจ็บอย่างที่คิด แต่อย่าเพิ่งคิดจะเสียบอีกรอบนะ ไข่ยังรับไม่ไหว“ไปซื้อข้าวต้มเจ้าเด็ดมาค่ะ แต่ตอนนี้มันเย็นหมดแล้วเดี๋ยวป๋าอุ่นให้นะคะ” ชูถุงข้าวต้มและขนมในมือให้เมียตัวน้อยดู“ว้าว มีเค้กร้านย่าฟีนด้วย ป๊ะป๋าน่ารักจัง” กำลังอยากอยู่พอดี ตอนนี้อะไรก็น่ากินไปหมด รับเอาเค้กและขนมในมืออาเป้งมาถือ “หนูขอกินของหวานก่อนนะคะ เรียกน้ำย่อยรอข้าวต้มแล้วก็ไข่ดาววานป๊ะป๋าเอาใส่จานข้าวที่หนูตักไว้ที”“กินขนมก่อนจะไม่อิ่มเหรอคะคนดี”“ป๊ะป๋าตอนนี้หนูหิวมาก กินป๊ะป๋ายัง







