LOGIN“โอ๊ย! เลิกจ้องตาเลิกกัดกันเหมือนตอนวัยรุ่นได้ไหมคะ นี่รุ่นจะลงโลงกันแล้วนะ พี่เลิกจิกกัดพี่เป้งได้แล้วน่า พี่เป้งแค่เอ็นดูลูกสาวเรา” นุ่นนิ่มห้ามปรามผู้ใหญ่ที่ทำตัวเหมือนเด็ก ทั้งที่อายุอานามไม่ใช่น้อยกันแล้ว ดีที่ลูก ๆ ชินกับสถานการณ์แบบนี้ ทุกอย่างจึงดูเป็นเรื่องปกติที่น่าปวดหัว
“เอ็นดูกูไม่เคยว่า แต่ถ้าวันไหนมันให้ลูกเราดูเอ็นมึงจะทำไงอ้วน” ประโยคนี้กระซิบกระซาบเบา ๆ
“ไอ้พี่!” นุ่มนิ่มยื่นมือหยิกที่พุงของสามี กล้าพูดเรื่องแบบนี้บนโต๊ะอาหาร หืม มันน่าตบกะโหลกสักที แก่แต่ตัวจริง ๆ ลูกโตขนาดนี้แล้วยังไม่รู้อะไรควรพูดไม่ควรพูดตอนไหน
“โอ๊ยอ้วน รังแกกูตลอดเลย” ทำหน้าเง้างอนเมียต่อ เออดีจริง โมโหเพื่อนแล้วมาลงที่เมีย ไม่แคล้วหันไปหาลูกสาว “น้องไข่”
“คะพ่อ” รัมภาเงยหน้าสบตาผู้เป็นพ่อ รู้ดีว่าพ่อจะพูดอะไร
“ไข่เจียวลูกรัก จำไว้นะลูก หนูไม่จำเป็นต้องมีแฟนก็ได้ โลกนี้ไม่ได้สร้างให้เราจำเป็นต้องมีแฟน พ่อกับแม่จะหาให้หนูทุกอย่าง ที่พ่อบอกแบบนี้เพราะพ่อไม่อยากให้หนูเสียใจรู้ไหม ผู้ชายน่ะไว้ใจไม่ได้ ดูอย่างกะเพราหมูสับสิ เปลี่ยนผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าทั้งที่อายุแค่นี้เอง” ว่าแล้วก็ขอเหน็บลูกชายทั้งสองหน่อยเถอะ ปวดประสาทขยันก่อเรื่อง มีลูกแฝดทำให้เคลิ้มเข้าใจหัวอกพ่อแม่เลยว่าปวดสมองกับเขาตอนวัยรุ่นมากแค่ไหน แฝดรองแฝดเล็กขยันก่อเรื่องไม่เว้นวัน นึกว่าเขาสมัยวัยรุ่นคูณสองเถอะ ตาย ๆ เหมือนเวรกรรมตามทัน อยากย้อนเวลาไปเป็นเด็กดีของแม่กับพ่อ
“ไหงมาวกหาเราอะพ่อ”
“ก็พวกมึงทำจริง แล้วจำไว้หัดป้องกัน ไม่อย่างนั้นพอเกิดเรื่องพวกมึงต้องรับผิดชอบ อย่าทำตัวไร้ความรับผิดชอบเด็ดขาด ถ้ากูรู้ว่าพวกมึงไร้ความรับผิดชอบโดนดีแน่” หันมาขู่ลูกชายทั้งสองด้วยใบหน้าดุดัน ถ้าเลือกได้อยากสต๊าฟลูกไว้ที่อายุ 5 ขวบ ไม่อยากให้โตมาเล้ย โดยเฉพาะไข่เจียวน้อยที่สวยวันสวยคืน
“เอาน่าพ่อ ยังไงเราก็ไม่พลาด” เทวาเทวัญพูดพร้อมเพรียงกัน เคลิ้มส่ายหัวเอือมระอาแล้วหันมาเตือนลูกสาวต่อ
“เนี่ยแล้วน้องไข่คิดดูนะลูก เจ้าแฝดของลูกอายุเท่านี้ยังเปลี่ยนผู้หญิงขนาดนี้ แล้วอาเป้งที่อายุเท่าพ่อจะขนาดไหนกัน พ่อว่ามีเป็นโขยง ที่ครองตัวโสดไม่ใช่อะไรนะ เอาไว้เผื่อเลือก เก็บไว้กินบ่อย ๆ ไงลูก หนูอย่าได้ไปใกล้เชียวนะ จำที่พ่อเคยบอกได้ไหม” มีโอกาสพร้อมดักทางเพื่อนไว้ทุกครั้ง
“เกินไปไอ้เคลิ้ม พูดซะกูเลว ไข่เจียวเข้าใจผิดพอดี” คนเคยทำผิดเริ่มร้อนตัว เมื่อก่อนใคร ๆ ก็ทำกัน ไอ้คนพูดยังเคยทำ เดี๋ยวนี้เขาก็เพลาลง แต่ไหงไอ้ว่าที่พ่อตาเสือกเอาเรื่องเก่ามาเล่าใหม่ให้ว่าที่เมียของเขาฟังจนไม่หลงเหลือความดี ลุกไปเตะปากว่าที่พ่อตาสักทีดีไหมวะ
“ไม่ต้องห่วง ลูกกูไม่เข้าใจผิด เรียกว่าเข้าใจถูกดีกว่า มึงมันชั่ว อย่าเชียวนะ อย่ามาใกล้ลูกกู น้องไข่รีบกินข้าวรีบเข้านอนลูก อะไรที่พ่อบอกพ่อสอนคือเรื่องจริงทั้งนั้น พ่อไม่มีวันโกหกหนู”
“น้องไข่อย่าไปฟังพ่อบ้า ๆ ของหนูพูดนะคะ อาไม่เลวแบบนั้น เรื่องเก่าเรื่องเก็บพ่อหนูมันก็หามาพูด”
“ค่ะ” รัมภาส่งยิ้มให้อนุวัฒน์ สรุปเธอต้องเชื่อหรือไม่เชื่อที่พ่อพูดดี ทำไมคุณอาพูดวกไปวนมา คล้ายว่าที่พ่อพูดคือเรื่องจริง
โอ๊ยไข่เจียวปวดหัว พ่อก็ขยันทะเลาะกับคุณเหลือเกิน เจอกันเมื่อไหร่ก็ใส่กันเมื่อนั้น ทำอย่างกับว่าเกลียดกัน ถ้าเกลียดกันมากทำไมไม่เลิกคบกันเป็นเพื่อนสักที
“ทำไมร้ายกาจคะ” มุมปากยกยิ้มทันทีที่เข้าใจความหมายทั้งหมดที่เมียตัวน้อยต้องการ“ร้ายที่ไหนคะ ป๊ะป๋ายังเรียกหนูคนดีอยู่เลย”คำพูดของน้องไข่ทำให้เขายิ้มได้ ก็จริง… ต่อให้เมียร้ายแค่ไหนเขาก็ยังคงเรียกเธอคนดี ต่อให้โดนกระทุ้งเป้า ให้โดนแทงจนเจ็บอกเป็นแผลลึก ให้โดนครอบครัวของเธอจัดการจนธุรกิจล้มเพราะไปแตะต้องของรักของตระกูล ต่อให้มีเรื่องร้ายแค่ไหนก็ยังเรียกผู้หญิงคนนี้ว่าคนดี และยังรักแค่ผู้หญิงคนนี้คนเดียวมาตลอดหลายสิบปี“ป๋าติดมันหนักหลังจากที่เราไม่ได้เจอกัน สามปีที่ผ่านมาป๋าเครียดมาก เคยคิดจะฆ่าตัวตายด้วยนะ ป๋าท้อ ป๋าคิดถึงหนู คิดถึงลูก…” เมื่อเริ่มพูดเรื่องเก่าเสียงก็เริ่มสั่นคลอน ความทรมานที่ยาวนานมาตลอดสามปีมันเหมือนเพิ่งผ่านไปเมื่อวาน มันเคยอยู่กับเขามานาน น่ากลัวและทรมานจนเขากลัวว่าสักวันมันจะกลับมาอีก ใจสั่นทุกครั้งที่คิดว่าไม่มีไข่เจียวกับฝากรัก“ป๊ะป๋าไม่ร้อง” ไข่เจียวซบใบหน้าที่บ่า เพิ่มแรงกอดไว้แน่น ตอนยังไม่รู้เรื่องราวอะไร ไข่โกรธคุณอา ไข่อยากตัดใจ แต่พอรู้เรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดไข่เสียใจมากที่มีส่วนทำให้ชีวิตของคุณอาเป็นแบบนั้น ในเวลาที่คุณอาทุกข์ไข่ไม่เคยอยู่ปลอบ ในวันท
@บ้าน เวลา 22.45 น.อาเป้งเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำ ไข่นั่งอยู่บนเตียงด้วยชุดนอนวาบหวิว เซ็กซี่สุดไรสุดวันนี้ เพราะไข่หายเจ็บแล้ว และเหมือนว่าวันนี้จะเป็นการเริ่มต้นใหม่ของเราทั้งคู่ ไข่ก็เลยว่าจะจัดชุดใหญ่ให้ป๊ะป๋าสักหน่อยป๊ะป๋าคุยกับน้องชายต่างแม่เรียบร้อย ไม่รู้ว่าลงรอยหรือเปล่า ไข่ไม่กล้าถาม ถ้าอยากเล่าเดี๋ยวก็เล่า ถ้าเขาคิดว่าไม่ใช่เรื่องสำคัญก็จะไม่เล่า ซึ่งไข่ไม่เซ้าซี้อยากจะรู้ เพราะว่าเราไม่จำเป็นต้องรู้ ต้องแบกทุกเรื่องแต่ว่าตอนนี้ป๊ะป๋ามีบางอย่างที่ต้องรู้เกี่ยวกับความชอบของไข่ เปิดแมคบุ๊คค่ะ เข้ากลุ่มลับ กดทักทายเพื่อน ๆ ที่นัดกันไว้ก่อนหน้านี้แล้ว และเพื่อนก็ล่วงหน้าไปไกลมากแล้วนังไข่ก็นั่งดูผู้ชายแก้ผ้าอีกแล้ว นั่งดูอย่างตั้งใจ เมื่อก่อนดูเล่น ๆ แก้เหงา แก้เบื่อ ทว่าหลังจากคลอดลูกมา เรื่องพวกนี้กลายเป็นความชอบอย่างหนึ่งที่ตัดขาดไม่ได้ ได้เห็นแล้วก็รู้สึกดี ถ้าให้เลิกก็ต้องมีของสมน้ำสมเนื้อมาแลกซึ่งป๊ะป๋าต้องมาเห็นด้วย เห็นด้วยของไข่คือเห็นดีเห็นงามกับไข่ ยอมรับว่าไข่ทำอะไร“ทำงานเหรอคะน้องไข่” อาเป้งเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยสภาพ อ่อย อ่อยอีไข่ขณะที่อีไข่กำลังเพ่งเล็งกับอัน
“คนดีขา ป๋าแค่หวงคนดี ป๋าไม่ได้จะรื้อฟื้นความหลงความหลังอะไรเลย ไปค่ะ ไปร้านกันดีกว่าเนอะ” เปลี่ยนเรื่องสิ เรื่องไหนที่จะทำให้ไอ้เป้งซวยเรื่องนั้นอย่าได้พูดถึง เทียบอดีตกันแล้วเขามันเลวยิ่งกว่าอะไร“ชิ นึกว่าจะแน่” เบะปากใส่ไปหนึ่งที ไม่แน่จริงไง“เรื่องเดียวที่ป๋าแน่คือเรื่องที่ป๋ากระแทกให้หนูร้องครางได้ค่ะ”จ้ะ เรื่องนั้นคุณอาแน่จริงค่ะ ไข่ไม่เถียงสักคำเลยค่ะ ไม่กล้าเถียงด้วยเดี๋ยวโดนท้าทาย@ห้างสรรพสินค้า ร้านหนังสือช่วงเที่ยงไข่กับคุณอาชวนกันมาทานโอมากาเสะ คุณอาเขาอยาก ส่วนไข่น่ะอะไรก็ได้ หลังจากทานเรียบร้อยเราเดินกลับเข้ามาในร้านหนังสือซึ่งมีพนักงานประจำร้านสามคน สองขาคุณอาชะงักเพราะหน้าร้านมีผู้ชายที่หน้าเหมือนกัน 2 คนยืนอยู่เป็นคนที่คุณอาแทนตัวเองว่าพ่อมาเกือบ 20 ปี และเขาเคยรักคุณอามาก ๆ เพราะเข้าใจว่าเป็นพ่อ แต่ความนั้นคุณอาเป็นพี่ชายของเขา“สวัสดีครับ” ผู้ชายทั้งสองคนยกมือไหว้คุณอาและไหว้ไข่ด้วย ไข่จึงยกมือไหว้กลับไปเพราะเขาอายุมากกว่า“มาดูหนังสือเหรอคะ” เพราะอาเป้งไม่พูดไม่จา ไม่รับไหว้ ไข่จึงเป็นคนถาม“มาขอโทษน้องไข่ครับ”“คะ?”“เรื่องที่พี่เคยแกล้งน้องไข่ ขอโทษนะครับ”
สามวันต่อมา“ป๊ะป๋าจะไปกับหนูทำไมคะ ทำไมไม่อยู่ทำงาน ไหนว่าตอนเที่ยงมีประชุม หอบของไปมาไม่เหนื่อยเหรอคะ” ตามติดมากจ้า ตามติดยิ่งกว่าเงา ตามทุกที่ทุกซอกทุกมุมที่ไข่ไป เหมือนกลัวไข่หาย ถ้าหายใจจมูกเดียวกันได้ไข่มั่นใจว่าอาเป้งทำแน่ ๆ“ไปร้านหนูป๋าก็ประชุมได้ค่ะ”“...” เบิ๋ดคำสิเว่า“ทำไมคะ หนูกลัวคนทักว่าป๋าเป็นพ่อหนูอีกเหรอ” นั่น เข้าสู่โหมดน้อยใจอีกแล้ว“ป๊ะป๋าเข้าวัยทองหรือเปล่าคะ หนูพูดอะไรหน่อยก็ตัดพ้อตลอดเลย” ไม่ได้รำคาญ น่ารักอีกต่างหาก เวลาอาเป้งทำหน้าแบบนี้แล้วน่าสงสารดี ไข่ชอบ“ก็หนูยังสาว แล้วดูป๋าสิคะ” เหี่ยวขึ้นทุกวัน ต้องขยันบำรุงร่างกายสุด ๆ“ป๊ะป๋าฮอตมากค่ะ ใคร ๆ ก็อยากเชยชิมเชื่อหนูสิ”“ป๋าให้คนดีชิมคนเดียวค่ะ เรามากินกันก่อนไปร้านดีไหมคะ ป๋าพร้อมมาก” ไม่แผ่ว ไม่แผ่วเลยจ้า เรื่องเซ็กซ์ขอให้บอก อาเป้งพร้อมจัดตลอดเลย“อยากจัดนะคะ แต่นู่นมีคนมาค่ะ” สายตามองออกไปด้านนอกของบ้าน รถยนต์คันหรูแล่นเข้ามาจอด ร่างสูงใหญ่ที่คุ้นเคยกันเป็นอย่างดีลงมาจากรถ“สงสัยมาตามของเล่นคืนค่ะ” อาเป้งก้มลงมากระซิบ ขณะที่อาซานเดินเข้ามา ใบหน้าของอาซานนิ่งเรียบ เขาปรายตามองมืออาเป้งที่จับมือของไข่ก
ข้าวต้นร้อน ๆ กลิ่นหอมฉุยวางที่โต๊ะ อาเป้งเดินมานั่งคุกเข่าที่พื้น จับมือของเมียตัวน้อยออกจากปากสวย ๆ ของเมีย เอามือดมมาหอม คิดถึงที่สุด คิดถึงโคตร ๆ ต่อไปนี้จะกอดจะหอมจะทำตามใจต้องการทุกอย่างเลย “หวงห่วงได้เลยค่ะป๋าชอบ หวงเยอะ ๆ นะคะคนดี รักป๋าเยอะ ๆ เพราะป๋ารักคนดีมาก ๆ ”“ป๊ะป๋าไปหาที่นั่งค่ะ ไข่จะกินข้าวแล้ว” สายตาของอาเป้งทำไข่อิ่มข้าวนะคะ อย่ามายิ้มให้ไข่มากนักสิ ใจไข่มันน้วยไปหมดแล้ว“ป้อนไหมคะ”“ไม่ต้องค่ะ ไข่เจ็บหอยไม่ได้เจ็บมือ” ตรงไปไหนนังไข่ พูดซะเห็นภาพ“งั้นกินข้าวเสร็จเดี๋ยวป๋าดูให้นะคะเผื่อมันอักเสบ”“...” เงียบ มองค้อนคนเจ้าเล่ห์ คิดว่าไข่ตามไม่ทันขนาดนั้นเลยเหรอคะป๊ะป๋า นี่อีไข่นะคะไม่ใช่รัมภา“มองอะไรแบบนั้นคะ คนดีคิดไม่ดีกับป๋าหรือเปล่าคะเนี่ย”“อื้อหือ มาว่าหนูคิดไม่ดีด้วย กล้าพูดนะคะ”“ไม่ได้หรอกค่ะเมียป๋าหื่นมาก”“รู้ได้ยังไงว่าหื่นคะ” อาเป้งยังไม่เห็นทั้งหมดที่ไข่เป็นเลย มาด่วนสรุปไข่แบบนี้ได้ไง จริง ๆ ไข่อาจจะมากกว่าหื่นก็ได้“คนดีรู้ตัวไหมคะว่ากำลังทำอะไร” อาเป้งว่าพลางแตะมือลูบบริเวณขาอ่อน มือค่อย ๆ เลื้อยขึ้นมาเกือบจะถึงหว่างขาอยู่แล้วเชียว และนังไข่ไม่ได้ใ
เสร็จธุระที่ได้มาแบบงง ๆ อนุวัฒน์รีบขับรถกลับบ้านด้วยความเร่งรีบ เพราะหนทางค่อนข้างไกลทำให้ใช้เวลาไปหลายชั่วโมง ป่านนี้เมียตัวน้อยได้นอนหิวแล้วมั้ง เดี๋ยวได้โมโหหิวใส่เขาอีกนั่นไง ก้ม ๆ เงย ๆ อยู่ในครัวจริงด้วย “ทำอะไรคะคนดี”“หนูหิวค่ะ” หันมาตอบ ในมือถือตะหลิว“ขอโทษนะคะป๋าไปนานเลย” รู้สึกผิดเป็นบ้าที่เมียกำลังทอดไข่ดาวกิน“ไปไหนมาคะ” ไข่เจียวหันมาดูไข่ดาวที่กำลังทอดในกระทะ นาทีนี้ขออะไรง่าย ๆ รองท้องก่อนก็ได้ เธอทนหิวไม่ไหวจนต้องฝืนลงมาชั้นล่าง ตื่นมาไม่เจออาเป้ง คิดว่าคงไปซื้อยามาให้ แต่คุณอาไปโคตรจะนาน เอาเข้าจริงพอฝืนเดินก็ไม่ได้เจ็บอย่างที่คิด แต่อย่าเพิ่งคิดจะเสียบอีกรอบนะ ไข่ยังรับไม่ไหว“ไปซื้อข้าวต้มเจ้าเด็ดมาค่ะ แต่ตอนนี้มันเย็นหมดแล้วเดี๋ยวป๋าอุ่นให้นะคะ” ชูถุงข้าวต้มและขนมในมือให้เมียตัวน้อยดู“ว้าว มีเค้กร้านย่าฟีนด้วย ป๊ะป๋าน่ารักจัง” กำลังอยากอยู่พอดี ตอนนี้อะไรก็น่ากินไปหมด รับเอาเค้กและขนมในมืออาเป้งมาถือ “หนูขอกินของหวานก่อนนะคะ เรียกน้ำย่อยรอข้าวต้มแล้วก็ไข่ดาววานป๊ะป๋าเอาใส่จานข้าวที่หนูตักไว้ที”“กินขนมก่อนจะไม่อิ่มเหรอคะคนดี”“ป๊ะป๋าตอนนี้หนูหิวมาก กินป๊ะป๋ายัง







