All Chapters of เขาว่ากำนันเจ้าชู้: Chapter 21 - Chapter 30

33 Chapters

ตอนที่ 21

ภายในห้องนอนแขกบนชั้นสอง มะปรางขยับตัวบิดขี้เกียจไปมาบนเตียงนุ่ม หญิงสาวค่อยๆ ปรือตาขึ้นมองเพดานห้องที่แปลกตาไปจากทุกวัน สมองประมวลผลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าเมื่อคืนเธอไม่ได้นอนที่บ้านของตัวเอง แต่กลับมาค้างอ้างแรมอยู่ที่บ้านของเจ้านายชั่วคราวเพราะเหตุสุดวิสัยร่างอวบผุดลุกขึ้นนั่ง สภาพของเธอในตอนนี้เรียกได้ว่าดูไม่จืด ผมยาวที่เคยสลวยบัดนี้ชี้ฟูและยุ่งเหยิงรุงรังไม่ต่างจากรังนก เสื้อผ้าก็ยับยู่ยี่จากการนอนดิ้นไปมาทั้งคืน เธอเอามือสางผมลวกๆ พลางหาวหวอด ก่อนจะตัดสินใจเปิดประตูเดินงัวเงียลงบันไดมายังชั้นล่าง เพื่อจะดูอาการของคนเจ็บที่อวดเก่งว่าแผลแค่นี้ไกลหัวใจทว่าพอเดินลงมาถึงห้องนั่งเล่น ภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าก็ทำเอาคนที่กำลังงัวเงียถึงกับตาสว่างวาบ อาการง่วงงุนกระเด็นหายไปในพริบตายศกรนั่งพิงพนักโซฟาตัวยาวรออยู่ก่อนแล้ว แต่ที่ทำให้มะปรางถึงกับชะงักฝีเท้าและเบิกตากว้าง คือสภาพของเขา ชายหนุ่มอยู่ในทิศทางที่แสงแดดยามเช้าสาดส่องมากระทบพ
last updateLast Updated : 2026-11-07
Read more

ตอนที่ 22

มะปรางนั่งกุมขมับ อ้าปากค้างมองตามหลังร่างบางที่วิ่งลับหายไป เธอรู้ชะตากรรมของตัวเองในวินาทีนั้นเลยว่า หายนะได้มาเยือนชีวิตลูกจ้างรายวันอย่างเธอแล้ว ข่าวลือแบบใส่ไข่สิบฟองจะต้องถูกตีพิมพ์ด่วนและกระจายไปทั่วตำบลภายในเวลาไม่ถึงชั่วโมงแน่ๆ'ขี้ปากชาวบ้าน ลอยมาแต่ไกลเลยชีวิตฉัน...' หญิงสาวพึมพำอย่างหมดอาลัยตายอยาก ก่อนจะหันขวับไปตวัดสายตาเขียวปัดใส่ต้นเหตุของเรื่องที่ยังคงนั่งสบายอารมณ์อยู่ข้างๆ"เพราะคุณคนเดียวเลย! ฉันบอกแล้วไงว่าไม่ค้างๆ คุณก็บังคับให้ฉันอยู่ เป็นไงล่ะ ทีนี้ฉันต้องมาซวยเสียชื่อ ยัยเด็กอ้อร้อคนนั้นเอาไปป่าวประกาศทั่วแน่ว่าฉันนอนกับคุณ!" เธอระเบิดอารมณ์ใส่เขาเป็นชุด มือเล็กเก็บอุปกรณ์ทำแผลลงกล่องดังปึงปังยอดที่นั่งอมยิ้มขำกับความวุ่นวายเมื่อครู่ ไม่ได้มีท่าทีเดือดเนื้อร้อนใจกับคำต่อว่าของเธอเลยสักนิด ชายหนุ่มเอื้อมมือไปหยิบเสื้อเชิ้ตสีเข้มที่พาดอยู่บนพนักเก้าอี้มาสวมใส่อย่างใจเย็น ค่อยๆ ติดกระดุมทีละเม็ดจนเสร็จเรียบร้อ
last updateLast Updated : 2026-11-08
Read more

ตอนที่ 23

หลังจากเหตุการณ์วุ่นวายในเช้าวันนั้น มะปรางก็พยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุด หญิงสาวยังคงมาทำงานจดบัญชีที่โครงการเกษตรตามเดิม แม้จะต้องทนรับสายตาอยากรู้อยากเห็นจากชาวบ้านบางคนที่เดินผ่านไปมาบ้าง แต่เธอก็เลือกที่จะทำเป็นไม่สนใจและก้มหน้าก้มตาทำงานของตัวเองไปส่วนยอดเองก็ดูจะยุ่งอยู่กับการประสานงานคดีขโมยผลผลิตกับทางสารวัตรเขม ทำให้ทั้งคู่ไม่ค่อยมีเวลามานั่งต่อปากต่อคำกันเหมือนก่อน ซึ่งมะปรางก็แอบคิดเข้าข้างตัวเองว่ามันดีแล้ว จะได้ไม่ต้องมีเรื่องให้ใจสั่นอีกตกเย็นวันศุกร์ หลังจากเลิกงานและส่งคืนสมุดบัญชีเรียบร้อย มะปรางก็ขี่รถมอเตอร์ไซค์คันเก่าของตาออกมาที่ตลาดนัดประจำหมู่บ้าน ซึ่งตั้งอยู่บริเวณลานกว้างหน้าวัด ตลาดนัดที่นี่จะมีเฉพาะวันศุกร์และเสาร์ เป็นศูนย์รวมของกินและของใช้สารพัดอย่างหญิงสาวในชุดเสื้อยืดกางเกงยีนส์สบายๆ เดินเลาะไปตามแผงลอยต่างๆ มือเล็กหิ้วถุงผักสดและผลไม้ที่ซื้อเตรียมไว้สำหรับทำกับข้าวเย็นให้ตากับยายระหว่างที่กำลังยืนรอแม่ค้าสับหมูทอดกระเทียมเจ้าอร่อย สายตาของมะปรางก็ดันบังเอิญเหลือบไปเห็นร่างสูงใหญ่ที่คุ้นเคยกำลังเดินล้วงกระเป๋ากางเกงเข้ามาในตลาดพอดี ยอดอยู่ในชุดเสื้
last updateLast Updated : 2026-11-12
Read more

ตอนที่ 24

ช่วงค่ำวันนั้น ท้องฟ้าเหนือหมู่บ้านเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเทาเข้ม เมฆฝนก่อตัวหนาทึบและลอยต่ำจนสัมผัสได้ถึงความชื้นในอากาศ ลมเย็นพัดโชยมาเป็นระลอกพัดเอาใบไม้แห้งปลิวไปตามลานดินหน้าบ้านบนชานบ้านหลังเล็ก กลิ่นหอมฉุนของเครื่องแกงใต้ลอยคละคลุ้งมาจากในครัว ยายกำลังตักแกงเผ็ดปลาดุกใส่ปิ่นโตเถาเล็กอย่างเบามือ สีสันของน้ำแกงเข้มข้นจัดจ้านบ่งบอกถึงฝีมือการทำอาหารที่ไม่มีใครเทียบได้ เมื่อจัดการเถาปิ่นโตเสร็จเรียบร้อย คนเป็นยายก็เดินถือมันออกมาวางลงบนโต๊ะตรงหน้าหลานสาวที่กำลังนั่งรับลมอยู่"ปราง เอากับข้าวปิ่นโตนี้ไปส่งให้กำนันยอดทีลูก ยายทำแกงเผ็ดปลาดุกไว้หม้อใหญ่ กินกันสองคนตากับยายไม่เหม็ดหรอก เอาไปแบ่งให้เขาฮิดนึง"มะปรางละสายตาจากหน้าจอโทรศัพท์มือถือ หันมามองปิ่นโตเถาจิ๋วสลับกับใบหน้าเหี่ยวย่นของยาย หญิงสาวทำหน้ามุ่ยทันที อาการไม่อยากขยับตัวออกจากบ้านเริ่มกำเริบ"ขี้คร้านน่ายาย" เธอโอดครวญเสียงหลงพร้อมกับออดอ้อนด้วย
last updateLast Updated : 2026-11-13
Read more

ตอนที่ 25

เวลาผ่านไปหลายนาทีโดยไม่มีใครเอ่ยคำพูดใดๆ ออกมา มะปรางเอาแต่นั่งก้มหน้ามองนิ้วมือตัวเองที่ประสานกันอยู่บนตัก ความอึดอัดเริ่มก่อตัวขึ้นทีละนิดเมื่อเธอรับรู้ได้ว่าสายตาคมกริบของผู้ชายข้างกายกำลังจับจ้องมาที่เธอไม่วางตา"แผลที่แขนคุณ... เป็นยังไงบ้างคะ" เธอตัดสินใจทำลายความเงียบด้วยการถามถึงอาการบาดเจ็บของเขา เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจจากบรรยากาศชวนใจสั่น"ดีขึ้นมากแล้ว ไม่ค่อยตึงเท่าไหร่ คงเพราะพยาบาลส่วนตัวมือเบา" เขาตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงความนัยคำชมที่ฟังดูเรียบง่ายแต่กลับทำให้พวงแก้มของคนฟังเห่อร้อนขึ้นมาดื้อๆ มะปรางเม้มริมฝีปากแน่น พยายามบอกตัวเองไม่ให้หวั่นไหวไปกับคารมของผู้ชายคนนี้ยอดนั่งมองคนตัวอวบนุ่มนิ่มที่กำลังซุกซ่อนตัวอยู่ในเสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ของเขา แสงสลัวจากโคมไฟมุมห้องตกกระทบเสี้ยวหน้าหวานที่กำลังก้มงุด เส้นผมสีเข้มที่หลุดลุ่ยเคลียข้างแก้มทำให้เธอจดูบอบบางและน่าทะนุถนอม ความรู้สึกห่วงใ
last updateLast Updated : 2026-11-14
Read more

ตอนที่ 26 NC+

 เสียงสายฝนที่สาดกระหน่ำลงมาปะทะหลังคาบ้านและหน้าต่างกระจก ดังอื้ออึงจนแทบไม่ได้ยินเสียงอื่นใด ทว่าภายในห้องนั่งเล่นที่สลัวรางด้วยแสงไฟสีส้มอ่อน อุณหภูมิกลับร้อนระอุจนแทบจะแผดเผาทุกสิ่งทุกอย่างให้มอดไหม้ ริมฝีปากหยักลึกของยอดบดเคล้าลงบนเรียวปากอิ่มอย่างหิวกระหายและเรียกร้อง รสจูบที่เริ่มต้นด้วยความนุ่มนวลทะนุถนอมในคราแรก บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นความดุดันและลึกซึ้งตามแรงอารมณ์ที่ถูกบีบอัดมาเนิ่นนาน ฝ่ามือหนาสอดประสานเข้าไปในกลุ่มผมนุ่ม รั้งท้ายทอยของมะปรางให้แหงนรับสัมผัสจากเขาได้อย่างถนัดถนี่ขึ้น "อื้อ..." หญิงสาวครางประท้วงในลำคอเบาๆ เมื่อปลายลิ้นร้อนสอดแทรกเข้ามาตักตวงความหวานล้ำภายในโพรงปาก เสียงจูบแลกเปลี่ยนลมหายใจดังก้องแข่งกับเสียงฝนตกด้านนอก ร่างกายอวบอัดสั่นสะท้านไปกับทุกการขยับเขยื้อน สติสัมปชัญญะที่เคยมีหลุดลอยไปแสนไกล สองมือเล็กที่เคยวางทาบอยู่บนแผงอกกว้าง บัดนี้ขยับขึ้นไปคล้องลำคอแกร่งของเขาเอาไว้แน่นเ
last updateLast Updated : 2026-11-15
Read more

ตอนที่ 27 NC+

เวลาผ่านไปชั่วครู่ อุณหภูมิในห้องเริ่มเย็นลงจากลมฝน แต่มะปรางกลับรู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งตัว เธอซุกหน้าอยู่กับแผงอกกว้างฟังเสียงหัวใจของเขาที่ยังคงเต้นแรง ความรู้สึกที่เพิ่งพานพบมันช่างแปลกใหม่และวาบหวามจนเธอไม่อยากให้มันจบลงเพียงแค่นี้แทนที่จะหลับตาพักผ่อนอย่างที่ควรจะเป็น หญิงสาวกลับตัดสินใจทำในสิ่งที่แม้แต่ตัวเธอเองยังคาดไม่ถึง ร่างอวบขยับตัวยุกยิก ดันตัวเองขึ้นมานอนคว่ำทาบทับอยู่บนแผงอกตึงแน่นของกำนันหนุ่มยอดเลิกคิ้วสูงด้วยความประหลาดใจ ไม่คิดว่าแม่สาวปากเก่งที่เพิ่งหมดแรงไปเมื่อครู่จะมีเรี่ยวแรงลุกขึ้นมาซุกซนอีกมะปรางวางมือเล็กทาบลงบนลอนหน้าท้องแข็งแกร่ง ลากปลายนิ้ววนเบาๆ อย่างยั่วเย้า เลื่อนต่ำลงไปสัมผัสกับส่วนกลางลำตัวที่เริ่มจะสงบลง ดวงตากลมโตช้อนขึ้นสบตากับเขาด้วยประกายความปรารถนาที่ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง"พี่ยอดขา..." เธอเรียกชื่อเขาด้วยน้ำเสียงหวานเชื่อมและออดอ้อน
last updateLast Updated : 2026-11-16
Read more

ตอนที่ 28

แสงสว่างยามรุ่งสางค่อยๆ สาดส่องลอดผ่านรอยแยกของผ้าม่านเข้ามาภายในห้องนอนกว้าง อุณหภูมิจากเครื่องปรับอากาศยังคงเย็นฉ่ำ ทว่าบนเตียงนอนหลังใหญ่กลับอบอวลไปด้วยไออุ่นจากร่างของคนสองคนที่ตระกองกอดกันอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนามะปรางค่อยๆ ขยับเปลือกตาขึ้นอย่างเชื่องช้า ความรู้สึกแรกที่โจมตีเข้ามาคือความปวดเมื่อยที่แล่นริ้วไปทั่วสรรพางค์กายโดยเฉพาะช่วงสะโพกและเรียวขา ภาพความทรงจำอันแสนเร่าร้อนเมื่อคืนไหลบ่าเข้ามาในหัวเป็นฉากๆ ทำเอาพวงแก้มเนียนเห่อร้อนขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้ หญิงสาวลอบมองใบหน้าคมเข้มของคนที่กำลังหลับสนิทอยู่เคียงข้าง ลมหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอของเขาบอกให้รู้ว่าชายหนุ่มยังคงอยู่ในห้วงนิทราสาวอวบสูดลมหายใจเข้าลึก ค่อยๆ ขยับตัวยุกยิกเพื่อปลดเปลื้องตัวเองออกจากท่อนแขนแกร่งที่พาดทับอยู่บนเอว เธอตั้งใจจะย่องเงียบๆ ออกไปสวมเสื้อผ้าแล้วรีบหนีกลับบ้านก่อนที่ใครจะตื่นมาเห็นเข้า เพราะถ้าขืนปล่อยให้ฟ้าสว่างกว่านี้ มีหวังชาวบ้านได้เห็นเธอเดินออกจากบ้านกำนันหนุ่มแต่เช้าตรู่ และนั่นคงไม่พ้
last updateLast Updated : 2026-11-17
Read more

ตอนที่ 29

ช่วงสายของวันวันนี้เป็นวันเสาร์ซึ่งตรงกับวันหยุดของมะปราง เธอจึงได้สิทธิ์พักผ่อนอยู่กับบ้านไม่ต้องออกไปทำงานที่เรือนเพาะชำ ขณะที่หญิงสาวกำลังช่วยยายล้างจานอยู่หลังบ้าน เสียงเครื่องยนต์ของรถกระบะคันคุ้นตาก็ดังขึ้น พร้อมกับแล่นมาจอดเทียบที่หน้าประตูรั้วมะปรางรีบเช็ดมือกับผ้ากันเปื้อนแล้วเดินออกไปดู ยอดก้าวลงมาจากรถในชุดทำงานทะมัดทะแมง ด้านหลังกระบะมีกลุ่มคนงานชายนั่งกันมาเต็มคันรถ ชายหนุ่มเดินเข้ามาหาเธอที่ยืนอยู่หน้าบันไดบ้าน พร้อมกับส่งยิ้มบางๆ ให้"พี่ต้องพาพวกคนงานเข้าเมืองไปซื้ออุปกรณ์การเกษตรกับพวกปุ๋ยล็อตใหม่ คงกลับมาอีกทีตอนเย็นๆ เลยแวะมาบอกไว้ก่อน" เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ทำตัวเป็นคนรักที่ดีที่ต้องรายงานตัวก่อนออกจากบ้าน"ค่ะ ขับรถดีๆ นะคะ" เธอรับคำพร้อมรอยยิ้มชายหนุ่มพยักหน้า ก่อนจะหมุนตัวเดินกลับไปขึ้นประจำที่นั่งคนขับ มะปรางเดินตามไปส่งเขาที่ฝั่งหน้า
last updateLast Updated : 2026-11-18
Read more

ตอนที่ 30

 คืนวันเสาร์ บรรยากาศควรจะเงียบสงบและเหมาะแก่การพักผ่อน ทว่าสำหรับมะปรางแล้วมันไม่ใช่เลยสักนิด หญิงสาวนอนกลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียงนุ่ม โทรศัพท์มือถือยังคงแนบอยู่ข้างหูเพราะกำนันหนุ่มโทรมาคาสายคุยด้วยตั้งแต่หัวค่ำ เสียงทุ้มต่ำของเขาคอยบ่นกระปอดกระแปดไม่หยุดหย่อนราวกับเด็กเอาแต่ใจ (พี่คิดถึงปรางจังเลย อยากกอด อยากจุ๊บแก้มแรงๆ) เสียงจากปลายสายฟังดูออดอ้อนผิดกับภาพลักษณ์ผู้นำชุมชน "อะไรกันคะ เพิ่งแยกกันเมื่อตอนเย็นเองนะ จะมาคิดถึงอะไรนักหนา" เธอตอบกลับพลางอมยิ้ม ซุกหน้าลงกับหมอนใบโต (ก็คนมันคิดถึงนี่นา ยิ่งดึกก็ยิ่งคิดถึง... อยากขย้ำหน้าอกใหญ่ๆ นุ่มๆ ของปรางจะแย่แล้วรู้ไหม) ดวงตากลมโตเบิกกว้างเมื่อเจอคำพูดทะลึ่งตึงตังแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย ใบหน้าหวานเห่อร้อนแดงแปร๊ดไปถึงใบหู "บ้า ไม่อายปากเลยนะ ไม่คิดเลยว่ากำนันยอดที่ชาวบ้านเกรงใจจะขี้หื่นขนาดนี้"&nbs
last updateLast Updated : 2026-11-19
Read more
PREV
1234
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status