All Chapters of เขาว่ากำนันเจ้าชู้: Chapter 1 - Chapter 10

33 Chapters

ตอนที่ 1

แสงแดดอ่อนยามเช้าสาดส่องลงมาทบหลังคาบ้านไม้ครึ่งปูนสองชั้นในจังหวัดชุมพร บรรยากาศเงียบสงบและร่มรื่นต่างจากเมืองหลวงที่เพิ่งจากมาอย่างสิ้นเชิง ปรางค์นารา หรือ มะปราง หญิงสาวรูปร่างอวบอัดกำลังก้มๆ เงยๆ จัดของออกจากกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ เธอเพิ่งถูกเลิกจ้างจากบริษัทในกรุงเทพฯ จึงตัดสินใจหอบเงินชดเชยก้อนสุดท้ายกลับมาตายรังที่บ้านเกิด"หลบมาอยู่บ้านเราก็ดีแล้วลูกเห้อ กรุงเทพมันวุ่นวาย" เสียงแหบพร่าของชายชราดังขึ้นพร้อมกับร่างผอมบางที่เดินถือแก้วกาแฟโบราณเข้ามาในบ้าน"นั่นสิตา หนูเบื่อรถติดจะแย่ กลับมาสูดอากาศชุมพรดีกว่าเยอะเลย" หญิงสาวหันไปยิ้มกว้างให้ผู้เป็นตา"แล้วอิไปช่วยยายทำไหร่ในแปลงผัก แดดมันร้อน นั่งทับหนมกินอยู่บ้านต๊ะหลาน" ยายที่เพิ่งเดินกลับมาจากหลังบ้านเอ่ยสมทบด้วยความเป็นห่วง"หนูตกงานอยู่นะคะยาย ขืนนั่งกินนอนกินอยู่บ้านเฉยๆ เงินเก็บก้อนสุดท้ายได้หมดกันพอดี" เธอตอบกลับด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะหญิงสาวรู้สึกผิดอยู่ในใจลึกๆ ที่ปล่อยให้ตายายซึ่งอายุมากแล้วต้องไปรับจ้างดูแลแปลงผักในโครงการเกษตรของหมู่บ้าน แลกกับค่าแรงเพียงวันละ 350 บาท ทั้งที่งานเกษตรต้องใช้แรงงานเยอะและเหนื่อยมาก เธ
last updateLast Updated : 2026-09-23
Read more

ตอนที่ 2

ร่างอวบเดินกระแทกเท้าปึงปังกลับมาถึงโรงเรือนคัดแยกผัก ใบหน้ากลมมนยังคงงองุ้มด้วยความหงุดหงิดขั้นสุด เธอโยนตะกร้าพลาสติกเปล่าลงบนพื้นดินข้างคันดิน ก้มหน้าก้มตาหยิบต้นคะน้ามามัดรวมกันโดยไม่พูดไม่จา"อ้าว ทำไมหลบมามือเปล่าล่ะลูกเห้อ แล้วผักบุ้งไปไหนเสียแล้ว" ยายเงยหน้าจากกองผักถามด้วยความสงสัยหญิงสาวชะงักไปนิดหนึ่ง ก่อนจะแสร้งทำเป็นพรูลมหายใจออกมายาวเหยียด"หนูเดินสะดุดคันดินล้มจ้ะยาย ผักบุ้งช้ำหมดเลย หนูเลยกองทิ้งไว้ตรงนู้น เดี๋ยวค่อยเอาไปทำปุ๋ยก็แล้วกัน""เอ้า เป็นพันพรือมั่ง เจ็บตรงไหนหม้ายลูก" ตาที่กำลังยกเข่งผักรีบวางมือแล้วเดินเข้ามาดูหลานสาวด้วยความตื่นตระหนก"หนูไม่เป็นไรจ้ะตา แค่เจ็บใจนิดหน่อย" ประโยคหลังเธอพึมพำกับตัวเองเบาๆ พลางนึกถึงใบหน้าหล่อเหลาที่มีหนวดเคราของตาโรคจิตคนนั้น คอยดูเถอะ ถ้าเจอตัวอีกแม่จะเอาเปลือกทุเรียนฟาดหน้าให้เข็ด โทษฐานมาฉวยโอกาสจับหน้าอกคนอื่นแล้วยังทำหน้ามึนใส่อีกระหว่างที่สองตายายกำลังสาละวนกับการตรวจดูรอยถลอกบนแขนหลานสาว เสียงทักทายของชาวบ้านในโครงการก็ดังแว่วมาเป็นระยะ"สวัสดีครับกำนัน""กำนันมาตรวจแปลงแต่เช้าเลยนะครับ วันนี้ลมเย็นเชียว"คนเพิ่งอาร
last updateLast Updated : 2026-09-23
Read more

ตอนที่ 3

เช้าวันต่อมามะปรางเดินมาถึงหน้าเรือนเพาะชำใหญ่ของโครงการเกษตรด้วยความรู้สึกระแวงขั้นสุด หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึก เตรียมพร้อมรับมือกับสงครามประสาทที่อาจจะเกิดขึ้น หากผู้ชายหน้าหนวดคนนั้นคิดจะแกล้งเอาคืนเรื่องผักบุ้งฟาดหน้าเมื่อวาน เธอพร้อมจะเปิดฝีปากเถียงกลับทันทีแบบไม่ยอมแพ้ภายในเรือนเพาะชำเต็มไปด้วยคนงานที่กำลังคัดแยกผลไม้และผักสดเพื่อเตรียมส่งให้พ่อค้าคนกลาง ร่างอวบกวาดสายตามองหาเจ้านายชั่วคราว ก่อนจะชะงักเมื่อเห็นแผ่นหลังกว้างในชุดเสื้อยืดสีเทาเข้มกำลังยืนตรวจของอยู่หน้าโต๊ะไม้ตัวยาวมุมห้อง"มาพอดีเลย มาดูงานตรงนี้สิ" เสียงทักทายเรียบๆ ดังขึ้นโดยที่เขาไม่ได้หันมามองด้วยซ้ำหญิงสาวเดินเข้าไปใกล้โต๊ะอย่างระมัดระวัง บนนั้นมีสมุดจดสต็อกและปึกบิลส่งของวางเรียงรายอยู่เป็นกองสูงชายหนุ่มขยับตัวมายืนซ้อนอยู่ด้านหลังคนที่เพิ่งเดินเข้ามาใหม่ ร่างสูงใหญ่โน้มตัวลงมาเล็กน้อยเพื่อชี้แจงรายละเอียดบนหน้ากระดาษ ระยะห่างที่ลดลงอย่างกะทันหันทำเอาคนถูกสอนถึงกับกลั้นหายใจ กลิ่นน้ำหอมแนวสปอร์ตผสมกับกลิ่นเหงื่อจางๆ ลอยมาเตะจมูก มันไม่ได้เหม็น แต่กลับให้ความรู้สึกถึงความเป็นผู้ชายลุยงานอย่างประหลาด"ตรง
last updateLast Updated : 2026-09-23
Read more

ตอนที่ 4

เวลาผ่านไปเกือบหนึ่งสัปดาห์นับตั้งแต่หญิงสาวเข้ามารับหน้าที่จัดการเอกสารในเรือนเพาะชำใหญ่ของโครงการเกษตร ชีวิตการทำงานของเธอวนเวียนอยู่กับการนับสต็อกผลผลิต เขียนบิลส่งของ และปะทะคารมกับเจ้านายชั่วคราวหน้านิ่งแทบทุกวันเช้าวันนี้ก็เช่นกัน กองเอกสารปึกใหญ่ถูกวางลงบนโต๊ะไม้ตรงหน้าร่างอวบตั้งแต่เธอยังไม่ทันได้นั่งเก้าอี้ด้วยซ้ำ คนตัวโตในชุดเสื้อเชิ้ตลายสก๊อตพับแขนถึงศอกยืนซ้อนอยู่ด้านหลัง เขาชะโงกหน้ามาตรวจดูตัวเลขในสมุดบันทึกของเมื่อวาน กลิ่นน้ำหอมแนวสปอร์ตผสมกลิ่นเหงื่อจางๆ ลอยมากระทบจมูกอีกครั้งจนคนถูกจ้องจับผิดต้องแอบขยับตัวหนี"บิลของร้านเจ๊หงส์เมื่อวานทำไมยอดไม่ตรงกับในสต็อก ลองเช็กดูใหม่ซิ" เสียงทุ้มดุๆ เอ่ยสั่งงานตั้งแต่ไก่โห่"ก็เมื่อวานคุณสั่งให้ลูกน้องยกมะละกอไปเพิ่มให้เจ๊หงส์อีกสองลังไม่ใช่หรือไง ฉันก็เลยบวกยอดเพิ่มเข้าไปในบิลแล้ว ส่วนในสต็อกฉันกำลังจะแก้ให้เช้านี้ไงล่ะ" หญิงสาวหันไปเถียงฉอดๆ ไม่ยอมแพ้"ทำงานต้องทำทีเดียวให้จบ ปล่อยข้ามวันเดี๋ยวก็ลืมจนตัวเลขคลาดเคลื่อนหรอก รีบแก้ซะ สายๆ จะมีรถกระบะมารับของอีกรอบ" เขาบ่นทิ้งท้ายไว้แค่นั้นก่อนจะเดินล้วงกระเป๋ากางเกงออกไปตรวจแปลง
last updateLast Updated : 2026-09-23
Read more

ตอนที่ 5

"โธ่ ใครเอาหนูมาทิ้งไว้ตรงนี้เนี่ย"สัญชาตญาณความอ่อนโยนทำงานโดยอัตโนมัติ คราบสาวปากเก่งที่ชอบเถียงเจ้านายฉอดๆ หรือคราบขาเมาท์เมื่อครู่ถูกสลัดทิ้งไปในพริบตา หญิงสาวย่อตัวลงนั่งยองๆ บนพื้นดิน หยิบขวดน้ำเปล่าในถุงพลาสติกออกมาเทล้างน้ำจิ้มออกจากลูกชิ้นจนสะอาดเอี่ยม แล้วฉีกเป็นชิ้นเล็กๆ วางลงบนใบไม้แห้งตรงหน้าเจ้าเหมียว"หิวใช่ไหมลูก ค่อยๆ กินนะตัวเล็ก กินเยอะๆ จะได้อ้วนๆ เหมือนแม่ เอ้ย เหมือนพี่" เสียงที่เปล่งออกมาเปลี่ยนเป็นระดับความหวานเจี๊ยบขั้นสุด เรียกว่าเป็นเสียงสองที่คนฟังต้องขนลุกซู่ด้วยความหมั่นเขี้ยวลูกแมวน้อยดมกลิ่นอาหารอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะก้มหน้าก้มตากินลูกชิ้นอย่างตะกละตะกลามด้วยความหิวโหย มือเรียวเอื้อมไปลูบหัวทุยๆ ของมันอย่างเบามือ สายตาเต็มไปด้วยความเอ็นดูในจังหวะเดียวกันนั้นเอง ชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่เจ้าของสวนกำลังเดินตรวจความเรียบร้อยของรั้วลวดหนามอยู่กับลุงชัย คนงานเก่าแก่ ร่างสูงชะงักฝีเท้าเมื่อได้ยินเสียงหวานเจี๊ยบที่ไม่คุ้นหูลอยแว่วมา เขาขยับตัวเข้าไปยืนหลบมุมอยู่หลังต้นไม้ใหญ่เพื่อมองดูเหตุการณ์ภาพที่เห็นคือคู่กัดที่ชอบเถียงเขาทุกคำกำลังนั่งยองๆ คุยกับแมวจรจัดด้
last updateLast Updated : 2026-10-07
Read more

ตอนที่ 6

เช้าวันรุ่งขึ้น บรรยากาศในเรือนเพาะชำใหญ่ยังคงวุ่นวายเหมือนเช่นทุกวัน ร่างอวบในชุดเสื้อยืดกางเกงยีนส์ทะมัดทะแมงเดินเข้ามารายงานตัวทำงานด้วยใบหน้าที่สดใสกว่าปกติ เธอไม่ได้กระตือรือร้นที่จะมานั่งจดตัวเลขหรือทำบิลส่งของหรอกนะ แต่สายตากลมโตกำลังสอดส่ายมองหาบางสิ่งบางอย่างที่มุมห้องต่างหาก'เจ้าเขียวไปไหนนะ หรือว่าตาหนวดนั่นจะเอาไปทิ้งแล้ว' หญิงสาวบ่นในใจพลางชะเง้อคอ มองหาจนคอแทบจะเคล็ด"มองหาบิลของเมื่อวาน หรือมองหาแมว" เสียงทุ้มคุ้นหูดังขึ้นจากทางด้านหลัง ทำเอาคนที่กำลังทำตัวลับๆ ล่อๆ สะดุ้งสุดตัวเธอมองร่างสูงใหญ่ที่เดินเข้ามายืนซ้อนด้านหลังตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ วันนี้เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีเข้มพับแขนขึ้นมาถึงศอก ดูลุยๆ แต่ก็แฝงความเนี้ยบเอาไว้ในที ใบหน้าคมเข้มที่มีหนวดเครายังคงเรียบตึงเหมือนคนไม่เคยยิ้มบนโลกใบนี้"ฉันก็ต้องมองหางานสิ ใครจะไปมองหาแมวกันล่ะ ไม่ได้ว่างขนาดนั้นซะหน่อย" คนถูกจับได้รีบแก้ตัวน้ำขุ่นๆ แล้วแสร้งทำเป็นหยิบแฟ้มเอกสารบนโต๊ะมาเปิดดูอย่างขะมักเขม้น ทั้งที่ถือแฟ้มกลับหัวอยู่แท้ๆกำนันหนุ่มปรายตามองแฟ้มในมือของเธอแล้วอดไม่ได้ที่จะกระตุกยิ้มมุมปาก เขาไม่ได้ทักท้วงเรื่องแ
last updateLast Updated : 2026-10-08
Read more

ตอนที่ 7

ลุงชัยที่กำลังยกเข่งผักเดินผ่านมาพอดีก็อดไม่ได้ที่จะร่วมวงสนทนาด้วย "จริงด้วยแหละป้าณี ผมเห็นเวลาเจอกันทีไร สองคนนี้ต้องมีเรื่องให้เถียงกันตลอด ไม่รู้ไปโกรธกันมาตั้งแต่ชาติปางไหน""นั่นน่ะสิ โบราณเขาว่าเกลียดอะไรมักจะได้แบบนั้นนะ ระวังตัวไว้เถอะหลานสาว" ป้าณีหัวเราะคิกคัก ชอบใจที่ได้แซวเด็กหนุ่มสาวมะปรางหน้าตึง รีบวางปากกาแล้วอ้าปากเถียงคอเป็นเอ็น "ป้าณี ลุงชัย เลิกแซวได้แล้วจ้ะ หนูไม่ได้เกลียดอะไรใครทั้งนั้น แล้วก็ไม่มีทางจะได้อะไรแบบนั้นด้วย คนอย่างหนูมีสเปกนะ ไม่ได้ชอบคนหน้าหนวดดุเป็นโจรป่าแบบนี้ซะหน่อย"เธอแกล้งพูดกระทบชิ่งไปถึงร่างสูงที่ยืนอยู่ใกล้ๆ หวังจะให้เขาช่วยพูดปฏิเสธหรือผสมโรงด่าชาวบ้านกลับไปบ้างแต่ผิดคาด กำนันหนุ่มกลับทำเพียงแค่ยักไหล่เบาๆ ท่าทีสบายๆ เหมือนไม่เดือดร้อนกับคำแซวของชาวบ้านเลยแม้แต่น้อย เขายืนฟังเงียบๆ ปล่อยให้เธอเต้นผางอยู่คนเดียว"เห็นไหมล่ะ กำนันเขายังไม่เถียงสักคำเลย แสดงว่ามีลุ้นใช่ไหมล่ะกำนัน" ลุงชัยหันไปถามความเห็นเจ้านาย"ผมให้มาทำงาน ไม่ได้ให้มายืนคุย รีบยกของขึ้นรถไปได้แล้วลุง" เขาตอบเสียงเรียบ ตัดบทสนทนาแบบหน้าตาเฉย ก่อนจะหันหลังเดินไปตรวจงานทาง
last updateLast Updated : 2026-10-09
Read more

ตอนที่ 8

เช้าวันเสาร์ที่ควรจะได้นอนตื่นสายอย่างสงบสุข แต่กลิ่นหอมฉุยของเครื่องแกงใต้จากในครัวก็ปลุกให้คนที่กำลังนอนซุกผ้าห่มต้องลืมตาตื่นขึ้นมา มะปรางลุกจากเตียง เดินงัวเงียออกมาที่หลังบ้าน ภาพที่เห็นคือยายกำลังง่วนอยู่กับการทำกับข้าวหม้อใหญ่ ส่วนตากำลังสวมเสื้อเชิ้ตลายสก็อตตัวเก่ง เตรียมตัวออกจากบ้านแต่เช้าตรู่"ตาจะไปไหนแต่เช้าจ๊ะ แต่งตัวหล่อเชียว" หญิงสาวเอ่ยทักทายพลางเดินไปรินน้ำดื่ม"ไปร้านน้ำชาในหมู่บ้านนั่นแหละ ไปนั่งคุยกับพวกเพื่อนๆที่ร้านกาแฟสักหน่อย หลานจะเอาไหร่หม้าย เดี๋ยวตาซื้อมาฝาก" ชายชราหันมาตอบด้วยรอยยิ้มอารมณ์ดี"ไม่เอาหรอกจ้ะตา เดินทางดีๆ นะคะ" เธอโบกมือลาตา ก่อนจะหันไปช่วยยายหยิบจับถ้วยชามในครัวนิดหน่อย พอเห็นว่าไม่มีอะไรให้ช่วยแล้ว เธอจึงตัดสินใจกลับเข้าห้องไปเปลี่ยนชุดกะว่าจะออกไปเดินยืดเส้นยืดสายรับอากาศยามเช้าสักหน่อยร่างอวบในชุดเสื้อยืดสีขาวและกางเกงวอร์มขายาวเดินแกว่งแขนไปตามถนนคอนกรีตสายหลักของหมู่บ้าน อากาศช่วงเช้าตรู่เย็นสบายและเงียบสงบ สองข้างทางมีต้นไม้ร่มรื่น เธอไม่ได้กะจะมาวิ่งเอาโล่หรือเบิร์นไขมันอะไรหรอก แค่ตั้งใจมาเดินเล่นสูดอากาศให้เต็มปอดก็เท่านั้นแต่ควา
last updateLast Updated : 2026-10-13
Read more

ตอนที่ 9

บ้านของกำนันยอดอยู่ลึกเข้ามาในซอยไม่ไกลนัก เป็นบ้านไม้สองชั้นหลังใหญ่ที่ออกแบบผสมผสานกับความโมเดิร์นได้อย่างลงตัว บริเวณรอบบ้านมีต้นไม้ใหญ่ร่มรื่นและลานหญ้าสีเขียวขจี สมกับเป็นบ้านของคนดูแลโครงการเกษตรชายหนุ่มผลักประตูรั้วเหล็กดัดให้เปิดออก แล้วผายมือเชิญคนข้างหลังให้เดินเข้าไปก่อน"เข้ามาสิ เจ้าเขียวอยู่ในห้องนั่งเล่น"หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึก รวบรวมความกล้าแล้วก้าวเท้าเข้าไปในอาณาเขตของเขา พยายามทำใจดีสู้เสือ แม้ในใจจะแอบหวั่นๆ อยู่บ้างว่าการมาเหยียบถิ่นของผู้ชายที่มีข่าวลือเรื่องความเจ้าชู้ระดับตัวท็อปของตำบล มันจะเป็นความคิดที่ผิดพลาดหรือเปล่าพอเดินตามเขาเข้าไปในตัวบ้าน ความเย็นฉ่ำจากเครื่องปรับอากาศก็ปะทะเข้ากับใบหน้า ภายในบ้านตกแต่งอย่างเรียบง่ายแต่ดูดี เฟอร์นิเจอร์ส่วนใหญ่เป็นไม้เนื้อแข็งที่ขัดเงาจนสวยงาม ข้าวของทุกอย่างถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย สะท้อนให้เห็นถึงนิสัยเจ้าระเบียบของเจ้าของบ้าน"เจ้าเขียว อยู่ไหนลูก" หญิงสาวกวาดสายตามองไปรอบๆ ก่อนจะเริ่มส่งเสียงหวา
last updateLast Updated : 2026-10-14
Read more

ตอนที่ 10

นิดา ลูกสาวเถ้าแก่ร้านขายปุ๋ยประจำตำบล เธออายุน้อยกว่ามะปรางหลายปี เป็นเด็กที่ถูกครอบครัวตามใจมาตั้งแต่เกิดจนเสียนิสัย และที่สำคัญคือเธอแสดงออกชัดเจนว่ากำลังตามจีบกำนันหนุ่มอยู่แขกที่ไม่ได้รับเชิญกวาดสายตามองร่างอวบตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยแววตาเหยียดหยาม ก่อนจะเดินกระแทกส้นสูงเข้ามาหยุดยืนประจันหน้า"เธอเป็นใคร เข้ามาทำอะไรในบ้านพี่ยอด" เด็กสาวเชิดหน้าถามด้วยน้ำเสียงหาเรื่องคนถูกถามพรูลมหายใจออกมายาวเหยียด วันหยุดของเธอพังพินาศไม่พอ ยังต้องมาเจอเด็กเมื่อวานซืนยืนชี้หน้าด่าอีก เธอปรายตามองเสื้อผ้าหน้าผมที่จัดเต็มของอีกฝ่ายแล้วแอบด่าในใจ'อีเด็กอ้อร้อเอ๊ย แต่งตัวซะจัดเต็มตั้งแต่เช้าตรู่ กลัวคนอื่นไม่รู้หรือไงว่าตั้งใจมาอ่อยผู้ชายถึงบ้าน'"ฉันเป็นลูกจ้างในโครงการเกษตร แล้วก็แค่แวะมาดูแมว ไม่ได้มาทำอะไรอย่างที่เธอคิดหรอก" เธอกอดอกตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่หนักแน่น ไม่ได้มีความเกรงกลัวท่าทีคุกคามนั้นเลยสักนิด"ลูกจ้างรายวันน่ะเหรอ" นิดาแค่นหัวเราะเสียงหยัน "เป็นแ
last updateLast Updated : 2026-10-15
Read more
PREV
1234
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status