All Chapters of ช่วยด้วย! ข้าพังเรือพระเอกนายเอกโดยไม่ตั้งใจ: Chapter 31 - Chapter 40

วันนี้เสวียนหนิงรีบออกจากจวนตั้งแต่เช้า ไม่ได้พบหน้าทั้งหวังมู่เฉินและไป๋ชิงเหยียน เพราะช่วงนี้นางกำลังทบทวนปณิธานเดิมของตนเอง ว่าแท้จริงแล้วนางต้องการเห็นพวกเขารักกัน หรือแท้จริงแล้วต้องการสิ่งใดกันแน่ เวลานี้นางจึงกลับมาอยู่ที่จวนสกุลเจียง โดยมีทั้งบิดามารดาและน้องชายตัวแสบนั่งอยู่ด้วยกัน เจียง

เสวียนหนิงส่งน้องชายถึงจวนแล้ว นางก็จำใจต้องกลับจวนสกุลหวัง แม้ยังไม่อยากพบหน้าบุรุษทั้งสองที่รออยู่ก็ตาม “เฮ้อ… เสวียนหนิงเอ๋ย… เหตุใดถึงไม่รู้จักหักห้ามใจตัวเองเสียบ้างนะ” ทว่าก่อนจะกลับจวน นางกลับเลือกเดินเล่นในตลาดอีกสักรอบ เสียงผู้คนรอบกายพูดคุยจอแจ ทว่านางกลับไม่ได้ยินสิ่งใดเข้าหูเลยสักนิด

เสวียนหนิงนั่งเท้าคาง ถอนหายใจออกมาเป็นครั้งที่ไม่รู้เท่าไร… พลางเคาะปลายพู่กันลงบนโต๊ะเบา ๆ หลังเขียนหัวข้อลงไปได้เพียงไม่กี่บรรทัด “อันนี้ไม่น่าเข้าท่า” นางใช้พู่กันขีดฆ่าหัวข้อแรกทิ้งไป จากนั้นจึงตั้งใจพิจารณาข้อถัดไปที่เขียนเอาไว้อย่างจริงจัง “หาโอกาสพาพวกเขาไปล่องเรือชมหิ่งห้อย” นางมีประกายใ

หมับ! หวังมู่เฉินจับฝ่ามือนุ่มของนางทาบลงบนกล้ามท้องแน่นๆของเขา ทั้งยังจงใจจับมือนางลูบลงต่ำเรื่อยๆ จนถึงไรขนบางๆตรงขอบกางเกง คราวนี้เสวียนหนิงตาเบิกกว้างขึ้นทันที เมื่อสัมผัสได้ถึงความร้อนผ่าวใต้ฝ่ามือ ‘โอ๊ยแม่เจ้าโว้ย! ที่ผ่านมาฉันทนไปได้ยังไงเนี่ย’ ‘แต่ตอนนี้ฉันทนไม่ไหวแล้วโว้ย’ เมื่อความคิดใ

เสวียนหนิงนับถอยหลัง เตรียมงานวันเกิดให้ไป๋ชิงเหยียนกับหวังมู่เฉินในอีกเจ็ดวันข้างหน้า พวกเขาคงมีชะตากรรมร่วมกันจริง ๆ แม้กระทั่งวันเกิดยังเป็นวันเดียวกัน ต่างกันเพียงมู่เฉินเกิดในช่วงกลางวัน ส่วนไป๋ชิงเหยียนเกิดในยามค่ำคืน ช่วงแรกของเรื่อง หวังมู่เฉินเคยแอบไปเก็บหิ่งห้อยใส่ขวดโหลเพื่อมอบเป็นของขว