All Chapters of ซาตานจอมบงการรัก: Chapter 21 - Chapter 30

เบลคไล้นิ้วไต่จากต้นแขนกลมกลึงขึ้นไปถึงไหล่กลมมน กอบกุมอย่างกระชับแล้วดึงเข้าหาตัวเอง กระซิบข้างหูแผ่วเบา “อย่าให้ฉันเห็นเธออยู่ใกล้เอ็ดเวิร์ดเกินครึ่งเมตร ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าฉันไม่เตือน” จบแล้ว เบลคทำจมูกสูดดมใกล้ๆใบหน้าของเธอ จนอาลียาต้องผงะหนี “อ้อ...เมื่อกี้เธอสั่งน้ำอะไรมาน่ะ สีสดน่ากินจริงๆ ไหนขอชิม..หน่อยสิว่าหวานขนาดไหน” เบลคก้มลงหาปากคนในอ้อมกอด ทันทีที่พูดจบประโยค คนที่ซุกซ่อนอยู่ด้านบนของบันไดหนีไฟ บีบมือกันแน่นด้วยความผิดหวังและรังเกียจ เธอรังเกียจยัยเด็กสาวคนนั้นในอ้อมกอดของเบลค ใช่อย่างที่เธอคิดเอาไว้จริงๆด้วย เบลคกับยัยเด็กนั่นมีความสัมพันธ์บางอย่างต่อกัน ความสัมพันธ์ที่เธอต้องตามสืบให้รู้ให้จงได้ กัญญานุชเร้นกายออกมาอย่างไว ก่อนที่คนทั้งคู่จะรู้ตัว แล้วเดินเข้าห้องอาหารไปก่อน อาลียาตามเข้ามาหลังจากนั้น เบลคตามเข้ามาติดๆทันที จนคนที่บอกให้เขาทิ้งช่วงก่อนตามเข้ามา ตาขวางใส่ จะแสดงตัวให้คนอื่นรู้ให้ได้เลยใช่ไหม หลังจากนั้น อาลียาก็พยายามไม่พูดคุยกับเอ็ดเวิร์ดนัก เป็น

“ลียาใช่ไหมคะ” อาลียาหันมามองเสียงเรียก ก่อนประสานสายตาเข้ากับใครบางคน เธอยกมือไหว้อีกฝ่ายทันควัน “สวัสดีค่ะ คุณหมอกัญญานุช” “เป็นอะไรคะเนี่ย ทำไมหน้าตาซีดเซียวแบบนี้” กัญญานุชทักด้วยสีหน้าแสดงความเป็นห่วง จนคนที่กำลังรู้สึกอ่อนแอ อบอุ่นขึ้นมาโดยพลัน “ลียาปวดท้องน่ะค่ะ เอ่อ...ปวดแบบ” “ปวดแบบผู้หญิงใช่ไหมคะ มาค่ะ เดี๋ยวพี่ตรวจให้” น้ำเสียงอบอุ่น แววตาเอื้ออาทรจากคุณหมอสาว ทำให้อาลียาก้าวเท้าตามเข้าไปยังห้องตรวจ กัญญานุชสั่งให้พยาบาลผู้ช่วยเตรียมห้องว่างให้ พร้อมเครื่องดื่มอุ่นๆและกระเป๋าน้ำร้อน คนที่ไม่เคยปวดท้องแบบนี้มาก่อน พอได้รับการดูแลอย่างเอาใจใส่ ก็น้ำตาซึมขึ้นมาทันที ผุดลุกขึ้นนั่งหลังจากนั้น เมื่อรู้สึกว่าอาการดีขึ้นพอสมควร “ดีขึ้นแล้วเนอะ เดี๋ยวพี่สั่งยาให้ อื่ม... พวกยาปรับฮอร์โมนน่ะค่ะ แล้วก็มีพวกพอนสแตนเป็นยาลดปวดนะคะ ลียาทานตอนที่ปวดมากๆนะคะ” “เอ่อ...คือ ลียาไม่เคยปวดแบบนี้มาก่อนเลยค่ะ” “ปวดร้าวจนลงก้นเลยใช่ไห

“ลียาขอบคุณพี่นุชมากนะคะ ถ้าพี่นุชมีอะไรจะให้ลียาตอบแทนบุญคุณบ้างก็บอกลียาได้เลยนะคะ” อาลียารู้สึกดีกับคุณหมอสาวรุ่นพี่คนนี้มากขึ้นเรื่อยๆ เธอควรจะต้องพาตัวเองออกไปให้ห่างจากเบลคเสียแล้ว เพราะไม่ต้องการให้คุณหมอล่วงรู้ความสัมพันธ์ลับๆ ระหว่างนี้คิดว่าควรทำให้ทั้งคู่ได้รู้จักกันมากขึ้น เบลคเองก็น่าจะชอบกัญญานุชอยู่บ้าง หากถึงที่สุดแล้วคงมีวิธีนั้นวิธีเดียวที่จะทำให้เธอห่างออกไปจากเขา ได้ “วันเสาร์หน้าคุณปู่สมิธนัดพี่กับคุณตาให้ไปทานข้าวที่บ้าน เราคงได้เจอกันอีกนะลียา” “ดีจังเลยค่ะ” อาลียาถามกลับอย่างดีใจจนล้นออกมาทางสีหน้า แต่กัญญานุชแสร้งถอนหายใจ ก่อนบ่นขึ้น “พี่ลำบากใจจังเลยค่ะ ผู้ใหญ่กำลังจับคู่พี่กับเบลค” อาลียาเม้มปากอย่างชั่งใจ ก่อนเสริม “พี่นุชกับ...เบลค เหมาะสมกันมากค่ะ ลียาคิดว่าคุณปู่กับคุณตาของพี่นุชต้องดีใจมาก ถ้าหากพี่กับเบลคตกลงคบกันจริงๆ” “พี่ไม่รู้เรื่องของเบลคเลยสักอย่างนะสิคะ ลียาพอจะเล่าให้พี่ฟังบ้างได้ไหม” “เบลค... เอ่อ ...นิสัยดีค่ะ ที่ส

“พี่นั่งรออยู่ที่นี่ก่อนก็ได้ค่ะ ลียาไปจัดการเถอะนะ” กัญญานุชบอกให้คลายกังวล พอลับหลังร่างเล็กบางพลันสายตาเอื้อเอ็นดูเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นสะใจ สมน้ำหน้า และไม่มีใครทันเห็นสายตานั้นจากร่างสูงโปร่งของคุณหมอคนดี อาลียาเดินกุมมือออกจากครัวด้วยสีหน้าเหม่อลอย รู้สึกโดดเดี่ยวมากขึ้นกว่าเดิมด้วยซ้ำทั้งๆที่มีคนมากมายเต็มบ้าน แต่ทำไมถึงได้รู้สึกเหมือนตัวคนเดียว ขณะกำลังเดินขึ้นบันไดบ้านไปยังบนห้องส่วนตัว ก็พลันสวนกับร็อบพอดี ฝ่ายนั้นเห็นหญิงสาวที่ตนเองมีใจกุมมือเดินผ่านมา จึงมีท่าทีเป็นห่วงอย่างเห็นได้ชัด “มือเป็นอะไรครับ” “อ้อ ไม่มีอะไรหรอกค่ะร็อบ ลียาแค่โดนน้ำมันกระเด็นใส่เท่านั้นเอง” “แสบน่าดู มาครับ ผมช่วย” “ไม่เป็นไรค่ะร็อบ เดี๋ยวลียาขึ้นไปเอายาบนห้องทาดีกว่า” ร็อบที่ยังเป็นห่วงอยู่ เลยถือวิสาสะคว้ามือเธอมาดูให้แน่ใจ ก่อนจะรีบเดินไปเอายาที่ตู้ยาใกล้ๆจัดแจงทำให้ เขาแค่อยากดูแลเธอบ้างเท่านั้นเอง ในใจรู้ดีว่าตนเองไม่มีสิทธิ์ และไม่คิดจะให้เธอมาเหลียวมองด้วย เขาบริสุทธิ์ใจที่จะดูแลเธอ“เอ

พอขึ้นจากน้ำ สมิธก็เดินนำเบลคมารอแล้วแนะให้เขาพากัญญานุชออกไปเดินยังที่ติดกันด้านข้าง “หมอนุชเขาอยากดูที่ข้างๆน่ะ ปู่เห็นว่าแกชำนาญที่ทางแถวนี้ดี”เบลคพยักหน้าแล้วพาคุณหมอไปยังจุดหมาย อาลียาที่มองดูอยู่เผลอระบายลมหายใจออกมา เธอไม่รู้ว่าควรรู้สึกอย่างไรดี ทั้งที่ควรดีใจที่กัญญานุชที่ช่างแสนดี แสนสวย จะลงรอยได้กับเขา แต่ทำไมถึงได้รู้สึกตื้อๆในอกแบบนี้นะเธอต้องดีใจสิ ลียา เบลคเดินไปเรื่อยก่อนชี้มือบอกไปตามที่ปู่แนะ “คุณทราบเรื่องที่ผู้ใหญ่คุยกันหรือยังคะ” กัญญานุชพูดขึ้นมาอีกเรื่อง เบลคละสายตาแล้วหันมาสบด้วย สายตาของเธอจ่อจรดกับดวงตาสีเทาอย่างมีความหมาย เบลคมองตอบมาด้วยแววตาที่คุณหมอสาวเห็นแล้วหงุดหงิดที่สุด เพราะมันไม่มีความหมายอะไรเลยอย่างที่เธออยากให้เป็น ทั้งยังคาดเดาได้ด้วยว่าอีกฝ่ายกำลังจะพูดอะไร “ผมก็อยากคุยกับหมอนุชเรื่องนี้อยู่พอดี” “คุยเหรอคะ จะคุยว่ายังไงคะ” “ผมไม่ค่อยนิยมเรื่องการจับให้แต่งงานแบบนี้สักเท่าไรนัก” กัญญานุชรู้ในทันทีว่าเขากำลังปฏิเสธ ในสิ่งที่เธอเห็นด้วยกับผ