Home / Beni 52 Kez Ekti / Chapter 1 - Chapter 9

All Chapters of Beni 52 Kez Ekti: Chapter 1 - Chapter 9

9 Chapters

Bölüm 1

Bugün Owen Tadder'la evlenmeye elli ikinci kez teşebbüs edişimdi. Bu sefer kalabalık yoktu, sadece ailelerimiz vardı.Ateşler içinde olmama rağmen kendimi zorlayıp düğün organizatörüyle hazırlıkları kontrol ettim. Owen bana bakmaya bile tenezzül etmedi.Damat odasındaydı, stajyeri Vanessa Fondler'ın ayak bileğine uzun uzun masaj yapıyordu. Kız yine her zamanki gibi topallayarak gelmişti.Annemle babam çaresizce başlarını salladılar."Yine mi? Gerçekten mi? Bu adam seni bir kere olsun önemsedi mi?"Bu düğünün bir an önce gerçekleşmesini ne kadar istediğimi herkes biliyordu.Ama tören başlamadan hemen önce Owen yine ortadan kayboldu.Ardından koştum ama önüme geçti."Vanessa'nın ayağı hâlâ iyi değil. Onu hastaneye götürmem lazım. Ertelesek olur mu? Yemin ederim, bir dahaki sefere evleneceğiz."Sonra arkasını dönüp kızı arabaya bindirmeye gitti.Beş yıllık birliktelik. İptal edilen elli iki düğün. Hepsi onun yüzünden.Eskiden bağırır çağırır, açıklama ister, kalması için yalvar

Bölüm 2

Sonunda annemle babam beni teselli etmek için yanımda kaldı."Bizimle beraber Caverton'a dönsene?"Daha önce de sormuşlardı.Koltuğuma yığılıp umutla bana bakan gözlerine baktım.Caverton… Başkent. Civardaki en büyük hukuk firmasının bulunduğu yerdi. Ailemin hukuk bürosunun. Ben de onlar yüzünden avukat olmuştum.Mezun olur olmaz orada işe başlayacaktım. Ama yüksek lisansta Owen'la tanıştım ve onun peşinden Ainsley'e gittim.O, küçücük bir kasabadan geliyordu. Birinin kendisinden daha fazlasına sahip olduğundan söz edilmesinden nefret ederdi. Bu yüzden ben de kendi geçmişimden pek bahsetmedim. Beş yıl boyunca beni de kendisi gibi taşralı bir kız sanmıştı.Yani geçtiğimiz beş yıl boyunca ona gerçeği hiç söylemedim. Onun gözünde ben de kendisi gibi küçük bir kasabadan gelen sıradan bir kızdım.Bu beş yıl içinde mesleğe yeni başlamış bir avukattan, ortaklığa aday gösterilebilecek birine dönüştüm. Üç yıl üst üste hukuk bürosunun prim rekorlarını altüst ettik. Herkes bize altın çift

Bölüm 3

Bay Specter'a istifamı verdikten sonra eşyalarımı toplamak için masama döndüm.Yerimi devralacak olan Judy, sanki benden ayrılmaya hazır değilmiş gibi bana baktı."Reiny, ciddi misin? Gidiyor musun? Şimdi o ikisinin birbirine sulanmasını izlemek bana mı kaldı!"Owen ile Vanessa'yı işaret etti.Owen, Vanessa'ya hafiften ahkâm kesiyormuş gibi görünüyordu ama cebinden adeta sihirbazlık numarası yaparcasına lüks bir bilezik çıkarınca aradaki gerginlik bir anda eriyip gitti. Vanessa'nın gözleri parladı, sanki doğum günüymüş gibi bilekliği hemen taktı.Sonra beni gördü.Ve paniğe kapıldı."Bayan Reinsdorf! Yemin ederim, Owen'la aramızda hiçbir şey yok! Bu sadece bir bilezik!"Bütün gözler bize çevrildi.Owen'la beş yıldır birlikteydim ve bana bir kere bile gerçek anlamda güzel bir şey almamıştı. Buradaki herkes de tıpkı Owen gibi benim nereden geldiği belli olmayan ve lüksten anlamayan saf bir kız olduğumu sanıyordu.Bana acıyarak bakmaları tokat gibi geldi.Judy bile köpürmüştü.

Bölüm 4

Vanessa'nın sarhoşluğu çoktan geçmişti. Odada tek bir lamba yanıyordu.Üzerinde minicik bir gecelikle ellerini Owen'ın göğsünde gezdirdi. "Owen..."Owen onu itti. "Yapma."Vanessa olduğu yerde dondu kaldı.Owen'ın telefonunda aynı mesaj durmadan tekrarlanıyordu:'Aradığınız numaraya şu anda ulaşılamıyor...'Kaç kez aradığını artık sayamıyordu. Reiny bir türlü cevap vermiyordu.Owen ayağa fırlayarak söylendi: "Hayır. Sadece kızgın. Ciddi olamaz. Eve gideyim, kesin hallederim."Owen ayakkabılarını kapıp dışarı fırladı, Vanessa arkasından bağırsa da duymazdan geldi.Eve dönene kadar kırmızı ışıklarda durmadı.Kapıyı açtığı anda karşısına zifiri karanlık çıktı.Reiny karanlıktan nefret ederdi. Owen evde olmadığında bile bir lambayı açık bırakırdı.Göğsü sıkıştı. "Reiny?" diye seslendi sessizliğe.Sessizlik.Tık.Düğmeye bastı. Oda bomboştu.Reiny gitmişti. Gerçekten, tamamen gitmişti.Sinirleri iyice gerilmiş hâlde, hâlâ içinde bir umut kırıntısı taşıyarak yatak odasına do

Bölüm 5

Bay Specter ofisi kapatmak üzereydi ki Owen nefes nefese yanına koştu. "Reiny işi mi bıraktı?"Bay Specter gözlerini kırpıştırdı. "Bilmiyor muydun? Az önce geldi, istifa etmekte ısrar etti. Seninle ilgisi olmadığını, sana daha sonra açıklayacağını söyledi."Owen donup kaldı.Reiny'nin kendisiyle konuşmaya çalıştığı anlar zihninde art arda canlandı. Ama her seferinde Vanessa onu çekip götürmüştü. Hatta o gün daha erken saatlerde Vanessa'yı savunmuştu bile.Reiny'e bir şey söylemesi için hiçbir zaman gerçekten fırsat vermemişti. Gözü sadece Vanessa'yı görüyordu.Bay Specter'ın omuzlarını kavrayıp gözleri telaşlı bir şekilde sordu: "Nereye gittiğini biliyor musunuz?"Bay Specter hiç istifini bozmadı. Onu öylece savuşturdu. "Artık benim çalışanım değil. Kendin ara."Elinde hiçbir ipucu kalmayan Owen bir sandalyeye çöktü.Öylece oturup kaldı.Ona sonsuzluk gibi gelen bir süre boyunca…Anılar yavaş yavaş zihnine doldu.Reiny ile beş yıl önce, hukuk fakültesinin kapısında tanışmı

Bölüm 6

Caverton'a döndüğümde hava çoktan kararmıştı.Her zamanki gibi erkenden yatan annemle babam, gelen yolcu kapısının önünde durmuş, yüzleri tek tek inceliyorlardı. Onları görür görmez, sesim titreyerek kendimi kollarına attım."Anne, baba..."Babam saçlarımı karıştırıp geniş bir gülümsemeyle, "Eve döndün ya, önemli olan bu." dedi.Ev hiç değişmemişti. İki gün dinlendikten sonra, ailemin kurduğu hukuk bürosunda işe koyuldum.Durumu gizli tutmuşlardı; kimse onların kızı olduğumu bilmiyordu. Sıradan bir acemi gibi her şeyi baştan yaşamam, deneme süresinden geçmem gerekiyordu.Ama açıkçası kendimi daha hafif, daha özgür hissediyordum.Bundan böyle kendim için çalışacaktım.Ainsley'de başarılı olabildiysem burada da olabilirdim.***Üç ay sonra deneme süresini geçtim. Annemle babam evde küçük bir ziyafet verdi."Kızımın başaracağını biliyordum!"Onların bürosunda deneme süresini geçmek hiç de kolay bir iş değildi.Annem tam masayı kurmaya başlamışken kapı zili çaldı.Hiç düşünme

Bölüm 7

Owen tek kelime etmedi. Bilekliği, sanki bu her şeyi düzeltecekmiş gibi elime sıkıştırdı."Al şunu. En sevdiğin şeydi. Bunun başka bir anlamı yok. Sadece yüzünü güldürmesini umuyorum." Gözlerimi o aptal şeyden ayırmadan sert ve soğuk bir kahkaha attım. "Evet, artık umurumda bile değil."Sonra doğrudan çöpe fırlattım. Dibe çarptığında kırılma sesi geldi. Sanki o da artık her şeyin bittiğini biliyordu.Gözleri faltaşı gibi açıldı. Ağzı aralandı ama tek kelime edemedi."Ona değer veriyordum çünkü seni seviyordum. Bana verdiğin her şey eskiden benim için önemliydi. Peki şimdi? Yüzüne bile bakamıyorum. Beni tiksindiriyorsun."Gözleri kızardı. Sanki gözyaşlarını saklayabilirmiş gibi bir gözünü ovuşturdu.Onu ilk kez ağlarken görüyordum.Bense yeterince ağlamıştım.İlk davasından sonra saldırıya uğradığında...Sonunda Ainsley'de o daireyi aldığında…İlk düğünümüzde…Bir de beni ilk kez Vanessa için ektiğinde... Evet, sanki dünyanın sonu gelmiş gibi ağlamıştım.Bir zamanlar beni

Bölüm 8

Owen'ın sonunda Caverton'dan çekip gittiğini sanmıştım.Ama hayır. Adam, bana oyun oynamak için kendi iş arkadaşlarımdan bazılarını bile yanına çekmişti. Üstelik gerçekten sevdiğim insanlardı bunlar.Çimenliğe adım attığımda gördüklerim karşısında donakaldım.Hafta sonuydu ve Owen'ı görmek tüm keyfimi kaçırmaya yetmişti.İlk düğünümüzü baştan yaratmıştı. Aynı düzen, onun için özel olarak diktirdiğim damatlık... Ve karşımda, aptal gibi sırıtıyordu."Reiny Reinsdorf, benimle evlenir misin?"İş arkadaşlarım çılgına döndü."Kabul et! Kabul et!"Kan beynime sıçradı.Günlerce peşimde dolaşıp dram yarattıktan sonra, bunun işe yarayacağını nasıl düşünebilirdi?Gözleri parlıyordu, sanki gerçekten bunun masalsı bir son olacağına inanıyor gibiydi."Taklit bir düğünün olanları düzelteceğini mi sanıyorsun gerçekten?"Çılgına döndüm. Herkesin gözü önünde yüzüne sert bir tokat attım.Sessizlik. Yalnızca müzik çalmaya devam ediyordu. Yakınlardaki biri mırıldandı: "Erkek arkadaşın olduğu

Bölüm 9

O olayın ardından bürodaki herkese artık kimseyle görüşmeyeceğimi söyledim.Ne randevu, ne kaçamak ilişkiler, ne de beni tavlamaya çalışan erkekler... Artık bütün enerjimi kariyerime verecektim.Owen'a gelince... Ortadan kayboldu. Muhtemelen sürüne sürüne Ainsley'e geri döndü.Bu arada ben kendimi işe verdim. Dava üstüne dava aladım, hepsini ezip geçtim. Hukuk çevrelerinde adım anılmaya başladı.Sonra bir gün, bir iş arkadaşım şirketin ortaklarıyla —yani annemle ve babamla— akraba olduğumu kazara öğrendi.İçimden "şimdi torpil dedikoduları başlar" diye geçirdim.Oysa herkes gülmeye başladı."Ee, tabii böyle canavar gibi olman normal. Patronların kanını taşıyorsun!""Ancak böyle yıldız gibi ebeveynler bu kadar iyi birini yetiştirebilirdi!"Ve o an içimdeki gerginlik dağıldı.Övgülerini duyunca, farkında olmadan tuttuğum nefesi bıraktım.Evet. Bunu hak etmiştim.Biriken izin günlerimi kullanmaya ve yollara düşmeye başladım.Yazın seniz kenarındaydım, güneşin tadını çıkarıyor

SCAN CODE TO READ ON APP