Beni 52 Kez Ekti

Bugün Owen Tadder'la evlenmeye elli ikinci kez teşebbüs edişimdi. Bu sefer kalabalık yoktu, sadece ailelerimiz vardı.

Ateşler içinde olmama rağmen kendimi zorlayıp düğün organizatörüyle hazırlıkları kontrol ettim. Owen bana bakmaya bile tenezzül etmedi.

Damat odasındaydı, stajyeri Vanessa Fondler'ın ayak bileğine uzun uzun masaj yapıyordu. Kız yine her zamanki gibi topallayarak gelmişti.

Annemle babam çaresizce başlarını salladılar.

"Yine mi? Gerçekten mi? Bu adam seni bir kere olsun önemsedi mi?"

Bu düğünün bir an önce gerçekleşmesini ne kadar istediğimi herkes biliyordu.

Ama tören başlamadan hemen önce Owen yine ortadan kayboldu.

Ardından koştum ama önüme geçti.

"Vanessa'nın ayağı hâlâ iyi değil. Onu hastaneye götürmem lazım. Ertelesek olur mu? Yemin ederim, bir dahaki sefere evleneceğiz."

Sonra arkasını dönüp kızı arabaya bindirmeye gitti.

Beş yıllık birliktelik. İptal edilen elli iki düğün. Hepsi onun yüzünden.

Eskiden bağırır çağırır, açıklama ister, kalması için yalvarırdım.

Bu sefer gülümsedim. "Sorun değil. Vanessa'nın sabrı taşıyordur zaten."

Owen şaşkınlıkla gözlerini kırpıştırdı. "Harika. Bu akşam sana bayıldığın o çilekli pastadan getiririm."

Başımı salladım. Camı kapatıp arabayı sürdü ve gitti.

Gülümsemem bir anda silindi.

Çilekten nefret ederim. Pastadan nefret ederim. Bunu o da biliyordu.

İlk getirdiğinde söylemiştim ona; onu üzmemek için zorla bir lokma yemiş, sonra dayanamayıp itiraf etmiştim. Hatta telefonuna not bile almış, unutmayacağına söz vermişti.

Bir yıl sonra... Evet, tabii ki.

Güneş yakıp kavuruyordu ama kalbim buz gibiydi.

Bir kere güldükten sonra içeri geri döndüm ve düğünü iptal ettim.

Sonra da tam elli iki kez giydiğim o lanet olası gelinliği paramparça ettim.

Artık o beş yılı da parçalama zamanı gelmişti.