All Chapters of คนไข้คนนี้ ฉันขอไม่รับ: Chapter 1 - Chapter 10

10 Chapters

บทที่ 1

ฝูเจ้าเสวี่ยหยุดชะงักทันที“คุณพูดว่าอะไรนะ?”ฉันปิดสมุดประวัติคนไข้ แล้วผลักส่งกลับไปตรงหน้าเธอ“คนไข้คนนี้ ฉันไม่รักษา”ห้องตรวจเงียบลงฝูเจ้าเสวี่ยจ้องมองมาที่หน้าฉัน คิ้วขมวดเข้มขึ้นเรื่อยๆฝูฉู่ซวี่ที่นั่งบนรถเข็น แม้ใบหน้าจะดูไม่ค่อยดี แต่เห็นได้ว่าพละกำลังยังดีอยู่ผ่านไปยี่สิบปีแล้วพวกเขามีชีวิตที่ดีมากฝูเจ้าเสวี่ยกลายเป็นคุณหนูของกลุ่มบริษัทฝู ส่วนฝูฉู่ซวี่ก็เป็นคนที่ทุกคนในครอบครัวเอาใจใส่เลี้ยงดูอย่างประณีตและพวกเขาอาจจะไม่เคยจำได้เลยว่า แพทย์หัวหน้าฝ่ายอายุรศาสตร์ที่สวมแว่นตาอยู่ตรงหน้านี้ คือลูกชายแท้ๆคนนั้น ที่ถูกพวกเขาขวางไว้นอกประตูบ้านเมื่อครั้งก่อน“ฉันรู้ว่าคุณเป็นแพทย์อายุรศาสตร์ที่มีชื่อเสียงที่สุดในเมือง การจองคิวตรวจกับคุณก็ไม่ง่ายเลย”“แต่คุณมั่นใจได้เลยว่า เงินไม่ใช่ปัญหา แค่คุณรักษาน้องชายของฉันให้หาย คุณเสนอราคาเท่าไหร่ก็ได้”ฝูเจ้าเสวี่ยใช้สองนิ้วคีบบัตรดำ วางลงบนโต๊ะของฉันฉันก้มมองแวบหนึ่งจากนั้นเงยหน้าขึ้นมองเธอ“โรงพยาบาลมีกฎระเบียบ และเหตุผลที่ฉันไม่รักษาเขา ก็เพราะอาการของเขาอยู่นอกขอบเขตการรักษาของฉัน”“คุณหมายความว่าอะไร?”ฝูเจ้
Read more

บทที่ 2

ไม่มีคำพูดใดๆออกมาฉันถอดเสื้อกาวน์สีขาวออก พับเรียบร้อย แล้ววางไว้บนหลังเก้าอี้หยิบกุญแจรถที่อยู่บนโต๊ะ แล้วหันหลังเดินออกไปฝูเจ้าเสวี่ยยืนอยู่ข้างเสาใจกลางล็อบบี้ในโรงพยาบาล สวมแว่นกันแดด กอดอกเห็นได้ชัดว่าเธอกำลังรอฉันอยู่เมื่อเห็นฉันเดินมาพร้อมกล่องกระดาษ เธอถอดแว่นกันแดดออก มุมปากยกขึ้นด้วยรอยยิ้มที่มีความหมายซ่อนอยู่“หมอเกียว เลิกงานเร็วจังนะ”“เมื่อวานตอนปฏิเสธฉัน เหมือนจะไม่ใช่แบบนี้เลย ทำไมวันนี้งานก็ไม่รักษาไว้ได้แล้วล่ะ”เธอเข้ามาใกล้ขึ้น แล้วพูดด้วยน้ำเสียงต่ำลง“เกียวจิ่ง ต่อจากนี้ ไม่มีโรงพยาบาลไหนในประเทศกล้ารับคุณแล้ว”เธอมองฉัน รอเห็นหน้าตาที่ตกใจ รอให้ฉันขอร้องแต่ฉันไม่ได้เป็นเช่นนั้นฉันแค่มองเธออย่างเงียบๆเธอขมวดคิ้ว ดูเหมือนไม่พอใจกับปฏิกิริยาของฉัน“แต่ฉันยังให้ทางเลือกสุดท้ายให้กับคุณนะ”“มาที่ตระกูลฝู เป็นหมอส่วนตัวของน้องชายฉัน แบบพร้อมเรียกได้ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง”“ถ้ารักษาเขาให้หาย ฉันรับประกันว่าคุณจะมีชีวิตที่สุขสบายไปตลอดชีวิตที่เหลืออยู่ เป็นไง”ฉันหัวเราะขึ้นมาอย่างกะทันหัน“ฝูเจ้าเสวี่ย”เธอตะลึงไปสักครู่“คุณคิดว่ามีแต่ตระกูล
Read more

บทที่ 3

อีกฝั่งของสายโทรศัพท์เงียบลงครู่หนึ่ง ก่อนที่จะมีเสียงหัวเราะที่โอ้อวดมากกว่าเดิมดังขึ้น“ถ้ารู้ว่าวันนี้จะเป็นแบบนี้ ก็ไม่ควรทำอย่างนั้นตั้งแต่แรกนะ”ฉันขัดจังหวะฝูเจ้าเสวี่ย“แต่ฉันมีเงื่อนไขหนึ่ง ฉันต้องการถ่ายทอดสดการตรวจรักษาครั้งนี้ให้ทั่วทั้งเน็ตเห็น”เสียงหัวเราะจากอีกฝั่งหยุดชะงักทันที“ถ่ายทอดสดหรอ” เสียงของเธอเย็นลง“เกียวจิ่ง ตอนนี้ทั้งเน็ตด่าคุณอยู่ จะถ่ายทอดสด คิดว่าตัวเองยังไม่โดนด่าพอหรือ?”ฉันมองออกไปนอกหน้าต่าง มุมปากยกขึ้นอย่างช้าๆ“ถ่ายทอดสดให้ทั้งเน็ตเห็น ฉันจะขอร้องอ้อนวอนเพื่อรักษาคนตระกูลฝูต่อหน้าผู้ชมหลายล้านคน นี่ไม่ใช่สิ่งที่เธอต้องการเหรอ?”“ฉันก็จะใช้โอกาสนี้ ขอโทษต่อสาธารณชนผ่านเน็ตทั้งหมด เพื่อเปิดทางรอดให้ตัวเอง”ฝูเจ้าเสวี่ยเงียบไปสองถึงสามวินาทีต่อมา เธอหัวเราะเบาๆด้วยความพอใจเป็นอย่างมาก“เกียวจิ่ง ที่แท้คุณก็เป็นสุนัขที่ยอมคุกเข่าได้ดีมากเลยนะ”“ได้สิ ถ้าคุณอยากอายต่อหน้าสาธารณชน ฉันจะช่วยให้มันเป็นจริงเอง”“แต่...” ฉันเปลี่ยนคำพูด“เรื่องถ่ายทอดสดต้องปกปิดจากฝูฉู่ซวี่ เขาเป็นคนไข้ ถ้าเขารู้ว่ามีคนจำนวนมากกำลังดูอยู่ เขาอาจจะรู้สึกตื่
Read more

บทที่ 4

ณ ขณะนั้น มีห้องถ่ายทอดสดหนึ่งเปิดขึ้นบนอินเทอร์เน็ตแล้วหัวข้อคือ 【ผู้เชี่ยวชาญเลือดเย็นเกียวจิ่งคุกเข่าต่อหน้าสาธารณชน ฉากตรวจรักษาถ่ายทอดสด】เนื่องจากกลุ่มบริษัทฝูผลักดันเบื้องหลัง รวมกับแรงกระแสจากหัวข้อฮอตฮิตเมื่อวาน ผู้ใช้เน็ตจำนวนมากกำลังอัดอั้นความโกรธเพิ่งเปิดการถ่ายทอดสดไม่ถึงสิบนาที มีผู้ชมเข้ามากว่าหนึ่งล้านคนข้อความคอมเมนต์เลื่อนผ่านหน้าจอราวกับพายุหิมะ【คนชั่วคนนี้สุดท้ายก็ยอมคุกเข่าแล้ว! นายทุนทำได้ดีมากครั้งนี้!】 【มาดูกันว่าแพทย์ไร้ฝีมือคนนี้จะขอร้องอับอายอย่างไร!】 【เสียดายฝูฉู่ซวี่ ต้องเผชิญกับแพทย์ปีศาจแบบนี้】ฝูฉู่ซวี่นอนบนเตียงคนไข้ ใบหน้ายังคงซีดเซียวจนเป็นสีขาวเมื่อเห็นฉัน เขากระตุกตัวเล็กน้อย “พี่...”เขาไม่รู้เลยว่า มีดวงตาหลายล้านคู่กำลังเฝ้าดูเขาอยู่“ไม่ต้องกลัว คราวนี้เขามารักษาเธอแล้ว”ฝูเจ้าเสวี่ยส่งแอปเปิลให้เขา แล้วยืนขึ้น เดินมาอยู่หน้าฉันเนื่องจากรู้ว่ากำลังถ่ายทอดสด เธอจึงแสดงท่าทางที่โอ้อวดมากขึ้นเล็กน้อย“เกียวจิ่ง เริ่มเลย รีบตรวจรักษาน้องชายของฉัน” “ถ้ารักษาไม่หาย คุณก็ออกจากวงการการแพทย์ไปตลอดกาลได้เลย”ฉันไม่สนใจเธอแม้แต่น้อยแ
Read more

บทที่ 5

“คุณพูดว่าอะไรนะ?”สีหน้าของฝูเจ้าเสวี่ยเปลี่ยนแปลงไปในทันทีเธอจ้องมองฉัน คิ้วขมวดแน่นขึ้น“เกียวจิ่ง คุณพูดจริงเหรอ?”ฉันปิดสมุดประวัติคนไข้ แล้วผลักไปไว้ขอบโต๊ะ“ฉันพูดว่า เขาไม่ได้ป่วย”ห้องพักเงียบไปสองถึงสามวินาทีฝูฉู่ซวี่ไอสองครั้ง เสียงอ่อนแอราวกับบีบออกมาจากลำคอ“พี่...พอแล้ว หมอเกียวบางทีอาจตรวจไม่ได้จริงๆ อย่าบังคับเขาเลย”ฝูเจ้าเสวี่ยจับมือเขาไว้ทันที แล้วหันมาหัวเราะเยาะฉัน“เกียวจิ่ง คุณไม่เห็นสีหน้าตอนนี้ของฉู่ซวี่เหรอ?”“รายงานจากโรงพยาบาลระดับสามหลายแห่ง และการวินิจฉัยจากผู้เชี่ยวชาญต่างประเทศ เมื่อมาถึงปากคุณ กลับกลายเป็นว่าไม่ได้ป่วยอย่างนั้นเหรอ?”“ถ้าคุณไม่มั่นใจที่จะรักษา ก็พูดออกมาตรงๆก็ได้ ไม่จำเป็นต้องมาสร้างเหตุผลแบบนี้”ในห้องถ่ายทอดสดที่ซ่อนอยู่ ข้อความคอมเมนต์เริ่มเลื่อนขึ้น“หมอคนนี้เป็นอะไรนะ? หัวใจล้มเหลวระยะสุดท้ายกลายเป็นคนไม่ได้ป่วย?”“ก่อนหน้านี้โอ้อวดว่าเก่งมาก ตอนนี้กลับไม่กล้ายอมรับเรื่องโรค?”นายท่านฝูที่นั่งข้างๆ ไม่พูดคำใดมาตลอด ตอนนี้ก็เปิดปากพูด“หมอเกียว หากทักษะการแพทย์ของคุณมีจำกัด และตรวจรักษาโรคนี้ไม่ได้ เราไม่บังคับ”
Read more

บทที่ 6

สายตาของหมอหลิวกระพริบครู่หนึ่ง“หมอเกียว คุณกล่าวหามาไม่เป็นความจริง! ฉันไม่คิดที่จะทำเรื่องแบบนี้อย่างเด็ดขาด!”“คุณฝู คุณนาย เขากำลังตั้งคำถามต่อจริยธรรมวิชาชีพของผม!”ฝูฉู่ซวี่ตั้งตัวขึ้นมาด้วย ใบหน้าสภาพไม่ดี ริมฝีปากซีด ส่วนเสียงเต็มไปด้วยความเสียใจและความโกรธ“หมอเกียว ถ้าคุณอยากทำร้ายฉันก็ได้ แต่ทำไมต้องลากหมอหลิวมาเกี่ยวข้องด้วย?”“คุณกล่าวหาว่าฉันแกล้งป่วย หลักฐานอยู่ไหน?”“หลักฐาน?”ฉันหยิบโทรศัพท์ออกจากกระเป๋า เปิดไฟล์เสียงบันทึกอย่างช้าๆเสียงของฝูฉู่ซวี่ดังขึ้นในห้องพัก“หมอเกียว ฉันรู้ว่าคุณมีทักษะการแพทย์ดี แต่โรคของฉันไม่รุนแรงขนาดนั้น”“พรุ่งนี้ตอนตรวจรักษา ฉันอยากให้คุณช่วยปกปิดจากพ่อแม่และพี่สาวของฉัน แค่บอกว่าอาการของฉันแย่ลง ต้องพักฟื้นอย่างเงียบๆ ห้ามรับสิ่งกระตุ้น”“แค่คุณช่วยเรื่องนี้ นอกจากอุปกรณ์ที่พี่สาวของฉันให้แล้ว ฉันจะโอนเงินยี่สิบห้าล้านบาทให้คุณส่วนตัวด้วย คุณเป็นคนฉลาด รู้ว่าควรเลือกทางไหน”เมื่อเล่นไฟล์เสียงจบลงห้องพักเงียบจนได้ยินเสียงนาฬิกาเก่าบนกำแพงดังติ๊กต็อกไฟล์เสียงนี้เป็นคำพูดของฝูฉู่ซวี่เมื่อวานนี้เอง ในชาติก่อน ฉันรู้แล้วว่า
Read more

บทที่ 7

ไม่ถึงสองนาที มีเสียงวุ่นวายดังขึ้นมาจากนอกห้องมีคนร้องไห้โวยวายในทางเดิน เสียงดังขึ้นเรื่อยๆประตูถูกผลักเปิดด้วยเสียงดัง“ปัง”หญิงชราผมขาวสวมเสื้อขนสัตว์เก่าเดินสะดุดวิ่งเข้ามาใบหน้าที่เปื้อนคราบน้ำตา ดวงตาบวมแดงช้ำ และริมฝีปากที่หย่อนลงการ์ดสองคนเดินตามมาด้านหลัง พยายามดึงเธอไว้อย่างขอไปที ทว่ากลับถูกเธอสะบัดมือออก“เกียวจิ่ง! คืนชีวิตลูกชายของฉันมา!”ทันทีที่เธอเข้ามา เธอมองตรงมาที่ฉัน แล้วพุ่งเข้ามาจับเสื้อกาวน์สีขาวของฉันมือของเธอหยาบกร้าน แต่แรงเยอะมากอย่างไม่น่าเชื่อ“เพราะครอบครัวเรายากจน ไม่ได้ให้เงินใส่ซองคุณ คุณก็แค่จ่ายยาเล็กน้อยไล่ลูกชายฉันกลับไป!”“เมื่อคืนเขาไม่สามารถต่อชีวิตไว้ได้...เป็นคุณที่ฆ่าเขา!”ขณะที่ร้องไห้โวยวายอยู่นั้น เธอก็ฉุดเสื้อฉันอย่างแรงเล็บขูดผ่านหลังมือฉัน จนเจ็บแสบร้อนฉันมองลงมาดู หลังมือมีรอยขีดสองเส้น มีหยดเลือดซึมออกมาฝูเจ้าเสวี่ยกอดแขนไว้ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย“หมอเกียว นี่คือจริยธรรมแพทย์ที่คุณพูดเหรอ?” เสียงพูดเต็มไปด้วยการเยาะเย้ย“ตัวเองติดคดีฆ่าคน ยังมีใจมาวิพากษ์วิจารณ์คนอื่นได้?”ฝูฉู่ซวี่ที่ยืนข้างฝูเจ้าเสวี่ยก็ถอนห
Read more

บทที่ 8

ฉันจัดปกคอเสื้อที่ถูกฉุดให้เรียบร้อย แล้วเดินไปยังหน้าหญิงชราเธอถูกยามรักษาความปลอดภัยกดให้นั่งบนเก้าอี้ ตัวยังคงสั่น แต่น้ำตาไม่ได้ไหลแล้ว“ญาติคนไข้ครับ คุณบอกว่าลูกชายเสียชีวิตบนเตียงคนไข้เมื่อคืน”“ถ้าอย่างนั้น ทำไมคุณไม่ไปจัดงานศพ แต่กลับมาก่อกวนในห้องพิเศษที่ไม่เปิดให้คนภายนอกเข้าได้ล่ะครับ?”ฉันหยุดพูดสักครู่“เนื่องจากลูกชายของคุณเป็นคนไข้ของฉัน กรุณาบอกหน่อยว่าเขาชื่ออะไร ป่วยเป็นโรคอะไร และยาที่ฉันสั่งให้เขาคืออะไร?”สายตาของหญิงชราเริ่มหลบเลี่ยงเธอไม่กล้าแม้กระทั่งสบสายตาฉัน ลูกตากวาดไปซ้ายทีขวาที“ฉัน...ลูกชายฉันชื่อ...” เธอพูดตะกุกตะกัก“เขาป่วยโรคหัวใจ...”“โรคหัวใจประเภทไหน? กล้ามเนื้อหัวใจตาย? หัวใจล้มเหลว? ความผิดปกติของจังหวะหัวใจ? หรืออย่างอื่น?”“ก็...ก็โรคหัวใจแหละ...”“แล้วยาที่ฉันสั่งให้เขาคืออะไร?”“ฉัน...ฉันจำชื่อยาเหล่านั้นไม่ได้! แต่ไม่ว่าอย่างไรก็เป็นคุณที่ฆ่าเขา”เสียงของเธอค่อยๆ เบาลง และความมั่นใจก็ลดลงเรื่อยๆเช่นกันข้อความคอมเมนต์ในห้องถ่ายทอดสดเริ่มเปลี่ยนทิศทาง【จำแม้แต่ยาที่ลูกกินไม่ได้? การมากวนครั้งนี้แกล้งแรงมากเลยนะ】 【แค่บอกว่าโ
Read more

บทที่ 9

เมื่อฝูฉู่ซวี่ได้ยินคำว่า“ถ่ายทอดสด” สีหน้าของเขาก็ซีดลงอย่างเห็นได้ชัดเขาหันมองรอบๆ อย่างรวดเร็วราวกับเพิ่งสังเกตเห็นกล้องที่ซ่อนอยู่สายตาเต็มไปด้วยความตกใจกลัวหมอหลิวมองใบรายงานผลตรวจเลือด ในที่สุดก็ค่อยๆ กดศีรษะลงอย่างหมดหนทางห้องพักเงียบไปสองสามวินาทีหลังจากนั้น ฝูฉู่ซวี่ก็เริ่มพยายามปรับอารมณ์อีกครั้ง“พ่อ แม่...ฟังผมอธิบายนะ...”เขาพุ่งมาที่เท้านายท่านฝู จับขากางเกงของเขา“ผมไม่ได้ตั้งใจ...ผมแค่กลัวที่จะเสียพวกคุณไป กลัวว่าเขาจะกลับมาชิงทุกอย่างไป...”น้ำตาที่ไหลรินลงมาแต่ครั้งนี้ ไม่มีใครมาช่วยเช็ดน้ำตาให้เขาเลยสักคนนายท่านฝูมองลงมาที่เขา สายตามีแต่ร่องรอยของความเกลียดชัง“ถ้าไม่ได้ป่วย ก็อย่าคุกเข่า”นายท่านฝูถอยหลังหนึ่งก้าว ขากางเกงลื่นออกจากมือฝูฉู่ซวี่“ตระกูลฝูเลี้ยงแกมายี่สิบปี ถือว่าเราทำดีที่สุดแล้ว”“พรุ่งนี้ ฉันจะให้ทนายกฎหมายชำระสินทรัพย์ บ้าน และกองทุนมรดกทั้งหมดที่อยู่ในชื่อแก สิ่งที่แกได้รับมา ต้องคืนกลับทั้งหมดห้ามขาดแม้แต่สตางค์เดียว”เขาหยุดชะงักสักพักก่อนจะพูดว่า“ตระกูลฝูไม่เลี้ยงคนอกตัญญู”สีหน้าฝูฉู่ซวี่ซีดเซียวราวกับกระดาษอีกครั้ง
Read more

บทที่10

ฉันหันไปเดินเข้าหาคุณปู่เกียว ไม่มีคำพูดใดๆออกมาจากคุณปู่ที่ยืนถือไม้เท้าอยู่ตรงนั้น มองดูฉันจัดการเรื่องทุกอย่าง ในสายตามีความภูมิใจ และความเสียดาย“พ่อ เราไปกันเถอะ” คุณปู่เกียวพยักหน้ารับเล็กน้อย จากนั้นเขาหันมาและส่งสายตาที่เย็นชาไปยังครอบครัวฝู“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป กลุ่มบริษัทเกียวจะยุติธุรกิจทั้งหมดกับกลุ่มบริษัทฝู” “ขอให้ทุกคนดูแลตัวเองด้วย”การ์ดพาพวกเราออกจากห้องผู้ป่วย การถ่ายทอดสดครั้งนี้กลายเป็นเรื่องราวที่ก่อให้เกิดความตื่นเต้นทั่วประเทศ แต่เรื่องราวยังไม่ได้จบลงแค่นั้นฝูฉู่ซวี่ถูกขับออกจากบ้านฝูในวันเดียวกัน และมีการแจ้งความข้อหาฉ้อโกงด้วย เนื่องจากรับประทานยาดิจิทาลิสและยาอื่นๆ เป็นเวลานาน หัวใจของเขาได้รับความเสียหายและอวัยวะที่ไม่สามารถรักษาให้กลับคืนมาได้ เขาแกล้งป่วยมาเป็นเวลายี่สิบปี ในที่สุดเรื่องปลอมกลายเป็นเรื่องจริง โรคภัยกลายเป็นสิ่งที่เขาต้องทนไปตลอดชีวิตสามวันหลังจากจบการถ่ายทอดสด คุณยายที่มาป่วนเรื่องในวันนั้นถูกค้นข้อมูลทั่วเน็ต เธอทนแรงกดดันไม่ไหว จึงไปสารภาพต่อหน้าตำรวจ เธอยังโพสต์วิดีโอบนอินเทอร์เน็ต ร้องไห้ยอมรับว่าลูกชายของเธอไม่ได้เสียชีวิตเ
Read more
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status