Share

บทที่ 5

Author: ป่าแห่งเสียงกึกก้อง
“คุณพูดว่าอะไรนะ?”

สีหน้าของฝูเจ้าเสวี่ยเปลี่ยนแปลงไปในทันที

เธอจ้องมองฉัน คิ้วขมวดแน่นขึ้น

“เกีย
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • คนไข้คนนี้ ฉันขอไม่รับ   บทที่10

    ฉันหันไปเดินเข้าหาคุณปู่เกียว ไม่มีคำพูดใดๆออกมาจากคุณปู่ที่ยืนถือไม้เท้าอยู่ตรงนั้น มองดูฉันจัดการเรื่องทุกอย่าง ในสายตามีความภูมิใจ และความเสียดาย“พ่อ เราไปกันเถอะ” คุณปู่เกียวพยักหน้ารับเล็กน้อย จากนั้นเขาหันมาและส่งสายตาที่เย็นชาไปยังครอบครัวฝู“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป กลุ่มบริษัทเกียวจะยุติธุรกิจทั้งหมดกับกลุ่มบริษัทฝู” “ขอให้ทุกคนดูแลตัวเองด้วย”การ์ดพาพวกเราออกจากห้องผู้ป่วย การถ่ายทอดสดครั้งนี้กลายเป็นเรื่องราวที่ก่อให้เกิดความตื่นเต้นทั่วประเทศ แต่เรื่องราวยังไม่ได้จบลงแค่นั้นฝูฉู่ซวี่ถูกขับออกจากบ้านฝูในวันเดียวกัน และมีการแจ้งความข้อหาฉ้อโกงด้วย เนื่องจากรับประทานยาดิจิทาลิสและยาอื่นๆ เป็นเวลานาน หัวใจของเขาได้รับความเสียหายและอวัยวะที่ไม่สามารถรักษาให้กลับคืนมาได้ เขาแกล้งป่วยมาเป็นเวลายี่สิบปี ในที่สุดเรื่องปลอมกลายเป็นเรื่องจริง โรคภัยกลายเป็นสิ่งที่เขาต้องทนไปตลอดชีวิตสามวันหลังจากจบการถ่ายทอดสด คุณยายที่มาป่วนเรื่องในวันนั้นถูกค้นข้อมูลทั่วเน็ต เธอทนแรงกดดันไม่ไหว จึงไปสารภาพต่อหน้าตำรวจ เธอยังโพสต์วิดีโอบนอินเทอร์เน็ต ร้องไห้ยอมรับว่าลูกชายของเธอไม่ได้เสียชีวิตเ

  • คนไข้คนนี้ ฉันขอไม่รับ   บทที่ 9

    เมื่อฝูฉู่ซวี่ได้ยินคำว่า“ถ่ายทอดสด” สีหน้าของเขาก็ซีดลงอย่างเห็นได้ชัดเขาหันมองรอบๆ อย่างรวดเร็วราวกับเพิ่งสังเกตเห็นกล้องที่ซ่อนอยู่สายตาเต็มไปด้วยความตกใจกลัวหมอหลิวมองใบรายงานผลตรวจเลือด ในที่สุดก็ค่อยๆ กดศีรษะลงอย่างหมดหนทางห้องพักเงียบไปสองสามวินาทีหลังจากนั้น ฝูฉู่ซวี่ก็เริ่มพยายามปรับอารมณ์อีกครั้ง“พ่อ แม่...ฟังผมอธิบายนะ...”เขาพุ่งมาที่เท้านายท่านฝู จับขากางเกงของเขา“ผมไม่ได้ตั้งใจ...ผมแค่กลัวที่จะเสียพวกคุณไป กลัวว่าเขาจะกลับมาชิงทุกอย่างไป...”น้ำตาที่ไหลรินลงมาแต่ครั้งนี้ ไม่มีใครมาช่วยเช็ดน้ำตาให้เขาเลยสักคนนายท่านฝูมองลงมาที่เขา สายตามีแต่ร่องรอยของความเกลียดชัง“ถ้าไม่ได้ป่วย ก็อย่าคุกเข่า”นายท่านฝูถอยหลังหนึ่งก้าว ขากางเกงลื่นออกจากมือฝูฉู่ซวี่“ตระกูลฝูเลี้ยงแกมายี่สิบปี ถือว่าเราทำดีที่สุดแล้ว”“พรุ่งนี้ ฉันจะให้ทนายกฎหมายชำระสินทรัพย์ บ้าน และกองทุนมรดกทั้งหมดที่อยู่ในชื่อแก สิ่งที่แกได้รับมา ต้องคืนกลับทั้งหมดห้ามขาดแม้แต่สตางค์เดียว”เขาหยุดชะงักสักพักก่อนจะพูดว่า“ตระกูลฝูไม่เลี้ยงคนอกตัญญู”สีหน้าฝูฉู่ซวี่ซีดเซียวราวกับกระดาษอีกครั้ง

  • คนไข้คนนี้ ฉันขอไม่รับ   บทที่ 8

    ฉันจัดปกคอเสื้อที่ถูกฉุดให้เรียบร้อย แล้วเดินไปยังหน้าหญิงชราเธอถูกยามรักษาความปลอดภัยกดให้นั่งบนเก้าอี้ ตัวยังคงสั่น แต่น้ำตาไม่ได้ไหลแล้ว“ญาติคนไข้ครับ คุณบอกว่าลูกชายเสียชีวิตบนเตียงคนไข้เมื่อคืน”“ถ้าอย่างนั้น ทำไมคุณไม่ไปจัดงานศพ แต่กลับมาก่อกวนในห้องพิเศษที่ไม่เปิดให้คนภายนอกเข้าได้ล่ะครับ?”ฉันหยุดพูดสักครู่“เนื่องจากลูกชายของคุณเป็นคนไข้ของฉัน กรุณาบอกหน่อยว่าเขาชื่ออะไร ป่วยเป็นโรคอะไร และยาที่ฉันสั่งให้เขาคืออะไร?”สายตาของหญิงชราเริ่มหลบเลี่ยงเธอไม่กล้าแม้กระทั่งสบสายตาฉัน ลูกตากวาดไปซ้ายทีขวาที“ฉัน...ลูกชายฉันชื่อ...” เธอพูดตะกุกตะกัก“เขาป่วยโรคหัวใจ...”“โรคหัวใจประเภทไหน? กล้ามเนื้อหัวใจตาย? หัวใจล้มเหลว? ความผิดปกติของจังหวะหัวใจ? หรืออย่างอื่น?”“ก็...ก็โรคหัวใจแหละ...”“แล้วยาที่ฉันสั่งให้เขาคืออะไร?”“ฉัน...ฉันจำชื่อยาเหล่านั้นไม่ได้! แต่ไม่ว่าอย่างไรก็เป็นคุณที่ฆ่าเขา”เสียงของเธอค่อยๆ เบาลง และความมั่นใจก็ลดลงเรื่อยๆเช่นกันข้อความคอมเมนต์ในห้องถ่ายทอดสดเริ่มเปลี่ยนทิศทาง【จำแม้แต่ยาที่ลูกกินไม่ได้? การมากวนครั้งนี้แกล้งแรงมากเลยนะ】 【แค่บอกว่าโ

  • คนไข้คนนี้ ฉันขอไม่รับ   บทที่ 7

    ไม่ถึงสองนาที มีเสียงวุ่นวายดังขึ้นมาจากนอกห้องมีคนร้องไห้โวยวายในทางเดิน เสียงดังขึ้นเรื่อยๆประตูถูกผลักเปิดด้วยเสียงดัง“ปัง”หญิงชราผมขาวสวมเสื้อขนสัตว์เก่าเดินสะดุดวิ่งเข้ามาใบหน้าที่เปื้อนคราบน้ำตา ดวงตาบวมแดงช้ำ และริมฝีปากที่หย่อนลงการ์ดสองคนเดินตามมาด้านหลัง พยายามดึงเธอไว้อย่างขอไปที ทว่ากลับถูกเธอสะบัดมือออก“เกียวจิ่ง! คืนชีวิตลูกชายของฉันมา!”ทันทีที่เธอเข้ามา เธอมองตรงมาที่ฉัน แล้วพุ่งเข้ามาจับเสื้อกาวน์สีขาวของฉันมือของเธอหยาบกร้าน แต่แรงเยอะมากอย่างไม่น่าเชื่อ“เพราะครอบครัวเรายากจน ไม่ได้ให้เงินใส่ซองคุณ คุณก็แค่จ่ายยาเล็กน้อยไล่ลูกชายฉันกลับไป!”“เมื่อคืนเขาไม่สามารถต่อชีวิตไว้ได้...เป็นคุณที่ฆ่าเขา!”ขณะที่ร้องไห้โวยวายอยู่นั้น เธอก็ฉุดเสื้อฉันอย่างแรงเล็บขูดผ่านหลังมือฉัน จนเจ็บแสบร้อนฉันมองลงมาดู หลังมือมีรอยขีดสองเส้น มีหยดเลือดซึมออกมาฝูเจ้าเสวี่ยกอดแขนไว้ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย“หมอเกียว นี่คือจริยธรรมแพทย์ที่คุณพูดเหรอ?” เสียงพูดเต็มไปด้วยการเยาะเย้ย“ตัวเองติดคดีฆ่าคน ยังมีใจมาวิพากษ์วิจารณ์คนอื่นได้?”ฝูฉู่ซวี่ที่ยืนข้างฝูเจ้าเสวี่ยก็ถอนห

  • คนไข้คนนี้ ฉันขอไม่รับ   บทที่ 6

    สายตาของหมอหลิวกระพริบครู่หนึ่ง“หมอเกียว คุณกล่าวหามาไม่เป็นความจริง! ฉันไม่คิดที่จะทำเรื่องแบบนี้อย่างเด็ดขาด!”“คุณฝู คุณนาย เขากำลังตั้งคำถามต่อจริยธรรมวิชาชีพของผม!”ฝูฉู่ซวี่ตั้งตัวขึ้นมาด้วย ใบหน้าสภาพไม่ดี ริมฝีปากซีด ส่วนเสียงเต็มไปด้วยความเสียใจและความโกรธ“หมอเกียว ถ้าคุณอยากทำร้ายฉันก็ได้ แต่ทำไมต้องลากหมอหลิวมาเกี่ยวข้องด้วย?”“คุณกล่าวหาว่าฉันแกล้งป่วย หลักฐานอยู่ไหน?”“หลักฐาน?”ฉันหยิบโทรศัพท์ออกจากกระเป๋า เปิดไฟล์เสียงบันทึกอย่างช้าๆเสียงของฝูฉู่ซวี่ดังขึ้นในห้องพัก“หมอเกียว ฉันรู้ว่าคุณมีทักษะการแพทย์ดี แต่โรคของฉันไม่รุนแรงขนาดนั้น”“พรุ่งนี้ตอนตรวจรักษา ฉันอยากให้คุณช่วยปกปิดจากพ่อแม่และพี่สาวของฉัน แค่บอกว่าอาการของฉันแย่ลง ต้องพักฟื้นอย่างเงียบๆ ห้ามรับสิ่งกระตุ้น”“แค่คุณช่วยเรื่องนี้ นอกจากอุปกรณ์ที่พี่สาวของฉันให้แล้ว ฉันจะโอนเงินยี่สิบห้าล้านบาทให้คุณส่วนตัวด้วย คุณเป็นคนฉลาด รู้ว่าควรเลือกทางไหน”เมื่อเล่นไฟล์เสียงจบลงห้องพักเงียบจนได้ยินเสียงนาฬิกาเก่าบนกำแพงดังติ๊กต็อกไฟล์เสียงนี้เป็นคำพูดของฝูฉู่ซวี่เมื่อวานนี้เอง ในชาติก่อน ฉันรู้แล้วว่า

  • คนไข้คนนี้ ฉันขอไม่รับ   บทที่ 5

    “คุณพูดว่าอะไรนะ?”สีหน้าของฝูเจ้าเสวี่ยเปลี่ยนแปลงไปในทันทีเธอจ้องมองฉัน คิ้วขมวดแน่นขึ้น“เกียวจิ่ง คุณพูดจริงเหรอ?”ฉันปิดสมุดประวัติคนไข้ แล้วผลักไปไว้ขอบโต๊ะ“ฉันพูดว่า เขาไม่ได้ป่วย”ห้องพักเงียบไปสองถึงสามวินาทีฝูฉู่ซวี่ไอสองครั้ง เสียงอ่อนแอราวกับบีบออกมาจากลำคอ“พี่...พอแล้ว หมอเกียวบางทีอาจตรวจไม่ได้จริงๆ อย่าบังคับเขาเลย”ฝูเจ้าเสวี่ยจับมือเขาไว้ทันที แล้วหันมาหัวเราะเยาะฉัน“เกียวจิ่ง คุณไม่เห็นสีหน้าตอนนี้ของฉู่ซวี่เหรอ?”“รายงานจากโรงพยาบาลระดับสามหลายแห่ง และการวินิจฉัยจากผู้เชี่ยวชาญต่างประเทศ เมื่อมาถึงปากคุณ กลับกลายเป็นว่าไม่ได้ป่วยอย่างนั้นเหรอ?”“ถ้าคุณไม่มั่นใจที่จะรักษา ก็พูดออกมาตรงๆก็ได้ ไม่จำเป็นต้องมาสร้างเหตุผลแบบนี้”ในห้องถ่ายทอดสดที่ซ่อนอยู่ ข้อความคอมเมนต์เริ่มเลื่อนขึ้น“หมอคนนี้เป็นอะไรนะ? หัวใจล้มเหลวระยะสุดท้ายกลายเป็นคนไม่ได้ป่วย?”“ก่อนหน้านี้โอ้อวดว่าเก่งมาก ตอนนี้กลับไม่กล้ายอมรับเรื่องโรค?”นายท่านฝูที่นั่งข้างๆ ไม่พูดคำใดมาตลอด ตอนนี้ก็เปิดปากพูด“หมอเกียว หากทักษะการแพทย์ของคุณมีจำกัด และตรวจรักษาโรคนี้ไม่ได้ เราไม่บังคับ”

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status