All Chapters of พลาดรักสามีร้าย : Chapter 41 - Chapter 50

ภายในห้องทำงานอันกว้างใหญ่เต็มไปด้วยความอึดอัด เนื่องจากหัวใจของประธานหนุ่มเต็มไปด้วยความสงสัย ในหัวคิดแต่ว่าใครมารับแม่ของเนญ่าไปมหาลัยจนไม่มีสมาธิทำงานพรึบ!“ใครมารับวะ”จาฟาร์ถึงกับปิดแฟ้มเอกสารมาสนใจเรื่องของอดีตภรรยา เขาสงสัยว่าใครกันเป็นเจ้าของรถคันนั้นจนต้องค้นหาข้อมูลของรถจากอินเตอร์เน็ต“มีในไทยไม่ถึงสิบคันงั้นเหรอ”หัวใจแกร่งบีบรัดแน่นทันทีที่เห็นว่ารถที่มารับลินิลไม่ใช่รถทั่วไปที่คนธรรมดาจะซื้อได้ ต้องรวยมากถึงจะได้รถหรูแบบนั้นมาครอบครองจาฟาร์กดปิดหน้าจอแล้ววางมือถือลงไปที่โต๊ะอย่างคนใช้ความคิด เขายอมรับอย่างไม่อายว่าตอนนี้เขากลัว… กลัวว่าลินิลจะเปิดใจให้ชายอื่นที่มีพร้อมทุกอย่าง และกลัวว่าผู้ชายคนนั้นจะได้ครอบครองเธอแทนเขาพรึบ!ประธานหนุ่มลุกขึ้นเต็มความสูงเมื่อเขาไม่อาจห้ามตัวเองไม่ให้หวงอดีตภรรยาได้ สมองคิดไปไกลถึงตอนที่ชายอื่นได้เชยชมความสวยของเธอ สาบานว่าเขาจะไม่มีวันให้ร่างสวยไปอยู่ใต้ร่างใครเด็ดขาดก๊อก ก๊อก ก๊อก“เชิญ!”จาฟาร์เอ่ยอนุญาตออกไปทั้งๆ ที่ใจยังครุ่นคิดเรื่องแม่ของลูก หัวใจว้าวุ่นจนไม่มีสมาธิฟังเลขารายงาน รู้แค่ว่าวันนี้ต้องไปร่วมแสดงความยิน

[ชั่วโมงก่อนหน้า]“ขอกลับก่อนก็ได้นะคะพี่นิล” เกรซบอกเมื่อเห็นว่าลินิลเอาแต่มองที่นาฬิกาข้อมือ“ไม่เป็นไรจ๊ะ อีกหน่อยก็จะแยกย้ายกันแล้ว”ลินิลยังคงบอกอย่างใจเย็นทั้งๆ ที่ตอนนี้อยากกลับไปหาลูกใจจะขาดแล้ว ถึงจะรู้ว่าลูกหลับไปแล้วแต่ก็ยังห่วงและคิดถึงอยู่ดี“ขอให้กลับกันจริงๆ เถอะค่ะ”เกรซป้องปากบอกไปตามความคิด และก็เป็นอย่างที่เธอพูดจริงๆ พวกรุ่นพี่ยังคงดื่มกันอย่างสนุกสนานไม่ยอมแยกย้ายตามที่บอก งานปาร์ตี้เลยยืดเวลาไปอีกหลายชั่วโมง และมีกลุ่มชายที่ไม่คุ้นหน้าเข้ามาอีกหลายคนสักพักทางด้านเฟย์ก็ส่งไลน์มาบอกว่ามีปัญหานิดหน่อยขอกลับก่อน เฮียแบล็คกับสมายด์ก็ถูกใช้ไปซื้อของ คิวกับกลุ่มเพื่อนก็ออกไปดูดบุหรี่กับรุ่นพี่“อยากกลับแล้วเหรอครับ”รุ่นพี่ร่างสูงเดินมาถามลินิลกับเกรซที่นั่งอยู่ด้วยท่าทางนิ่งเงียบ นอกจากจะไม่ดื่มแล้วยังไม่แสดงท่าทางสนุกออกมาเหมือนคนอื่นๆ“ใช่ค่ะพี่ ออกจากมหาลัยพวกหนูก็มาที่นี่เลย อยากกลับไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าจะแย่แล้ว” เกรซหาข้ออ้างที่จะกลับ“เรื่องแค่นั้นไม่มีปัญหาหรอก พี่ก็นึกว่าเราสองคนไม่ อยากร่วมสนุกกับพวกพี่ซะอีก”“เครื่องดื่มมาแล้วคราบบบบ”เสียงรุ

สายของวันต่อมา...Rrrrr~เสียงเรียกเข้าจากมือถือเครื่องหรูดังขึ้นมารัวๆ ทำให้สองร่างที่นอนกอดแนบชิดอยู่บนเตียงต้องงัวเงียตื่น จาฟาร์จำใจผละออกจากร่างเนียนนุ่มลุกขึ้นไปรับสายด้วยอารมณ์หงุดหงิด และยิ่งหงุดหงิดมากขึ้นเมื่อเลขาบอกว่าลูกค้าเลื่อนนัดมาคุยงานเก้าโมง หากเป็นก่อนหน้านี้เขาคงจะดีใจที่จะได้ออกจากบ้านเร็วๆ เพราะเบื่อฟังเสียงของมิเกลที่จู้จี้จุกจิกกับเขาทุกวัน ทว่าตอนนี้เขากลับรู้สึกอยากทิ้งงานทิ้งหน้าที่ไปนอนกอดใครบางคน สายตาคมมองไปยังร่างสวยที่นั่งบนเตียงพร้อมหัวใจที่เต้นแรง ไม่คิดไม่ฝันว่าจะมีวันนี้ วันที่ตื่นมาเจอเธออีกครั้ง แต่ใช่ว่าเขาจะรู้สึกแค่เพียงฝ่ายเดียว ลินิลเองก็รู้สึกประหม่าอยู่ไม่น้อยที่ต้องมาอยู่ในสภาพนี้ ความอายเริ่มครอบงำเมื่อเห็นร่างอันสมบูรณ์แบบที่เต็มไปด้วยรอยแดงบนตัวของอดีตสามี ไม่อยากจะเชื่อว่าเธอเป็นคนทำแต่ก็ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อเพราะมันคือเรื่องจริง เธอกับเขาจัดหนักกันทั้งคืนจนแทบจะไม่ได้ ตอนนี้เธอยังรู้สึกเพลียอยู่เลย ถึงจะเพลียแค่ไหนก็ต้องฝืนตัวเอง“ไปทำงานเถอะ นิลกลับเองได้”เธอบอกไปพร้อมกับจะลงจากเตียง แต่ร่างกายที่ไร้เรี่ยวแรงทำให้เธอขยับร่างกายช

เวลา 6:30 “เสียงรถใครมาแต่เช้า?”ลินิลพรึมพรำออกมาเบาๆขณะที่เตรียมอาหารเช้าให้ลูก ส่วนพี่ชายกับแม่ออกไปซื้อของเตรียมทำบุญให้พ่อ ในบ้านจึงเหลือแค่สองแม่ลูกที่กำลังเตรียมตัวไปข้างนอก“เสียงรถป๊าค่ะ”ลูกสาวที่จำเสียงรถของผู้เป็นพ่อได้ จึงรีบวิ่งออกไปด้วยท่าทางดีใจ ไม่นานสองพ่อลูกก็เดินเข้ามาพร้อมถุงของกินมากมาย “ของโปรดหนูทั้งนั้นเลยนะ”จาฟาร์ถือวิเอาของฝากไปวางบนโต๊ะกลางห้อง ส่วนลินิลก็ได้ชำเลืองสองมาจากห้องครัว ดูเหมือนว่าสิ่งที่เตรียมไว้จะไม่ได้ทำแล้ว เพราะตอนนี้ลูกสาวสนใจของที่ป๊าซื้อมามากกว่า ลินิลเก็บของที่เตรียมก่อนหน้าเข้าตู้เย็นก่อนที่จะเดินมาดูสองพ่อลูกที่กำลังจะป้อนข้าวกัน เป็นภาพที่ทำหัวใจของเธอสั่นไหวไม่น้อย จนเธอต้องเดินหนีเข้ามาในครัวอีกครั้งเพื่อไม่ให้การกระทำของเขาเข้ามามีอิทธิพลกับหัวใจตัวเอง “เอาอะไรเหรอ”ลินิลถามร่างสูงที่เดินตามเข้ามา “แก้วไปใส่น้ำผลไม้”พอได้ยินอย่างนั้นลินิลก็รีบเดินไปหยิบให้ทันที เธอพึ่งรู้ว่าตัวเองเสียมารยาทกับแขก ไม่ทำหน้าที่เจ้าของบ้านเลย คิดได้เช่นนั้นจึงเอ่ยถามออกไป“แล้วมีอะไรต้องใส่จานมั๊ย ช้อนซ้อมมีหรือยัง”ลินิลถามด้วยน้ำเส

หลังเรียนเสร็จลินิลก็เดินออกมากับกลุ่มเพื่อนตามปกติ แต่สิ่งที่ผิดปกติไปก็คงจะเป็นเสียงซุบซิบของสาวๆที่ดังมาให้ได้ยินตลอดทาง “ในข่าวว่าหล่อแล้ว ตัวจริงโคตรหล่อเลย”“ใช่ น่าเสียดายที่มีภรรยาแล้ว ใดๆคือลูกสาวน่ารักมากมึง”“จริง ฉันหล่ะอิจฉาผู้หญิงคนนั้นสุดๆอ่า สามีก็หล่อ ลูกก็น่ารัก เพอร์เฟคสุดๆอ่า”“ถ้าเป็นฉันใจอ่อนไปนานแล้ว”ลินิลรู้สึกแปลกๆกับคำพูดของผู้หญิงกลุ่มนั้นไม่น้อย ไม่รู้ว่าพวกเธอพูดถึงเรื่องอะไรกัน แต่ทำไมต้องมองมาที่เธอด้วยนะ “ไปไหนต่อดี ยังไม่อยากกลับบ้านเลย”สมายด์ถามเพื่อนด้วยท่าทางเบื่อหน่าย เพียงเพราะคิดถึงสถานการณ์อันน่าอึดอัดใจที่บ้านของตัวเอง“ไม่ได้ไปด้วยนะ วันนี้มีธุระ”เกรซออกตัวก่อนเลย ก่อนที่จะเดินแยกออกไป “ธุระอะไรของมัน”เฟย์มองตามหลังเพื่อนด้วยความสงสัย ที่ช่วงนี้เกรซทำตัวแปลกๆ ส่วนสมายด์นั้นมีปัญหากับแม่เลี้ยงเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว“ถ้าไม่มีที่ไป ไปเล่นที่คอนโดกูก่อนมั้ยหล่ะ”คิวเสนอด้วยท่าทางยียวน จนโดนเฮียแบล็คลากคอออกไป “โอ๊ย! จะรีบไปไหนวะเฮีย!”ลินิลได้แต่ยิ้มให้กับความขี้แกล้งของคิว และยิ้มให้กับความดิบเถื่อนของเฮียแบล็ค “ไปห้องกูก่อนมั๊ยหล่ะ”เฟย์หันไ