All Chapters of พลาดรักสามีร้าย : Chapter 51 - Chapter 60

วันเวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก หลังจากที่จาฟาร์พูดจาอวดดีใส่พี่ชายของเมียไปในวันนั้นจนถึงวันนี้ก็ยังไม่ได้มีความคืบหน้าอะไรเลย เพราะนี่ก็ผ่านไปหนึ่งเดือนแล้วที่จาฟาร์ตื่นแต่เช้าเพื่อไปง้อเมีย และกลับถึงบ้านดึกดื่นจนคนที่บ้านแทบจะไม่เห็นหน้าลูกชาย แล้ววันหยุดที่ปู่ย่าเคยได้เจอหน้าหลานสาวก็ไม่ได้เจอเลย เดือนกว่าแล้วที่ลูกชายตัวดีเอาลูกสาวไปเป็นข้ออ้างในการง้อเมีย ใช้ลูกเป็นกาวใจตามคำแนะนำของคนรอบข้าง วันนี้ผู้เป็นแม่จึงตื่นแต่เช้าเพื่อรอคุยกับลูก จะขอให้ลูกพาหลานสาวมาเจอบ้าง หัวใจคนแก่ห่อเหี่ยวไปหมดเมื่อไม่ได้เจอหลานระหว่างรอลูกชายลงมาก็เปิดดูข่าวบ้านเมืองทั่วไป ดูเหมือนว่าข่าวที่ยังเป็นประเด็นให้คนขุดคุ้ยทุกวันก็ไม่พ้นข่าวของมิเกลที่ตอนนี้ได้ไปซบอกมหาเศรษฐีคนใหม่อีกราย ทั้งๆที่ยังโดนเมียหลวงของนักการเมืองตามจิกกัดไม่หยุด“ไม่น่าทำแบบนั้นเลย ตัดอนาคตตัวเองชัดๆ”คุณหญิงได้แต่ส่ายหน้าให้กับข่าวมิเกล บอกอย่างไม่อายเลยว่ารู้สึกผิดหวังเสียใจไม่น้อยที่เคยอยากได้มิเกลมาเป็นลูกสะใภ้ หากไม่เกิดเรื่องฉาวคงไม่รู้ธาตุแท้ของผู้หญิงคนนั้น “ออกไปแล้วเหรอ”คุณหญิงหันไปถามแม่บ้านเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าที่บ่ง

“สวัสดีคุณลุงก่อนสิคะ”ลินิลเลือกที่จะเมินคำพูดของลูกสาวไปก่อน แล้วหันไปสนใจชายเจ้าของบ้านที่ยังยืนอยู่ข้างๆแทน “สวัสดีค่ะคุณลุง”เนญ่ายกมือไหว้ตามที่แม่บอก ทั้งๆ ในใจเด็กน้อยนั้นไม่ชอบที่คุณลุงมายุ่งกับแม่ของตัวเอง สายตาดุดันเล็กๆของเด็กน้อยทำให้คนลุงรู้สึกได้ว่าตัวเองไม่ถูกใจเด็กน้อยซะแล้ว อนาคตที่จะจีบแม่ของเด็กคงจะเป็นไปได้ยาก“สวัสดีครับ วันนี้จะพาคุณแม่ไปเที่ยวเหรอครับ”กฤษณะยังคงเอ่ยถามเด็กน้อยด้วยน้ำเสียงอบอุ่นและใจดี แม้จะเป็นความหวังเล็กๆที่จะได้ใจเด็กน้อยก็ตาม เพราะถ้ามันสำเร็จมันก็คุ้มค่ากับการได้ใกล้ชิดคุณแม่คนสวยที่เพียบพร้อมไปทุกอย่าง ตรงตามเสปคของเขามากๆ เขาไม่เคยรู้สึกชอบผู้หญิงคนไหนขนาดนี้มาก่อนเลย เนญ่าที่ไม่ได้เตรียมคำตอบนั้นไว้จึงได้หันไปหาปะป๊าของตัวเอง เพราะป๊าบอกแค่ว่าจะพามารับแม่เฉยๆ ยังไม่ได้สรุปว่าจะไปไหนกัน“ไปทานข้าวนอกบ้านตามปะสาพ่อแม่ลูกน่ะครับ”น้ำเสียงและท่าทางของจาฟาร์ดูไม่เป็นมิตรเอาซะเลยเฮ้อ..ลินิลเหนื่อยใจกับคำตอบของอดีตสามีจนต้องตัดบทเพื่อแยกย้าย“นิลต้องขอตัวก่อนนะคะพี่กฤษ”“ครับ พรุ่งนี้พี่ยังรับขนมเหมือนเดิมนะครับ”“ได้ค่ะ ทำเสร็จนิลจะโทรบอกนะค

จาฟาร์เดินออกมานั่งคิดทบทวนตัวเองที่โชฟาในห้องรับแขก อยู่ๆเขาก็เริ่มจะท้อใจกับการง้อเมียขึ้นมา ดูเหมือนว่าสิ่งที่ทำอยู่มันทำให้สถานการณ์แย่ลงไปยิ่งกว่าเดิม เฮ้อ.. มือหนายกขึ้นมาลูบหน้าตัวเองด้วยท่าทางเหนื่อยใจ ในหัวมีเรื่องให้คิดมากมายจนไม่รู้ว่าลูกสาวได้เดินมานั่งข้างๆ “คุณแม่ดุป๊าเหรอคะ” ลูกสาวเอ่ยถามด้วยความห่วงใยพร้อมกับขึ้นมานั่งข้างๆปะป๊า “เปล่าครับ”มือที่เคยลูบหน้าตัวเองเลื่อนไปลูบหัวลูกสาวด้วยความเอ็นดู นี่สินะ..ที่เขาบอกว่าลูกคือยาใจของพ่อแม่ “หรือว่าป๊าเหนื่อยเหรอคะ”หัวใจแกร่งสั่นไหวเมื่อมือเล็กนวดเบาๆที่แขน ความน่ารักของลูกทำให้ความเหนื่อยล้าหายไปทันที รู้สึกมีแรงที่จะสู้ต่อไป “ไม่เหนื่อยหรอกครับ ป๊ากำลังนั่งรอเสื้อที่ซักอยู่”“พรุ่งนี้ป๊างานเยอะมั๊ยคะ”“ป๊ามีประชุมตอนเช้า มีอะไรเหรอครับ”ใบหน้าจิ้มลิ้มสลดลงไปทันทีที่ได้ยินว่าป๊ามีประชุม เพราะทางโรงเรียนพึ่งจะโทรมาบอกว่าเลื่อนงานประกวดวาดภาพมาในวันพรุ่งนี้ เด็กน้อยจึงอยากให้พ่อกับแม่ไปด้วย “ป๊าจะไปดูเนญ่าวาดภาพมั้ยคะ”“พรุ่งนี้เหรอครับ”จาฟาร์มองลูกด้วยความสงสัย เพราะลินิลบอกว่าเป็นวันมะรืน เขาเลยให้เลขาจัดตารางงานมา

หลังจากอนุญาตให้อดีตสามีนอนค้างที่บ้านได้ ลินิลก็รู้สึกไม่เป็นตัวเองเอาซะเลย หัวใจกระวนกระวายไปหมดไม่รู้ว่าจะต้องเริ่มทำอะไรก่อนดี จะเปลี่ยนชุดที่เปื้อนเลือดนี้ออกก่อน หรือหาที่นอนให้พ่อของลูกก่อนดี แล้วต้องนอนเตียงเดียวกันหรือแยกห้อง ลินิลรู้สึกคิดเยอะไปหมด "ผ้าเช็ดตัวอยู่ไหน?" ร่างสูงที่เปลือยท่อนบนเอ่ยถามหลังจากถอดเสื้อที่เปื้อนเลือกทิ้งถังขยะ เพราะดูแล้วน่าจะซักไม่ออก "เอ่อ..ผ้าเช็ดตัวอยู่ในตู้ เดี๋ยวนิลไปเอาให้"ลินิลรีบเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าหยิบผ้าเช็ดตัวผืนใหม่มาให้คนตัวสูงที่ไม่รู้ว่ามายืนอยู่ด้านหลังตั้งแต่เมื่อไหร่ มือเรียวยืนผ้าเช็ดตัวให้คนตรงหน้าแล้วจะเดินเลี่ยงออกไปอีกทาง แต่ก็โดนมือหนารั้งแขนไว้ "ดึกมากแล้ว อาบพร้อมกันมั๊ย จะได้เสียเวลา " "ไม่เป็นไร นิลไปใช้ห้องน้ำสำรองก็ได้" "ไม่ต้องกลัวหรอก วันนี้เหนื่อยจนไม่มีแรงทำอะไรแล้ว " ใบหน้าสวยร้อนผ่าวเมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายพูดถึงเรื่องอะไร แต่ยังไม่ทันได้ตอบ เขาก็ช้อนร่างของเธอขึ้นมาในอ้อมแขนแล้วเดินตรงไปยังห้องน้ำ "ปล่อยนิลลงเถอะ นิลเดินเองได้"ลินิลบอกด้วยท่าทางเลิ่กลั่ก ไม่คิดว่าเขาจะจู่โจมเธอแบบนี้ ไหนบอก

วันต่อมา..เช้าที่แสนสดใสและอบอวลไปด้วยความสุข ลูกสาวตัวเล็กดีใจที่ตื่นมาเจอปะป๊านอนอยู่ข้างๆแล้วยังกอดแม่ไว้แน่นราวกับภาพในความฝัน ที่มีพ่อ..มีแม่..มีครอบครัวที่อบอุ่นเช่นเคย คุณยายเองก็พลอยยิ้มไปด้วย เมื่อเห็นเนญ่าดูสดใสกว่าทุกๆวัน" เสร็จหรือยังคนเก่ง เดี๋ยวไปสายนะ"เสียงคุณยายเอ่ยถามหลานตัวเล็กที่เอาแต่ชวนปะป๊าคุยไม่หยุดระหว่างที่ผู้เป็นแม่อย่างลินิลขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัว ก่อนหน้านี้รับหน้าที่เป็นแม่ครัวทำกับข้าวให้ลูกและพ่อของลูก"เสร็จแล้วค่ะ"พอทานข้าวเสร็จก็เตรียมตัวไปขึ้นรถ พอดีกับที่ลินิลลงมาพอดี ทุกสายตาจับจ้องไปยังร่างบางที่อยู่ในชุดแปลกตา ชุดกระโปรงสีครีมเรียบหรูส่งให้คุณแม่ยังสาวสวยขึ้นเป็นกอง ใบหน้าที่หวานอยู่แล้วก็ยิ่งหวานขึ้นไปอีก วันนี้เป็นพิเศษลินิลจึงต้องแต่งตัวให้ดูดีหน่อย"คุณแม่สวยจังเลยค่ะ"ลูกสาวตัวเล็กเอ่ยชมผู้เป็นแม่ขณะที่ปะป๊านั้นยังคงมองไม่ละสายตา สมองจินตนาการไปถึงความสวยที่อยู่ใต้ชุด ความสวยงามที่เขาคนเดียวเท่านั้นที่ได้เชยชม น่าเสียดายที่เมื่อคืนได้ทำแค่ภายนอก คืนนี้จะต้องทำมากกว่านั้นให้ได้ "ไปกันเถอะ เดี๋ยวสาย" ลินิลบอกออกมาแก้ประหม่า ถ้าจะจ้องขนาดนี้เป