All Chapters of ที่นี่ไม่รับซ่อม...คุณหนู: Chapter 21 - Chapter 30

เสียงเครื่องยนต์รถกระบะดับลงสนิท พร้อมๆ กับความเงียบสงบที่กลับมาเยือนอู่ ‘กัสการาจ’ ในยามวิกาล บรรยากาศรอบตัววังเวง มีเพียงเสียงจิ้งหรีดเรไรร้องระงมแข่งกับเสียงลมหายใจแผ่วเบาของคนทั้งคู่ พายรุ้งเดินถือถุงผ้าอนามัยและข้าวของเครื่องใช้ที่เพิ่งไปซื้อมาหมาดๆ กลับเข้ามาในห้องพักขนาดกะทัดรัด โดยมีกัสเดินตามหลังมาติดๆ ด้วยท่าทีเงียบขรึมทันทีที่ปิดประตูห้อง ปัญหาใหญ่หลวงที่ทั้งคู่ต้องเผชิญทุกคืนก็หวนกลับมาตรงหน้า... เตียงนอนขนาดสามฟุตครึ่งที่ตั้งอยู่มุมห้อง           "เฮ้อ..."พายรุ้งถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่อย่างปลงตก สภาพร่างกายตอนนี้บอกได้คำเดียวว่าแย่ยิ่งกว่าเดิม อาการปวดหน่วงจากวันนั้นของเดือนเล่นงานจนเธอแทบจะทรงตัวไม่อยู่ แถมแผ่นหลังยังระบมตึงไปหมดจากการนอนเตียงแข็งๆ แคบๆ ติดต่อกันมาหลายคืน ยิ่งคิดก็ยิ่งหงุดหงิดจนอยากจะร้องไห้ให้รู้แล้วรู้รอดในขณะเดียวกัน ทางด้านกัสเองก็ไม่ต่างกัน ชายหนุ่มหน้าตาถมึงทึงด้วยความเมื่อยล้า วันนี้เขาทั้งก้มทั้งเงยซ่อมช

แสงแดดยามสายทอประกายระยิบระยับสะท้อนผืนน้ำใสสะอาด ณ ดินแดนลับตาคนหลังอู่ ‘กัสการาจ’ บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความเงียบสงบและร่มรื่น กัสพาพายรุ้งเดินสำรวจพื้นที่ริมแม่น้ำกว้างขวางเพื่อดูศักยภาพในการทำรีสอร์ตเชิงนิเวศตามที่เธอวาดฝันไว้ สองข้างทางเต็มไปด้วยแมกไม้นานาพันธุ์และลมธรรมชาติที่พัดโชยมาช่วยคลายความร้อนพายรุ้งกวาดสายตามองด้วยความตื่นตาตื่นใจ สมองของนักบริหารสาวเริ่มคำนวณและวางผังคร่าวๆ ในหัวอย่างเพลิดเพลิน เธอก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างกระตือรือร้นโดยไม่ทันได้ระมัดระวังพื้นดินที่ขรุขระและเต็มไปด้วยก้อนหินน้อยใหญ่"อุ๊ย!"จังหวะที่พายรุ้งก้าวพลาด เท้าเรียวสะดุดเข้ากับรากไม้และก้อนหินที่โผล่ขึ้นมา ร่างบางเสียการทรงตัวล้มพับลงไปกองกับพื้นทันที เสียงอุรุ้งร้องด้วยความตกใจดังขึ้นเบาๆตุบ!"โอ๊ย..." พายรุ้งครางออกมาด้วยความเจ็บปวด เมื่อหัวเข่าเนียนกระแทกเข้ากับก้อนหินแข็งเข้าอย่างจัง ความเจ็บแปลบแล่นริ้วขึ้นมาจนใบหน้าหวานเหเกร็ง มือเรียวรีบยกขึ้นกุมหัวเข่าตัวเองทันทีกัสที่เดินนำอยู่ข้างหน้าสะดุ้งสุดขีดเมื่อได้ยินเสียงสะดุด ชายหนุ่มรีบห

เสียงเครื่องยนต์อีโคคาร์มือสองคันเล็กแต่สะอาดเอี่ยมวิ่งเข้ามาจอดเทียบท่าหน้าอู่ ‘กัสการาจ’ อย่างนิ่มนวล พายรุ้งก้าวลงจากรถด้วยความภาคภูมิใจเล็กๆ ที่เธอสามารถจัดการหาซื้อรถยนต์ราคาประหยัดมาไว้ใช้งานได้ด้วยเงินของตัวเองโดยไม่ต้องรบกวนใคร ทว่าความรู้สึกภาคภูมิใจนั้นกลับอยู่ได้ไม่นาน เมื่อเงยหน้าขึ้นแล้วพบกับร่างสูงของกัสที่ยืนกอดอกทำหน้าตึงเครียด แววตาคมกริบดุจเหยี่ยวจ้องมองตรงมาที่เธอราวกับจะกินเลือดกินเนื้อบรรยากาศรอบอู่ในยามบ่ายแก่ๆ กลับมาคุกกรุ่นขึ้นอีกครั้ง บอยกับต๋อมที่ยืนซ่อมมอเตอร์ไซค์อยู่ใกล้ๆ เห็นท่าไม่ดีและสัมผัสได้ถึงรังสีอำมหิตที่แผ่ออกมาจากตัวลูกพี่ ถึงกับรีบโยกย้ายส่ายสะโพกหลบฉากเดินเลี่ยงไปอยู่หลังอู่กันอย่างพร้อมเพรียง ปล่อยให้พายรุ้งต้องเผชิญหน้ากับพายุอารมณ์ของช่างหนุ่มแต่เพียงผู้เดียวทันทีที่พายรุ้งก้าวเท้าเดินเข้ามาในเขตอู่ กัสก็สวนขึ้นด้วยน้ำเสียงกระด้างและห้วนจัดทันทีโดยไม่ปล่อยให้เธอได้ทันตั้งตัว"ไปไหนมา?!" เสียงทุ้มต่ำตวาดถามด้วยความหงุดหงิดระค

เสียงเครื่องยนต์สปอร์ตคันหรูของเจนพุ่งทะยานเข้ามาจอดเทียบท่าภายในลานจอดรถของคอนโดมิเนียมหรูใจกลางเมือง บรรยากาศยามดึกสงัดรอบตัวเงียบสงบ แตกต่างจากความระอุที่กำลังจะเกิดขึ้นภายในห้องพักส่วนตัวของเจ้าแม่สายปาร์ตี้ตัวแสบ เนื่องจากสถานการณ์เฉพาะหน้าและการมารับตัวบอดี้การ์ดจำเป็นอย่างหมวดศักดิ์มาแบบกะทันหัน ทำให้ในตอนนี้อดีตนายตำรวจหนุ่มผู้เคร่งขรึมยังไม่มีห้องพักหรือที่หลับที่นอนเป็นหลักเป็นแหล่ง เจนจึงยื่นคำขาดแกมบังคับให้เขาขึ้นมาพักผ่อนที่ห้องของเธอในคืนนี้ไปก่อนเมื่อประตูห้องพักสุดหรูเปิดออก เจนก้าวเข้ามาด้านในด้วยท่าทางสบายๆ ก่อนจะหันไปผายมือต้อนรับบอดี้การ์ดหนุ่มที่ยืนลังเลทำตัวไม่ถูกอยู่หน้าประตู"เชิญเลยค่ะผู้หมวด... ห้องฉันกว้างขวางพอจะให้ผู้หมวดซุกหัวนอนได้สบายๆ ไม่ต้องเกรงใจนะคะ" เจนเอ่ยด้วยรอยยิ้มพราวเสน่ห์ แววตาเป็นประกายวาววับชอบกลอดิศักดิ์สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก้าวเท้าเดินเข้ามาในห้องด้วยความระมัดระวังตัวแจ ดวงตาคมกริบกวาดมองไปรอบห้องพักที่ตกแต่งอย่างหรูหราทันสมัย แต่ในห

หลังจากวางสายจากเจนเพื่อนรัก พายรุ้งก็รีบจัดการธุระส่วนตัวเตรียมตัวจะเดินทางออกไปหา ‘โก้’ ที่ อบต. เพื่อขอข้อมูลเรื่องการก่อสร้างตามแผนที่วางไว้ แต่ทว่าความซวยกลับมาเยือน เมื่อรถยนต์อีโคคาร์มือสองคันใหม่ที่เพิ่งถอยมาหมาดๆ กลับมีปัญหา สตาร์ทเท่าไหร่เครื่องยนต์ก็ไม่ยอมติดนิ่งสนิท พายรุ้งพยายามบิดกุญแจซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนเริ่มหัวเสีย อารมณ์หงุดหงิดพุ่งปรี๊ดขึ้นมาถึงขีดสุดเมื่อนึกถึงเรื่องเมื่อคืนที่ยังคาใจด้วยความที่ไม่อยากเสียเวลาและไม่อยากง้อ แต่สุดท้ายก็จนปัญญา พายรุ้งจึงจำใจต้องเดินดุ่มๆ ไปที่อู่เพื่อขอร้องให้กัสช่วยดูรถให้อย่างเสียไม่ได้ แต่คนอย่างกัสที่ยังคงกรุ่นโกรธและน้อยใจจากเรื่องเมื่อคืน มีหรือจะยอมใจอ่อนให้เธอง่ายๆทันทีที่พายรุ้งเอ่ยปากขอความช่วยเหลือ กัสก็ตวัดสายตาคมกริบมองด้วยความหมั่นไส้ทันที ชายหนุ่มโวยวายเสียงดังลั่นอู่ปฏิเสธเสียงแข็ง "ไม่ดูเว้ย! อยากเก่งอยากออกไปไหนมาไหนเองนักไม่ใช่เหรอ ไปซื้อรถเองได้ก็ซ่อมเองสิ จะมาพึ่งฉันทำไม!"คำพูดประชดประชันและท่าทีผล