Todos os capítulos de ตั้งใจมาฆ่า แต่ดันมารัก: Capítulo 21 - Capítulo 30

“หืม...” เขาก้มลงไปเห็นที่บ้านพักใกล้ๆ หน้าต่างบานใหญ่ที่ถูกเปิดออก เห็นหญิงสาวยืนทำท่าโยคะอย่างมีสมาธิ “ยัยนั่นนี่”เขาสูบบุหรี่พลางมองเธอไม่ละสายตา แต่อยู่ๆ ก็รู้สึกว่าตัวเองเหมือนคนโรคจิตที่แอบมองผู้หญิง เลยรีบกลับเข้าห้องนอน ก่อนที่ใครจะเห็น“เฮ่อ ..ทำไมฟุ้งซ่านอย่างนี้” เขารู้สึกหงุดหงิดงุ่นง่านอย่างบอกไม่ถูก เลยคิดจะใช้วิธีการเดิมเพื่อให้ความปั่นป่วนในอารมณ์มันสงบลงได้ภวัตหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดโทรหาพีระ “เฮ๊ย! เรียกผู้หญิงมาที่ห้องเชือดสักสองคนซิ ตอนนี้เลย”เขากดวางโทรศัพท์ เดินไปที่ประตูหนึ่ง เปิดประตูบานนั้น ก้าวเข้าไปอย่างไม่รีรอ...วันนี้เธอถูกแบนจากสามสาว ผลจากการที่เธอถูกเจ้านายเลือกใช้งานที่บ้านเมื่อวานนี้ซึ่งก็ดีเหมือนกัน เพราะเธอก็ไม่ได้อยากพูดคุยกับสามสาวสักเท่าไหร่ภายในออฟฟิศบนชั้นสูงสุดของตึกสูงสิบชั้น เหล่าพนักงานต่างวุ่นวายอยู่ที่โต๊ะของตัวเอง ไม่ต่างจากเด็กฝึกงานสี่คนที่มาใหม่นิดนารีได้โต๊ะตรงหลังห้อง โต๊ะตรงมุมอับติดฝาผนัง เพราะโต๊ะด้านหน้าถูกสามสาวจับจองไปตั้งแต่เมื่อวานแล้ววันนี้สามสาวกลายเป็นพวกเดียวกัน เพราะมีศัตรูคนเดียวกัน แต่พอคณะของผู้บริหารเดินเข้ามา

“โอเค เราต้องกลับไปที่สุสานเก่า” แต่เธอต้องระมัดระวังตัวอย่างที่สุด เพื่อไม่ให้โดนจับได้ว่าแอบลอบเข้าเขตต้องห้ามเป็นครั้งที่สองเมื่อตัดสินใจว่าจะทำ เธอก็เลือกแต่งชุดดำเพื่ออำพรางตัว เสื้อยึดกับกางเกงขาสั้นเพิ่มความกระฉับกระเฉง รองเท้าผ้าใบเอื้อต่อการวิ่ง“เอาล่ะ เธอทำได้นิดนารี” เธอสวมวิญญาณนินจาฮาโตริ วิ่งย่องๆ ออกทางหลังบ้านพัก ทางเดิมที่เคยใช้ แล้ววิ่งปรู๊ดเข้าไปในเขตสวนป่า อันเงียบสงัด“โทรศัพท์จ๋า...อยู่ไหนเอ่ย แม่มาแล้ว” เธอเดินก้มหาโทรศัพท์ไปตามเส้นทางเล็กๆ ที่มุ่งสู่ป่าสุสานเก่า กระทั่งถึงซุ้มประตูโรมันโบราณ ก็ยังไม่มีวี่แวว“หายไปไหนน๊า” เธอพยายามมองหาตามพื้นที่เต็มไปด้วยใบไม้แห้ง ใช้โทรศัพท์ของบริษัทลองโทรหาอยู่หลายครั้ง แต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับ “แบตหมดแล้วแน่เลย ตอนนั้นแบตเหลือไม่มากด้วยอ่ะ ซวยชะมัดเลย”พอเดินผ่านเข้าไปในเขตสุสานเก่า เธอตั้งใจจะตรงไปยังจุดที่เธอล้มครั้งก่อน แต่หูแว่วได้ยินเสียงฝีเท้าคนซะก่อน ก็เลยรีบกระโดดหลบหลังพุ่มไม้“ใครอ่ะ” เธอใจเต้นตึกๆ พยายามเงียบที่สุดเท่าที่จะทำได้ และเมื่อเสียงฝีเท้านั้นใกล้เข้ามา เธอหวาดหวั่นสั่นไปทั้งใจ แล้วก็ตกตะลึงตาค้างเมื่อเห็

“งูเหรอคะ!!” เธอรีบลุกขึ้นยืน หันมองหาไปทั่วพงหญ้าด้วยความกลัว ความโรแมนติกของสถานที่หายวับไปกับตา “งูอะไรคะ ตัวใหญ่มั้ย มีพิษรึเปล่า อึ๋ยย”เขาเหล่มองเธอ แล้วยิ้มมุมปาก ยัยนี่กลัวงู แต่ก็ชอบเดินเข้าป่า“เธอคงไม่รู้ ..แถวนี้มีงูเยอะเลย”“เยอะเหรอคะ อึ๋ยย ฉันไปดีกว่า” ว่าแล้วเจ้าหล่อนก็รีบเดินกึ่งวิ่งไปอย่างไว ก่อนจะหยุดชะงักแล้วร้องลั่น “โอ๊ยยยยย!”เขาตกใจตาเหลือก รีบวิ่งไปหาเธอ “เป็นอะไร”เธอกระโดดกอดเขาเป็นลูกลิง “งูค่ะ งูกัดที่ขาฉันค่ะ ฮืออ เจ็บ โอ๊ยย ทำไงดี”“ใจเย็นๆ” เขาพยายามปลอบ“มันเจ็บๆ ขาชาหมดแล้ว” เธอร้องไห้โวยวายไม่หยุด สวมกอดเขาแน่นกว่าเดิม“เดี๋ยวผมดูให้ ปล่อยผมก่อน”“ไม่เอา เดี๋ยวมันกัดฉันอีก”“มันไม่อยู่แล้ว ไม่มีจริงๆ ..ถ้าคุณไม่ให้ผมดูให้ คุณอาจจะตายจริงๆ นะ” ขาดคำนั้น เธอผละออกจากร่างเขาอย่างไว เขานั่งย่อตัวลงแล้วตรวจดูที่น่องขาขวาของเธอ เห็นเลือดไหลเป็นทาง “เลือดไหลเยอะเลย”“ฮือ งูอะไรก็ไม่รู้ มันฉกฉันเร็วมาก ฉันเจ็บมากเลย ตอนนี้พิษคงแล่นไปทั่วตัวฉันแล้ว”เขาไม่รอช้า ก้มลงดูดแผลเธอทันที ทำเธอตกใจช็อค ไม่คิดว่าเขาจะทำถึงขนาดนั้น“คุณ!”เขาดูดแผลเธอแล้วพ่นเลือดทิ้ง แ

เธอสวมเสื้อคลุมคาร์ดิแกนสีฟ้าอ่อนกันหนาว ก่อนจะออกจากบ้าน ไปยืนรออยู่หน้าประตูรั้ว“คืนนี้ดาวสวยจริงๆ” เธอเงยหน้ามองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว ทำให้อดคิดถึงคืนนั้นไม่ได้ ตอนที่เธอให้เขานอนหนุนตัก “คืนนั้นดาวสวยกว่านี้อีก”รถเก๋งคันงามแล่นมาจอดตรงหน้าเธอ คนขับรถเลื่อนกระจกรถลง โผล่หน้ามานิดหน่อย พร้อมรอยยิ้มสดใสเหมือนทุกครั้ง“ไปไหนครับ ให้ผมไปส่งมั้ย”เธอยิ้มขำใส่ศตายุ “อยากหนีเที่ยวจะแย่แล้วค่ะ”“งั้นขึ้นรถเลย เดี๋ยวผมพาทัวร์รอบเกาะเอง”เธอรีบขึ้นนั่งในรถ ด้วยความกระตือรือร้นและตื่นเต้นสุดๆ แอบคิดว่าถ้าอ้อนเขาสักนิด เขาจะใจอ่อนพาเธอไปเที่ยวกาสิโนมั้ยเขาขับรถลงจากเขาลูกใหญ่จนเจอทางเลี้ยวขึ้นเขาอีกลูกที่อยู่ใกล้กัน แล้วขับขึ้นสู่ยอดเขา“ทำไมคุณศตายุถึงชวนฉันไปดูดาวคะ”เธอถามตรงๆเขากระแอมในลำคอนิดหน่อย “ช่วงนี้ ผมเห็นคุณนิดดูเครียดๆ น่ะครับ ก็เลยอยากให้สบายใจขึ้น อยากให้ผ่อนคลายน่ะครับ”“อ๋อ” เขาเห็นสินะว่าเธอค่อนข้างกังวลกับสถานการณ์ไม่แน่นอนของชีวิต หรือไม่เขาก็รู้คำตอบอยู่แล้วว่าเธอคือคนที่โดนตัดออก “ฉันก็ไม่ได้เครียดอะไรขนาดนั้นนะคะ ยังรู้สึกสนุกกับงานอยู่ค่ะ”“ได้ยินอย่างนี้แล้วส

“อื้ออ อือออ อืออ...” เธอยอมรับว่าไม่รู้สึกรังเกียจรสจูบของชายผู้นี้เลย แต่กลับหวามไหว เร่าร้อน พึงพอใจ และหลงใหลอย่างห้ามตัวเองไม่อยู่“อืออ..อืมมม” เธอปล่อยให้เขาจูบอย่างสุขสม เกือบจะตอบรับลิ้นของเขาแล้วเชียว แต่กลิ่นไวน์จากปากเขาทำเธอชะงักเสียก่อน“อือ” เธอผละริมฝีปากออก “เจ้านาย..เมา ใช่มั้ย”เขาจ้องหน้าเธอด้วยสายตาร้อนแรง กลืนกิน สายตาแห่งความปรารถนาที่ทำให้ใจเธอสั่นสะท้าน“ฉันมีสติดีทุกอย่าง” เขาแค่อยากบอกให้เธอรู้ว่าเขาตั้งใจจูบเธอ อย่างที่ไม่เคยตั้งใจกับใครมาก่อน“งั้น..ฉันคือใครคะ”เขาขยับใบหน้าเข้าใกล้ซอกคอเธอ แล้วกระซิบเสียงแหบพร่า “เด็กดื้อ”เธอเม้มริมฝีปากเบาๆ แอบหวั่นไหวกับลมหายใจอุ่นซ่านของเขาและเสียงครางแผ่วเบาในลำคอ“คุณจูบฉันทำไมคะ”เขายิ้มกริ่ม แววตาวาวโรจน์ จ้องมองริมฝีปากอิ่มหวานของเธอแล้วอยากจะบดขยี้ให้แรงๆ“อยากลงโทษเธอ”เธอนิ่วหน้า “อยากลงโทษฉัน??? ข้อหาอะไรคะ”เขาขยับใบหน้าเข้าใกล้ใบหน้าเธอ จนลมหายใจประสานกัน “ที่เธอทำให้ฉันเป็นบ้าไง”เธออึ้ง “แล้วตอนนี้หายบ้ารึยังคะ”“ยัง กำลังจะบ้ามากกว่าเดิม” เขายื่นปากจะจูบเธออีก แต่เธอเบี่ยงหน้าหลบ อย่างเขินอาย “และเวลาที