جميع فصول : الفصل -الفصل 50

“อืมม อืมมม อืมมม..” สองริมฝีปากบดขยี้กันอย่างเร่าร้อน ตวัดลิ้นโรมรันพันตูอย่างกระหืดกระหาย ความเร่าร้อนในกายแผ่ซ่านในทุกอณูระหว่างจูบแลกลิ้นกันอย่างสุขสม เขาจัดการปลดเสื้อผ้าเธอออกจากกายอย่างรวดเร็ว จนเธอล่อนจ้อน ไม่เหลือแม้แต่ชิ้นเดียว“โอวว..” เขาผละริมฝีปากออก ลมหายใจอุ่นซ่านทำเธอระทดระทวย สายตาคมดุพริบพราวราวกับแสงเพชร สายตาเร่าร้อนกลืนกินที่ทำเธอร้อนเป็นไฟ“คุณ..” เธอจ้องดวงตาดุดันของเขาอย่างหวาดหวั่น ความกลัวเริ่มเข้ามา เมื่อรับรู้ได้ว่าร่างกายของเธอตกอยู่ในอันตราย“ฉันต้องการเธอ” เขากระซิบกระซาบ ก่อนจะก้มเข้ามาประกบปากจูบเธออย่างดูดดื่ม พร้อมกับรวบใต้สะโพกเธอขึ้นอุ้ม พาไปยังเตียงนอน“อืมม..” หัวใจของเธอเต้นกระหน่ำไปทั้งอก วินาทีนี้ทั้งตื่นเต้นและหวาดหวั่น แต่กระนั้นก็ไม่ยอมขัดขืนแม้แต่วินาทีเดียวเมื่อเขาวางร่างของเธอลงบนเตียง เขาจัดการปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตทุกเม็ด ถอดเสื้อโยนทิ้งลงพื้น ถอดกางเกงสเลคพร้อมบอกเซอร์ออกทางปลายขา จนกายแกร่งล่อนจ้อน อวดลำเอ็นชูชันเป็นลำ“อ่า..” เธอเม้มริมฝีปากแน่น จ้องมองชายหนุ่มวัยสี่สิบห้า เจ้าของกายแกร่งแสนงดงาม ลำฉกาจขนาดใหญ่ที่เธอเคยเห็นมาแล้ว ลำ

“ว๊ายย” ชาลิตาร้องลั่นขึ้น หยิบบ็อกเซอร์จากบนพื้นขึ้นมาแล้วโยนให้นิดนารี “บ๊อกเซอร์ผู้ชายค่ะคุณแม่บ้าน!! ยัยนิดเอาผู้ชายมานอนจริงด้วย”นิดนารีใจหายวาบ โดนจับได้ซะแล้ว จะแถไปทางไหนดีล่ะ “เอ่อ...เปล่านะคะ ไม่ใช่อย่างที่พวกคุณคิด”สามสาวมองเธออย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา และแอบอิจฉานิดหน่อยด้วยคุณแม่บ้านหันมองหน้าเธอด้วยสายตาตำหนิ ผิดหวัง “เธอก็รู้นี่ว่าบ้านนี้มีกฏ ห้ามพาคนนอกเข้ามานอน ถ้าเธออยากมากทำไมไม่ไปเปิดห้องที่โรงแรมล่ะ”ชาลิตารีบเดินไปดูที่หน้าต่างห้อง ชะโงกออกไปมองทั่วๆ แต่ไม่เห็นใคร “ใครเหรอนิด ลูกน้องของเจ้านายเหรอ หนุ่มคนไหนน๊า อยากรู้จัง”“หรือว่าคุณสิบทิศ??” เอมิกาโพล่งขึ้นมา“นี่!” คุณแม่บ้านตวาดเหวใส่เอมิกา “พวกคุณออกไปได้แล้ว ฉันมีเรื่องส่วนตัวจะคุยกับเจ้าของห้อง”พอโดนไล่ พวกเธอก็ยอมออกไป แต่ไปยืนแอบฟังอยู่หลังบานประตูแทน“บ๊อกเซอร์ตัวนี้เป็นของใครเหรอ”เธอตัดสินใจที่จะโกหก ไม่ยอมรับซะอย่าง ใครจะทำไม “ของฉันเองค่ะ ปกติฉันใส่บ๊อกเซอร์นอนอยู่แล้ว ช่วงนี้ฉันนอนละเมอน่ะค่ะ เลยอาจมีเสียงอะไรแปลกๆ ไปบ้าง ..ขอโทษนะคะที่ทำให้ตกใจ แต่ไม่มีอะไรจริงๆ ค่ะ ฉันไม่ได้คบใครเลย แล้วจะพาใค

“ระวังหน่อยสิ ..ยังไงก็อย่าไปยุ่งล่ะ”“แล้วพี่เพ็ญเล่าให้นิดฟังทำไม”“เพราะทุกคนในแผนกรู้กันหมดไง ยัยเบญจาก็รู้ว่าทุกคนรู้ แต่ไม่แคร์อะไร เพราะมั่นใจว่าผู้บริหารคนนั้นคุ้มครองนางได้”นิดนารีพยักหน้า หากเรื่องที่เพ็ญศรีเล่าเป็นความจริง ก็แสดงว่าเธอแค้นผิดคนน่ะสิ“แล้วตอนนั้น ..เจ้านาย ไม่รู้อะไรเลยเหรอคะ”“รู้แค่ว่าพี่ก้อยกับพี่เชนท์ ทรยศ ยักยอกเงินไปหลายสิบล้าน เพราะยัยเบญมันปลอมหลักฐานน่ะสิ”“งั้นอาจเป็นเจ้านายก็ได้ที่ส่งคนไป..” จัดการพ่อแม่ของเธอ“ไม่หรอก เจ้านายรักพี่เชนท์มาก เจ้านายไม่ทำหรอก อีกอย่าง เจ้านายไม่ใช่คนแบบนั้น เขาไม่ใช่คนที่จะทำร้ายใครก่อน ถ้าจะทำร้ายใคร นั่นหมายความว่าเขาต้องการปกป้องคนของเขา”“ท่าทางพี่เพ็ญศรัทธาเจ้านายมากนะคะ”“เจ้านายเคยช่วยครอบครัวพี่ไว้”หลังจากได้ข้อมูลจากเพ็ญศรีมาส่วนหนึ่ง นิดนารีไม่ยอมอยู่เฉย เธอเอาเอกสารย้อนหลังจากห้องเก็บของ จากทุกซอกทุกมุมของแผนกมาอ่าน มาศึกษาอย่างละเอียด และจัดเก็บรวบรวมข้อมูลสำคัญเหล่านั้นไว้ในโทรศัพท์มือถือส่วนตัว‘ต้องรู้ให้แน่ชัดว่าใครกันแน่ ที่เป็นคนส่งมือปืนไป ใครที่เป็นคนร้ายตัวจริง’ตอนนี้เธอมีเป้าหมายใหม่แล้วหลั

“คุณ...เดี๋ยวใครเห็น”“ไม่มีใครเห็นหรอก”เขาอุ้มเธอผ่านประตูลับคล้ายอุโมงค์ เดินผ่านห้องหนึ่งที่มีประตูเหล็กสีแดงเลือดนกเป็นปราการ..สีที่เขาบอกว่าชื่นชอบนักหนาเธอหันไปมองอย่างสงสัยปนแปลกใจ ทำไมจึงดูลึกลับ น่ากลัว ราวกับเป็นเส้นทางสู่นรก“นั่นห้องอะไรคะ?”“อย่าสนใจเลย” เขาจะก้าวขึ้นบันไดเวียน แต่เธอบีบหัวไหล่รั้งเขาให้หยุดฝีเท้า“นิดอยากเข้าไปดูห้องนั้นค่ะ”เขาชะงัก สีหน้ากังวลเล็กน้อย “มันไม่มีอะไรหรอกนิด แค่ห้องเก็บของน่ะ”“งั้นนิดขอดูของ ที่อยู่ในห้องนั้นหน่อยสิคะ” เธอไม่ได้ร้องขอ แต่ยืนยันความต้องการ “ปล่อยนิดลงก่อนสิคะ”เขาทำหน้าขัดใจ แต่ก็ยอมปล่อยเธอลงเธอตรงไปที่ประตูสีแดงบานนั้น เขารีบเข้ามาคว้าข้อมือเธอไว้“ผมไม่ได้เป็นคนแบบนั้นนะ แค่..เล่นสนุกเวลาเบื่อๆ ไม่ได้ชอบอะไรขนาดนั้น”เธอมองหน้าเขา ทำไมร้อนตัว “ทำไมต้องทำเหมือนวัวสันหลังหว่ะด้วยคะ อย่างกับซ่อนของผิดกฏหมายเอาไว้งั้นแหละ”“ก็” เขาอึกอักนิดหน่อย “ก็..ถือว่าผิด กฏหมายนั่นแหละ”เธออ้าปากหวอ เอาแล้ว ในที่สุดเธอก็เจอหลักฐานเอาผิดเขาได้แล้ว “นึกแล้วเชียว” ว่าแล้วเธอก็รีบเปิดประตูบานนั้น ก้าวเข้าไปข้างใน แต่พอเห็นของที่ถูกจัด

เขาทำหน้ามีพิรุธ “คือ..ผมมีกฏอย่างหนึ่งที่ต้องปฏิบัติอย่างเคร่งครัด ..เจ้านายห้ามมีความสัมพันธ์เชิงชู้สาวกับเลขาเด็ดขาด ถ้าผมฝ่าฝืน ผมต้องจ่ายให้ศตายุเยอะเลย เยอะมากๆ อ่ะ”เธออ้าปากค้าง “คุณ..ขี้โกงนี่ ไหนบอกว่าเป็นการลงโทษเรื่องที่กาสิโน”“มันลงตัวพอดีไง ช่วยไม่ได้ ผมฉลาดน่ะ”เธอส่ายหน้าระอาใจ “เจ้าเล่ห์!”“แล้วชอบมั้ยล่ะ”“ไปดีกว่า”“ไปเลย ..เพราะถ้ายังอยู่นะ วันนี้ไม่ได้ไปทำงานแน่นอน”“ชิ!” เธอรีบวิ่งออกจากห้องไป ก่อนที่เขาจะลากเธอขึ้นเตียง แล้วขังเธอไว้ในห้อง!จากที่ไม่ได้สนใจบริษัทนี้เลย...ตอนนี้เธอสนใจจนแทบบ้าแล้วนิดนารีตั้งใจจะแอบสืบแอบเก็บรวบรวมหลักฐานเกี่ยวกับการทุตจริตของเบญจา เพื่อเปิดโปงความผิดตั้งแต่ต้นจนจบ จะลากเธอออกมารับโทษให้ได้‘ยัยเบญจา ..ระวังตัวไว้ให้ดี ฉันจะสอยเธอให้ร่วง ฉันจะส่งเธอเข้าคุกให้ได้’ และใครก็ตามที่ร่วมมือกับเธอ ก็จะต้องรับผิดชอบเช่นเดียวกัน‘คุณศตายุ ตอนนี้คุณเป็นผู้ต้องสงสัยหลัก!’สามวันมาแล้วที่เธอหมกมุ่นกับการสืบหาข้อมูลเรื่องการทุตจริตของผู้จัดการแผนก แอบเข้าไปดูดข้อมูลจากฮาร์ดดิสบนโต๊ะทำงานของคุณเบญจา จัดเก็บไฟล์ไว้ในคลาวด์ ส่งฮาร์ดดิสแบบพกพากั