Todos los capítulos de กู้หรันซี ชายาตกอับแห่งแดนเหนือ: Capítulo 1 - Capítulo 10

บทนำจวนเสนาบดีกรมยุติธรรมวันที่ท้องฟ้าแจ่มใส จวนเสนาบดีกรมยุติธรรมได้ต้อนรับเหล่าแม่สื่อจากจวนตระกูลสวี่ที่เป็นสหายคบหากันมานานชาวบ้านที่เห็นต่างพูดว่าคุณชายสวี่คงมาสู่ขอคุณหนูรองกู้หรันซีแล้วเป็นแน่ พวกเขาจึงพลอยยินดีไปด้วย เพราะเห็นทั้งคู่ไปมาหาสู่กันมานาน และไม่เคยมีเรื่องเสื่อมเสียให้ได้ยินเลยกู้หรันซี คุณหนูรองของจวนนั้นเป็นคนที่ดูจะตื่นเต้นกว่าผู้ใด หญิงสาวพาสาวใช้คนสนิทมาแอบดูขบวนแม่สื่อที่หน้าจวน ก่อนจะรีบไปยังห้องข้างของห้องโถง เพื่อนั่งฟังที่ผู้ใหญ่พูดกัน“พี่หญิงก็มาด้วยหรือเจ้าคะ”หญิงสาวถามพี่สาวตัวเองอย่างแปลกใจ ที่เห็นพี่สาวนั่งอยู่ตรงนี้ แต่เมื่อคิดว่าพี่สาวคงอยากมาเห็นน้องสาวเช่นนางถูกสู่ขอโดยชายคนรัก ก็ไม่ได้คิดอะไรมากแถมยังยิ้มกว้างให้พี่สาวอีกด้วย“อืม นั่งก่อนสิ วันนี้คุณชายสวี่ดูจะสีหน้าไม่ค่อยดีเลยนะ เขาไม่สบายหรือไม่”พี่สาวเอ่ยพลางชี้ไปยังชายคนรักของนาง และนางก็เห็นเป็นเช่นที่พี่สาวบอกจริง ๆ แต่พอนึกบางอย่างได้ก็เอ่ยด้วยใบหน้าเขินอายออกมา“บางทีเขาอาจตื่นเต้นเกินไป จนรู้สึกไม่สบายท้องกระมั้งเจ้าค่ะ จิ่งเฉินมักเป็นเช่นนี้ยามตื่นเต้นมาก ๆ น่ะเจ้าค่ะ” นางเอ่

ตอนที่ 2ทุกคนต่างมีเหตุผลของตัวเองทั้งสิ้นเรือนคุณหนูใหญ่ กู้ชิงหรานเจ้าของเรือนยามนี้เพิ่งกลับมาจากการทานข้าวกับบิดามารดา หญิงสาวเดินไปเอนกายลงนอนที่ตั่งยาวอย่างเกียจคร้าน ใบหน้างามเย้ายวนประดับไปด้วยรอยยิ้มพึ่งพอใจบางอย่าง“บอกแล้วว่านายท่านกับฮูหยินใหญ่ไม่มีทางยอมให้คุณหนูแต่งไปแดนเหนือกับปีศาจผู้นั้นแน่นอน” เสียงแม่นมที่เลี้ยงหญิงสาวมาตั้งแต่เกิดเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงกึ่งหัวเราะ“ต่อให้ท่านพ่อไม่เอ่ยปากขึ้นมาก่อน ข้าก็ต้องไปอ้อนวอนกับท่านย่าอยู่ดี สงสารก็แต่น้องรอง แต่ช่วยไม่ได้นี่ ถือว่าเป็นโชคร้ายของนางเองแล้วกัน”หญิงสาวเอ่ยพลางหัวเราะออกมาเบา ๆ จะบอกว่านางไม่รักน้องสาวก็ไม่ใช่ นางรักและเอ็นดูน้องสาวผู้นี้มาตลอด แต่ทุกคนก็ต้องเลือกตัวเองก่อนไม่ใช่หรือ ใครจะยอมเล่า หากรู้ว่าต้องแต่งกับอ๋องคราวน้องพ่อ แถมยังต้องจบชีวิตในเวลาไม่กี่เดือนอีกเอาไว้นางค่อยขอให้มารดาเพิ่มสินเดิมให้น้องสาวแล้วกัน ถือว่าชดเชยที่น้องสาวแต่งงานแทนนาง และตอบแทนที่น้องสาวยอมยกคนรักให้นาง“จริงสิ นี่เป็นเครื่องหอมเย้ายวนจากตะวันตก เอาไว้ใช้กับบุรุษที่หมายปอง ยามเขาได้สูดดม จะคะนึงหาแต่สตรีเจ้าของเครื่องหอมต

ตอนที่ 4พิธีแต่งงานที่เงียบเหงา3 เดือนผ่านไป วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ยามนี้ที่แดนเหนือหิมะตกหนักจนไม่อาจเดินทางออกไปที่ใดได้แล้ว และวันนี้ก็ถึงวันมงคลของตำหนักอ๋องเสียที แต่ถึงอย่างนั้นในจวนกลับไม่ได้จัดพิธีใหญ่โตอย่างที่ควรกู้หรันซีไม่ได้ทุกข์ร้อนใจแต่อย่างใด เพราะตลอดเวลาที่อยู่จวนเล็กข้างตำหนัก นางก็ได้รู้ซึ้งแล้วว่าอ๋องเฉิงนั้นใจดำอำมหิตอย่างในข่าวลือที่เคยได้ยินมาจริง ๆเพราะตลอดเวลาสามเดือนที่นางมาถึงแดนเหนือ นอกจากจะไม่ได้เห็นหน้าเขาแล้ว แม้แต่ความช่วยเหลือเพียงเล็กน้อย เขาก็ไม่เคยมอบให้นางเลยขนาดวันมงคลเช่นนี้ เขายังทิ้งเพียงหยกประจำตัวให้เข้าพิธีกราบไหว้ฟ้าดินกับนางเท่านั้น“ท่านอ๋องบอกว่าหยกชิ้นนี้เป็นของสำคัญของพระองค์ เห็นหยกก็เท่ากับเห็นตัวคน จึงได้ให้นำมาเข้าพิธีกราบไหว้ฟ้าดินกับพระชายาพะย่ะค่ะ” พ่อบ้านเอ่ยด้วยสีหน้าเรียบเฉยห้องโถงพิธีการตอนนี้ก็มีเพียงคนที่จำเป็นยืนเป็นพยานอยู่ไม่กี่คนเท่านั้น นับเป็นการแต่งงานที่เงียบเหงานัก เรียกได้ว่าพิธีแต่งงานของคนตายยังมีคนมาร่วมงานมากกว่าด้วยซ้ำ“เช่นนั้นก็อย่ารอช้าเลย เริ่มพิธีกันเถอะ” นางเอ่ย ทำให้แม่สื่อรีบเข้ามาประคอ

ตอนที่ 6โอกาสที่มีไม่มากเกิดความงุนงงขึ้นทันที นางมองเถ้าแก่เนี้ยที่คุกเข่าร้องไห้เหมือนหวาดกลัวนางหนักหนา แล้วก็ฉุกคิดบางอย่างขึ้นมาได้“เถ้าแก่เนี้ยลุกขึ้นก่อนเถอะเจ้าค่ะ” นางเข้าไปพยุงสตรีตรงหน้าขึ้น เสียงร้องอย่างดังนั้น เรียกเถ้าแก่ที่เดินหายไปหลังร้านให้รีบวิ่งออกมาดู“ฮูหยิน เจ้าเป็นอะไรหรือไม่!!”“นาง เออ พระชายา นางคือพระชายาของอ๋องเฉิง!!”พอเถ้าแก่ได้ยินที่ภรรยาพูดก็ตาโตจนแทบถลนออกมานอกเบ้า ก่อนจะหันมามองนางแล้วรีบคุกเข่าลงไปอีกคน“พระชายา ได้โปรดอย่ามาที่นี่เลยพะย่ะค่ะ กระหม่อมคงไม่อาจช่วยอะไรพระชายาได้แล้ว ได้โปรดกลับไปเถอะพะย่ะค่ะ!!”“พระชายากลับไปเถอะนะเพคะ! ไม่เช่นนั้นร้านของเราได้ถูกท่านอ๋องสั่งปิดแน่ ได้โปรดเห็นใจพวกเราด้วยเถอะนะเพคะ!!”ภาพที่สองสามีภรรยาพากับคุกเข่าโขกศีรษะให้นางอย่างเอาเป็นเอาตายนี้ ทำให้นางยิ่งตระหนักได้ แต่ก็อยากถามความจริงเพื่อความกระจ่างก่อน“ข้าจะไปก็ได้เจ้าค่ะ แต่พวกท่านบอกข้าได้หรือไม่ เหตุใดพวกท่านถึงไม่อยากให้ข้ามาที่ร้านหรือเจ้าคะ” นางถามพวกเขาเสียงเศร้า ในใจก็หวังให้พวกเขาสงสารหรือเวทนานางบ้าง“เออ คือว่า ก่อนหน้านี้ราวหนึ่งเดือน คนของท

ตอนที่ 8ไม่ยอมแพ้ต่อโชคชะตาประโยคที่ออกจากปากท่านอ๋องนั้น ทำให้ทุกคนรีบก้มหน้า ไม่กล้าแม้แต่จะมองเกินปลายเท้าตัวเองกู้หรันซีสูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนจะเงยหน้ามองบุรุษตรงหน้าด้วยสายตาเย็นชา พร้อมเอ่ยวาจาที่ทำให้เหมือนตรงนี้ราวกับถูกไฟกองใหญ่สุมจนไร้ทางออก“ไม่แปลกใจเลย เพราะท่านอ๋องปากเสียเช่นนี้กระมั้ง อดีตพระชายาเลยทนไม่ไหว ชิงตรอมใจตายไปก่อน หม่อมฉันละดีใจแทนอดีตพระชายายิ่งนัก ที่หลุดพ้นจากคนเช่นพระองค์ได้!”จบประโยคนี้ของหญิงสาว ผู้คนที่ยืนอยู่ตรงนั้นก็ราวกับถูกแช่แข็ง ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจ เพราะสาเหตุการตายของอดีตพระชายาคือการตรอมใจตายจากวาจาของท่านอ๋องจริง ๆ“......” เว่ยเฉิงรุ่ยถึงกับสะอึกไป เขาไม่คิดว่าสตรีตรงหน้าจะกล้าพูดแทงใจดำเขาได้เพียงนี้ ความโกรธสายหนึ่งพุ่งจี๊ดขึ้นมาทันทีเพี๊ยะ!!!!!!ชั่วพริบตาจากคนที่ยืนกันคนละฝั่งกำแพง ชายหนุ่มก็พุ่งเข้าไปตบหน้าคนที่ได้ชื่อว่าเป็นพระชายาตัวเองเต็มแรง จนหญิงสาวล้มทั้งยืนกู้หรันซีหูอื้อไปพักหนึ่ง แม้แต่เสียงตวาดของเขา นางยังได้ยินไม่ชัด ภาพตรงหน้าเห็นเพียงมือบางของตัวเองที่กระแทกพื้นจนมันแตกและกำลังมีเลือดซิบออกมา ในปากก็คาวคลุ้งไปด้วยก