Todos os capítulos de PINALAYAS AKO NG BIYENAN KO , BUMALIK AKONG MILYONARYO: Capítulo 11 - Capítulo 20

Isang linggo ang lumipas at nasa korte na kami para sa hatol, pero ang totoo, isang taon kong hinintay ang araw na to.Nanginginig ang kamay ko habang karga ko si Amara na nasa lap ko. Suot niya ang bagong dress na binili ko gamit ang unang kita ko sa GoodNovel na 1,200 pesos. Yung dress na kulay pink na matagal na niyang pinangarap. Sabi niya sakin nung sinukat niya, "Mama, parang prinsesa na ako." At sa araw na to, prinsesa talaga siya.Si Liza nasa tabi ko, buhat si baby Hope na malusog na at nakalabas na sa NICU. Naalala ko pa nung nasa incubator pa si Hope, halos hindi na kami natutulog ni Liza kakabantay. Pero ngayon, ang lakas na ng iyak niya, parang sinasabi na lalaban siya.Si Carlo katabi namin, magaling na ang sugat at naka-barong pa. Buhay siya. Buhay na buhay. Samantalang pinaniwala kami ni Mama Delia na patay na siya dahil sa pekeng death certificate na pinagawa niya. Tatlong taon kaming nagluksa sa taong buhay naman pala.At sa kabilang table, si Mama Delia, naka-handcu

Tahimik.Walang nagsalita sa aming tatlo - ako, si Carlo, at yung babaeng nasa pinto."Ate Liza? Ako si Jenny. Kapatid mo. Anak din ako ni Mama Delia."Ulit niya. Mas malinaw na ngayon.Kamukhang-kamukha ko nga. Pero mas bata. Mga 18 o 19 lang. Yung mata, yung ilong, yung hugis ng mukha - parang tinitigan ko sarili ko nung 18 years old ako. Bago ako mabuntis kay Amara."Anong sabi mo?" Yun lang nasabi ko.Si Carlo, hinila ako palapit sa kanya. Protective pa rin siya simula nung makalaya siya sa bodega ni Mama."Ate, hindi ako masamang tao," umiiyak na si Jenny. "Hinanap ko kayo. Sabi sa kulungan, dito daw kayo sa Munoz nakatira. Galing ako sa Pampanga."Pampanga.Doon daw galing si Mama Delia dati, bago siya napunta sa Quezon City."Paano ka naging anak ni Mama? Iisa lang anak ni Mama. Ako lang," sabi ko. Pero nanginginig boses ko. Kasi alam ko, sinungaling si Mama. Kung nagawa niyang pekein ang death certificate ni Carlo, kayang-kaya niyang itago ang isang anak.May nilabas si Jenny

"Magandang umaga, mga anak."Boses matanda. Malalim. Pagod.Paglingon namin ni Carlo, nakatayo sa pinto ng bodega si Rodolfo Santos.Mga 60 years old na. Payat, pero matikas pa rin tumayo. Naka-lumang uniporme ng sundalo, kupas na. May baril sa kanang kamay, pero nakababa. Hindi nakatutok sa amin.Kamukhang-kamukha ko.Yung ilong ko, sa kanya galing. Yung mata ni Jenny, sa kanya galing. Yung pisngi ni Junjun, sa kanya galing.Si Carlo, agad humarang sa harap ko at kay Junjun."Sino ka? Anong kailangan mo? Wala nang tao dito! Nakakulong na si Delia!" sigaw ni Carlo.Ngumiti yung matanda. Malungkot na ngiti."Ako si Rodolfo. Rodolfo Santos. Tatay nila."Tumulo luha ko. Hindi dahil masaya ako. Dahil galit ako."Ikaw yung sundalo? Yung iniwan si Mama? Yung iniwan kaming lahat?"Hindi siya sumagot agad. Umupo siya sa lumang upuan sa bodega. Yung baril, inilapag niya sa lapag. Surrender."Oo, ako yun. Ako yung duwag na yun," sabi niya, umiiyak na."19 years old si Delia nung nakilala ko siy

Alas otso ng umaga, nasa maliit kong apartment na kami sa Munoz.Sampu kaming magkakapatid, plus si Carlo, si Amara, si Hope, at si Junjun na 6 years old. Labing-tatlo kaming lahat sa isang kwarto na may isang electric fan lang.Siksikan. Mainit. Amoy pawis at amoy gatas ni Hope.Pero masaya."Ate Liza, saan ako matutulog?" tanong ni Mika, 18, bunso sa babae."Ate, saan tayo magluluto? Wala nang lagayan ng kaldero," tanong ni Trisha, 20."Ate, yung CR, isa lang? Paano tayo iihi lahat?" tanong ni Junjun na naiihi na.Natawa si Carlo. "Liza, parang hindi kasya 2 million sa bahay na to ah. Kasya lang sa kape."Natawa rin ako, pero sa loob-loob ko, kinakabahan ako. 2 million hati sa sampu, tig 200k. Pero pag pinagsama, 2 million pa rin. Makakabili ba kami ng bahay sa Quezon City ng 2 million? Hindi na ngayon. Mahal na bahay ngayon."Carlo, magkano ba bahay dito sa Munoz?" tanong ko."Yung katabi natin, 3.5 million daw benta. Maliit pa yun. 2 kwarto lang.""Eh paano tayo? Saan tayo titira?

Pagkatapos namin makita yung lupa ni Tatay Rodolfo sa Pampanga, bumalik kami sa Munoz na may problema.500K lang budget sa bahay. Pero 13 tao kami."Carlo, kasya ba 500K sa bahay na kasya 13?" tanong ko kay Carlo habang nasa van pabalik ng Manila."Sa Manila, hindi. Pero sa Pampanga, kasya. Basta tayo gagawa, hindi contractor na mahal maningil. Ako na foreman," sabi ni Carlo.Si Carlo kasi, bago siya tinago ni Mama Delia ng 3 taon sa bodega, construction worker siya. Marunong siya magpanday, maghalo ng semento, magkabit ng bubong."So paano hati ng 500K?" tanong ni Rose, 26, yung pinaka madiskarte sa aming sampu."200K sa materyales - semento, yero, kahoy, pako. 150K sa labor - 3 trabahador lang kukunin natin, tayo tutulong. 100K sa CR at kusina - kasi dalawang CR kailangan natin, isa lang hindi kasya 13. 50K emergency," sabi ni Carlo, parang engineer na.Si Jenny, naglabas ng notebook."Ate Liza, yung 5 million pala total natin, hindi 2 million. Kasi 2M galing freezer + 3M benta ng b