All Chapters of ซัมเมอร์ร้อนคุณอาคลั่งรัก: Chapter 11 - Chapter 20

คำถามของจอมทัพทำให้เฌอลินน์รู้สึกสมเพชตัวเองมาก เธอยิ้มทั้งน้ำตา“อาจอมสงสารเฌอใช่ไหมล่ะคะ ถึงขอให้เฌอเป็นแฟน”“อาไม่ได้สงสารหรอกนะ แต่อาคิดว่าถ้าเราลองคบกันดูมันก็ไม่เสียหายอะไรนี่ เฌออยากได้ประสบการณ์ ส่วนอาก็กำลังเหงา แต่การคบกันของเราจะไม่มีการบังคับให้อีกฝ่ายต้องทำในสิ่งที่อีกฝ่ายต้องการก็เหมือนตอนนี้ไงเราก็ทำตัวเหมือนเดิม”“แล้วแบบนั้นมันจะเรียกว่าแฟนได้ยังไงล่ะคะอาจอม”“ลองบอกอามาสิว่าคำว่าแฟนของเฌอมันคืออะไร”“สำหรับเฌอคนที่เป็นแฟนกันต้องอยู่ด้วยกันมีอะไรก็ต้องคุยกันตลอด บอกว่าจะไปไหนทำอะไรอยู่ มีเวลาเที่ยวด้วยกัน แล้วอาจอมล่ะคะ”“สำหรับอาคนที่เป็นแฟนกันต้องเข้าใจกัน ไม่จำเป็นต้องคอยรายงานกันตลอดเวลาว่ากำลังอยู่ที่ไหนและทำอะไรแค่เชื่อใจกัน เจอกันบ้างในเวลาที่ว่างแต่ไม่ได้อยู่ด้วยกันตลอดเวลาเพราะอาต้องทำงาน”“คำว่าแฟนของเราสองคนไม่มีอะไรเหมือนกันเลยนะคะอาจอมเพราะฉะนั้นมันเป็นไปไม่ได้เลย เราสองคนอยู่คนละGenกันค่ะ”“อาก็ไม่ได้บังคับว่าเราต้องคบกันเป็นแฟนจริงๆ นี่ แค่บอกว่าช่วงสองเดือนนี้เราก็คบกันเหมือนแฟนไปก่อนพอหนูเฌอกลับไปที่โน่นอยากจะคบกับอาต่ออาก็ไม่ว่าอะไรหรือไปอยู่ที่นู่นแ

จอมทัพส่งเฌอลินน์ที่บ้านพักแล้วก็กลับมาที่ห้องพักของตนเอง เขาเปิดโน้ตบุ๊กทำงานต่ออีกหนึ่งชั่วโมงก่อนจะปิดไฟเข้านอน แต่ยิ่งพยายามจะหลับสมองก็เอาแต่คิดถึงเรื่องของตนเองกับเฌอลินน์แล้วชายหนุ่มก็ตัดสินใจเดินออกจากห้องพักและหยิบคีย์การ์ดที่ล็อบบี้แล้วตรงไปยังพูลวิลล่าที่เฌอลินน์พักอยู่อย่างรวดเร็วเมื่อเปิดประตูเข้าในบ้านก็เงียบเขาไม่รอช้าที่จะเดินตรงไปยังห้องนอนของเฌอลินน์ทันทีชายหนุ่มมองคนที่นอนหลับอยู่บนเตียงใหญ่ใต้ผ้าห่มผืนหนาแล้วยิ้ม ก่อนจะแทรกตัวลงนอนข้างๆ แล้วดึงคนที่หลับสนิทเข้ามาแนบอกเฌอลินน์สะดุ้งตื่นด้วยความตกใจ เธอพยายามจะขยับหนี“เฌอลินน์ครับ อาเองนะนอนต่อเถอะ”“อาจอมเหรอคะ” หญิงสาวลืมตาท่ามกลางความมืดเมื่อสัมผัสได้ถึงอ้อมกอดและกลิ่นกายอันคุ้นเคยเธอ หญิงสาวถอนหายใจยาวก่อนจะขยับตัวซุกเข้าหาแผงอกแกร่งแล้ว เอื้อมมือไปกอดตอบเขาแน่น จอมทัพกระชับอ้อมกอดลูบเรือนผมนุ่มเบาๆ ก่อนที่ทั้งคู่ก็หลับสนิทไปด้วยกันจนกระทั่งเช้าวันใหม่เฌอลินน์ขยับตัวตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกดีกว่าทุกวันเพราะไม่ได้ตื่นขึ้นมาเพียงลำพังเหมือนเมื่อวาน จอมทัพยังคงกอดเธอไว้แน่น เมื่อหญิงสาวขยับตัวชายหนุ่มก็ลืมตาแล

เฌอลินน์ครางกระเส่าความเสียวซ่านเพิ่มมากขึ้นกับทุกจังหวะที่จอมทัพปรนเปรอทั้งบนล่าง เสียงหายใจหอบกระชั้นถี่ขึ้น ปากอ้าฮุบอากาศเข้าปอด หน้าท้องแบนราบเกร็งกระตุกและสั่นไปทั่วทั้งตัว“เฌอไม่ไหวแล้ว....อีกนิดตรงนั้น เสียว.....เสียวมาก อ๊ะ!....อื้อ....”เสียงหวานครางยาวสะโพกยกจากพื้นโซฟาและค้างไว้ก่อนจะทรุดลงเมื่อทุกอย่างเดินทางมาถึงจุดสูงสุดอีกครั้งคุณอาหนุ่มมองร่างที่หายใจหอบเหนื่อยแล้วยิ้มอย่างพอใจ เขาส่งเธอไปถึงสวรรค์สองครั้งแล้วและตอนนี้ก็ถึงเวลาที่เขาจะเดินทางไปกับเธอบ้างชายหนุ่มจับความเป็นชายถูไถไปกับช่องทางรักให้น้ำหวานอาบไปทั้งส่วนปลายก่อนจะกดเข้าหาเธอทีละนิด“อื้อ....เฌอเจ็บ....”“ไม่เกร็งนะเฌอ”“อาจอม เฌอว่าของอามันใหญ่เกินไปแล้วนะ”“แต่มันจะทำให้เฌอเสียวและมีความสุขมากนะ อดทน อีกนิดนะเด็กดีของอา....อื้อ....ตอดแรงชะมัด”เขาพ่นลมหายใจออกช้าๆ ขณะพยายามเข้าไปในร่องกุหลาบที่คับแน่น แรงตอดเป็นจังหวะจนเขาแทบจะคุมตนเองไม่ไหว จอมทัพก้มลงจูบไปบนเรียวปากอิ่มแลกลิ้นให้เธอได้ผ่อนคลายจนเฌอลินน์ลืมตัวแอ่นสะโพกเข้าหาและแยกขาออกอย่างอัตโนมัติ“เก่งมาก เด็กดีของอา”เขาเอ่ยชมเมื่อเธอรับตัวตนของเ

เฌอลินน์ทานอาหารค่ำคนเดียวอย่างเหงาๆ จากนั้นเธอก็หยิบเบียร์มาสองกระป๋องแล้วถือออกไปนั่งดื่มที่เก้าอี้ข้างสระว่ายน้ำจอมทัพที่เพิ่งทำงานเสร็จก็รีบมาหาหญิงสาวที่พูลวิลล่าด้วยความเป็นห่วงเพราะพนักงานแจ้งว่าเฌอลินน์สั่งเครื่องดื่มไปที่ห้องเป็นจำนวนมากเขาเปิดประตูเข้ามาและเดินตามหาเธอไปทั่วก่อนจะเปิดประตูออกมาที่สระว่ายน้ำ“เฌอลินน์ มานั่งมืดตรงนี้ไม่กลัวยุงกัดเหรอ”“อาจอมมาทำไมคะ”“ก็มาหาเฌอไงล่ะ นี่กินไปกี่กระป๋องแล้วล่ะ”“กินไปแค่สองกระป๋องเองค่ะ” หญิงสาวตอบแต่ไม่ยอมเงยหน้ามามอง“อาขอโทษนะ”“ขอโทษทำไม อาจอมทำอะไรผิดเหรอคะ”“ขอโทษที่ให้เฌอต้องกินข้าวคนเดียว และขอโทษที่ไม่รับสาย”“ไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะ เฌอเข้าใจ” น้ำเสียงที่พูดออกมาทำให้คนฟังยิ้มเพราะดูเหมือนว่าตอนนี้เฌอลินน์กำลังงอนเขาอยู่แน่ๆ“ก็เข้าใจว่าอาจอมไม่ว่างคุยกับเฌอ เพราะเอาเวลาไปอยู่กับแฟนเก่า”“นี่เฌอลินน์หึงอาเหรอ” เขานั่งลงข้างๆ แล้วเชยคางหญิงสาวขึ้นมามองใกล้ๆ“จะหึงทำไมคะ เราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย” หญิงสาวสะบัดหน้าหนี“เหรอครับ อาก็นึกว่าหึง ถ้าไม่หึงอาก็คงไม่ต้องอธิบายว่าวันนี้อาไปไหน ไปทำอะไรมาบ้าง”“ก็แล้วแต่อาจอมเลย

เฌอลินน์เกร็งกระตุกไปทั้งตัว ช่องทางรักตอดรัดนิ้วของจอมทัพจนปวดร้าว หญิงสาวนอนหลับตาพริ้ม ชายหนุ่มรีบผละออกจากร่างแดงระเรื่อของหญิงสาวเพื่อจัดการกับชุดของตนเองก่อนจะแนบชิดเธออีกครั้งขณะที่เฌอลินน์ ยังหอบเหนื่อยไม่หายจอมทัพก็เติมเต็มช่องทางรักด้วยท่อนเอ็นร้อนอย่างรวดเร็ว“อ๊ะ!...อาจอม”“อ้า….มันแน่นมาก....”แม้น้ำหวานจะอาบจนชุ่มส่วนปลายแต่กว่าเขาจะเข้าไปจนสุดทางก็เล่นเอาแทบจะปลดปล่อย“อื้ม....”“เจ็บไหม ไหวหรือเปล่า”“นิดหน่อยค่ะ เฌอไหวค่ะ”“น่ารักจังเฌอลินน์ของอา”จอมทัพก้มจูบบดเบียดกับริมฝีปากอิ่มอย่างเร่าร้อน ขณะท่อนเอ็นก็บดเบียดหมุนวนให้ร่องกุหลาบโอบรัด สองมือนวดเฟ้นสะโพกกลมกลึงเพิ่มความเสียวซ่าน เขาผละจูบออกจากปากบวมช้ำมาดูดดึงเม็ดทับทิมสีสวยทั้งสองข้างเรียกเสียงหวานครางกระเส่าไม่เป็นภาษา“อ้ออ...อาจอมขา....สะ...เสียว เฌอเสียว”“อ้า....เฌออาก็เสียวเหมือนกันร่องของเฌอตอดดีเป็นบ้าเลย อาขอเอาแรงกว่านี้ไหม”“ได้ค่ะอาจอม เฌอชอบให้อาจอมเอาแรงๆ”เฌอลินน์ตอบอย่างไม่อาย ตอนนี้ร่างกายของเธอกำลังร้อนรุ่มจนแทบทนไหว จอมทัพจับขาข้างหนึ่งพาดบนบ่าก่อนจะถาโถมเข้าหาเธออย่างไม่ยั้ง เสียงเนื้อกระทบกั