บททั้งหมดของ ซัมเมอร์ร้อนคุณอาคลั่งรัก: บทที่ 1 - บทที่ 10

ช่วงบ่ายของต้นเดือนมิถุนายนที่อากาศยังคงร้อนแม้ว่ากรมอุตุนิยมวิทยาจะประกาศว่าเข้าสู่ฤดูฝนแล้วก็ตามเฌอลินน์ หรือ เฌอ หญิงสาววัย 20 ปี ลากกระเป๋าเดินทางใบโตสองใบเข้ามาในรั้วบ้านสวนที่มีบรรยากาศร่มรื่นที่อยู่แถวชานเมือง ใบหน้าเรียวสวยสไตล์ลูกครึ่ง ดวงตากลมโตสุกใสรับกับจมูกโด่งและริมฝีปากอวบอิ่ม เฌอลินน์เป็นลูกครึ่งไทย-อังกฤษ ตัวเล็กเพรียว ผิวขาวอมชมพู เธอเพิ่งบินกลับมาจากลอนดอนเพื่อใช้เวลาช่วงปิดเทอมสามเดินที่บ้านเกิดของผู้เป็นมารดา“ยายขา.....เฌอมาแล้วค่ะ” เสียงหวานดังขึ้นก่อนตัว เฌอลินน์วิ่งเข้าไปโอบกอด ยายพิกุล หญิงวัย 65 ปีที่กำลังง่วนกับการเตรียมวัตถุดิบทำอาหารอยู่ในครัวใต้ถุนบ้าน“เบาๆ ลูกเฌอ ยายตัวโยกจนจะล้มแล้วนะ” ยายพิกุลหัวเราะร่วนด้วยความเอ็นดู เธอกอดหลานสาวที่ไม่ได้เจอกันนาน หลังจากเฌอลินน์ตาม ลินดาและเอ็ดเวิร์ด ไปเรียนต่อที่ประเทศอังกฤษตั้งแต่อายุได้ 10 ขวบ แม้จะบินมาหาอยู่หลายครั้งแต่ความคิดถึงก็ยังมีอยู่เต็มหัวใจ“คิดถึงยายที่สุดในโลกเลยค่ะ ที่นู่นไม่มีน้ำพริกฝีมือยายกินเลย สักนิดก็ไม่มี” เฌอลินน์ออดอ้อนพลางหอมแก้มยายซ้ายขวา ก่อนจะกวาดสายตามองไปรอบๆ บ้านสวนที่ยังคงบรรยากา

เช้าวันต่อมาเฌอลินน์ก็ตื่นตั้งแต่เช้า เธอถ่ายวิดีโอการทำข้าวต้มทุกขั้นตอนอย่างละเอียดเพราะจะเอาไว้ทำตอนที่กลับไปอังกฤษเมื่ออาหารเช้าพร้อมทานคุณอาข้างบ้านก็เดินเข้ามาเหมือนเขาจะรู้เวลาเป็นอย่างดี“กลิ่นหอมมากเลยครับยาย” จอมทัพมองชามข้าวต้มตรงหน้าแล้วกลืนน้ำลาย“น่ากินก็ต้องกินเยอะๆ นะ ข้าวต้มไม่ค่อยอยู่ท้องเท่าไหร่”“ครับยาย”“หนูเฌอก็เหมือนกันนะลูก ยายว่าหนูผอมไป”“หนูจะกินเยอะๆ เลยค่ะ”ยายพิกุลมองหลานสาวแล้วยิ้มอย่างดีใจที่เห็นหลานสาวชอบทานฝีมือของตนเอง“ยายครับ พรุ่งนี้ไม่ต้องทำอาหารเผื่อนะครับ”“ทำไมล่ะ นี่เกรงใจยายใช่ไหม”“ไม่ใช่หรอกครับ บ่ายนี้ผมต้องกลับไปทำงานแล้ว ส่วนอาทิตย์หน้าก็คงไม่ได้กลับบ้าน แต่ช่วงนี้ยายคงไม่เหงาเพราะมีหนูเฌอมาอยู่เป็นเพื่อน”“อาจอมไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ เฌอมาอยู่ด้วยรับรองว่ายายไม่เหงาแน่”“แล้วที่บอกจะไปเที่ยวล่ะ จะไปตอนไหน”“น่าจะอาทิตย์หน้าค่ะ ตอนนี้อยากอยู่กับยายก่อนค่ะ”“ถ้าจะไปเที่ยวแล้วอยากให้อาช่วยอะไรก็โทรหาอาได้เลยไม่ต้องเกรงใจนะ” จอมทัพกำชับกับหญิงสาวอีกครั้ง“ค่ะอาจอม” เฌอลินน์พยักหน้าแล้วยิ้มหลังจากทานอาหารแล้วเฌอลินน์ก็เอาของฝากมาให้คุณยายและ

สายของวันต่อมาหลังจากที่ออกกำลังกายเสร็จแล้วจอมทัพก็เดินกลับมาที่ห้อง เขาหยิบโทรศัพท์ที่ชาร์ตแบตทิ้งไว้ขึ้นมาดู คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเพราะมีสายที่ไม่ได้รับจากยายพี่กุลอยู่หลายสายชายหนุ่มโทรออกทันทีเพราะถ้าไม่มีเรื่องด่วนท่านคงไม่โทรหาเขาหลายสายแบบนี้แน่ๆ“สวัสดีครับยาย มีอะไรหรือเปล่าผมไปออกกำลังกายมาเลยได้ทันได้รับสาย” จอมทัพรีบถามด้วยความสงสัย“ตาจอม ช่วยยายด้วย โทรหาหนูเฌอให้ยายที” ยายพิกุลพูดเสียงสั่น“โทรหาหนูเฌอเหรอครับ” เขายิ่งสงสัยมากขึ้นว่าทำไมท่านถึงไม่โทรหาหลานสาวเอง“คืออย่างนี้นะตาจอมเมื่อวานหนูเฌอไปถึงเกาะเต่าแล้ว เธอวางแผนไว้ว่าวันนี้จะไปดำน้ำยายเลยจะโทรไปเตือนให้ทาครีมกันแดดแต่โทรเท่าไหร่ก็โทรไม่ติดเลย ยายโทรหาหนูนิวเพื่อนที่ไปด้วยก็ไม่ยอมรับสาย นี่ยายก็ให้ลัดดาไลน์ไปก็ไม่ยอมอ่าน ยายไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า ยายเป็นห่วงเหลือเกิน”“ไม่น่าจะมีอะไรนะครับยาย บางที่หนูเฌออาจจะออกไปดำน้ำแล้วก็ได้ ยายรอสักครู่นะครับเดี๋ยวผมจะให้พนักงานที่โรงแรมไปดูที่ห้อง ยายใจเย็นๆ ก่อนนะครับ”“ยายรบกวนด้วยนะตาจอม”จอมทัพวางสายแล้วเขาก็รีบโทรหาพนักงานทันที“สวัสดีค่ะคุณจอมทัพ มีอะไรให้

จอมทัพพยักหน้าแล้วถอนหายใจเขาไม่รู้ว่าเธอพูดจริงหรือเปล่าแต่คาดคั้นไปก็คงไม่ได้คำตอบที่แท้จริง“เอาล่ะ อามาที่นี่ก็จะมาเตือนว่าอย่ายุ่งกับผู้ชายคนนั้นอีก”“อาจอมไม่มีสิทธิ์มาห้ามนะคะ เขาเป็นเพื่อนของเฌอ” เมื่อเขาสั่งห้ามเฌอลินน์ก็ยิ่งต่อต้าน“รู้จักแค่สองวันนับเป็นเพื่อนแล้วเหรอ ถามเขาหรือยังว่าเขามาคุยด้วยเขาอยากจะเป็นแค่เพื่อนหรืออยากจะทำมากกว่านั้น”“ถ้าเขาอยากจะทำมากกว่านั้นแล้วมันเป็นยังไงคะ เฌอว่ามันเป็นเรื่องธรรมชาติ”“อาไม่เถียงว่าเป็นเรื่องธรรมชาติ แต่การจะนอนกับใครสักมันก็ต้องดูดีๆ ต้องคบหาเรียนรู้กันก่อน นี่หนูเฌอเพิ่งเจอกับเขาเองนะ”“ถึงจะเพิ่งเจอแต่เราก็เข้ากันได้ดีนะคะ”“เฌอลินน์ เธอคิดว่าเรื่องเรือนร่างและความสัมพันธ์มันเป็นแค่เกมสนุกๆ หรือยังไง” จอมทัพเริ่มจะโมโหเพราะยิ่งห้ามเธอก็ยิ่งเถียง“เฌอไม่ได้คิดว่ามันเป็นเกมค่ะอาจอม เฌอแค่คิดว่ามันเป็นประสบการณ์ที่เฌอควรรู้จัก” เฌอลินน์ตอบอย่างท้าทาย“ฟังอานะหนูเฌอ บางสิ่งบางอย่างในชีวิต โดยเฉพาะเรื่องเรือนร่างและความรู้สึก ถ้าเสียมันไปให้กับคนไม่ดี หรือคนที่ไม่คู่ควรแล้ว มันเรียกร้องกลับคืนมาไม่ได้อีกเลยนะ” เขาจ้องหน้าและพูดอย

เสียงหวานของเฌอลินน์ดังขึ้นอีกครั้งเมื่อจอมทัพพาเธอไปแตะขอบสวรรค์ด้วยปลายนิ้วร้าย ร่างกายของเธอสั่นเกร็งร่องรักตอดรัดปลายนิ้วและขับน้ำหวานออกมาจนชุ่มอีกครั้ง“ตอนนี้เฌอลินน์เซ็กซี่มากเลยรู้มั้ย”เสียงแหบพร่าที่กระซิบมานั้นเต็มไปด้วยความต้องการที่ปิดไม่มิด จอมทัพดูดกลืนความหวานจากโพรงปากเล็กจนเธอแทบจะขาดอากาศแล้วลากไล้ปลายลิ้นเปียกชุ่มไปตามซอกคอหอมกรุ่นขบเม้มสร้างรอยรักไปทั่วผิวเนียนปากร้อนเข้าครอบครองดูดดึงยอดถันสีสวยอีกครั้งปรนเปรอสลับไปมาทั้งสองข้างอย่างไม่รู้เบื่อราวเด็กทารกที่หิวกระหายจอมทัพจับเรียวขาของเธอให้แยกออกกว้างขึ้น จากนั้นก็จับท่อนเอ็นร้อนถูไถลงกลางกลีบกุหลาบดอกตูมที่ปิดสนิทปลุกเร้าอารมณ์พิศวาสจนหญิงสาวครางสะท้าน“อาจอม....อื้อ....อ๊ะ!....อื้ออาจอม.....เฌอเจ็บ”หญิงสาวกัดริมฝีปากแน่นเมื่อท่อนเอ็นร้อนกำลังรุกล้ำเข้าไปในช่องทางคับแน่นอย่างช้าๆ“อื้ม....ไม่เกร็งนะหนูเฌอ”“อาจอม....เฌอเจ็บ พอแล้วค่ะเฌอไม่อยากได้ประสบการณ์แล้ว”“อดทนนะหนูเฌอ ถ้าหยุดตอนนี้อาต้องคลั่งตายแน่ๆ”เฌอลินน์มองใบหน้าของคุณอาหนุ่มที่อยู่ห่างเพียงนิด เธอเห็นความปรารถนาที่ซ่อนอยู่ในนั้นก็พยักหน้าให้เขา