บททั้งหมดของ สายลมแหลกสลายทำลายทั้งชีวิต: บทที่ 11 - บทที่ 13

“เสี่ยวเยว่! เสี่ยวเยว่ช่วยฉันด้วย! ฉันติดคุกไม่ได้นะ!”เขาร้องไห้น้ำหูน้ำตาไหลเปรอะเปื้อนเต็มหน้า ไม่เหลือเค้าความมาดมั่นเหมือนเมื่อกี้เลยสักนิด“เหลียงหลินบังคับฉันทั้งนั้น! ตอนนั้นเรื่องแกล้งตายเพื่อเอาเงินประกันก็เป็นไอเดียของเขา เรื่องปลอมแปลงสถานะเขาก็เป็นคนไปไหว้วานคนอื่นให้จัดการ ฉันก็แค่กลัวมากไปหน่อยเลยตอบตกลงไปน่ะ!”“เธอเห็นแก่ความรักห้าปีที่ผ่านมาของเราเถอะนะ เธอช่วยบอกตำรวจทีว่าเธอป่วยเป็นโรคจิต หลักฐานพวกนี้เป็นสิ่งที่เธอจินตนาการสร้างมันขึ้นมาเอง!”ฉันก้มมองผู้ชายที่ฉันเคยรักจนหมดหัวใจคนนี้จากมุมสูง รู้สึกสะอิดสะเอียนจนแทบจะอ้วกนี่น่ะเหรอคนที่ฉันเคยคิดว่าจะฝากฝังชีวิตไว้ด้วยตลอดไปพอหายนะมาเยือน ก็รักษาไว้ไม่ได้แม้กระทั่งศักดิ์ศรีเฮือกสุดท้าย ทำได้แค่กระดิกหางขอความเมตตาเหมือนหมาตัวหนึ่งเท่านั้นฉันออกแรงเตะมือเขาออกไป น้ำเสียงเย็นชาปานน้ำแข็ง“ฉินเยี่ยน ตอนที่นายเอาฉันไปหากินบนเน็ตตลอดสามปีที่ผ่านมา ทำไมไม่เห็นนึกถึงความรักห้าปีของเราบ้างล่ะ”“ตอนที่ส่งคนปกติเข้าไปอยู่ในโรงพยาบาลจิตเวช ทำไมนายไม่คิดบ้างล่ะว่านั่นคือจินตนาการของฉันน่ะ”ตำรวจเดินเข้ามา กระชากตั